Part

 1 I  |       prawdziwą naturą ducha, im więcej stwarza, twórczejszym być.
 2 I  |        pełnią żywą i całą. Mniej więcej wszystko to już się nam
 3 I  |      tylko mogą i wzdychać - nic więcej. O! szczęśliwe duchy innych
 4 I  |           co jest, bo jest i nic więcej, Jehowa. Z niej, jak z Ojca,
 5 I  |    stanowisku takowym. Jednak im więcej się ich przebędzie, tym
 6 I  |         życiem wiecznym jest. Im więcej masz z Niego, tymeś sam
 7 I  |          jest Tym, z którego, im więcej dawa, więcej pozostaje.
 8 I  |         którego, im więcej dawa, więcej pozostaje. I ty Jemu wiecznie
 9 I  |       piękniejecie bardziej, tym więcej wszechczyn wszechducha pięknieje,
10 I  |          w was i może kochać was więcej; nie dla was więcej, bo
11 I  |          was więcej; nie dla was więcej, bo was od początku najwięcej
12 I  |  najwięcej kocha, ale dla Siebie więcej - i w tym życie Jego! Jeszcze
13 I  |          Im Go lepiej znają, tym więcej pchają, im więcej kochają,
14 I  |     znają, tym więcej pchają, im więcej kochają, tym znają lepiej -
15 II | narzędzie ma - i na niej jeszcze więcej czasu stracić trzeba, bo
16 II |          i szeroko władny, mniej więcej ciągle nie świeckiej polityki,
17 III|         stanowią. - Coraz wierzy więcej, spodziewa się więcej i
18 III|     wierzy więcej, spodziewa się więcej i więcej miłuje. W miarę
19 III|           spodziewa się więcej i więcej miłuje. W miarę ubytku ziemskich
20 III|     dojść nie zdoła po tysiącu i więcej lat historycznego trudu.~
21 III|     rozlewała przestwory - coraz więcej piła światła, coraz świetniejszej,
22 III|       dobijała się chwały, coraz więcej sprawiedliwości i dobra