Part

 1 I  |        odmierzać będzie, czyli, co jedno jest, że nas opatrznie doprowadzi
 2 I  |      ludzkiego oka nic nie czynił, jedno wszystko na zasianie ziarn
 3 I  |           będzie nigdy czym innym, jedno tym prawem, tą wszechmyślą,
 4 I  |      człowiek przebóstwion w Boga, jedno i drugie zarazem i w pełni -
 5 I  |           więc to prawo wiekuiste, jedno i toż samo we wszechduchu
 6 I  |          bez pewnego ciała nic ma, jedno to ciało niezmiernie błahym
 7 I  |            czemu tak często miesza jedno z drugim nad trumnami tych,
 8 I  |         wszystko duchem i żywotem, jedno w rozmaitych stopniach i
 9 I  |  wszechduch dotąd się nie objawił, jedno przez te objawienia, które
10 I  |           w nas samych. A wszystko jedno, czy ciąg rozumowania oprzem
11 I  | kiedykolwiek do prawdziwej muzyki? Jedno z dwojga by mu wypadało
12 I  |           zawsze zlać się pragną w jedno życie, w jednego ducha.
13 I  |            przyszłości zlały się w jedno, wiecznie teraźniejsze życie.
14 II |        zlawszy je w miłość jedną i jedno życie. To stanowi przyszłość
15 II |   urzeczywistnione, niczym inszym, jedno ureligijnieniem wszelkiej
16 II |       religijności - niczym innym, jedno zlaniem najnieoderwańszym
17 II |           i ludzkość niczym innym, jedno szkołą wychowawczą pojedynczych
18 II |           ni gwałtu, ni bezprawia, jedno pociąga je wyższością uspołecznienia
19 II |       którego piętnem zlanie się w jedno świata z Kościołem i Kościoła
20 II |            i piękna w ludzkości; w jedno więc zleje myśl własnej
21 II |            jej treści ni kształtu, jedno między nią a naszymi oczyma
22 III|            od pierwszego odmienną, jedno odmiennym tejże samej siły
23 III|            inna przecież wola złą, jedno ta sama ludzka czy anielska,
24 III|           i zwęża. Jej nie ma już, jedno rząd, który ją pochłonął,
25 III|    Przystąpił więc do rozerwania w jedno grono widome, ku jednemu