Part

 1 I     |        kiedy w wyznaniu wiary pod nią dopiero umieścił wszystkie
 2 I     |           ale jej godnych, ale na nią zasłużonych. Pośrodku zaś
 3 I     |           i zlaniu własnej woli z nią - a na to wolność nasza.
 4 I     |     człowiekiem być. Chrystus był nią uczłowieczoną - nią, żyjącą
 5 I     |           był nią uczłowieczoną - nią, żyjącą na ziemi - nią,
 6 I     |            nią, żyjącą na ziemi - nią, która wszędzie jest prawdą,
 7 I     | wszechmyśl Boga - a będąc zarazem nią samą, uczynił ją na ziemi
 8 I     |      Świat zewnętrzny wrażenie na nią wywrze silniejsze, kiedy
 9 I     |       kiedy mniej bytu zrosłego z nią, bo ona oddziaływać nie
10 I     |          przesunąć się może przed nią, tak i czas wszystek z wiekami
11 I     |            gdyby nie to, co przed nią istnieje, co właśnie jej
12 I     |           z siebie, i zlewa się z nią w pełniejszego ducha, i
13 I     |           w osobistości Bożej i z nią się nie zlewa w nierozdzielną
14 I     |           Zaprawdę, ciągle wy się nią poicie i karmicie; Pan żyje
15 II    |          ale byt nie zgadza się z nią, nie przypada do niej. Rozstrój
16 II    |     połączyć ze światem i świat z nią wiązać prawem miłości i
17 II    |         zupełnego wcielenia się w nią od początku samego swojej
18 II    |           sobie i przetwarzać się nią świadomie zacznie, musi
19 II    |            Sam musi naprzód się w nią przyoblec, a potem promienieć
20 II    |         ni kształtu, jedno między nią a naszymi oczyma wiszące.
21 III   |  świadomość swoją, w niej i przez nią obcują z człowieczeństwem
22 III   |            przemyśliwa - zawsze w nią się zatapia jak w jakiej
23 III   |          wyrażę, ludu jakiego. Co nią nie jest właśnie, a ją udaje
24 III   |  mistyczna, choć prześwieciły nad nią słońc tylu promienie? Gdzież
25 III   |       przeciwko Moskwie, bo się z nią o ogładę chrześcijańską
26 III(1)|        może. Ten syn nie obcuje z nią jak równy. - Ona jeszcze