Part

 1 I     |          tylko przechodząc przez Niego, można dostąpić zbawienia.
 2 I     |       mocniej, bo wszystko, co z Niego odkryjem, coraz wyższą pięknością,
 3 I     |          ani w żadnym śmierci od niego nie odstępując - jeśli ta
 4 I     |  wszechbycie - by wszystko, co z Niego, szło ku Niemu, a idąc,
 5 I     |        że byt i myśl to wewnątrz niego rozdzielające się dwa jego
 6 I     |     pierwszą Osobę, wszechmyśl z niego się rodzi jak syn, koniecznie
 7 I     |         bo wtedy podobniejsze do Niego, a On tym samym bardziej
 8 I     |  rozumieć i czuć dalekość swą od Niego. Bo wtedy w istocie rozumie
 9 I     |  wiecznym jest. Im więcej masz z Niego, tymeś sam bardziej sobą
10 I     | wszechżycie Boże. Gdybyś był dla Niego niczym lub tylko miał być
11 I     |           Zapewnie, mógł się bez niego obejść w Swej niezależności,
12 I     |          tym, że je bierzecie od Niego, i znów wy tym żyjecie,
13 II    | rozpocznie się żywot wieczny. Do niego zaś doprowadzić nas tylko
14 II    |     myśli i duszy swej, która do niego w pełni dopiero zstąpiła
15 II    |          staną się dojrzałymi do niego samego - przecież ducha
16 II    |    koniecznością, spadnie ona na niego historycznie właśnie wtedy,
17 III   |        łonie Słowiańszczyzny i z niego urodzona na świat dziejów
18 III(1)|          może się podnieść aż do niego, choć krzyż dźwiga, choć