| Table of Contents | Words: Alphabetical - Frequency - Inverse - Length - Statistics | Help | IntraText Library | ||
| Alphabetical [« »] serdecznym 1 sfalszowanych 1 sidla 1 sie 661 siebie 72 siedziec 1 siega 1 | Frequency [« »] ----- 998 i 673 w 661 sie 416 nie 376 z 324 na | Zygmunt Krasinski O stanowisku Polski z Bozych i ludzkich wzgledów. IntraText - Concordances sie |
Part
501 II | wiedzą oną odtajemniczyć się muszą tajemnice dotąd nie 502 II | owszem, rozwielmożnieniem się i uwielbieniem wszelkiej 503 II | dotąd przesłonięta, staje się za przesłon usunięciem gorejącą 504 II | nie być mogą. Przejąwszy się prawdą oną, która już nie 505 II | dawnego oderwanej, a ku nowemu się przysposabiającej w czyśćcowym 506 II | niekiedy zażąda od razu dorwać się następnego ciała i nie wymiarkuje, 507 II | jednak za każdą odmylać się niejako musi i wzrastać 508 II | idealny, daleko łatwiej się pojmuje. Stan wszelkiej 509 II | pośmiertny z wielu pomyłek się składa i one to stanowią 510 II | jego ducha kształcącego się w świecie duchów zbiorowych, 511 II | duchy szczególne, ludzkie, się kształcą, żywot swój żyjąc 512 II | a ku żywotowi wiecznemu się kierując. On pierwszy nieśmiertelności 513 II | pod warunkiem połączenia się z Słowem Bożym wszelkiego 514 II | mocarstwa, ludy, i przemienić się będą musiały na Chrystusowości 515 II | jak osobnicy przemienili się na chrześcijan przed dwoma 516 II | żywota wiecznego wyrobić się i dojść nie mogły.~A teraz 517 II | mogły.~A teraz zastanówmy się! - Jestże taki pierwowzór 518 II | czego historia nie zdoła się obejść, a co dopiero później 519 II | dopiero później śród niej się objawi i rozwinie - alboli 520 II | alboli też dokonywającą się już, wielką, pełną rzeczywistością, 521 II | najniewiemiejsze dotknęły się ręce? Istniejeż na ziemi 522 II | nie znękaną, wciąż z grobu się wydzierającą, obdarzon - 523 II | płynące, na nowy, otwierający się związek religijny między 524 II | a co chwila przypomina się im, jednych zaś wtedy chwyta 525 II | ust wyleciało, postaramy się udowodnić dalszymi uwagi. 526 III | zaraz i od razu w ciało się oblec, tym samym nie daje 527 III | co młoda na wieki; tak się zdarzyło z chrześcijaństwem 528 III | działalność, łacno przeradzająca się w gwałt i okrucieństwo. 529 III | po starożytnemu ono stara się o ziemską posadę, o rzeczpospolitę, 530 III | dbając, wewnętrznej treści się pilnuje; rozmaitością gardząc, 531 III | jedni idealnej we wszystkim się stara - albo ją sercem wszędzie 532 III | rozlaną uczuwa, a wtedy rodzi się w jego uczuciu rzewny mistycyzm, 533 III | wtedy w jego dziejach zdarza się reforma - albo też, daną 534 III | przemyśliwa - zawsze w nią się zatapia jak w jakiej wieczności, 535 III | tej samej chwili, w której się spod duchowej przemocy Rzymu 536 III | wolność myśli człowieczej, dał się ułowić w sidła władzy świeckiej, 537 III | osiągnęło, germańskie łatwo się zgodzi na dotykalne jarzmo, 538 III | świat przyszedł, uwiecznił się niejako i zosobiścił w krwi 539 III | bytem, duszą a ciałem, stał się jakoby właściwą tego plemienia 540 III | niesłychanym mu trudem - bierze się doń leniwo i smętno. Czynami 541 III | innych, politycznymi zaś się ociąga i pozostawa z tyłu. 542 III | a ciało daleko od niej się wlecze śród wieków przeminionych. 543 III | skłonności długie nieprzepajanie się. W najogólniejszym znaczeniu 544 III | miastami nie obwarowując się od natury bardziej niż inne 545 III | z rzadkimi wyjątki snują się przez całą ich historią. 546 III | raz zmysłem zawiązywania się w braterstwa zbiorowe, po 547 III | każdochwilne wywieranie się Bożej opieki, niejako w 548 III | dwoisty a jeden rozgałęzić się może, jest on jedyną, wieczną, 549 III | mieszają. Dotąd źle, po świecku się wyrażając, kończyły się 550 III | się wyrażając, kończyły się ludów słowiańskich koleje; 551 III | słów Chrystusa dostanie się pod zarząd łagodnych i cichych. 552 III | Prócz Moskwy nie urządziły się w twarde i srogie na zewnątrz 553 III | korzyściach, rozkoszach, którymi się cieszą inni na świecie. 554 III | by wyrzec, że nie udało się im na kuli ziemskiej, i 555 III | wstępują w świat. Nieudanie się przeszłości, a przy tym 556 III | przychodzi.~Tu porozumiejmy się jaśniej, rozprawmy się szerzej. 557 III | porozumiejmy się jaśniej, rozprawmy się szerzej. W świecie osadzić 558 III | prawda tylko przyjmuje się naprawdę. To tylko życiodajnym, 559 III | ostatecznych powodów i celów i sama się przecież trafu ślepego wieczną 560 III | przeprowadza, tym srożej się obłąkiwa. - Tym dwóm rozkładnicom 561 III | przyjść do siebie i przepoić się nawzajem w jedną całość 562 III | wyrzec skutecznie słowa „stań się” do żadnego okresu historycznego 563 III | razem. Co bez miłości stać się może? Co bez miłości czy 564 III | archanielskiemu jakiemu się uda? - Ona ciału użycza 565 III | słowiańskie religijnym nazwali, bo się nam zdawało, że właśnie 566 III | zbiorowość ludzka sama przez się, z przyrody swej, z charakteru 567 III | przedmiotową nie była. Zdarzały się tylko takie polityczne lub 568 III | przemijała. Nie osadziła się nigdy w żyłach, w muszkułach, 569 III | w muszkułach, w krwi, że się tak wyrażę, ludu jakiego. 570 III | fanatyzm, tak działał - wcielał się w Arabów, nienawidził, mordował 571 III | pełny z siebie zapowiadać się zdaje.~Jeśli więc takowe 572 III | potęg upadku wyczynniać się powinno, ale krwią narodów 573 III | zapisanym być i historycznie się odbywać.~Jakaż wszystkim 574 III | jednomyślnie opowiadają? - Zdaje się, że walkę dobrego i złego – 575 III | najświętszy? Oto zlanie się świadome i wolne woli stworzonego 576 III | Stworzyciela - i to zowie się dobrem we wszechstworzeniu! - 577 III | wszechstworzeniu! - Niezlanie się zaś, niezgodzenie, nieprzystanie, 578 III | niezgodzenie, nieprzystanie, zowie się złem i tej nieprzypadłości 579 III | wole skończone pojednały się z nieskończoną i doskonale 580 III | doskonale tym samym wolnymi się stały. Musi więc ona, dążąc 581 III | celu, opowiadać toczący się w oczach i przestrzeniach 582 III | niewolą.~A teraz pytamy się: jestże gdzie walka takowa 583 III | kość kości swojej, oblókł się w cały naród, odtąd oddychający 584 III | słowiańskichże to dziejach się stało? Czyż takowy objaw 585 III | wklęsłymi pozostały? - Znów się odwołamy do każdego dziecka, 586 III | wstrętem i strachem, jaki się przynależy bliskej napaści 587 III | pierwiastkowi dobra nie mogącemu się z klęsk toni podźwignąć. 588 III | duchów zbiorowych, pasujących się na słowiańskiej widowni 589 III | sobą tak, by same stały się światłem. - Dobre i złe, 590 III | Dobre i złe, zanim wydobędą się na jaw, jednako spoczywają 591 III | walce urzeczywiszczenie się jej widome w dwóch jednoplemiennych 592 III | tryumfalnymi pochody przesuwał się przez świat, coraz głębszym 593 III | potęgi bytowej, jeśli takowy się zdarza, znać w nim stopniowy 594 III | wierzy więcej, spodziewa się więcej i więcej miłuje. 595 III | narzędzi wola w nim niebieska się wzmaga i świat swój wydać 596 III | coraz ciaśniejsze staczają się okręgi religijne, społeczne, 597 III | polityczne. W dzieciństwie śni się im o bohaterstwie, o zachodniej 598 III | normandzkich, zamorskich, do stania się słowiańskimi. Podbój sam 599 III | do młodości, nie potrafią się obronić od koczującego Mongołów 600 III | całej sile rozwijającego się życia przez wsteczny, azjatycki, 601 III | odzyskaniu przez rozpadnięcie się wroga zewnętrznej niepodległości 602 III | Nowgorodowi Wielkiemu - śni się i marzy o prawach, godność 603 III | serce z piersi, mianując się wiar jego religijnych najwyższym 604 III | z serdeczną miłością sam się biernym trupem u stóp jego 605 III | stóp jego położy i woli się przystaniem zgodzi na niewolę. 606 III | konstytucyjnych domagający się, wreszcie kończy na uznaniu 607 III | potwornego, mówię, bo się rodzi nie jako traf przypadkowy 608 III | człowiekowi, ale wyrabia się w pojęciu ludu tego na prawo 609 III | przedstawił zjawisko. Odtąd się coraz bardziej Moskwa wszystka 610 III | sobą koniec swój, jeśli się nie jest absolutną prawdą 611 III | nieskończoność, osadził się w skończoności i czasie - 612 III | skończoności i czasie - postawił się na miejscu Boga. Tak wszelki 613 III | co przez wieki cedziło się przez szpary historii jak 614 III | odpychał od siebie, zlało się razem do żył Moskwy i napełniło 615 III | Stosunku swego do Boga nauczyła się od bizantyńskiej obłudy - 616 III | ostatnich śladów męskości, stały się jakoby samego szaleństwa 617 III | odrabiać zaczął. Zachciało mu się dłutować w posąg własnej 618 III | nieznacznie, na to, by same się nie mogły spostrzec, aż 619 III | tchnieniem, rozrobaczał się dalej. Wiara religijna o 620 III | najgorętszych natchnień unosząc się nad nim, jakby jego bezmocą 621 III | taki sam zupełnie objawiał się we wszystkich innych państwa 622 III | bezmoc rozjątrzona poczuciem się do własnej próżni, nienawistna 623 III | dziejów.~Ród mongolski innego się rodzaju a równą odznacza 624 III | to jeszcze takowej, co by się zdawała bezprzerwanie i 625 III | innych plemion trzymali się razem. Ateizm był ich religią - 626 III | późniejszymi czasy zetknął się z ogładą zachodnią, rozciekawion 627 III | prawdy najwyższe wydały mu się żartami i nigdy z nich żadnej 628 III | kształty wymuszone, w których się tych idei i prawd chwilowe, 629 III | Skoro wolność poniżyła się gdzie do gwałtu, nie ją, 630 III | szatana dojrzał w Europie, tam się pochylał, rozważał, szanował 631 III | Talleyrandem.~Wtedy poczuł się na siłach - a tak zwierzęco 632 III | absolutyzmu.~Nieszczęśliwy, kto się takiej chuci podda. Takowego 633 III | Nieszczęśliwy - bo wjarzmił się w niewolę kłamstwu, bo odtąd 634 III | rząd moskiewski jeszcze gdy się Piotrem Wielkim nazywał 635 III | zewnątrz. Teraz już trzeba było się pokusić o zniszczenie jakiego 636 III | poślubionych duchów. Jął się zatraty narodowości, która 637 III | przyszłych dni pojęcie. Wreszcie się objawił jako bezwarunkowy 638 III | Odtąd z nadmiaru złej pozbył się wszelkiej wolnej woli. - 639 III | wszelkiej wolnej woli. - Stał się marzonej, niedokonalnej 640 III | musi pod jej biczem posuwać się dalej. W nim też spokój 641 III | przejmuje - nie tam chrzci się, gdzie zgnilizna, waśnie, 642 III | niemieckiego jarzma spaja się w pierwsze ciało swe, w 643 III | byt swój. Później rozpada się na osobne dzielnice, rozdziera 644 III | osobne dzielnice, rozdziera się sama w sobie, wchodzi jakby 645 III | Z absolutyzmu rozszerza się w arystokracją. Następnie 646 III | Jedność jej moralna zaczyna się wyczynniać - duch polski 647 III | wieków ludzkości i stara się ją rozwiązać. Wszystko, 648 III | niezręcznie i gwałtownie brać się będzie, to Polska już w 649 III | pogaństwu odjęta, kwapiące się w objęcia Rzeczypospolitej, 650 III | przeciwnie Moskwie, na coraz się szersze rozlewała przestwory - 651 III | chrześcijańskiej dobijała się chwały, coraz więcej sprawiedliwości 652 III | harmonii ciągłe strojenie się, zależące na tym, że wiecznie 653 III | na tym, że wiecznie stara się godzić wszystkie jednostronności, 654 III | jednostronności, żadnej się nigdy wyłącznie w jarzmo 655 III | sprawiedliwość chrześcijańską się z nimi pasują - nawet przeciwko 656 III | nawet przeciwko Moskwie, bo się z nią o ogładę chrześcijańską 657 III | polskich, nie świętą sama przez się relikwią?” - Wewnątrz zaś 658 III | rzymskiego oczewiste podanie się. W każdym wodzu polskim, 659 III | wodzu polskim, którego imię się ostało poza wiekami, znać 660 III(1)| wszechmocy, bez przyłożenia się wszechmyśli, początek swój 661 III(1)| obcować z nim - nie może się podnieść aż do niego, choć