Part

 1 I  |        aż dopełnił posłannictwa Swego, aż to uwyraźnił, co miał
 2 I  |         pojednania w sobie bytu swego z myślą swą, ciała z duszą -
 3 I  |  tłumaczy i objawia istotę Ojca swego. I znów w rozwoju historii
 4 II |   silnieje i dopełnia powołania swego - przez rozbrat ich nie
 5 II |         od ojczyzny i pokolenia swego, bydlętami się stają. Zatem
 6 II |  ludzkości, jak każden z nas do swego narodu. Życia przedrzyźniać
 7 II |       że odstąpił od charakteru swego i że tym odstąpieniem, tą
 8 II |      miałby potęg przeznaczenia swego - nie władałby środkami
 9 II |   ostatkami rozproszonymi ciała swego jak mara tęskna, chcąca,
10 III|     przyrody swej, z charakteru swego, religijnością przedmiotową
11 III|     okresów i zdarzeń. Stosunku swego do Boga nauczyła się od
12 III| bizantyńskiej obłudy - stosunku swego do ludzi od mongolskiego