Part

  1 I     |         rozum i logika Boża, że nas nie od razu doskonałymi i dopełnionymi
  2 I     |        wyżej - który jest postępem, nie przerywanym już śmiercią -
  3 I     |              bo czymże dusza, jeśli nie myślą i wiedzą? A o czymże
  4 I     |            czymże myśl myśli, jeśli nie o bycie?~Z miłości wreszcie
  5 I     |          byt, który istnieje już, a nie pojął się jeszcze, wyrzec
  6 I     |             musiał - więc gdyśmy Go nie pojmowali, tak do nas mówił
  7 I     |             anielstwa. Chrystus już nie tak, jak Jehowa jest, bo
  8 I     |         zbawienie. - Oczywiście, że nie może inaczej, jak zarówno
  9 I     |            konieczność Syn wskazał.~Nie inaczej myślał o trzeciej
 10 I     |      Duchowi Świętemu, odpuszczonym nie będzie, choćby bluźnierstwa
 11 I     |            Łaska tylko być może dla nie będących jeszcze - miłość
 12 I     |          byłaby bezrozumna, a zatem nie byłaby miłością żadną, tylko
 13 I     |             tylko znowu łaską. Więc nie byłoby żadnej odmiany ni
 14 I     |  poruszających się w czasie, być by nie mogło. Na początku, w środku,
 15 I     |           życie, bo Bóg jest Bogiem nie martwych, ale żywych. Pośrednikiem
 16 I     |        niepowrotnego już, do nieba, nie nadeszłego jeszcze, w Nim
 17 I     |      przedstawion i ukazan. Dlatego nie przechadzał się z pułkami
 18 I     |             duchów po planecie tym, nie grzmiał w majestacie potęgi
 19 I     |          swej do woli Boga. Dlatego nie zwycięstwem, ale przegraną
 20 I     |            się mądrością, która nic nie opuszcza, która źdźbła zbiera
 21 I     |           pięknością. Nigdy inaczej nie działał, nigdy się nie spieszył,
 22 I     |      inaczej nie działał, nigdy się nie spieszył, nawet na śmierć -
 23 I     |         nigdy dla ludzkiego oka nic nie czynił, jedno wszystko na
 24 I     |    przyniosły - nigdy, jak bohater, nie szukał ni wzywał niebezpieczeństwa,
 25 I     |             i najwyższa ofiara, gdy nie dopełniona w chwili, w której
 26 I     |            życia, właśnie najwyższą nie jest i staje się tylko przełamanym,
 27 I     |          się tylko przełamanym, ale nie do Boga przez śmierć dociągniętym
 28 I     |           też nikt po śmierci zaraz nie zmartwychwstaje i przemienionego,
 29 I     |   przemienionego, anielskiego ciała nie przybiera, bo zmartwychwstanie
 30 I     |             nic takiego, czym by On nie był, ale że zarazem i od
 31 I     |             czym by i za czym by On nie był. Musi więc być wszechrzeczą -
 32 I     |            wszechmyśl w Bogu, jeśli nie wiedzą doskonałą Boga o
 33 I     |       doskonałą Boga o Sobie, jeśli nie metodą, że tak się wyrażę,
 34 I     |          metodą, że tak się wyrażę, nie sposobem, nie prawem, według
 35 I     |           się wyrażę, nie sposobem, nie prawem, według którego Bóg
 36 I     |             do ust ludzkich i przez nie drugim ludziom się objawi,
 37 I     |        drugim ludziom się objawi, a nie tylko spłynie do ust tych,
 38 I     |             żadnym śmierci od niego nie odstępując - jeśli ta osobistość
 39 I     |             i cokolwiek dopełniała, nie będzie nigdy czym innym,
 40 I     |            ludzką i za cóż ją mieć? Nie będzieżże ona we wszelkiej
 41 I     |              co na niebie, tylko że nie na niebie, ale na ziemi?
 42 I     |            na niebie, ale na ziemi? Nie będzieżże ona drugą Osobą
 43 I     |            osoby? - Jakżeby tym być nie miała, kiedy tym, a nie
 44 I     |             nie miała, kiedy tym, a nie czym innym właśnie jest -
 45 I     |             śród warunków ludzkich, nie śród nieograniczoności boskiej,
 46 I     |        wszędzie wszechżyje, nigdzie nie ujętliwy ni ogarnion, ni
 47 I     |           ogarnion, ni objęty, tego nie mogli. Chrystus też nie
 48 I     |             nie mogli. Chrystus też nie stwarzał dróg mlecznych
 49 I     |              stojąc na nim, ani też nie był jako tchnienie, jako
 50 I     |       połączenie natury wszechducha nie stworzonego i ducha stworzonego.
 51 I     |  stworzonego. Choć w niebo wstąpił, nie odrzucił On, według Kościoła,
 52 I     |         lecz być na prawicy Ojca to nie siedzieć w niewzruszoności -
 53 I     |             wraz. I czyż to właśnie nie jest wiekuistą wszechmyślą
 54 I     |       możność wymyślił tym, których nie było jeszcze, nim stworzeni
 55 I     |              nim stworzeni są? Czyż nie Bóg? A to wymyślenie, a
 56 I     |             udzielać się czemuś, co nie jest, ale co będzie, kiedy
 57 I     |           się udzielę - każden czyn nie czym innym. W świecie stworzonym
 58 I     |     osłabnął, gdyby się umniejszył, nie mógłby wciąż powtarzać tego
 59 I     |        siebie, mnoży się sam - tym, nie czym innym, nieskończoność
 60 I     |             tej ludzkości na ziemi, nie przeszedłszy przez ono Królestwo
 61 I     |      Królestwo tu, żaden duch zicmi nie dostanie się do żywota wiecznego.
 62 I     |           musi. Kto od razu przezeń nie przejdzie, to jest nie uczyni
 63 I     |      przezeń nie przejdzie, to jest nie uczyni Jego w sobie, nie
 64 I     |            nie uczyni Jego w sobie, nie stanie się, jak On był,
 65 I     |            też odwiecznego, stanami nie wytłumaczonymi nam należycie
 66 I     |          którym to wiecznym śmierci nie będzie, a nastaną ciała
 67 I     |          coraz wyżej przemienialne, nie może na żaden sposób, przejściem
 68 I     |           być pośredni, połowiczny, nie dopełniony stan. Wszelkie
 69 I     |      zupełnie takiego oderwania być nie może i nie ma, jeno w przybliżeniu
 70 I     |            oderwania być nie może i nie ma, jeno w przybliżeniu
 71 I     |           coś szukającego ciągle, a nie mogącego nic znaleźć, nic
 72 I     |         musi się przeciwnie dziać - nie byt nasz z nas się wychyla
 73 I     |            bytu w nas i z tym bytem nie składając harmonijnego,
 74 I     |       urodzić się może w duszy, ale nie przejść w ciało i rzeczywistość.
 75 I     |      Kierunek każden oderwany, choć nie jest pełnym życiem ni duchem,
 76 I     |             w locie pędzącego konia nie ma elementarnej potęgi,
 77 I     |          znajdować się moc - ta moc nie wystąpi czynnie, na zewnątrz,
 78 I     |             nią, bo ona oddziaływać nie może nań, tylko go czuć
 79 I     |         nigdy całkowitego oderwania nie ma, bo to byłoby nicością,
 80 I     |          pracy ni czynu, uczuje, że nie jest pełnią żywą i całą.
 81 I     |          jasne poznanie mają - lecz nie mogą ich zetrzeć. Sposobią
 82 I     |             lepszych, ale tych znów nie mogą urzeczywiszczać. Więc
 83 I     |     urzeczywiszczać. Więc są, jakby nie byli. Będąc, czują, że nie
 84 I     |          nie byli. Będąc, czują, że nie są. Dość w nich bytu na
 85 I     |            w nich bytu na uczucie - nie dość na działanie i tworzenie.
 86 I     |          wichrów i rozpasanych wiew nie porywa tu i owdzie ich kształtów
 87 I     |           wszechświecie, którym już nie trzeba kłaść się do kolebek
 88 I     |          śmierć od nich odpadła, że nie jest już im koniecznością
 89 I     |     odpokutowywać. I nam by śmierci nie było, gdybyśmy tego nie
 90 I     |             nie było, gdybyśmy tego nie potrzebowali. Stan umarłych
 91 I     |              o vitam aeternam, a to nie spokój i nie sen - to coś
 92 I     |         aeternam, a to nie spokój i nie sen - to coś zupełnie różnego
 93 I     |           trumnami tych, co odeszli nie do świata jeszcze przeanieleń,
 94 I     |          zupełnie oderwanej od bytu nie masz i być nie zdoła, jakkolwiek
 95 I     |    oderwanej od bytu nie masz i być nie zdoła, jakkolwiek kierunek
 96 I     |            ależ miejsca zawsze. Czy nie w atmosferze planety lub
 97 I     |          atmosferze planety lub czy nie na satelicie planety, na
 98 I     |           uwielbień być może, jeśli nie pojęciem zupełnym światła
 99 I     |          Chrystus nic nic dowodził, nie przeprowadzał wiary przez
100 I     |          czynów. Bóg Siebie inaczej nie dowodzi, jeno stwarzając
101 I     |    wytłumaczonym Chrystus zostanie; nie już ślepa wiara, ale wiedza
102 I     |            się mówi o Trójcy Bożej, nie należy zapominać, że w każdej
103 I     |             doskonała równość, stąd nie trzy bogi z nich, tylko
104 I     |           tych dwóch nut powstać, a nie może. Jednak i w trójcy
105 I     |            ciała, które by zupełnie nie kształciły już jaźni osobistej,
106 I     |             osobistej, czyli ducha, nie masz. W naturze jeszcze
107 I     |        wszystkiego podstawą, prawie nie znać. Wszystko się przedstawia
108 I     |         pozbawionego myśli i życia, nie spotkać, bo taka abstrakcja
109 I     |             taka abstrakcja istnieć nie może. Byłaby śmiercią istotną,
110 I     |            się składa, wciąż się na nie rozkładając. Można by przyrównać
111 I     |           jest do ducha - w naturze nie tylko rozdzielone, ale utajone,
112 I     |     początkowego, który jeszcze się nie pojął sam, więc myśli nie
113 I     |           nie pojął sam, więc myśli nie rozbudził w sobie. Lecz
114 I     |          jcdcn duch!~Oczywiście, że nie jedna Osoba oderwana z Trójcy
115 I     |         jest, bo jest); inaczej być nie mogło, bo cóż same duchy
116 I     |    nasamprzód w sobie poczuły, czyż nie nadany im byt? Zatem odniosły
117 I     |       czymże by myślała myśl, gdyby nie nad tym, co ją poprzedza -
118 I     |             i rozumieć mogła, gdyby nie to, co przed nią istnieje,
119 I     |        dlatego już ta trzecia Osoba nie rodzi się z Syna, jak Syn
120 I     |           trudem i powoli, dla nas, nie obejmujących wszystkiego
121 I     |             z nich się składać i na nie się rozkładać, i znów składać
122 I     |            czyli osobami dwoma [!], nie znamy. Wszechbyt i wszechmyśl
123 I     |            ale wszechduch dotąd się nie objawił, jedno przez te
124 I     |       stwarza się, tą, której myślą nie pojmiem, bo myślą tylko
125 I     |         można, której czuciem samym nie uczujem, bo czuciem tylko
126 I     |         rosnąc w Bogu, ale nigdy go nie dorastając, bo On, jako
127 I     |             oblewa wkoło sam!~Dotąd nie pojmujem dobrze znaczenia
128 I     |         które zgadzają się albo też nie zgadzają się z prawem Bożym,
129 I     |           siebie coś takiego, czego nie było przed nami, czego by
130 I     |          nami, czego by bez nas być nie mogło. Światy złego moralnego
131 I     |             rzeczywistością - zatem nie ustawającą żądzą naszą -
132 I     |         żądzą naszą - zatem i nigdy nie ustawającym ni mogącym zakończyć
133 I     |          bardziej, Jego osobistości nie szkodzą - i owszem. Ale
134 I     |             planecie tym, my, duchy nie uspokojone, my,~duchy rozdarte
135 I     |          cierpiące, do wieków życia nie doszli - bytu tylko i myśli,
136 I     |       powiedzieć może coś pewnego i nie zawikłanego, rozdarty zaś
137 I     |        wszystko pełną trójcą, a nic nie ma, co by się tylko z jednego
138 I     |         nigdzie i oderwać tych osób nie możem - wiecznie, wszędzie
139 I     |              chcąc trafić do życia, nie trzeba, od trzeciej jego
140 I     |           się trzymały. Obie doszły nie do wszechżycia, ale do wszechśmierci.
141 I     |            rozważał, lub też, nigdy nie przypuszczając istnienia
142 I     |        żywej, istotnej nigdy by się nie dopracował. Zupełnie tak
143 I     |           Osób w Trójcę połączonych nie sposób oderwać od siebie.
144 I     |         tylko, bo, jeśli walczą, to nie walka rozbratu - owszem,
145 I     |          wyższym duchem. Nigdy więc nie przestają ukazywać się i
146 I     |        bytów już nastałych do pojęć nie urzeczywiszczonych jeszcze
147 I     |             wieki cierpienia, wieki nie dochodzących prób, wieki
148 I     |             i prędszym się stawa. - Nie innym prawem i żywot wieczny
149 I     |             coraz wyższym pojęciem, nie walczy już, rozdarty sam
150 I     |        rozwoju swojego wszechduchem nie zostanie, Bogiem nie będzie.
151 I     |   wszechduchem nie zostanie, Bogiem nie będzie. Może tylko stać
152 I     |             różnicy nigdy końca być nie może - choć bogi w każdej
153 I     |              zatem, jeśli silnieje, nie przepada w osobistości Bożej
154 I     |       osobistości Bożej i z nią się nie zlewa w nierozdzielną jedność,
155 I     |         Jedność ducha stworzonego z nie stworzonym wszechduchem
156 I     |           wszechduchem żywą jest, a nie umarłą jednością, ona żywot
157 I     |        łączenia [się] skutek, tobyś nie ku życiu szedł, ale ku śmierci,
158 I     |                Czyż one twymi są? - Nie - one zaczerpnięte w przepaściach
159 I     |        nigdy osobistości Swej tobie nie poświęca, nigdy woli Swej
160 I     |            Ale ta rosnąca chwała to nie próżność, to nie umarła
161 I     |          chwała to nie próżność, to nie umarła litera chwały. W
162 I     |        uczucia chwały zadowoleniem, nie byłbyś! Skoroś jest, skoro
163 I     |             Swej niezależności, ale nie mógł w Swej wolności, to
164 I     |             Swej wolności, to jest, nie mógł, skoro obrał to, co
165 I     |             może kochać was więcej; nie dla was więcej, bo was od
166 I     |            wszechducha udzielić się nie może nikomu, kiedy duchów
167 I     |          Bogu, nicością ci płaconym nie jest. Za niższe, coś oddał,
168 I     |         zachowaniu nigdy już niczym nie przerwanej świadomości owego
169 II    |          czyli osobistości, jeszcze nie doszłe.~W człowieczeństwie
170 II    |            już wie o sobie, ale byt nie zgadza się z nią, nie przypada
171 II    |           byt nie zgadza się z nią, nie przypada do niej. Rozstrój
172 II    |    znaczenia dochodzi, wewnątrz już nie pasując się z sobą, występuje
173 II    | nieskończoności, tj. twórczej siły, nie masz? - Kto by w tym kierunku
174 II    |       wieczną śmierć oną wieczną? - Nie - musiałby przebudzić się
175 II    |             już na ziemi święte, bo nie samowolą i swywolą, ale
176 II    |             rzeczywistość przeszły, nie już tylko pojedynczych dusz
177 II    |            żywot wieczny. Chcąc czy nie chcąc, wiedząc o tym czy
178 II    |            chcąc, wiedząc o tym czy nie wiedząc, zawszeż wspólnie
179 II    |           krew drugą woła, póki jej nie dostanie. Złe, nie mogąc
180 II    |         póki jej nie dostanie. Złe, nie mogąc się oderwać od wiekuistego
181 II    |         powinna być stowarzyszeniem nie złego, lecz dobra, że wzajemnie
182 II    |            lecz dobra, że wzajemnie nie nienawidzić się, ale miłować
183 II    |       niebiesiech, kędy już śmierci nie masz. On założył Kościół
184 II    |           swego - przez rozbrat ich nie dorasta, słabnie, nie dochodzi
185 II    |           ich nie dorasta, słabnie, nie dochodzi do całej mocy przeznaczonej
186 II    |    pochłoniętą cząstką - ależ wtedy nie mógł nawet zwać się narodem,
187 II    |             nawet zwać się narodem, nie zasłużył na to miano, tak
188 II    |           na to miano, tak jak liść nie był kwiatem jeszcze ani
189 II    |       kwiatem jeszcze ani kwiat też nie był owocem. Taki lud był
190 II    |           przyspieszyć. Jak dziecka nie nazwiem mężczyzną, tak i
191 II    |       republikanckiego starożytnego nie nazwiem narodem. Domagały
192 II    |            one narodowości, ale jej nie dostąpiły. Znikły jak za
193 II    |        doszłe, że śmierć polityczna nie zdoła go nawet zniszczyć.
194 II    |           albowiem ducha zbiorowego nie otrzyma się inaczej, jak
195 II    |             pojedynczych uświęcenia nie otrzyma się inaczej, jak
196 II    |         swoich odrębnych przymiotów nie tracąc, owszem, przynosząc
197 II    |      osiągnięty, już zatraconym być nie może - a zależy na dziejowej,
198 II    |     natchnienia narodowego, jeszcze nie rozwinionego, działała,
199 II    |              które sprowadzić zgonu nie potrafiły.~Drugie, ów rozbłysk,
200 II    |             W tym pierwszym okresie nie ma wyobrażenia o ludzkości,
201 II    |            o ludzkości, a tym samym nie ma narodów; są zewnętrzne
202 II    |    świętości człowieczeństwa całego nie zabłysło. Nigdzie myśli
203 II    |             zmuszać zewnętrznie się nie godzi, ale że się każden
204 II    |     spadłych z godności człowieka - nie czują jeszcze jaźni swej
205 II    |          ten tknięty i nadwerężony, nie wiedzą, na czym się oprzeć.
206 II    |     człowieku w tym okresie stanowi nie to, czym się sam czuje i
207 II    |       harmonią miłości połączonych, nie zna. Zamęt uderzających
208 II    |            o siebie, brył martwych, nie prawami życia, ale tylko
209 II    |             w pojęciu swym jednego, nie występuje - podbój jedynym
210 II    |        wszystkie prawa jego srogie, nie wyrażające stosunku żadnego
211 II    |        napadowi barbarzyńców, gdyby nie odwieczne niewolnictwo,
212 II    |        ziemi i porządku społecznego nie przywiązanych i szukających
213 II    |         były ni też wszystkie razem nie rzuciły się jak potop na
214 II    |           drugiej wszyscy ziomkowie nie bronili; Rzymu tylko legiony,
215 II    |    zmysłowości został się nam kwiat nie zwiędły, piękność, wprawdzie
216 II    |      Piękność zatem sztuki greckiej nie wyłącznie tylko ze zmysłów
217 II    |           żadnym ruchem wewnętrznym nie władnący; czoła ich niskie,
218 II    |    osobistości, płci nawet rozeznać nie można; sen duszy nie rozbudzonej
219 II    |       rozeznać nie można; sen duszy nie rozbudzonej znamionującym
220 II    |         odrębną, ubóstwiali. Tamci, nie zważając na te pulsacje
221 II    |            schizmą i kacerstwami; i nie tylko ta - żywioły organiczne
222 II    |        rewolucje, postępy, tylko że nie rozprawami, ale potokami
223 II    |             je sprowadza i oblewa - nie przypada doń, nie schodzi
224 II    |          oblewa - nie przypada doń, nie schodzi się z nim, ale,
225 II    |           prawie się do Rzymu wcale nie odnosząc, przed reformą
226 II    |     ludzkości - narody. Nikt o nich nie mówi i nie wie - świat pełen
227 II    |              Nikt o nich nie mówi i nie wie - świat pełen królów,
228 II    |             na twarzy narodów, a że nie dość wielkie na twarze tak
229 II    |       powodu, ni celu by logicznego nie miały, to narodowości. Państwo
230 II    |             to narodowości. Państwo nie może być ciałem oblekającym
231 II    |           coraz wyżej, postępowego, nie może. Przez świat starożytny
232 II    | upaństwienie, a wszelkiego państwa, nie na narodowości opartego,
233 II    |        germańskich, nieokrzesanych, nie pojmujących się jeszcze,
234 II    |          kolebce mistycznej, za dni nie rozwidnionych a pełnych
235 II    |            albowiem ojczyzna, jeśli nie uczuciem serdecznym, nie
236 II    |            nie uczuciem serdecznym, nie zmysłowością narodowości?
237 II    |           miasto, ale ty, sam o tym nie wiedząc, kochasz cel duchów
238 II    |           ty tej roli i tych głazów nie mógł ukochać, a ludzkość,
239 II    |             na ziemi, czymże, jeśli nie celem najwyższym, idealnym,
240 II    |        narodowości wszelkiej, jeśli nie ową świątynią, do której
241 II    |           duchy przyobleką organizm nie potrzebujący już umierać,
242 II    |            z Bożej łaski, od której nie mają ni mieć innej mogą,
243 II    |              słowem na narodowości? Nie sposób inaczej, według praw
244 II    |         Życia przedrzyźniać ni udać nie sposób tak, żeby się udanie
245 II    |         ludzkości i historii panują nie mniej wieczne prawa, jak
246 II    |          czynu. Historia wstecz się nie cofa, nigdy wstecz - ale
247 II    |             że nad głowami ludzkimi nie bez niebios jest. Lecz czy
248 II    |            niej ni wiotko, ni łatwo nie odbywa - wszystko pomału,
249 II    |         myśl oderwana, żaden pomysł nie usprawiedliwiony wykonaniem,
250 II    |         żadna teoria sama przez się nie zdoła kierować losami świata.
251 II    |            bijące mającą, z którego nie tylko pewniki idealne, ale
252 II    |      narodowość tylko być może; ale nie dosyć tak myślą pomyśleć,
253 II    |      warunkami. Inaczej by albowiem nie był tym, czym być ma. Dowód
254 II    |         nieśmiertelności narodowych nie wytrysnąłby z jego dziejów
255 II    |          żywota ze skały.~Po wtóre, nie zdołałby żadnym stać się
256 II    |           zstępuje na łono śmierci, nie był już przeżył ciągu długiego
257 II    |           jaśnieć chwałą, a tej być nie może bez starożytności dla
258 II    |      starożytności dla narodu, gdyż nie sposób mu zbudować świat
259 II    |     podwyższy, odnowi, uwielbi, ale nie zniszczy, nie strawi, nie
260 II    |          uwielbi, ale nie zniszczy, nie strawi, nie zagubi. Jakżeżby
261 II    |           nie zniszczy, nie strawi, nie zagubi. Jakżeżby mogła później
262 II    |         miarą i w mniejszej potędze nie było? Wolna wola wszelka
263 II    |        wszelka i świadomość wszelka nie z niczego, ale owszem, z
264 II    |             słowa Chrystusowego się nie pilnująca, rządzi światem,
265 II    |         władny, mniej więcej ciągle nie świeckiej polityki, nie
266 II    |             nie świeckiej polityki, nie chytrości i podstępu w stosunku
267 II    | wspaniałomyślnym i miłościwym bywa, nie napada ni grabieży postronnych,
268 II    |            ni grabieży postronnych, nie wynajduje szalbierskich,
269 II    |              choć chrzest przyjęli, nie przejęli się jeszcze chrześcijańską
270 II    |        ludów sam się kupi i tworzy, nie używa podboju ni gwałtu,
271 II    |             mocą przykładu. Uniami, nie łupiestwem i zdobywaniem,
272 II    |           ziemskiej wolności - i to nie oddzielone i powaśnione
273 II    |     powierzane będą. Stanu osobnego nie utworzą - nigdy nie spasożytnią
274 II    |        osobnego nie utworzą - nigdy nie spasożytnią się naokół serca
275 II    |      fanatyzm wojen różnowierczych, nie znane mu będą lub jeśli
276 II    |         sprzecznego ni dzikiego być nie może - on żadnymi przesądy,
277 II    |           jakby murem chińskim, się nie oddzieli od Europy - żadne
278 II    |           części świata odgraniczać nie powinny. Ziemia jego sama
279 II    |         wszystkich swoich granicach nie przedział i odstrychnięcie,
280 II    |         swoich z innymi mocarstwami nie będzie się pilnował zysku
281 II    |            z tymi się zwiąże, które nie najdogodniejsze jemu pod
282 II    |        innych narodów. Odwaga jego, nie chciwa ni napastnicza, nie
283 II    |          nie chciwa ni napastnicza, nie godząca na żadne zdobycze
284 II    |             Niebezpieczeństwa nigdy nie obliczy ni się przed nim
285 II    |          nim zatrzyma, ale prosto w nie się rzuci, Bogu, w którego
286 II    |           porządnie, systematycznie nie może. Nie miałby potęg przeznaczenia
287 II    |            systematycznie nie może. Nie miałby potęg przeznaczenia
288 II    |         potęg przeznaczenia swego - nie władałby środkami zgodnymi
289 II    |            z celem mu postawionym - nie żyłby żywotem, tym właśnie,
290 II    |           przeszłość jego spuściły, nie ma się co tak bardzo dziwić.
291 II    |             i ciało, które by duszy nie miało, ginąc, zginęłoby
292 II    |       zupełnie, świadomości o sobie nie przeciągając poza grób swój.
293 II    |             Również śmierć przypaść nie może, kiedy po walce duszy
294 II    |            która sama śmiertelna, a nie zagubą na zawsze - nowy
295 II    |          chwili, bo pod idealnym, a nie bytowym już, uratuje konającego
296 II    |        zejść z widowni politycznej, nie wyczerpnąwszy wcale wewnętrznych
297 II    |             sił swoich ni też nawet nie potraciwszy wszystkich zewnętrznych,
298 II    |       wszelkiej podstawy cielesnej, nie ma ni być nie może - nie
299 II    |            cielesnej, nie ma ni być nie może - nie będzie więc ten
300 II    |            nie ma ni być nie może - nie będzie więc ten naród ani
301 II    |       dopiero co zjawionej uchwytać nie zdołają - nastąpi stan śmierci
302 II    |            pozór zapadając głębiej, nie opuści żadnej pory walczenia
303 II    |            całemu człowieczeństwu - nie będzie pola bitwy jednego,
304 II    |          jak mara tęskna, chcąca, a nie mogąca, lecz chcąca wiecznie
305 II    |        wierząca bez miary.~Któż się nie dorozumie, że z takowego
306 II    |           ją drugi żywot czeka, ale nie może działalnie od razu
307 II    |          mimo żądzę trwającą, to, a nie co innego, śmierci jest
308 II    |       przemiennych dźwigań się jej, nie dojdzie do przepojenia się
309 II    |     objawienie Syna Bożego, a zatem nie dostąpi wyższej rzeczywistości
310 II    |   zbiorowych, której dotąd na ziemi nie było, a która zależy na
311 II    |        samym i wszechrzeczy natury. Nie inna wnętrzna, nieznana
312 II    |              które w świecie natury nie odkryciem są nowej siły
313 II    |         nowe przedstawia kształty i nie doznane nigdy wprzód wpływy
314 II    |            wszelkiej rzeczywistości nie odmianą, ale przemienieniem
315 II    |            wiążących ludzkość całą, nie już tylko osobników, z Bogiem.
316 II    |           się muszą tajemnice dotąd nie zrozumiane lub zaprzeczone,
317 II    |      zaprzeczone, nigdy zaś jeszcze nie odtajemniczone, bo odtajemniczenie
318 II    |            bo odtajemniczenie wcale nie ujmą, ale owszem, rozwielmożnieniem
319 II    |     Odpadają od niej tylko wyziewy, nie składające wcale jej treści
320 II    |         oczyma wiszące. Słońce samo nie może nie być, one zaś, tak
321 II    |       wiszące. Słońce samo nie może nie być, one zaś, tak jak wprzódy
322 II    |            wprzódy mogły być, teraz nie być mogą. Przejąwszy się
323 II    |           się prawdą oną, która już nie tylko wiary, ale przekonania
324 II    |          narodów i człowieczeństwa.~Nie inny cel, nie inne rozmyślanie,
325 II    |      człowieczeństwa.~Nie inny cel, nie inne rozmyślanie, zadane
326 II    |       dorwać się następnego ciała i nie wymiarkuje, że nie przeszła
327 II    |          ciała i nie wymiarkuje, że nie przeszła jeszcze przez wszystkie
328 II    |            prawdy pojęcie, w którym nie tylko cel ujrzan i wiedzian,
329 II    |             z łaski Bożej w grobie. Nie będzie już waśni między
330 II    |    przemieszkiwanie w grobie innego nie mają znaczenia; właśnie
331 II    |       wiecznego wyrobić się i dojść nie mogły.~A teraz zastanówmy
332 II    |          czegoś, bez czego historia nie zdoła się obejść, a co dopiero
333 II    |             widomego ciała, a duszą nie znękaną, wciąż z grobu się
334 II    |             tąż sprawiedliwością, w nie niezstąpioną jeszcze? Gdzież
335 II    |        naród, który jest, a którego nie ma zarazem, który zniknął
336 II    |         strach?~Na takowe zapytanie nie odpowieżże, każde dziecię
337 III   |              gardząc ideą, która by nie miała zaraz i od razu w
338 III   |          ciało się oblec, tym samym nie daje sobie czasu potrzebnego
339 III   |       okręgach rozumowania. Papieża nie ścierpi za Alpami, ale każdego
340 III   |     występuje trzecie, słowiańskie, nie goniące wyłącznie za doczesnymi
341 III   | niezmiernych pól, wielkimi miastami nie obwarowując się od natury
342 III   |         Cierpią, ale nadzieję mają, nie przystawszy w głębi sumienia
343 III   |            wynalazkach materialnych nie wydatna, ale za to w najrozmaitszych
344 III   |   najdopełniejszym znaczeniu, które nie dopuszcza rozdziału między
345 III   |             zawsze wszelkie proste, nie spaczone uczucie prawdy
346 III   |             nim więzieniu zamknięci nie mogą zasad jego pojąć i
347 III   |             i cichych. Prócz Moskwy nie urządziły się w twarde i
348 III   |       srogie na zewnątrz mocarstwa, nie zagarnęły i nie wpoiły w
349 III   |          mocarstwa, nie zagarnęły i nie wpoiły w siebie innych plemion,
350 III   |          stanowisku li praktycznym, nie pytającym o nic dalszego
351 III   |        wypadek, można by wyrzec, że nie udało się im na kuli ziemskiej,
352 III   |             Sprawiedliwość na ziemi nie już marzyć ani też gwałtownie
353 III   |               Platonaż? - Cezara? - Nie, stały na miejscu, póki
354 III   |            myśl oderwana od bytu? - Nie są sobą samymi, jakżeżby
355 III   |            co zdołały? Pełni żywota nie urodzi ni przebiegłość dyplomatyczna,
356 III   |        ślepego wieczną igra uznaje. Nie wyda też owej pełni z siebie
357 III   |             żadnym zdarzennym ruchu nie bytuje, bo nareszcie wieczną
358 III   |             wieczną jest niewolnicą nie ślepego trafu wprawdzie,
359 III   |       przedmiotowej historii czegoś nie dostawa, czegoś trzeciego,
360 III   |           ale religia - inaczej być nie może. Cóż dziwnego, że ta
361 III   |        żadnego okresu historycznego nie mogą. Ich właściwym trudem
362 III   |            że właśnie takowa miłość nie tylko chwilowa, znikoma,
363 III   |          religijnością przedmiotową nie była. Zdarzały się tylko
364 III   |             ciemności i przemijała. Nie osadziła się nigdy w żyłach,
365 III   |        wyrażę, ludu jakiego. Co nią nie jest właśnie, a ją udaje
366 III   |            jakim świeckim nastroju, nie było. Szczep słowiański
367 III   |             podań i to podobieństwo nie już mitami o rodowodzie
368 III   |    politycznym zamiarze i czynie? - Nie w słowiańskichże to dziejach
369 III   |            stało? Czyż takowy objaw nie stanowi właśnie całej ich
370 III   |            dalece, że tam, gdzie go nie ma w nich, one jakby wklęsłymi
371 III   |      miłości ku pierwiastkowi dobra nie mogącemu się z klęsk toni
372 III   |             by światło ostatecznego nie osiągnęło zwycięstwa. Światłu
373 III   |       jedynym zwycięstwem być zdoła nie oddzielenie ciemności od
374 III   |          woli stworzonej i wolnej - nie ma między nimi różnicy.
375 III   |          różnicy. Drugie oczewiście nie siłą od pierwszego odmienną,
376 III   |        tejże samej siły kierunkiem. Nie inna przecież wola złą,
377 III   |       piękny, sprawiedliwy pragnie.~Nie napiętnowaneż taką różnicą
378 III   |            u przejścia do młodości, nie potrafią się obronić od
379 III   |        Moskiewskie. Bojarom wtedy - nie już gminom, nie już Nowgorodowi
380 III   |             wtedy - nie już gminom, nie już Nowgorodowi Wielkiemu -
381 III   |        Zaprzysiężonej im ustawy car nie dotrzyma. Narodowi, teraz
382 III   |     potwornego, mówię, bo się rodzi nie jako traf przypadkowy nijako
383 III   |         rząd przekarla i zwęża. Jej nie ma już, jedno rząd, który
384 III   |         sobą koniec swój, jeśli się nie jest absolutną prawdą i
385 III   |          chrześcijański żaden dojść nie zdoła po tysiącu i więcej
386 III   |     nieznacznie, na to, by same się nie mogły spostrzec, aż w dniu
387 III   |           wschodniemu trupowi pomóc nie zdoła. Na chwilę tylko zabalsa-mowan
388 III   |             jego bezmocą dotknięta, nie wywiodła z siebie całego
389 III   |              Trójcy swej dozupełnić nie potrafiła1. Własnego ducha
390 III   |               Własnego ducha żywego nie ogarniając, zastygła w rozprawach
391 III   |             za to, że jej samej sił nie dostawa - chcąca podejściem,
392 III   |            odznacza szkaradą. W nim nie zdziecinnienie od starości,
393 III   |         stłuczenia wyglądał świat - nie pojmowali go inaczej. Moc
394 III   |            zniszczenie, czuli. Boga nie znali w niebiesiech - ale
395 III   |              Jak ślepe moce natury, nie przeczuwani, nieodwracalni,
396 III   |       nagłym spadali gromem i znów, nie wyśledzeni, znikali jak
397 III   |          nich żadnej treści przejąć nie raczył. Ale za to kształty
398 III   |       poniżyła się gdzie do gwałtu, nie ją, ale gwałt jej sztucznie
399 III   |           złego, jakiego dotychczas nie oglądano na ziemi. Oniemiałe,
400 III   |           tropem. Podanie religijne nie od Grecji, ale od Rzymu
401 III   |            ale od Rzymu przejmuje - nie tam chrzci się, gdzie zgnilizna,
402 III   |             chrześcijańskiej Wandy, nie samobójstwem, ale ofiarą
403 III   |           Orleańskiej. - Lecz teraz nie tylko już o jedność bytową
404 III   |            nigdy wyłącznie w jarzmo nie wprzęgąjąc, ale najsprzeczniejsze
405 III   |           jak ludzie onej Konwencji nie dybią na krew ludzką, nie
406 III   |           nie dybią na krew ludzką, nie odrzucają Chrystusa - owszem,
407 III   |         męczeńską rycerzy polskich, nie świętą sama przez się relikwią?” -
408 III   |             szanowane, jednak nigdy nie podbijające fanatyzmem umysłów
409 III(1)|        później ruskiej, Duch Święty nie jest wiecznym krążeniem
410 III(1)|           ale syn ten nic jej oddać nie może. Ten syn nie obcuje
411 III(1)|             oddać nie może. Ten syn nie obcuje z nią jak równy. -
412 III(1)|        wszechżycie do tego, ale ich nie odbiera odeń. Niesłychane
413 III(1)|           jemu ludzkość, jemu naród nie może nic oddać - nie może
414 III(1)|          naród nie może nic oddać - nie może obcować z nim - nie
415 III(1)|            nie może obcować z nim - nie może się podnieść aż do
416 III(1)|              naród i ludzkość ducha nie mają. Takie wyobrażenie