Part

  1 I     |         Boża, że nas Bóg stworzył, to jest, że nam bytu udzielił. -
  2 I     |         zmuszonymi zasługiwać się, to jest siebie samych dotwarzać,
  3 I     |           stwarza - łaska albowiem to to, co danym dla niczego,
  4 I     |        stwarza - łaska albowiem to to, co danym dla niczego, tylko
  5 I     |          danym. Jest ona, bo jest. To samo o sobie sam wyrzekł
  6 I     |         sobie sam wyrzekł Jehowa - to samo każden byt, który istnieje
  7 I     |      konieczną, jedyną do niebios, to druga osoba, to wszechświadomość
  8 I     |           niebios, to druga osoba, to wszechświadomość i wszechmyśl
  9 I     |       wieczne zasługi i postępu na to, by ród ten mógł dojść do
 10 I     |       upadkiem ludzi spowodowan na to, by ich wyzwolić, odkupić
 11 I     |        rozumem powód zawierającym, to wszechżycie Boże, kojarzące
 12 I     |    wszechbyt z wszechmyślą w Bogu, to trzecia osoba Trójcy Bożej -
 13 I     |          nam rozum Boży przyniósł. To zlanie się zaś harmonijne
 14 I     |            swych w ludzką duszę na to, by później w rzeczywisty
 15 I     |    dopełnił posłannictwa Swego, aż to uwyraźnił, co miał uwyraźnić,
 16 I     |        drugą~- jednym słowem, znać to przejście, o którym mówimy,
 17 I     |       ducha jest cud, a raczej, że to, co my zwykliśmy nazywać
 18 I     |           wykryciu woli Bożej - na to praca - na poznaniu jej -
 19 I     |       praca - na poznaniu jej - na to rozum - i na uznaniu jej
 20 I     |          własnej woli z nią - a na to wolność nasza. By Go pełniej
 21 I     |      podobieństwo Boga? Owóż jeśli to prawo, ten sposób, to pojęcie,
 22 I     |        jeśli to prawo, ten sposób, to pojęcie, które Bóg ma o
 23 I     |            samo jest Bogiem, jeśli to Słowo wiekuiste spłynie
 24 I     |            osobistość przeprowadzi to prawo przez wszystkie stosunki
 25 I     |          tylko druga Osoba Trójcy, to jest wszechmyśl, czyli pojęcie,
 26 I     |         wszechducha i siebie - pod to znaczenie podciągnięte być
 27 I     |           archanieli itd., itd. Są to tylko rozwoje i przemienienia
 28 I     |           lecz być na prawicy Ojca to nie siedzieć w niewzruszoności -
 29 I     |     niewzruszoności - jeszcze raz: to ciągle wyżej wstępować i
 30 I     |      wniebowstępowały wraz. I czyż to właśnie nie jest wiekuistą
 31 I     |      stworzeni są? Czyż nie Bóg? A to wymyślenie, a ta myśl, to
 32 I     |          to wymyślenie, a ta myśl, to prawo, według którego to
 33 I     |           to prawo, według którego to się stać może, to właśnie
 34 I     |          którego to się stać może, to właśnie w Bogu druga Osoba,
 35 I     |          wcielona w ludzką naturę, to Chrystus.~Na czymże więc
 36 I     |           Chrystus.~Na czymże więc to prawo wiekuiste, jedno i
 37 I     |           świat. Stwarzać albowiem to udzielać się czemuś, co
 38 I     |            za jego dopełnieniem; i to słuszna, bo tym tylko wyższe
 39 I     |       Udzielić się drugim na ziemi to na pozór umniejszyć się,
 40 I     |       zniknąć nawet zupełnie - ale to złudzeniem tylko. Ta znikomość
 41 I     | nieskończeni się. Chrystus wyraził to owymi słowami: „Kto postrada
 42 I     |       wciąż powtarzać tego samego, to jest wciąż stwarzać i wciąż
 43 I     |       czynem swym silnieje - przez to, co wyda z siebie, mnoży
 44 I     |        razu przezeń nie przejdzie, to jest nie uczyni Jego w sobie,
 45 I     |      zupełną stanu przed śmiercią, to jest życia na planecie,
 46 I     |     jednego życia ku drugiemu, czy to ku powtórnemu ziemskiemu,
 47 I     |         już ku wiecznemu, w którym to wiecznym śmierci nie będzie,
 48 I     |       stanem, co stan żywota. Musi to być pośredni, połowiczny,
 49 I     |      nieraz owymi błąkającymi się. To pewna, że z tej strony grobu
 50 I     |   całkowitego oderwania nie ma, bo to byłoby nicością, że nigdy
 51 I     |        pewnego ciała nic ma, jedno to ciało niezmiernie błahym
 52 I     |        całą. Mniej więcej wszystko to już się nam przydarza we
 53 I     |        jasnowidzeniu magnetycznym. To jasnowidzenie kiedyś ściślej
 54 I     |            wieczny czyn wypływa, i to przyczyną, że śmierć od
 55 I     |            wiecznego coś dla kogo, to należy tytko o żywot prosić
 56 I     |      wieczny - o vitam aeternam, a to nie spokój i nie sen - to
 57 I     |          to nie spokój i nie sen - to coś zupełnie różnego i nieskończenie
 58 I     |         Dzień pierwszy tego żywota to dzień sądu, z wszystkich
 59 I     |         Przyjdzie chwila, w której to się wyjawi i odkryje, bo
 60 I     |        matematyczną pewnią. Będzie to właśnie uznana zgoda między
 61 I     |        wszechmyślą i wszechbytem i to uznanie stanowić tym samym
 62 I     |         ludzi, i utworzeniem przez to pojęcie nowego świata ludzkości,
 63 I     |        prawa Chrystusowego. Będzie to niejako objawieniem objawienia.
 64 I     |          tak Go wiedząc, wykona. I to będzie właśnie wylewem na
 65 I     |      przejścia przezeń na ziemi na to, by do nadziemskich dostać
 66 I     |          bardziej się objawia. Ale to zawsze jedna wola i jeden
 67 I     |       jeden jest - a że byt i myśl to wewnątrz niego rozdzielające
 68 I     |            wziewanie myślą, a duch to owa pierś jedna, co oddycha
 69 I     |    przeciwpostawione sobie, ale na to, by się wypróbować w walce
 70 I     |         powrócić do siebie samych, to jest do ducha - w naturze
 71 I     |          rozumieć mogła, gdyby nie to, co przed nią istnieje,
 72 I     |          Osób wzajemne zlanie się, to jest wszechduch, czyli Duch
 73 I     |            unosił się nad wodami”. To słowo miga tylko i wraz
 74 I     |           go w pełni i wraz z nim, to jest z wolą jego w jedni,
 75 I     |           w pełni przybliżonej, bo to tylko pełnią w porównaniu
 76 I     |         bywały i bywają dotąd, ale to ujemne stwarzanie, to krzywa
 77 I     |          ale to ujemne stwarzanie, to krzywa twórczość, to wszechmoc,
 78 I     |   stwarzanie, to krzywa twórczość, to wszechmoc, że tak powiem,
 79 I     |       piękna, stwarzać będziemy, i to będzie naszym najwyższym
 80 I     |            nas stworzył z niczego, to jest wylał z Siebie, tak
 81 I     |     zakończyć się życiem naszym. I to we wszelkiej prawdzie jest
 82 I     |       czyli pierwsza Osoba Trójcy, to, co jest, bo jest i nic
 83 I     |           która rozumie, czym jest to, co jest, a zatem tłumaczy
 84 I     |            jej kierunków składało, to to, że nawet w naszym rozumowaniu
 85 I     |         jej kierunków składało, to to, że nawet w naszym rozumowaniu
 86 I     |         duchowym rodu ludzkiego. I to bardzo naturalną rzeczą,
 87 I     |           pasują się ze sobą; lecz to pozór tylko, bo, jeśli walczą,
 88 I     |           tylko, bo, jeśli walczą, to nie walka rozbratu - owszem,
 89 I     |           walka rozbratu - owszem, to walka poprzedzająca zgodę,
 90 I     |         walka poprzedzająca zgodę, to tylko przejście wiodące
 91 I     |         skoro ten cel wyższy, niby to ostateczny, otrzyman, skoro
 92 I     |          do tej myśli, pragną. Gdy to pragnienie, czyli pomysł,
 93 I     |            wiecznego. Bóg a bogi - to różnica bezmierna i prawdziwie
 94 I     |           rozumie i czuje duch, co to harmonia wszechświata, czyli
 95 I     |            sam je sobie wyczynnia. To właśnie jest bóstwem dla
 96 I     |           co innego poświęcasz niż to, co On tobie daje. Cóż ty
 97 I     |          ty Jemu oddajesz wciąż na to, by róść dalej i wyżej się
 98 I     |        siebie, siebie odzyskujesz, to jest wrastasz w byty i myśli,
 99 I     |            Swej przenajświętszej - to ty Jemu czynisz - ale wiecznie
100 I     |         tak wiecznie, wiecznie - i to stanowi miłość Jego wieczną
101 I     | przypatruje. Ale ta rosnąca chwała to nie próżność, to nie umarła
102 I     |            chwała to nie próżność, to nie umarła litera chwały.
103 I     |          nie mógł w Swej wolności, to jest, nie mógł, skoro obrał
104 I     |        jest, nie mógł, skoro obrał to, co najwyborniej się zgadzało
105 I     |            raz powtarzam: wy wolę, to jest osobistość swą, wiecznie
106 I     |             lecz zarazem też przez to samo wyższej dorabiając
107 I     |          się losy człowieczeństwa. To właśnie to, co nazywamy
108 I     |        człowieczeństwa. To właśnie to, co nazywamy anielstwem.
109 I     |      przemieniający się jeszcze, i to bez końca, ale już świadomie
110 I     |            w wyższą przechodzi - a to przy zachowaniu nigdy już
111 I     |   olbrzymiej ku Bogu, i Boga przez to samo ku nam, bo historia
112 I     |        światów, wszystkich duchów, to rozwój ich miłości ku Bogu.
113 I     |       niesforności i gmatwaniny, a to, co zowiem cudem, raczej
114 II    |        ludzką przejętym. - Kościół to proroctwo uwidomione - to
115 II    |          to proroctwo uwidomione - to posąg granitowy przyszłości,
116 II    |           narodem, nie zasłużył na to miano, tak jak liść nie
117 II    |       czasu długiego ciągiem. Żywe to już obcowanie ich między
118 II    |        swój, duchowi zbiorowemu na to, by on rósł według Bożych
119 II    |        historii rodu ludzkiego - a to rozwiązanie zależy na przeanieleniu
120 II    |     rozkwicie do owego nastroju na to, by istnieć mógł Kościół
121 II    |        miłość jedną i jedno życie. To stanowi przyszłość dzisiejszą
122 II    |       każden wewnętrznie winien na to godzić, by się sam poświęcić
123 II    |            tym okresie stanowi nie to, czym się sam czuje i myśli,
124 II    |         się sam czuje i myśli, ale to, czym wygląda w stosunku
125 II    |       których napisano: „państwo", to wschodzą, to upadają - nic
126 II    |             państwo", to wschodzą, to upadają - nic trwałego,
127 II    |    przedziwność Bożej istoty. Dwie to były wyłączności i sprzeczności.
128 II    |            dla duchów pojedynczych to żywot wieczny. Rozwojem
129 II    |            świat jeden ducha, ileż to wieków ujść musi, ileż przemian,
130 II    |         przypominać ludziom, że na to, by dojść do zbawienia,
131 II    |      stronie, w państwie, zupełnie to samo i jeszcze rozdarcie -
132 II    |            się nastrojem, a pomimo to z konieczności rzeczy tak
133 II    |       rozbijających, a oni wszyscy to tylko maski, znikome maski
134 II    |           by logicznego nie miały, to narodowości. Państwo nie
135 II    |            i do początku - wieczne to prawo jego - zatem i tu,
136 II    |          się i trapiły swoim. Ileż to walk między nimi było i
137 II    |         ideę narodowości, w której to idei jak składowe pierwiastki
138 II    |       oporem stojące na drodze, na to, by wszystkie u końca wieków
139 II    |           natchnąć. Naród albowiem to zbiorowy, żywy człowiek,
140 II    |        nieskończoną mocą. W takich to razach koniec przychodzi
141 II    |          urzeczywistnienia i przcz to samo historia wkracza na
142 II    |          dowieść tego czynem. Czyn to wykazujący, czyli dzieje
143 II    |     osiągnąć niemożnych, z których to ludów sam się kupi i tworzy,
144 II    |          zdobywaniem, podrasta, bo to jedyny Chrystusowy środek
145 II    |          upaństwiania się. Lecz na to potrzeba mu koniecznie między
146 II    |          do ziemskiej wolności - i to nie oddzielone i powaśnione
147 II    |          wyjątkowo zmaże się nimi, to oczewista będzie wszystkim
148 II    |           się czasami i skore niby to do znużenia - lecz zawsze
149 II    |     Zrozumieć je i pojąć trzeba, a to dopiero uskutecznia myśl,
150 II    |       bytowej; bo jeśli ta śmierć, to odpaństwienie, to rozwiązanie
151 II    |          śmierć, to odpaństwienie, to rozwiązanie cielesne koniecznym,
152 II    |           duch się wykształcił, bo to początek dni nieśmiertelności.
153 II    |        ręką nieprzyjaciół - ale za to ręce owe sąsiednie, nieprzyjacielskie,
154 II    |          drogę powrotu do życia, a to przy ciągłym cierpieniu,
155 II    |      skutku pozostać muszą. Będzie to niejako stanem czyśćcowym
156 II    |          najściślej Chrystusową, a to szczególnie dlatego, że
157 II    |           się poświęcała. Uznawszy to, poczuje się do niechybnego
158 II    |         sposobność, ona odpowie na to hasło. Jęcząc śród Europy
159 II    |            i zrywając się z grobu, to weń na pozór zapadając głębiej,
160 II    |          odpadek ciała jej odjętą. To właśnie pasowanie się jak
161 II    |        niemoc mimo żądzę trwającą, to, a nie co innego, śmierci
162 II    |       niższym duchom położonego na to, by się na wyższe przeobrazili.~
163 II    |        słów Zbawiciela przypaść na to, by one przestały być słowami
164 II    |           pomyłek się składa i one to stanowią ból śmierci, który
165 II    |            dwoma tysiącami lat - i to stanowić właśnie będzie
166 II    |     którycheśmy je wybrali. Będzie to zawrotem od ideału porodzonego
167 III   |         wewnętrznej treści chciwe. To plemię szczególnie sięga
168 III   |         rzezi we Francji. W sztuce to plemię najlepiej pojmuje
169 III   |   materialnych nie wydatna, ale za to w najrozmaitszych kształtach
170 III   |    oznaczyć mianem religijnego - a to właśnie w owym najobszerniejszym
171 III   |       każde z osobna i sprzecznie, to skojarzyć, to natchnąć iskrą
172 III   |          sprzecznie, to skojarzyć, to natchnąć iskrą życia przychodzi
173 III   |         świecie osadzić i utrwalić to tylko można, to jedynie,
174 III   |           utrwalić to tylko można, to jedynie, przez co świat
175 III   |            przyjmuje się naprawdę. To tylko życiodajnym, co twórczyń,
176 III   |            co twórczyń, a twórczym to tylko, co zaczerpnięte u
177 III   |      dostawa, czegoś trzeciego, na to, by mogły przyjść do siebie
178 III   |          wszelkiej religii podań i to podobieństwo nie już mitami
179 III   |          walkę dobrego i złego – i to koniecznie z samejże istoty
180 III   |        wolą Ducha Stworzyciela - i to zowie się dobrem we wszechstworzeniu! -
181 III   |               Nie w słowiańskichże to dziejach się stało? Czyż
182 III   |        narody - niech powie, o kim to jego germańscy czy romańscy
183 III   |  cielesnego bytu, odchodzą odeń, i to za własnym jego przystaniem,
184 III   |            powodu, bez celu, bo na to, by mieć prawo istnienia,
185 III   |     wszelki szatan sobie poczyna i to wszechzłego najkonieczniejszą
186 III   |           miarowo, nieznacznie, na to, by same się nie mogły spostrzec,
187 III   |            nad martwą literą. Znak to był nieodwołalnej zgrzybiałości.
188 III   |         nienawistna wszystkiemu za to, że jej samej sił nie dostawa -
189 III   |        natury ludzkiej przebija, i to jeszcze takowej, co by się
190 III   |       znali w niebiesiech - ale za to czuli go pod osobą Dżengiskana
191 III   |         przejąć nie raczył. Ale za to kształty wymuszone, w których
192 III   |        gwałtownie brać się będzie, to Polska już w piersiach swych
193 III   |       przemijające wciąż. Wszystko to i razem przeczuwa i natychmiast
194 III   |          Europy i Słowiańszczyzny, to miara, do harmonii ciągłe
195 III   |        Żółkiewskiego, Sobieskiego. To podwójni ludzie, w jedną
196 III(1)|         początek swój czerpie, cóż to znaczy, cóż to wyrażać ma? -
197 III(1)|        czerpie, cóż to znaczy, cóż to wyrażać ma? - Wiecznie więc
198 III(1)|           o świecie i dziejach, bo to, co w niebie, to i na ziemi.
199 III(1)|      dziejach, bo to, co w niebie, to i na ziemi. Stąd duchowość
200 III(1)|               Antychrześcijaństwem to wszystko. Jarzmo, włożone