Part

 1 I     |        jest do przebóstwienia się, skoro zgodzi się i przystanie
 2 I     |           byłby chyba kamieniem, a skoro z wszechmyślą, wnet z nich
 3 I     |            się objawić stworzonym, skoro sami dojdą do pojednania
 4 I     |      wiodące do celu wyższego. Ale skoro ten cel wyższy, niby to
 5 I     |           to ostateczny, otrzyman, skoro stanowisko pewnej pełni
 6 I     |       duchach czas zaludniających. Skoro Trójca w jakim duchu się
 7 I     |           nie byłbyś! Skoroś jest, skoro On cię stworzył, w istocie
 8 I     |       wolności, to jest, nie mógł, skoro obrał to, co najwyborniej
 9 II    | społecznego duchów - takim, który, skoro raz osiągnięty, już zatraconym
10 II    |            w niewolniki. Oni sami, skoro traf w ręce zwycięzcy ich
11 II    |         ojczysty noszą na sobie, a skoro ten tknięty i nadwerężony,
12 II    |     własnych, swojskich, domowych. Skoro ten stosunek zewnętrzny
13 II    |            i rząd, i lud z siebie. Skoro się tylko dąży do pojęcia
14 II    |     męczeństwem i prześladowaniem, skoro śmierć i zmartwychwstanie,
15 II    |           od nadarzonych korzyści, skoro powleczone niesprawiedliwości
16 II    |         namysłu, jakby natchnioną, skoro o cel jaki święty idzie.
17 III   |          obcym, swoim ujarzmiciel.~Skoro późniejszymi czasy zetknął
18 III   | przypadkiem przybłotnione, chwyta. Skoro wolność poniżyła się gdzie
19 III(1)|                                    Skoro jak w Trójcy greckiej, a
20 III(1)| pochodzącym od jednego i drugiego, skoro wszechżycie tylko od wszechmocy,