Part

 1 I     | udzieleniem się - bo przelał się w ludzkość najpracowitszym żywotem
 2 I     |    koniecznie i każden człowiek, i ludzkość zbiorowa cała przejść muszą
 3 I     |        żywota wiecznego. Bo czymże ludzkość tak ukrólestwiona? Oto stanem
 4 I     |          będzie właśnie wylewem na ludzkość Ducha Świętego, który ułatwi
 5 II    |        Ducha Świętego!~Czymże więc ludzkość? - Oto wspólną pracą wszystkich
 6 II    |        płynącego czasu.~Jeśli więc ludzkość wspólną pracą duchów pojedynczych,
 7 II    |   pojedynczych, wyrabiających samą ludzkość w najwyższym jej znaczeniu,
 8 II    |       planecie tym zowiemy? - Jako ludzkość zmierza ku żywotowi wiecznemu,
 9 II    |          cel, do którego dąży, tj. ludzkość w najwyższym jej znaczeniu,
10 II    |      harmonijnego ludzkości i jako ludzkość cała tylko przy sposobieniem
11 II    |       ojczyznę, za narodowość - za ludzkość winny męczeństwo znosić
12 II    |       słowo, trzeba przez narody i ludzkość Chrystusową iść do żywota
13 II    |       żywota wiecznego, a narody i ludzkość, w ten sposób urzeczywistnione,
14 II    |         głazów nie mógł ukochać, a ludzkość, w jeden kościół przemieniona
15 II    |           duchy zbiorowe, narody i ludzkość niczym innym, jedno szkołą
16 II    |    wszystkich stosunków, wiążących ludzkość całą, nie już tylko osobników,
17 III(1)|           wszystko dawa - ale jemu ludzkość, jemu naród nie może nic
18 III(1)|        Wszystko na darmo - naród i ludzkość ducha nie mają. Takie wyobrażenie