Part

 1 I  |        samych dotwarzać, by róść ku Niemu. - W tym nareszcie
 2 I  |          uzupełnioną miłość Bożą ku nam i w nas. Zatem Duch
 3 I  |        wszelkiej rzeczywistości, ku Bogu. Podniesienie się zaś
 4 I  |          stopnie duchowe, od nas ku Bogu idące - anieli, archanieli
 5 I  |       wszystko, co z Niego, szło ku Niemu, a idąc, coraz bardziej
 6 I  |         wiodący od jednego życia ku drugiemu, czy to ku powtórnemu
 7 I  |        życia ku drugiemu, czy to ku powtórnemu ziemskiemu, czy
 8 I  |          ziemskiemu, czy też już ku wiecznemu, w którym to wiecznym
 9 I  |      rody te coraz wyżej wracają ku Bogu. Zatem wszędzie ta
10 I  |         stanem, z wyższą pełnią, ku której kierować się będziem,
11 I  |  przeciwnych wszechświata biegną ku sobie te kierunki. Nieraz
12 I  |           się] skutek, tobyś nie ku życiu szedł, ale ku śmierci,
13 I  |          nie ku życiu szedł, ale ku śmierci, i Bóg w końcu końców
14 I  |          wieczną u tobie i twoją ku Niemu, bo między tobą a
15 I  | rozwijającą się coraz olbrzymiej ku Bogu, i Boga przez to samo
16 I  |       Bogu, i Boga przez to samo ku nam, bo historia i rozwój
17 I  |    duchów, to rozwój ich miłości ku Bogu. Coraz głębiej i goręcej
18 II |            Jako ludzkość zmierza ku żywotowi wiecznemu, tak
19 II |  wiecznemu, tak narody zmierzają ku ludzkości - naród każden
20 II |   wiedzącą siebie, uznającą cel, ku któremu byt swój nakręcić
21 II |   pojedynczych, nieśmiertelnych, ku żywotowi wiecznemu się sposobiących.~
22 II |  niebiesiech i jaką drogą wracać ku Niemu powinien - tak i teraz,
23 II |         i przejście od pierwszej ku drugiemu, czyli długie pasowanie
24 II |          smętnym z jednego życia ku drugiemu - jest dopełnieniem
25 II |     ołtarz święty i niepokalany, ku ostatecznym celom swym biegnący
26 II |       ciała dawnego oderwanej, a ku nowemu się przysposabiającej
27 II |      rozmaitymi życiami swymi, a ku żywotowi wiecznemu się kierując.
28 III|    uwielbieniem, jakby w miłości ku pierwiastkowi dobra nie
29 III| namiętności porywające lud, ależ ku czemu? - Oto ku wozom cyrku
30 III|        lud, ależ ku czemu? - Oto ku wozom cyrku zielonym lub
31 III|     pomnikiem piekielnej pogardy ku życiu ludzkiemu, z gruzu
32 III| rozerwania w jedno grono widome, ku jednemu celowi, tajemniczo
33 III|       całym kierunku umysłowości ku miarowym kształtom ducha