Part

 1 I     |            dlatego, że danym. Jest ona, bo jest. To samo o sobie
 2 I     |            ziemi - jakżeż mianować oną osobistość ludzką i za cóż
 3 I     |         cóż ją mieć? Nie będzieżże ona we wszelkiej prawdzie i
 4 I     |            na ziemi? Nie będzieżże ona drugą Osobą Bożą weszła
 5 I     |            bytu zrosłego z nią, bo ona oddziaływać nie może nań,
 6 I     |            a nie umarłą jednością, ona żywot coraz silniejszy nadaje.
 7 II    |            pierwiastków, z których ona powstawa. Brak potęg osobistości,
 8 II    |        wynikł, mieć wieczną śmierć oną wieczną? - Nie - musiałby
 9 II    |     nietykalność narodowości. Jest ona wysokim już bardzo szczeblem
10 II    |       prawem wiecznym historii, bo ona jest polem wszechrzeczywistości.
11 II    |      którego kształtów dochodzimy, ona musi przypadać właśnie,
12 II    |      narodu koniecznością, spadnie ona na niego historycznie właśnie
13 II    |        razy zdarzy się sposobność, ona odpowie na to hasło. Jęcząc
14 II    |           rozwidni, a przed wiedzą oną odtajemniczyć się muszą
15 II    |        mogą. Przejąwszy się prawdą oną, która już nie tylko wiary,
16 II    |   przezwyciężony być musi. I dusza ona narodowa, wiecznie zapatrzona
17 III   |       słowiańskich. Naszym zdaniem ona najdobitniejszą wyobrazicielką
18 III   |            im wszystkim wspólnego, ona ich dążeń zbiorowych najwyższym
19 III   | archanielskiemu jakiemu się uda? - Ona ciału użycza lekkości myśli,
20 III   |       wolnymi się stały. Musi więc ona, dążąc do onego celu, opowiadać
21 III   |        Samo nawet chrześcijaństwo, ona wiosna powtórna rodu ludzkiego,
22 III(1)|        wszystko sprawia i czyni. - Ona syna ze siebie wyłania,
23 III(1)|          obcuje z nią jak równy. - Ona jeszcze nań zlewa wszechmiłość