Part

 1 I  |       Chrystusa prawo i uczynić je w sobie, by dostąpić zbawienia.
 2 I  |        łącznią i zlewem. Ono ma je w sobie i samo o tyle sobą
 3 I  |         o tyle sobą jest, o ile je ma. Zupełna więc równość
 4 I  |     wiecznie wyłaniać, wyradzać je w sobie i z siebie, z nich
 5 I  |     dobro i piękno, natychmiast je wykonywa czynem. Na ziemi
 6 I  |       czyn wieczny; więc, o ile je zna, łączy się z nimi, obcuje
 7 I  |       nimi, obcuje z nimi i sam je sobie wyczynnia. To właśnie
 8 I  |      karmicie; Pan żyje tym, że je wam daje, wy tym, że je
 9 I  |         je wam daje, wy tym, że je bierzecie od Niego, i znów
10 I  |     niebo w przeszłości i zowie je rajem, bo raj był niebem
11 II |      tracąc, owszem, przynosząc je w uzupełnieniu i najprzedziwniejszym
12 II |    ciało i duszę, czyli zlawszy je w miłość jedną i jedno życie.
13 II |       rozbudzonej znamionującym je piętnem.~Wszystkie mitologiczne
14 II |      ale potokami krwi rozlanej je sprowadza i oblewa - nie
15 II |        bezprawia, jedno pociąga je wyższością uspołecznienia
16 II |        bardzo dziwić. Zrozumieć je i pojąć trzeba, a to dopiero
17 II |       gdy ciało umiera, zastąpi je i dzieje jej odtąd będą
18 II |          zdarzeń, z którycheśmy je wybrali. Będzie to zawrotem
19 III|    człowieczego losem. Można by je nazwać w najogólniejszym
20 III| piętnami: że wszędzie zatrudnia je uprawa roli, że od wieków
21 III|       roli, że od wieków uciska je przemoc obcego czy swojskiego
22 III|      dziejach rozdzielane, choć je razem i nierozdzielnie Chrystus
23 III|         trzeci duch, co sprzęga je razem, z którego one są,
24 III|         od siebie, najdobitniej je poznasz? - Znarowiony pierwiastek
25 III|       do żył Moskwy i napełniło je gdyby wścieklizną odrzuconych