Part

  1 I     |                jeśli nie myślą i wiedzą? A o czymże myśl myśli, jeśli
  2 I     |              współcześnie, czyli duchem, a zarazem i przeto właśnie,
  3 I     |                 byt, który istnieje już, a nie pojął się jeszcze, wyrzec
  4 I     |              Owszem, ród ciągnie z Ojca, a upadkiem ludzi spowodowan
  5 I     |                  Zatem w początku łaska, a w końcu miłość. Łaska tylko
  6 I     |                 łaska byłaby bezrozumna, a zatem nie byłaby miłością
  7 I     |        nieskończona - jeden tylko stan - a jeśli go nazwiem rajem,
  8 I     |                 duszy. - Przejście więc, a przy tym rozdarcie i walka
  9 I     |            rozdarcie i walka wewnętrzna, a stąd ból, a nawet i grzech,
 10 I     |                  wewnętrzna, a stąd ból, a nawet i grzech, o którym
 11 I     |               tym przejściu między łaską a miłością, rajem a niebem,
 12 I     |                  łaską a miłością, rajem a niebem, czyli wiekami Jehowy
 13 I     |             niebem, czyli wiekami Jehowy a Ducha Świętego, między stanem
 14 I     |            między stanem bytu cielesnego a stanem pełni żywotnej, duchowej,
 15 I     |                 do miłości ostatecznej - a że w stosunku do nas ta
 16 I     |                  dobitnie, żywo, słówmi, a najbardziej czynem, że powołaną
 17 I     |                łagodnością i tkliwością, a w pewnych razach stałością
 18 I     |                  których skutek oddalony a niezawodny, a których ujęcie
 19 I     |            skutek oddalony a niezawodny, a których ujęcie i przeprowadzenie
 20 I     |              gdyż myśl jej prawdą jest - a jej urzeczywiszczenie dobrem -
 21 I     |               urzeczywiszczenie dobrem - a kształt jej ostateczny niebieską
 22 I     |                nadludzkich cudownościach a rzeczywistościach anielskich.
 23 I     |        przymiotem natury ducha jest cud, a raczej, że to, co my zwykliśmy
 24 I     |              zlaniu własnej woli z nią - a na to wolność nasza. By
 25 I     |                  znać Go pełniej musimy, a poznawszy, odkrywszy, dorobiwszy
 26 I     |                 ich jednością i życiem - a tym samym jakoby sercem
 27 I     |           którego Bóg się rządzi i żyje, a więc wsze stworzenie się
 28 I     |               drugim ludziom się objawi, a nie tylko spłynie do ust
 29 I     |                być nie miała, kiedy tym, a nie czym innym właśnie jest -
 30 I     |                 wiew skądsiś, niewidomy, a uczuty tylko - rzeczywiście
 31 I     |               jak w światach wszystkich, a zarazem wszędzie Bogiem.
 32 I     |                  z Niego, szło ku Niemu, a idąc, coraz bardziej nabierało
 33 I     |              stworzeni są? Czyż nie Bóg? A to wymyślenie, a ta myśl,
 34 I     |                nie Bóg? A to wymyślenie, a ta myśl, to prawo, według
 35 I     |              właśnie w Bogu druga Osoba, a ta druga Osoba, wcielona
 36 I     |                 bywa często cierpieniem, a najwyższe udzielenie się
 37 I     |                  weń i wciąż tak czyni - a ubyłoż Boga? a osłabnąłże? -
 38 I     |               tak czyni - a ubyłoż Boga? a osłabnąłże? - Gdyby osłabnął,
 39 I     |                  czyli wszechmyśl Boga - a będąc zarazem nią samą,
 40 I     |                 prawem żywym na zie-mi - a któż od razu podoła? - ten
 41 I     |             wiecznym śmierci nie będzie, a nastaną ciała nieskazitelne,
 42 I     |      rzeczywistości, do której dąży się, a zarazem nicmocą dopełnienia.
 43 I     |                  coś szukającego ciągle, a nie mogącego nic znaleźć,
 44 I     |                   rzewność nieskończona, a przy tym czczość i nuda,
 45 I     |                  przejścia między jednym a drugim żywotem, musi się
 46 I     |                duszy oderwanej od ciała, a do najwyższej potęgi swej
 47 I     |                   bo myśl jest wnętrzem, a sen, magnetyzm i śmierć
 48 I     |             tysiące tysięcy lat cierpi - a że znowu jednak nigdy całkowitego
 49 I     | rzeczywistościami, jedną rozpamiętywają, a spodziewają się drugiej.
 50 I     |               ani między ostatnią trumną a następną kolebką przemyśliwać
 51 I     |               spokój, jakoby sen poważny a miły, w świecie dusz, w
 52 I     |              wieczny - o vitam aeternam, a to nie spokój i nie sen -
 53 I     |                 tym księżycu o posępnych a tkliwych promieniach, mieszkanie
 54 I     |              wyrzeczonym przez Chrystusa a naturą, czyli bytem istotnym
 55 I     |             który ma uwielbić Chrystusa. A czymże Chrystus uwielbień
 56 I     |                 najwyższego ich rozwoju, a po dniu onym następny, żywota
 57 I     |                jasna będzie Go wiedzieć, a tak Go wiedząc, wykona.
 58 I     |                wszechbycie - wszechmyśl, a zatem i wszechżycie - we
 59 I     |                we wszechmyśli wszechbyt, a zatem wszechżycie - we wszechżyciu
 60 I     |       wszechmyśli byłby chyba kamieniem, a skoro z wszechmyślą, wnet
 61 I     |               nierówno każda z osób jej, a zatem i ta jedna wola, i
 62 I     |             straszne przechodzić koleje, a jak jemu, tak i każdemu
 63 I     |                  tych dwóch nut powstać, a nie może. Jednak i w trójcy
 64 I     |             duszone wszechbytu ciężarem, a wszechmyśl i wszechduch
 65 I     |            rozdzierających się nawzajem, a wszechduch tylko był jakby
 66 I     |                 Byłaby śmiercią istotną, a widzim, czujem i myślimy,
 67 I     |             żywego planety jest cząstką, a dąży do tego, by stać się
 68 I     |                  tylko duch jeden jest - a że byt i myśl to wewnątrz
 69 I     |                  bytem, wziewanie myślą, a duch to owa pierś jedna,
 70 I     |           dalszych wyższych duchów ród - a rody te coraz wyżej wracają
 71 I     |                  kierunków objawieniami, a zarazem można by powiedzieć,
 72 I     |            tworząc, czyli czyniąc wciąż, a gdy nasze twory, czyli czyny,
 73 I     |              niczego, bo tylko z siebie, a z siebie tworząc, mnoży
 74 I     |               zewnętrzne kształty nasze, a tych naszych kształtów przyciągnieniem
 75 I     |                  Boga tkanymi przez nas, a im lepiej i głębiej Go poznamy
 76 I     |             wtedy podobniejsze do Niego, a On tym samym bardziej w
 77 I     |                   czym jest to, co jest, a zatem tłumaczy i objawia
 78 I     |                  nich do niej dochodzim, a dla siebie rozkłada się
 79 I     |                że wszystko pełną trójcą, a nic nie ma, co by się tylko
 80 I     |                 wzywać musim i nawzajem. A jeśli usiłujem koniecznie
 81 I     |                 i w Nim, i w nas samych. A wszystko jedno, czy ciąg
 82 I     |                  ducha, i tak bez końca, a coraz doskonalej, wyborniej,
 83 I     |               niwy żywota wiecznego. Bóg a bogi - to różnica bezmierna
 84 I     |                  w tajemnicę stworzenia, a tym samym w prawdę wieczną
 85 I     |                  wszechduchem żywą jest, a nie umarłą jednością, ona
 86 I     |                 sam bardziej sobą samym, a zarazem i bardziej w Nim,
 87 I     |             osobistość twoją poświęcasz, a tym samym i odzyskujesz,
 88 I     |                 tym samym i odzyskujesz, a spotężnioną, tak On znów
 89 I     |                  wszechbyt i wszechmyśl, a poświęciwszy, odzyskuje
 90 I     |                 ku Niemu, bo między tobą a Nim i Nim a tobą wiecznie
 91 I     |                  między tobą a Nim i Nim a tobą wiecznie krąży przelew
 92 I     |                  stał Mu się wszechczyn, a tyś właśnie tym żywym wszechczynem
 93 I     |            osobistość, poświęcacie Panu, a Pan tym trwa niejako, że
 94 I     |             czyli z doskonałością myśli, a wypadnie doskonałość ducha
 95 I     |               się w siebie coraz chyżej, a ciągle postępowo. Każda
 96 I     |                już w wyższą przechodzi - a to przy zachowaniu nigdy
 97 I     |                  i wiecznym przedmiotem, a zarazem najbardziej ześrodkowaną
 98 I     |                 tego bytu rozbudzeńszym, a jako jaźń życia wszechświatowego
 99 I     |               czyli tym bardziej czynią, a tym samym kształcą, budują,
100 I     |               niesforności i gmatwaniny, a to, co zowiem cudem, raczej
101 I     |             później, być musi po Bosku.~„A będziecie jako bogi”, rzekł
102 I     |               myślał, że kłamie ludziom, a on im przepowiadał rzeczywisty
103 II    |               które istotę jego troistą, a jedną, zawsze i wszędzie
104 II    |                  jego, ustaw i urządzeń, a tym samym przemieniający
105 II    |                 się, bo muszą wspólnie - a muszą, bo są duchami. Duchów
106 II    |                zapowiedzianego na ziemi, a stamtąd do żywota w niebiesiech,
107 II    |              wcześnie umierające dzieci, a z ich zwłok dalsze usypały
108 II    |               obcowanie ich między sobą, a do takiej siły nierozerwalnej,
109 II    |           wykonać i dopełnić w narodach, a przez narody w ludzkości.
110 II    |                historii rodu ludzkiego - a to rozwiązanie zależy na
111 II    |                ludzki powszechny, jeden, a z rozmaitych członków olbrzymio
112 II    |                zatraconym być nie może - a zależy na dziejowej, znakomitej
113 II    |           przyszłość dzisiejszą narodów, a tym samym i historii świata!~
114 II    |      najpiękniejszy w greckim umnictwie, a owoc najdojrzalszy w Rzymie,
115 II    |                 wyobrażenia o ludzkości, a tym samym nie ma narodów;
116 II    |                do którego dążyć powinny, a zatem jakoby ślepych namiętności
117 II    |             czyli nieprzyjaciół uważani, a los wojny zamienia ich w
118 II    |                 ojczysty noszą na sobie, a skoro ten tknięty i nadwerężony,
119 II    |                  narodowości rozmaitych, a jednak z ludzkością w harmonią
120 II    |             kształtach swych rozmaitego, a w pojęciu swym jednego,
121 II    |                 serca i uczuć ludzkich - a prócz prawnego pojęcia,
122 II    |                  stanowi zasługę ludzką, a żydowskie natchnienie łaskę
123 II    |                 Bożym osobistym, jednym, a tę osobistość połączyć ze
124 II    |                wysprzeczają, przewalczą, a potem pojednają i spłyną
125 II    |               współcześnie istniejących, a jeden z nich wiecznie głosić
126 II    |                 iść do żywota wiecznego, a narody i ludzkość, w ten
127 II    |               historycznie od Chrystusa, a trwający dotąd, jest w dziejach
128 II    |            rozdarcia, walki między bytem a myślą, ciałem a duszą świata.~
129 II    |             między bytem a myślą, ciałem a duszą świata.~Kościół i
130 II    |            starożytności zupełnie jedne, a jednością nierozwikłaną
131 II    |                ciągłe kształtowanie się, a zatem i walka jedności z
132 II    |                  rządząca się nastrojem, a pomimo to z konieczności
133 II    |                 bohaterów rozbijających, a oni wszyscy to tylko maski,
134 II    |                 maski na twarzy narodów, a że nie dość wielkie na twarze
135 II    |                 oderwaną od swej istoty, a zapowiadającą jej nadejście
136 II    |         nadejście i panowanie w świecie. A tą państw istotą i rzeczywistością,
137 II    |                tu przez myśl Bożą jakąś, a takowa tylko w narodowościach
138 II    |                 ciałem ducha narodowego, a że wszędzie ciało poprzedza
139 II    |       narodowości istotnej upaństwienie, a wszelkiego państwa, nie
140 II    |                 za dni nie rozwidnionych a pełnych kojarzenia się odmiennych
141 II    |               się wy-pracowywa pod takim a takim prawem, w tym a tym
142 II    |              takim a takim prawem, w tym a tym kształcie odrębnym,
143 II    |                 głazów nie mógł ukochać, a ludzkość, w jeden kościół
144 II    |                do pełnej wiedzy o sobie, a tym samym zabierających
145 II    |              przeznaczeń swych dopełnia, a obór między nimi do wolnej
146 II    |           światłem, mądrością, miłością, a cierpliwie i z wolna, dojść
147 II    |              pomału, trudno, pracowicie, a nadzwyczaj poważnie i surowo
148 II    |             świętości narodowego żywota, a tym samym do rzucenia posad,
149 II    |               śmierć i zmartwychwstanie, a zatem i przejście od pierwszej
150 II    |                ludów własnego plemienia, a w rzędzie najświetniejszych
151 II    |                znakomitą jaśnieć chwałą, a tej być nie może bez starożytności
152 II    |             naprzód się w nią przyoblec, a potem promienieć jej jasnością
153 II    |                tej epoce lub poprzedniej a niedojrzałymi, obecnie rozwijać
154 II    |              przeznaczeniem tego narodu, a którego piętnem zlanie się
155 II    |            resztą Europy obcować będzie. A w toku spraw ziemskich zwyczajnym
156 II    |             Zrozumieć je i pojąć trzeba, a to dopiero uskutecznia myśl,
157 II    |              przed zjawieniem się duszy, a toż by była śmierć wieczna,
158 II    |                   która sama śmiertelna, a nie zagubą na zawsze - nowy
159 II    |                 chwili, bo pod idealnym, a nie bytowym już, uratuje
160 II    |                 mu i obiecujących pomoc, a przynoszących zdradę, szczególnie
161 II    |                  drogę powrotu do życia, a to przy ciągłym cierpieniu,
162 II    |              otrząśnięcia się z niebytu, a które długo, długo bez wiadomego
163 II    |                  najściślej Chrystusową, a to szczególnie dlatego,
164 II    |    niesprawiedliwością sobie wyrządzoną, a tym samym i całemu człowieczeństwu -
165 II    |                 jak mara tęskna, chcąca, a nie mogąca, lecz chcąca
166 II    |                 mimo żądzę trwającą, to, a nie co innego, śmierci jest
167 II    |                  objawienie Syna Bożego, a zatem nie dostąpi wyższej
168 II    |           polityczne twórczych narodów - a jeżeli do tego ma stać się
169 II    |                 dotąd na ziemi nie było, a która zależy na wcieleniu
170 II    |            wszędzie prawo wszechmiłości, a tym samym i wszechrzeczy
171 II    |                   jej wywarcie się pełne a harmonijne na zewnątrz ułatwiając.
172 II    |                wiary wtedy się rozwidni, a przed wiedzą oną odtajemniczyć
173 II    |               kształtu, jedno między nią a naszymi oczyma wiszące.
174 II    |                  dowodzącej przedmiotem, a zatem jakoby podwojoną wiarą,
175 II    |              słowami tylko powtarzanymi, a przeszły do stanu czynów
176 II    |                 ciała dawnego oderwanej, a ku nowemu się przysposabiającej
177 II    |                 utworzenia sobie nowego, a już nieskazitelnego ciała
178 II    |                  powrotem na niwy widome a rozszerzone żywota wystali
179 II    |                  już waśni między wiedzą a bytem, duszą a ciałem. Z
180 II    |             między wiedzą a bytem, duszą a ciałem. Z nich jedna twórcza
181 II    |                rozmaitymi życiami swymi, a ku żywotowi wiecznemu się
182 II    |           wyrobić się i dojść nie mogły.~A teraz zastanówmy się! -
183 II    |           historia nie zdoła się obejść, a co dopiero później śród
184 II    |                  obran z widomego ciała, a duszą nie znękaną, wciąż
185 II    |              religijny między człowieczą a Bożą wolą - między uciśnionym,
186 II    |             zstąpić w okręgi polityczne, a tąż sprawiedliwością, w
187 II    |                Gdzież naród, który jest, a którego nie ma zarazem,
188 II    |                zniknął ze świata żywych, a co chwila przypomina się
189 II    |                jakoby wesele niebieskie, a drugich złość piekielna
190 III   |           Włochów, Hiszpanów, Francuzów, a któremu ci ostatni przewodniczą,
191 III   |      zaświatowego, wiecznego, przemaga - a chcąc, co tylko pomyśli,
192 III   |                kształt jakiś zwierzchni, a prześlepiając wieczną treść
193 III   |               całą jego cielesną potęgę, a zarazem wyłączność i brak
194 III   |                 wszędzie rozlaną uczuwa, a wtedy rodzi się w jego uczuciu
195 III   |                 daną w religii rozumuje, a wtedy w jego dziejach zdarza
196 III   |              innej, jedniejszej jeszcze, a wtedy w jego umyśle powstaje
197 III   |                 jak w jakiej wieczności, a o świecie codziennych zdarzeń
198 III   |          przejściowy rozłam między myślą a bytem, duszą a ciałem, stał
199 III   |              między myślą a bytem, duszą a ciałem, stał się jakoby
200 III   |                poza wiekami przyszłości, a ciało daleko od niej się
201 III   |            oderwanej od świata mądrości, a tymi trzema szczególnie
202 III   |                  całej naturze rozlanym, a skądinąd ból, doznany przez
203 III   |             wolności każdemu osobnikowi, a zarazem jednak do najwalniejszego
204 III   |         nierozdzielnie Chrystus objawił, a które zarówno obowiązują
205 III   |            kształtów ten przepis dwoisty a jeden rozgałęzić się może,
206 III   |            oznaczyć mianem religijnego - a to właśnie w owym najobszerniejszym
207 III   |             między prawem Bożym w niebie a ludzkim na ziemi, ale owszem,
208 III   |               utopią, albo też ciemnotą, a samych chrześcijan darzyli
209 III   |               Nieudanie się przeszłości, a przy tym zachowanie istoty
210 III   |                życiodajnym, co twórczyń, a twórczym to tylko, co zaczerpnięte
211 III   |                 razem, z którego one są, a w których on żyje - w nim
212 III   |                  lub filozoficzne ogóły, a religia tylko jak błysk
213 III   |                 Co nią nie jest właśnie, a ją udaje i przedrzeźnia,
214 III   |                 między wolnością jednych a drugich niewolą.~A teraz
215 III   |               jednych a drugich niewolą.~A teraz pytamy się: jestże
216 III   |                   uwieczniona w Europie, a przy tym niezbadana, jakoby
217 III   |        przynależy bliskej napaści złego, a o kim z serdeczną litością
218 III   |              Kain - jednej matki synami.~A kiedy z głębi woli stworzonej
219 III   |              Herkules dusić węże umieją, a w późniejszych latach, u
220 III   |             walkę między jedynowładztwem a możnowładztwem. Tatarów
221 III   |             spadlanie wszelkimi zachody, a z wolna, miarowo, nieznacznie,
222 III   |              miasto odwagi okrucieństwo, a w okrucieństwie najwykwitniejsza
223 III   |              cyrku zielonym lub różowym, a stąd stronnictwa zażarte
224 III   |             mongolski innego się rodzaju a równą odznacza szkaradą.
225 III   |  zapładniającymjej łono napad tatarski - a synem spłodzonym, rosnącym,
226 III   |                dla słabszych, gwałtownik a kłamca, zdrajca obcym, swoim
227 III   |               stąpania.~Taką więc pracą, a bezustanną, pilną, zjadliwą,
228 III   |             Wtedy poczuł się na siłach - a tak zwierzęco i na tak zwierzęcych,
229 III   |               rozpoczął.~Nieszczęśliwy - a rozpoczął ją naprzód w granicach
230 III   |                  dni naszych skwapliwie, a nieraz niedojrzale, niezręcznie
231 III   |                  płynne, ogromne oceanu, a na nich arystokracją z zasług
232 III   |                 ideału dostąpił w myśli, a wielu drugich, by go w pełni
233 III   |                niepodległości, wolności, a przy tym rządu, potęgi,
234 III   |                objęcia Rzeczypospolitej, a z Litwą i Ruś!~Nic wspanialszego
235 III   |                Słowiańszczyzny zmagają - a przeciwko Tatarom i Turkom
236 III   |                  jako najwyższego prawa, a w całym kierunku umysłowości
237 III(1)|             Skoro jak w Trójcy greckiej, a później ruskiej, Duch Święty
238 III(1)|                 wszechżycia między Ojcem a Synem, zarówno pochodzącym