Part

 1 I  |          całką, jaźnią, tąż samą i jedną.~W Trójcy Bożej osobą łaski
 2 I  |          środku, w końcu tożsamość jedna, martwa, bezbarwna, nieskończona -
 3 I  |       dwoma [!] rzeczywistościami, jedną rozpamiętywają, a spodziewają
 4 I  |            trzy bogi z nich, tylko jedna wola we trzech Osobach i
 5 I  |       jeden Bóg! W istocie, jakżeż jedną w oderwaniu od drugiej pomyśleć? -
 6 I  |         się objawia. Ale to zawsze jedna wola i jeden Bóg.~W trójcy
 7 I  |           z osób jej, a zatem i ta jedna wola, i ten jeden duch się
 8 I  |         myślą, a duch to owa pierś jedna, co oddycha podwójnym kierunkiem.
 9 I  |           duch!~Oczywiście, że nie jedna Osoba oderwana z Trójcy
10 I  |            życie, w jednego ducha. Jedna wiecznie w drugą się przelewa
11 II |       które istotę jego troistą, a jedną, zawsze i wszędzie objawiają.~
12 II |            przemieniający ziemię w jedną, wielką, żywą świątynię
13 II |            siebie i jednomyślnie w jedną wolę zrosną i jeden, ten
14 II |          czyli zlawszy je w miłość jedną i jedno życie. To stanowi
15 II |    przeobrażaniu się zachować jaźń jedną i tę samą, czyli ciąg nieprzerwany
16 II |        woli ludzkiego rodu należy. Jedną wszystko nastrojnie się
17 II |             duszą a ciałem. Z nich jedna twórcza jaźń narodowa zmartwychwstała -
18 III|         skupienia sił ich społem w jedną zbiorową, dążącą do jednego
19 III|            na ziemi, ale owszem, w jedną sprawiedliwość i ład godzi
20 III|            przepoić się nawzajem w jedną całość żywą. Przecież i
21 III|           codziennie bluźnią Bogu. Jedna Polska Go czci.~Od kolebki,
22 III| Sobieskiego. To podwójni ludzie, w jedną i tę samą postać zbohaterzeni!~ ~