Part

 1 I  |          prawem, tą wszechmyślą, tą wieczną prawdą, tą druga Osobą z
 2 I  |            i nadużyciu prawdę swoją wieczną i dlatego czasem, tak ją
 3 I  |             całości. Z tej harmonii wieczna twórczość, wieczny czyn
 4 I  |             i wszechmyśl - stąd ich wieczna spółczesność, stąd ich doskonała
 5 I  |    wszelkiej prawdzie jest miłością wieczną. Bóg albowiem jest możnością
 6 I  |    stworzenia, a tym samym w prawdę wieczną i w czyn wieczny; więc,
 7 I  |         końców byłby twoją śmiercią wieczną. Bóg tymczasem, wcale przeciwnie,
 8 I  |            i to stanowi miłość Jego wieczną u tobie i twoją ku Niemu,
 9 I  | osobistością i wiecznym Sobą samym, wieczną jaźnią, wiecznym podmiotem
10 II |           który z Boga wynikł, mieć wieczną śmierć oną wieczną? - Nie -
11 II |             mieć wieczną śmierć oną wieczną? - Nie - musiałby przebudzić
12 II |         duszy, a toż by była śmierć wieczna, i ciało, które by duszy
13 III|         zwierzchni, a prześlepiając wieczną treść jego, z której by
14 III|           się może, jest on jedyną, wieczną, tąż samą treścią wszelkiego
15 III|          się przecież trafu ślepego wieczną igra uznaje. Nie wyda też
16 III|            nie bytuje, bo nareszcie wieczną jest niewolnicą nie ślepego
17 III|             wielkich mężów polskich wieczną wojną krzyżową nawet przeciwko