Part

 1 I  |     wszechmoc. Druga - wszcchmyśli, której przymiotem wszechświadomość,
 2 I  |             własnej zasługi naszej, której nam konieczność Syn wskazał.~
 3 I  |          nie dopełniona w chwili, w której istotnie jest najwyższą,
 4 I  |          krzyża. Druga tylko Osoba, której przymiotem zrozumienie wszystkiego,
 5 I  |            myślą rzeczywistości, do której dąży się, a zarazem nicmocą
 6 I  |    magnetyczny? Przyjdzie chwila, w której to się wyjawi i odkryje,
 7 I  |           co tylko stwarza się, tą, której myślą nie pojmiem, bo myślą
 8 I  |             tylko myśl pojąć można, której czuciem samym nie uczujem,
 9 I  |         stanem, z wyższą pełnią, ku której kierować się będziem, nieustannie
10 I  |             czyli trzeciej Osoby, o której, jako o Duchu Świętym, powiedziano,
11 I  |             myśl od rzeczywistości, której się dobiła, czyli rodzi
12 II |       istotą i rzeczywistością, dla której się wyrabiały i do której
13 II |           której się wyrabiały i do której zastosować się muszą, bo
14 II |             państw konieczność, bez której być państwa stałego, rozwijającego
15 II |         powiem, ideę narodowości, w której to idei jak składowe pierwiastki
16 II |         jeśli nie ową świątynią, do której każda z nich swoje znosi
17 II |             swoje znosi głazy i dla której rozbija skały, oporem stojące
18 II |  wychowawczą pojedynczych duchów, z której one przejść mają do żywota
19 II |       iścizną ich z Bożej łaski, od której nie mają ni mieć innej mogą,
20 II | pierwowzorem, gdyby przed chwilą, w której zstępuje na łono śmierci,
21 II |            do śmierci się dostać, z której zmartwychwstanie powołaniem
22 II |  Chrystusowością duchów zbiorowych, której dotąd na ziemi nie było,
23 II |            przesada nieuniknięta, o której wspomnieliśmy wyżej, zapewne
24 II |          wszystkich oczy oglądały i której ran najniewiemiejsze dotknęły
25 III| prześlepiając wieczną treść jego, z której by następny wyprowadzić
26 III|         posadę, o rzeczpospolitę, w której by prawo, z samej woli ludzkiej
27 III| Protestantyzm w tej samej chwili, w której się spod duchowej przemocy
28 III|         przemocy Rzymu wydzierał, w której ogłaszał wolność myśli człowieczej,
29 III|          przechodzi przez chwilę, w której wygląda na spożytą, rozsypaną,
30 III|    wszystkim zgodne: i z chwilą, do której doszła święta historia,
31 III|         potęga ostatecznie stwarza, której istotą jest związek i obcowanie
32 III|    rzemiosło, ową dyplomacją stanu, której mistrzostwem serc ludzkich