Part

 1 I  |          z własnej woli ducha, do którego dusza ta i ciało należą.~
 2 I  |         więc Bożej osiągniem byt, którego wyrazem w nas jest ciało.~
 3 I  |           odpowiada wszechbytowi, którego przymiotem wszechmoc. Druga -
 4 I  | wszechżyciu, czyli wszechduchowi, którego przymiotem wszechmiłość.
 5 I  |      sposobem, nie prawem, według którego Bóg się rządzi i żyje, a
 6 I  |     Oczywiście, że ani wszechbyt, którego przymiotem wszechmoc, ani
 7 I  |         ta myśl, to prawo, według którego to się stać może, to właśnie
 8 I  |         ludzkości stan społeczny, którego uświęcenie i wywyższenie
 9 I  |           my do nich idziem. Sen, którego najwyższym wykwitem magnetyczny
10 I  |       każde wyższe stanowisko, do którego podnieść się mają, długo
11 I  |      wszechmyśl, ale wszechducha, którego one są kierunkami czyli
12 I  |  wykonywasz. On znowu jest Tym, z którego, im więcej dawa, więcej
13 II |    dostanie się do stanowiska, od którego rozpocznie się żywot wieczny.
14 II |        szczebla onego w czasie, z którego wzlecą w swój żywot wieczny.
15 II |         już pojął w sobie cel, do którego dąży, tj. ludzkość w najwyższym
16 II |      ludzkiego.~Świat starożytny, którego początek w podaniach o raju,
17 II |        mają, bez pojęcia celu, do którego dążyć powinny, a zatem jakoby
18 II |   podstawy i bez pojęcia celu, do którego wszelki duch zbiorowy iść
19 II |           prawem idealnym, według którego wszystko winno się rządzić,
20 II |     udzielania się i poświęcenia, którego ostateczny wynik dla duchów
21 II |         człowieczego przez Ducha, którego zesłanie przyobiecał Chrystus -
22 II |      nauką serce bijące mającą, z którego nie tylko pewniki idealne,
23 II |      okres pojednania i harmonii, którego rozpoczęcie kiedyś przeznaczeniem
24 II |     przeznaczeniem tego narodu, a którego piętnem zlanie się w jedno
25 II |          w nie się rzuci, Bogu, w którego wierzy namiętnie, poruczając
26 II |           zjawia. W pierwowzorze, którego kształtów dochodzimy, ona
27 II |          Królestwo Boże na ziemi, którego roztwarcie jej przeznaczeniem,
28 II |    Królestwa Bożego na ziemi, bez którego by duchy nasze, jakeśmy
29 II |       Gdzież naród, który jest, a którego nie ma zarazem, który zniknął
30 III|            co sprzęga je razem, z którego one są, a w których on żyje -
31 III|           W każdym wodzu polskim, którego imię się ostało poza wiekami,