Part

  1 I     |          samego początku poczynającymi z możnością postępowego rozwijania
  2 I     |                wszelkiej świadomości i z własnej woli ducha, do którego
  3 I     |               dusza ta i ciało należą.~Z łaski więc Bożej osiągniem
  4 I     |              wyrazem w nas jest ciało.~Z rozumu Bożego osiągniem
  5 I     |              myśli, jeśli nie o bycie?~Z miłości wreszcie Bożej dojść
  6 I     |    najściślejszego pojednania się bytu z myślą, zmysłowości z idealnością,
  7 I     |              bytu z myślą, zmysłowości z idealnością, ciała z duszą,
  8 I     |       zmysłowości z idealnością, ciała z duszą, czyli stać się duchami
  9 I     |          żywota, tu i tam, i wszędzie.~Z tego trojakiego stosunku
 10 I     |                tej Trójcy Bożej każden z nas jest także trójcą każdochwilną,
 11 I     |             trójcą każdochwilną, każdy z nas jest bytem, myślą, życiem
 12 I     |       pochodzenia. Owszem, ród ciągnie z Ojca, a upadkiem ludzi spowodowan
 13 I     |         spójnią żywą łaski bez powodu, z rozumem powód zawierającym,
 14 I     |              Boże, kojarzące wszechbyt z wszechmyślą w Bogu, to trzecia
 15 I     |        harmonii bytu, któryśmy dostali z łaski, i prawa postępu i
 16 I     |              może inaczej, jak zarówno z dwóch poprzednich osób pochodzić -
 17 I     |           poprzednich osób pochodzić - z Ojca i z Syna, z wszechbytu
 18 I     |              osób pochodzić - z Ojca i z Syna, z wszechbytu i wszechmyśli,
 19 I     |           pochodzić - z Ojca i z Syna, z wszechbytu i wszechmyśli,
 20 I     |              wszechbytu i wszechmyśli, z Jehowy i z Słowa, bo jest
 21 I     |                wszechmyśli, z Jehowy i z Słowa, bo jest właśnie ich
 22 I     |             oczywiście, by stworzonych z łaski przeprowadzić do godności
 23 I     |            Dlatego nie przechadzał się z pułkami anielskimi duchów
 24 I     |            Sobie do zlewu harmonijnego z naturą Bożą - niejako ułatwiając
 25 I     |        opuszcza, która źdźbła zbiera i z nich buduje piramidy, bo
 26 I     |               istotnie jest najwyższą, z powodu że uzupełnia i zaokrągla
 27 I     |            wprost i przyrodzono wynika z wykształcenia się ducha,
 28 I     |               wykształcenia się ducha, z podniesienia się jego, ale
 29 I     |              jej i zlaniu własnej woli z nią - a na to wolność nasza.
 30 I     |               mocniej, bo wszystko, co z Niego odkryjem, coraz wyższą
 31 I     |           naszą stosować do Jego woli. Z Jego zaś woli wszechmoc
 32 I     |               Jego płynie - o ile więc z cząstką tej woli się zlejem,
 33 I     |         wieczną prawdą, tą druga Osobą z Trójcy Bożej, uwidomioną,
 34 I     |            wszystkiego, ta tylko Osoba z trzech Osób Trójcy zdoła
 35 I     |          wszechbycie - by wszystko, co z Niego, szło ku Niemu, a
 36 I     |          zasadzon wzrost każdego ciała z osobna. W ludzkości stan
 37 I     |            kocha, ten wzmaga się - kto z siebie się wylewa, czyli
 38 I     |            ubyć, osłabnąć, utracić coś z siebie, zniknąć nawet zupełnie -
 39 I     |           silnieje - przez to, co wyda z siebie, mnoży się sam -
 40 I     |          błąkającymi się. To pewna, że z tej strony grobu widomim
 41 I     |               pierwszy uderza w oczy - z tamtej więc, podczas onego
 42 I     |        przeciwnie dziać - nie byt nasz z nas się wychyla naprzód
 43 I     |                kierunkiem bytu w nas i z tym bytem nie składając
 44 I     |             myśl tylko myśli i biernie z czuciem połączona marzy
 45 I     |              kiedy mniej bytu zrosłego z nią, bo ona oddziaływać
 46 I     |               nią, tak i czas wszystek z wiekami swoimi - i wyda
 47 I     |             kiedyś ściślej nas połączy z umarłymi, da nam wiedzę
 48 I     |               wyborny nastrój całości. Z tej harmonii wieczna twórczość,
 49 I     |             się na nowo w taki sposób, z takimi zdolnościami, jakie
 50 I     |               tylko można razem, razem z wszystkimi żyjącymi i z
 51 I     |                z wszystkimi żyjącymi i z wszystkimi umarłymi. Dzień
 52 I     |             tego żywota to dzień sądu, z wszystkich sądów historii
 53 I     |                tak często miesza jedno z drugim nad trumnami tych,
 54 I     |               Bądź co bądź, módlmy się z Kościołem! O, módlmy się
 55 I     |          należy zapominać, że w każdej z jej Osób pozostałe się znajdują:
 56 I     |            równość, stąd nie trzy bogi z nich, tylko jedna wola we
 57 I     |               chyba kamieniem, a skoro z wszechmyślą, wnet z nich
 58 I     |              skoro z wszechmyślą, wnet z nich wynika i wszechżycie.
 59 I     |           także niczym, bo ono właśnie z nich wypływa, będąc ich
 60 I     |          zupełne zlanie się pierwszego z drugim, czyli Duch Święty
 61 I     |         ludzkiej, pojedynczej, każdego z nas, podobnież niejednocześnie
 62 I     |       niejednocześnie i nierówno każda z osób jej, a zatem i ta jedna
 63 I     |                się w piersiach naszych z myślą, czyli duszą - duch,
 64 I     |          podobny do akordu, który musi z tych dwóch nut powstać,
 65 I     |               pod postacią wszechbytu, z przewagą wszechbytu, jakby
 66 I     |                wszechmyśli, walczących z sobą i rozdzierających się
 67 I     |   rozdzielające się dwa jego kierunki, z których on sam się składa,
 68 I     |            rozbudził w sobie. Lecz jak z świata natury wyrasta jaźń
 69 I     |            wyrasta jaźń człowieka, tak z świata ludzkości wyrasta
 70 I     |               nie jedna Osoba oderwana z Trójcy Bożej, ale wszystkie
 71 I     |      nasamprzód pod postacią pierwszej z osób Trójcy Świętej, tj.
 72 I     |             pierwszą Osobę, wszechmyśl z niego się rodzi jak syn,
 73 I     |                syn, koniecznie jak syn z ojca, bo nad czymże by myślała
 74 I     |          pojednania w sobie bytu swego z myślą swą, ciała z duszą -
 75 I     |               swego z myślą swą, ciała z duszą - i dlatego już ta
 76 I     |            trzecia Osoba nie rodzi się z Syna, jak Syn z Ojca, ale
 77 I     |              rodzi się z Syna, jak Syn z Ojca, ale zarówno pochodzi
 78 I     |             Ojca, ale zarówno pochodzi z Ojca i z Syna, z wszechbytu
 79 I     |              zarówno pochodzi z Ojca i z Syna, z wszechbytu i wszechmyśli,
 80 I     |              pochodzi z Ojca i z Syna, z wszechbytu i wszechmyśli,
 81 I     |                 ale też jak błyskawica z wieczności rozświeca wszystkie
 82 I     |                 zatem podnoszących się z trudem i powoli, dla nas,
 83 I     |        wyłaniać, wyradzać je w sobie i z siebie, z nich się składać
 84 I     |        wyradzać je w sobie i z siebie, z nich się składać i na nie
 85 I     |          rozkładać, i znów składać się z nich. My z Boga tylko znamy
 86 I     |            znów składać się z nich. My z Boga tylko znamy wszechbyt,
 87 I     |                 kreacjami), łączyć się z czym! Czyn jest znakiem,
 88 I     |               czyli stworzenie świata. Z tym najwyższym życiem my
 89 I     |              tym samym pełne obcowanie z Duchem Bożym, czyli dostaniem
 90 I     |             rzeczywistego, cochwilnego z wszechduchem; zarazem uczujem
 91 I     |              pojmiem go w pełni i wraz z nim, to jest z wolą jego
 92 I     |            pełni i wraz z nim, to jest z wolą jego w jedni, czynić
 93 I     |                niedomiarą w porównaniu z wyższym stanem, z wyższą
 94 I     |           porównaniu z wyższym stanem, z wyższą pełnią, ku której
 95 I     |                ten tworzy, i w istocie z niczego, bo tylko z siebie,
 96 I     |            istocie z niczego, bo tylko z siebie, a z siebie tworząc,
 97 I     |          niczego, bo tylko z siebie, a z siebie tworząc, mnoży się
 98 I     |               oto postanowienia nasze, z których czyny nasze wypływają;
 99 I     |              albo też nie zgadzają się z prawem Bożym, z wolą Bożą.
100 I     |           zgadzają się z prawem Bożym, z wolą Bożą. Tym samym, żeśmy
101 I     |                woli tej stwarzamy sami z siebie coś takiego, czego
102 I     |              Boga. Jak On nas stworzył z niczego, to jest wylał z
103 I     |               z niczego, to jest wylał z Siebie, tak my znów, doszli
104 I     |             wylewać Jego prawo będziem z siebie i nim urządzać i
105 I     |              Według Jego woli świętcj, z naszą zrosłej, będziem snuć
106 I     |            naszą zrosłej, będziem snuć z siebie samych następne dzieje
107 I     |              spokój, nastrój, miłość i z nich wypływający twórczy
108 I     |             jest i nic więcej, Jehowa. Z niej, jak z Ojca, rodzi
109 I     |            więcej, Jehowa. Z niej, jak z Ojca, rodzi się druga strona
110 I     |         zarówno, bo dla nas składa się z nich, gdyż dopiero przez
111 I     |                 gdy go stworzy.~Jednym z najdobitniej szych dowodów,
112 I     |                nie ma, co by się tylko z jednego z jej kierunków
113 I     |              co by się tylko z jednego z jej kierunków składało,
114 I     |               jeden wypadek, sprzeczny z powagą, godnością i wiecznym
115 I     |               prawdziwej muzyki? Jedno z dwojga by mu wypadało zawsze:
116 I     |            Zupełnie tak samo się stało z materialistami i idealistami:
117 I     |              wszelkie rozdarcie wynika z mniejszego lub większego
118 I     |             się w byt i życie nastaje. Z kończyn przeciwnych wszechświata
119 I     |           tylko i jako byt pragnie się z tą myślą, z tym pojęciem,
120 I     |                pragnie się z tą myślą, z tym pojęciem, rozbudzającym
121 I     |               dążyć wyżej. Duch, który z bytu i myśli wyniknął, znów
122 I     |           bytem się czuje i myśl rodzi z siebie, i zlewa się z nią
123 I     |            rodzi z siebie, i zlewa się z nią w pełniejszego ducha,
124 I     |                takie spajanie się bytu z myślą, takie rośniecie coraz
125 I     |           przez zlanie się onych bytów z nimi w ducha pełnego. Wieki
126 I     |               i żywot wieczny rządzon, z tą jednak różnicą, że w
127 I     |                i szybko duch łączy się z coraz wyższym pojęciem,
128 I     |             Może tylko stać się jednym z bogów, którymi zaludnione
129 I     |                o ile je zna, łączy się z nimi, obcuje z nimi i sam
130 I     |               łączy się z nimi, obcuje z nimi i sam je sobie wyczynnia.
131 I     |         przepada w osobistości Bożej i z nią się nie zlewa w nierozdzielną
132 I     |              Jedność ducha stworzonego z nie stworzonym wszechduchem
133 I     |                nadaje. Im bardziej się z Bogiem łączysz, tym sam
134 I     |          wiecznym jest. Im więcej masz z Niego, tymeś sam bardziej
135 I     |         wykonywasz. On znowu jest Tym, z którego, im więcej dawa,
136 I     |                nakłaniając ją do zgody z Jego wolą, poświęcasz ją
137 I     |           wszechmyśli. Byt twój każden z Jego wszechbytu, myśl twa
138 I     |             wszechbytu, myśl twa każda z Jego wszechmyśli. Zatem,
139 I     |                przeto, że tobie oddaje z wszechbytu i z wszechmyśli
140 I     |            tobie oddaje z wszechbytu i z wszechmyśli Swej część,
141 I     |            więc coraz bardziej obcując z wyższymi duchy, jak Pismo
142 I     |              najwyborniej się zgadzało z Nim samym, z wszechmyślą
143 I     |              się zgadzało z Nim samym, z wszechmyślą Jego o Sobie
144 I     |                żywym wszechczynem wraz z nieskończonością bliźnich
145 I     |          nieskończeni się duch - tylko z tą różnicą, że osobistość
146 I     |                się osobistości! Bo nic z tego, co dasz Bogu, nicością
147 I     |         doskonałość ciała, należy zlać z niebem, czyli z doskonałością
148 I     |            należy zlać z niebem, czyli z doskonałością myśli, a wypadnie
149 I     |                jest prawem ich żywota. Z miłości swej do Boga wciąż
150 I     |         przeradzają, rodzą się na nowo z siebie samych, wstępują
151 I     |               się postępowo syny Boże, z Boga i z siebie samych. -
152 I     |          postępowo syny Boże, z Boga i z siebie samych. - Oto aniołów,
153 I     |          rozwijają się, i przetwarzają z mocy wewnętrznej, z ducha
154 I     |       przetwarzają z mocy wewnętrznej, z ducha własnego, który się
155 I     |        przytomnie, swobodnie i zgodnie z wolą Bożą działa i cudowni
156 I     |             ostateczną, prawdziwą. Kto z Boga, ten do Boga i ten
157 I     |          rzeczywisty ich cel! I wyszli z raju ludzie.~I wyszli -
158 II    |               W CZASIE I PRZESTRZENI~ ~Z całego powyższego ciągu
159 II    |                 ale byt nie zgadza się z nią, nie przypada do niej.
160 II    |              przytomność pierwiastków, z których ona powstawa. Brak
161 II    |           wewnątrz już nie pasując się z sobą, występuje z olbrzymią
162 II    |          pasując się z sobą, występuje z olbrzymią mocą za siebie
163 II    |             piekła, mógłżeby on, który z Boga wynikł, mieć wieczną
164 II    |               szczebla onego w czasie, z którego wzlecą w swój żywot
165 II    |                rozpływa się po świecie z pokolenia na pokolenie,
166 II    |                pokolenia na pokolenie, z epoki w epokę - i tym samym
167 II    |               i tym samym wykazuje, że z duchów wyszło i śród duchów
168 II    |              że tak powiem, ludzkości, z których nastroju i zgody
169 II    |              koniec duchów, odwiecznie z Bożej łaski z sobą połączonych,
170 II    |               odwiecznie z Bożej łaski z sobą połączonych, na wyrobienie
171 II    |      połączonych, na wyrobienie jednej z idei, jednego z organów
172 II    |      wyrobienie jednej z idei, jednego z organów ludzkości. Lecz
173 II    |                człowieku, wolna wola - z tych dwóch pierwiastków
174 II    |          wcześnie umierające dzieci, a z ich zwłok dalsze usypały
175 II    |       organiczne zlanie się zbiorowych z prawem Chrystusa. Czyn ogólny,
176 II    |             zlania się w jeden nastrój z innymi podobnymi, wcale
177 II    |            ludzki powszechny, jeden, a z rozmaitych członków olbrzymio
178 II    |                rozwinionego, działała, z kolebki mitycznej i ciemnej
179 II    |            jeden, ten sam czyn wywiodą z swej jedności. Tu właśnie
180 II    |                historia rodu ludzkiego z trzech składać się musi
181 II    |              składać się musi okresów, z których pierwszy odpowiada
182 II    |                drugi myśli i walce jej z bytem, trzeci walki tej
183 II    |        wewnętrznej duszy, pasujące się z sobą bez wiedzy o tym, co
184 II    |             pojedynczego ducha każdego z jednej strony ani też z
185 II    |                z jednej strony ani też z drugiej o powadze i świętości
186 II    |       zewnętrzny przypadek za spadłych z godności człowieka - nie
187 II    |       narodowości rozmaitych, a jednak z ludzkością w harmonią miłości
188 II    |              ludu greckiego do wyjścia z okręgów bytu i przejścia
189 II    |                 zrzenic pozbawieni, co z samej istoty rzeźbiarstwa
190 II    |              każden objaw życia Bożego z osobna wzięty stawał się
191 II    |              wszechgroźny, bez związku z stworzeniem, stanowił przedziwność
192 II    |            połączyć ze światem i świat z nią wiązać prawem miłości
193 II    |              zdarzyć, ile krwi upłynąć z ciał, ile rozpaczy z dusz? -
194 II    |           upłynąć z ciał, ile rozpaczy z dusz? - Oczewista, iż naprzód
195 II    |     współcześnie istniejących, a jeden z nich wiecznie głosić będzie
196 II    |            rządzić. Wyniknie stąd, jak z wszelkiej niewoli, jak z
197 II    |               z wszelkiej niewoli, jak z wszelkiego ucisku, bunt
198 II    |          polityczne, rewolucje, prosto z niej płynące. Te znów w
199 II    |             oderwaną zaprzeczyć, precz z świata wyrzucić, zatracić
200 II    |       objawionej przepisem Zbawiciela, z bytem rzeczywistym ludzkich
201 II    |              naprzeciwko siebie. Każde z nich z osobna występuje
202 II    |       naprzeciwko siebie. Każde z nich z osobna występuje i kształci
203 II    |            jawnie, czy skrycie, wojują z sobą. W samym Kościele także
204 II    |               a zatem i walka jedności z mnogością, prawowiary z
205 II    |                z mnogością, prawowiary z schizmą i kacerstwami; i
206 II    |          przypada doń, nie schodzi się z nim, ale, stojąc na uboczu,
207 II    |               go wiedzie do utworzenia z nim kiedyś jednej i tej
208 II    |             się nastrojem, a pomimo to z konieczności rzeczy tak
209 II    |       nieodzownie, cochwilnie związana z ziemią i w istocie dążąca
210 II    |         wielkie na twarze tak wielkie, z nich spadają wciąż. Starożytność
211 II    |           Świat nasz dzisiejszy wynikł z trzech pierwiastków historycznych:
212 II    |            pierwiastków historycznych: z pokoleń słowiańskich i germańskich,
213 II    |        cesarstwo rzymskie się rzuciły, z gruzów po tym cesarstwie
214 II    |               cesarstwie pozostałych i z myśli uwidomionej w Kościele -
215 II    |                za ich pomieszaniem się z innymi, podbitymi od nich,
216 II    |                wśród burzy olbrzymiej.~Z świata rzymskiego została
217 II    |       objawiała się myśl o jej związku z losami przyszłymi duchów
218 II    |              ciąg wieków mieszając się z sobą, wyrabiały i wykończały,
219 II    |             świątynią, do której każda z nich swoje znosi głazy i
220 II    |       wychowawczą pojedynczych duchów, z której one przejść mają
221 II    |                 na tym, co iścizną ich z Bożej łaski, od której nie
222 II    |       przyczyna, wyłania i rząd, i lud z siebie. Skoro się tylko
223 II    |          niezbędny wszelkiego państwa. Z nóg, rąk, głowy odciętej
224 II    |         szaleństwem temu, które zlepek z kilku posiekanych narodów
225 II    |               do ludzkości, jak każden z nas do swego narodu. Życia
226 II    |             dopiero ten, który żartuje z żywymi, duchowymi siłami
227 II    |              społeczeństwa? Podeptane, z tym sroższą oddziaływują
228 II    |                rozprężystsza się nazad z nieskończoną mocą. W takich
229 II    |          którzy wtedy konać muszą wraz z rozpadającym się światem!~
230 II    |               miłością, a cierpliwie i z wolna, dojść by mogło do
231 II    |           dowiedział się o sobie samym z losów Jej żywota, że nieśmiertelny,
232 II    |          wszystkie śmierci i powstania z niej narodowego uwydatnić,
233 II    |       narodowego uwydatnić, bo dopiero z nich wszystkich razem życie
234 II    |             nauką serce bijące mającą, z którego nie tylko pewniki
235 II    |                potężnie, ruszyłażże go z posad starych, nim w Chrystusie
236 II    |            wyrażę, niewyrzucalnego już z nastroju wszechstworzenia,
237 II    |    przypadającego, w jakiejże postaci, z jakimże licem by przed naszą
238 II    |             narodowych nie wytrysnąłby z jego dziejów jak woda żywota
239 II    |           jednym dopełnionymi czynami. Z tych czynów wyrosłe, złożone,
240 II    |           bezpośrednim sposobem, czyli z łaski Bożej, nosić już na
241 II    |               i świadomość wszelka nie z niczego, ale owszem, z czegoś
242 II    |             nie z niczego, ale owszem, z czegoś już danego, z przygotowanych
243 II    |           owszem, z czegoś już danego, z przygotowanych zasobów,
244 II    |                przygotowanych zasobów, z utworzonego już organizmu
245 II    |                zaszczepia się na pniu, z Bożej łaski wzrosłym, od
246 II    |               ewangelicznego przepisu. Z natchnienia, z natury wspaniałomyślnym
247 II    |               przepisu. Z natchnienia, z natury wspaniałomyślnym
248 II    |       narodowości osiągnąć niemożnych, z których to ludów sam się
249 II    |                oddzielone i powaśnione z sobą, jak w reszcie świata,
250 II    |              zlanie się w jedno świata z Kościołem i Kościoła ze
251 II    |             narodzie powinni by słynąć z głębokiej bogobojności -
252 II    |            bogobojności - duchowni zaś z żarliwego obywatelstwa.~
253 II    |            potrzeba, majątek i gardło. Z tej samej przyczyny naród
254 II    |               musi, by zmartwychwstać.~Z wszystkich tych wymagalności,
255 II    |         charakterze wyłącznego nazbyt, z resztą świata chrześcijańskiego
256 II    |           szczerym, otwartym, gorącym, z resztą Europy obcować będzie.
257 II    |            naród w przymierzach swoich z innymi mocarstwami nie będzie
258 II    |          jedynie, owszem, zawsze tylko z tymi się zwiąże, które nie
259 II    |           korzyści jego osobistej, ale z których najwyższa spływa
260 II    |          korzyść dla ogółu świata, tj. z tymi, które stoją w danym
261 II    |                za światłem, przymierze z nim wieczne swoje przenosić
262 II    |             władałby środkami zgodnymi z celem mu postawionym - nie
263 II    |              by do śmierci się dostać, z której zmartwychwstanie
264 II    |             może, kiedy po walce duszy z ciałem zlew już ich nastąpił,
265 II    |                rozbudza, kiedy zaczyna z świadomością sądzić o sobie
266 II    |            narodu.~Musi on zatem zejść z widowni politycznej, nie
267 II    |          organizacyjnych i korzystanie z jego nawyknienia do wielkiej
268 II    |             Dusza oddzielona od ciała, z przewagą idealności swej,
269 II    |              przewagą idealności swej, z niedomiarą bytu, wspominać
270 II    |         podjętych dla otrząśnięcia się z niebytu, a które długo,
271 II    |              własnego zmartwychwstania z sprawą wszelkiego dobra
272 II    |            myśl własnej niepodległości z myślą o niepodległości innych
273 II    |             śród Europy i zrywając się z grobu, to weń na pozór zapadając
274 II    |           opuści żadnej pory walczenia z niesprawiedliwością sobie
275 II    |             Któż się nie dorozumie, że z takowego stanu próby i cierpienia
276 II    |            działalnie od razu wystąpić z potęgą czynu przez odpadek
277 II    |        przejściem utrapionym i smętnym z jednego życia ku drugiemu -
278 II    |            wylewem ducha Chrystusowego z ciasnych granic, w których
279 II    |               wyborniejszych zmysłach, z jej wewnętrzną prawdą zgodniejszych,
280 II    |             Będzie nim, nim samym, ale z posetnioną potęgą na świat
281 II    |               nie już tylko osobników, z Bogiem. W duszy zatem onego
282 II    |               inne rozmyślanie, zadane z konieczności tej duszy,
283 II    |     przeznaczeniem, wstęp doń pomiesza z jego najwyższym rozkwitem,
284 II    |            rozkwitem, czyli dni obecne z dniami mającymi rozwiązać
285 II    |             wszelkiej duszy pośmiertny z wielu pomyłek się składa
286 II    |        pierwowzorny dla innych, zgodny z prawdą idealną, odkrytą,
287 II    |         odkrytą, zauważoną i udzieloną z łaski Bożej w grobie. Nie
288 II    |               a bytem, duszą a ciałem. Z nich jedna twórcza jaźń
289 II    |               warunkiem połączenia się z Słowem Bożym wszelkiego
290 II    |               dni teraźniejszych obran z widomego ciała, a duszą
291 II    |               duszą nie znękaną, wciąż z grobu się wydzierającą,
292 II    |                świecie, na natchnienie z niebios płynące, na nowy,
293 II    |                że niczyim innym!~Co by z bezpośrednią pewnością dziecku
294 II    |         bezpośrednią pewnością dziecku z serca i z ust wyleciało,
295 II    |            pewnością dziecku z serca i z ust wyleciało, postaramy
296 II    |                że tak powiem, zdarzeń, z którycheśmy je wybrali.
297 III   |                łonie Słowiańszczyzny i z niego urodzona na świat
298 III   |                ludzkości ściśle spojon z jej stanowiskiem śród ludów
299 III   |                niej i przez nią obcują z człowieczeństwem i całą
300 III   |       osobistość - porównajmy więc ich z tymi dwoma drugimi szczepami:
301 III   |               i germańskim, które wraz z nimi od wieków ląd europejski
302 III   |              Plemię romańskie, złożone z Włochów, Hiszpanów, Francuzów,
303 III   |      prześlepiając wieczną treść jego, z której by następny wyprowadzić
304 III   |                wieki; tak się zdarzyło z chrześcijaństwem całym podczas
305 III   |     rzeczpospolitę, w której by prawo, z samej woli ludzkiej zrodzone,
306 III   |          zrodzone, bez związku i zgody z niebieską, rządziło szczęśliwie
307 III   |                bohaterstwo, graniczące z szałem - stąd i świecka
308 III   |              im budować świątynią nową z przeżytych już żywiołów.
309 III   |      cierpliwie będzie. Rozbrat, który z rozwojem chrześcijaństwa
310 III   |             zaś się ociąga i pozostawa z tyłu. Dusza jego poza wiekami
311 III   |             przeminionych. Stąd ciągły z Francją spór i tych dwóch
312 III   |             tych dwóch tak sprzecznych z sobą skłonności długie nieprzepajanie
313 III   |         nieustanny związek wszechducha z wszechświatem. - Żyjąc śród
314 III   |         Słowianie w ścisłym połączeniu z wszędobytem Bożym po całej
315 III   |          mściwości, przebaczanie uraz, z rzadkimi wyjątki snują się
316 III   |          braterstwa zbiorowe, po wtóre z wiarą w każdochwilne wywieranie
317 III   |            obcowanie potęg niebieskich z świeckimi i stąd głęboką
318 III   |             kochania bliźniego w równi z sobą samym. Choć na nieskończoną
319 III   |            sobą i wszystkich ich razem z wszechżywym duchem - jest
320 III   |               słowiańskie w porównaniu z politycznym romańskim i
321 III   |                i ład godzi wszelki byt z wszelką idealnością, wszelki
322 III   |               wszelki świecki porządek z wszelkim duchownym, państwo
323 III   |            wszelkim duchownym, państwo z Kościołem, politykę z chrześcijańską
324 III   |          państwo z Kościołem, politykę z chrześcijańską miłością,
325 III   |           miłością, wszystko, co jest, z tym, co być powinno.~Już
326 III   |           rozbójników, którzy w jednym z nim więzieniu zamknięci
327 III   |                 ze wszystkim zgodne: i z chwilą, do której doszła
328 III   |              doszła święta historia, i z żywiołami danymi z łaski
329 III   |         historia, i z żywiołami danymi z łaski Bożej, głęboko w ich
330 III   |          romańskie i germańskie, każde z osobna i sprzecznie, to
331 III   |               są sobą samymi, jakżeżby z siebie stworzyć co zdołały?
332 III   |                Nie wyda też owej pełni z siebie żadna wiedza li idealna,
333 III   |             duch, co sprzęga je razem, z którego one są, a w których
334 III   |            osobistość, wolność, wola i z niej płynący, stworzenny
335 III   |           obcowanie duchów stworzonych z Duchem Stworzycielem? -
336 III   |             Jako ciału i duszy każdego z nas za długie prace najwyższą
337 III   |          miłość i wszelką moc polityki z wszelkim filozofii umem
338 III   |      zbiorowość ludzka sama przez się, z przyrody swej, z charakteru
339 III   |            przez się, z przyrody swej, z charakteru swego, religijnością
340 III   |             wygląda i rozwój jej pełny z siebie zapowiadać się zdaje.~
341 III   |                złego – i to koniecznie z samejże istoty religii wypływa -
342 III   |           wolne woli stworzonego ducha z wolą Ducha Stworzyciela -
343 III   |                skończone pojednały się z nieskończoną i doskonale
344 III   |         promienie? Gdzież najwyraźniej z niw niebieskich na świecie
345 III   |               i Aryman? - Gdzie każden z nich po raz pierwszy na
346 III   |         bliskej napaści złego, a o kim z serdeczną litością lub uwielbieniem,
347 III   |   pierwiastkowi dobra nie mogącemu się z klęsk toni podźwignąć. Moskwa -
348 III   |           jednej matki synami.~A kiedy z głębi woli stworzonej wynijdą
349 III   |              wzmaga i świat swój wydać z siebie wielki, piękny, sprawiedliwy
350 III   |               ścinając, i wydrze serce z piersi, mianując się wiar
351 III   |               najwyższym hetmanem. Lud z serdeczną miłością sam się
352 III   |         spadlanie wszelkimi zachody, a z wolna, miarowo, nieznacznie,
353 III   |                dotknięta, nie wywiodła z siebie całego organizmu,
354 III   |          dworze imperatorskim kamaryle z rzezańców - w ludu wyuzdane
355 III   |             nieprzyjaciel i bitew było z nim warto próbować poza
356 III   |            pogardy ku życiu ludzkiemu, z gruzu i głów ściętych, wapnem
357 III   |         późniejszymi czasy zetknął się z ogładą zachodnią, rozciekawion
358 III   |          wydały mu się żartami i nigdy z nich żadnej treści przejąć
359 III   |              szyderska bezczelność. On z dobra wszelkiego tylko złe,
360 III   |               przywłaszczał sobie. Tak z pruska wojsko nastroił -
361 III   |           chwili obywateli wszystkich, z francuska. Gdziekolwiek
362 III   | niechrześcijańskie, azjatyckie popędy, z których mieszaniny sam złożon,
363 III   |             pysze walkę tę niesłychaną z wiekuistym Bogiem rozpoczął.~
364 III   |                 Nieszczęśliwy. - Odtąd z nadmiaru złej pozbył się
365 III   |              panom i soborom biskupim. Z absolutyzmu rozszerza się
366 III   |                arystokracją. Następnie z onego rozpadu powraca do
367 III   |                 a na nich arystokracją z zasług miecza i rozumu płynącą
368 III   |        schronienie wszystkim wygnańcom z Włoch, Niemiec, Francji -
369 III   |            objęcia Rzeczypospolitej, a z Litwą i Ruś!~Nic wspanialszego
370 III   |               indziej walczyły i dotąd z sobą walczą - chcę powiedzieć,
371 III   |      sprawiedliwość chrześcijańską się z nimi pasują - nawet przeciwko
372 III   |              przeciwko Moskwie, bo się z nią o ogładę chrześcijańską
373 III(1)|               może. Ten syn nie obcuje z nią jak równy. - Ona jeszcze
374 III(1)|             jak na ziemi. Rząd urodził z siebie wszystko. Rząd wszystko
375 III(1)|               oddać - nie może obcować z nim - nie może się podnieść
376 III(1)|              choć krzyż dźwiga, choć i z grobu zmartwychwstanie.