Part

  1 I     |         CZŁOWIEKU~ ~W stosunku do nas w tym łaska Boża, że nas Bóg stworzył,
  2 I     |               że nam bytu udzielił. - W tym rozum i logika Boża, że
  3 I     |       postępowego rozwijania się - przy tym wolnymi - więc tym samym
  4 I     |                 przy tym wolnymi - więc tym samym zmuszonymi zasługiwać
  5 I     |        dotwarzać, by róść ku Niemu. - W tym nareszcie miłość Boża, że
  6 I     |                  Przejście więc, a przy tym rozdarcie i walka wewnętrzna,
  7 I     |               culpa), nastąpić musiały. Tym rozdarciem, tą walką, tym
  8 I     |               Tym rozdarciem, tą walką, tym bolem ozwało się życie,
  9 I     |          Pośrednikiem zatem w istocie w tym przejściu między łaską a
 10 I     |           anielskimi duchów po planecie tym, nie grzmiał w majestacie
 11 I     |           dostaniem. Im szerszy zakres, tym i udział większy. Udział
 12 I     |              ich jednością i życiem - a tym samym jakoby sercem wszystkich
 13 I     |                 nigdy czym innym, jedno tym prawem, tą wszechmyślą,
 14 I     |                i rzeczywistości Bogiem, tym samym, co na niebie, tylko
 15 I     |                drugiej osoby? - Jakżeby tym być nie miała, kiedy tym,
 16 I     |                tym być nie miała, kiedy tym, a nie czym innym właśnie
 17 I     |                zarazem wszędzie Bogiem. Tym sposobem w Chrystusie stało
 18 I     |        zmartwychwstaniu był przybrał. W tym znak, że na wieki wieków
 19 I     |              Któż taką możność wymyślił tym, których nie było jeszcze,
 20 I     |             samego prawa. Nieustannie w tym, co martwą naturą dotąd
 21 I     |               udzielają się drugim i na tym powszechnym przelewie zasadzon
 22 I     |          społeczny, mówię, jest właśnie tym udzielaniem się sobie duchów
 23 I     |         stwarzany sam. Im duchy wyższe, tym widoczniejsze działanie
 24 I     |           działanie tego prawa w nich - tym wyraźniej, prędzej, dotkliwiej
 25 I     |          dopełnieniem; i to słuszna, bo tym tylko wyższe one, że od
 26 I     |             znikomą jest - bo w istocie tym tylko sposobem duch żywy
 27 I     |                 siebie, mnoży się sam - tym, nie czym innym, nieskończoność
 28 I     |              między dwoma żywotami, być tym samym stanem, co stan żywota.
 29 I     |           rzewność nieskończona, a przy tym czczość i nuda, i smutek
 30 I     |              się tu objawić - może przy tym, jako odpoczynek i wytchnienie,
 31 I     |               kierunkiem bytu w nas i z tym bytem nie składając harmonijnego,
 32 I     |                która wszelką ludzką pod tym samym względem przemaga?
 33 I     |   przenikliwości dostanie – jednak przy tym zawsze uczuje się marnym,
 34 I     |          duchowi później, odbywać się w tym pośmiertnym półżywocie.
 35 I     |          ostatni planety. Kościół wie o tym dobrze, bo sam twierdzi,
 36 I     |                na satelicie planety, na tym księżycu o posępnych a tkliwych
 37 I     |       wszechbytem i to uznanie stanowić tym samym będzie dzień Ducha
 38 I     |            między ludźmi uchrystusuje i tym samym zbliżać będzie duchom
 39 I     |             myślała myśl, gdyby nie nad tym, co ją poprzedza - nad bytem?
 40 I     |                Duchem przenajświętszym, tym samym, który na początku
 41 I     |            świecie rozlały byt i myśl - tym samym stworzyły świat i
 42 I     |              czyli stworzenie świata. Z tym najwyższym życiem my tylko
 43 I     |                  wtedy stworzym w sobie tym samym pełne obcowanie z
 44 I     |              prawem Bożym, z wolą Bożą. Tym samym, żeśmy wolni w woli
 45 I     |              czyn i twórczość tę naszą, tym On jeszczc się nam bardziej
 46 I     |         wszystkich duchach stworzonych, tym przytomniejszym w nich,
 47 I     |             podobniejsze do Niego, a On tym samym bardziej w nich. Nieśmiertelne
 48 I     |                bo dotądeśmy na planecie tym, my, duchy nie uspokojone,
 49 I     |            chaos lub nicestwo.~Otóż i w tym dowód, że Osób w Trójcę
 50 I     |               pragnie się z tą myślą, z tym pojęciem, rozbudzającym
 51 I     |              więcej się ich przebędzie, tym wzrost łatwiejszym i prędszym
 52 I     |          podobieństwo do Boga zależy na tym, by przedziwnie rozumieć
 53 I     |                Bliskość do Boga więc na tym, by przedziwnie rozumieć
 54 I     |                 tajemnicę stworzenia, a tym samym w prawdę wieczną i
 55 I     |          bardziej się z Bogiem łączysz, tym sam bardziej sobą jesteś;
 56 I     |           głucho w Nim, i bliższyś Jego tym, że jaśniej Go widzisz i
 57 I     |               wykonywasz. On znowu jest Tym, z którego, im więcej dawa,
 58 I     |               wolną, która właśnie jest tym, co stanowi twoją jaźń,
 59 I     |              wolą, poświęcasz ją Jemu i tym tylko sposobem, straciwszy
 60 I     |          osobistość twoją poświęcasz, a tym samym i odzyskujesz, a spotężnioną,
 61 I     |       poświęciwszy, odzyskuje niejako w tym, że tyś Mu piękniejszym
 62 I     |                 wszechmyśli Swej część, tym trwa, żyje, coraz wyższy
 63 I     |                 umarła litera chwały. W tym wyrażeniu Pisma zawiera
 64 I     |               wszechczyn, a tyś właśnie tym żywym wszechczynem wraz
 65 I     |               Im piękniejecie bardziej, tym więcej wszechczyn wszechducha
 66 I     |       wszechczyn wszechducha pięknieje, tym bardziej przez was dzieło
 67 I     |               Jego bóstwa nabiera, więc tym bardziej On odpoznawywa
 68 I     |                 dla Siebie więcej - i w tym życie Jego! Jeszcze raz
 69 I     |             poicie i karmicie; Pan żyje tym, że je wam daje, wy tym,
 70 I     |                 tym, że je wam daje, wy tym, że je bierzecie od Niego,
 71 I     |           bierzecie od Niego, i znów wy tym żyjecie, że wolę swą, czyli
 72 I     |                 poświęcacie Panu, a Pan tym trwa niejako, że ją od was
 73 I     |                 goręcej zakochują się w Tym, który przedwiecznym i zawiecznym,
 74 I     |                 nadwiecznym zarazem - w Tym, który najrozlańszą powszechnością
 75 I     |             wiecznym podmiotem jest - w Tym, który wygląda jako byt
 76 I     |        rozbudzonym. Im Go lepiej znają, tym więcej pchają, im więcej
 77 I     |              pchają, im więcej kochają, tym znają lepiej - im głębiej
 78 I     |              znają, im mocniej kochają, tym dzielniej stają się twórczymi
 79 I     |                podobieństwo Jego, czyli tym bardziej czynią, a tym samym
 80 I     |            czyli tym bardziej czynią, a tym samym kształcą, budują,
 81 II    |                obumarłe, pasujące się w tym rozpadnieniu życie. - Brak
 82 II    |              siły, nie masz? - Kto by w tym kierunku odwrotnym od Boga
 83 II    |               zacząć zawód wiekuisty. W tym nawet sroższa kara niż w
 84 II    |               ludzkości jako ludzkości. Tym zaś celem Królestwo Boże
 85 II    |               jego, ustaw i urządzeń, a tym samym przemieniający ziemię
 86 II    |                czy nie chcąc, wiedząc o tym czy nie wiedząc, zawszeż
 87 II    |          pokolenie, z epoki w epokę - i tym samym wykazuje, że z duchów
 88 II    |              Ducha Świętego na planecie tym zowiemy? - Jako ludzkość
 89 II    |             Narodowość na planecie jest tym dla ducha zbiorowego, czym
 90 II    |              dla narodu, dla ludzkości, tym samym ją odzyskują, bo naród
 91 II    |               pierwiastkami, tą duszą i tym ciałem narodu, może nastąpić
 92 II    |        przyszłość dzisiejszą narodów, a tym samym i historii świata!~
 93 II    |               Chrystusowe objawienie. W tym pierwszym okresie nie ma
 94 II    |              wyobrażenia o ludzkości, a tym samym nie ma narodów; są
 95 II    |                 się z sobą bez wiedzy o tym, co wyrażać mają, bez pojęcia
 96 II    |              stają. Zatem o człowieku w tym okresie stanowi nie to,
 97 II    |            wprawdzie formy tylko, ale w tym wyłącznie zewnętrznym kierunku
 98 II    |                  Wszechmyśl objawiając, tym samym Syn Boży nadał duszę
 99 II    |     przestarzały upadnie i zaginie – po tym zwycięstwie oczewista, że
100 II    |                na uboczu, naśladuje go, tym samym mimo niezgodę powierzchowną
101 II    |           Napoleonie i Karolu Wielkim - tym mniej ciałem rosnącym koło
102 II    |                się rzuciły, z gruzów po tym cesarstwie pozostałych i
103 II    |         obywateli dla świeckiego celu w tym właśnie czasie, kiedy chrześcijańska
104 II    |               lub miasto, ale ty, sam o tym nie wiedząc, kochasz cel
105 II    |                 takim a takim prawem, w tym a tym kształcie odrębnym,
106 II    |                 a takim prawem, w tym a tym kształcie odrębnym, na tej
107 II    |               odrębnym, na tej ziemi, w tym mieście. Inaczej byś ty
108 II    |                 wiecznego pojedynczych. Tym tylko utworem, arcydziełem
109 II    |          stwarzając na zewnątrz siebie, tym samym stwarza się sam.~Na
110 II    |            inaczej, jak oparciem się na tym, co zarazem ich prawdą wnętrzną
111 II    |             rzeczywistością widomą - na tym, co im powodem do bytu i
112 II    |           zarazem bytu owego celem - na tym, co iścizną ich z Bożej
113 II    |             społeczeństwa? Podeptane, z tym sroższą oddziaływują potęgą,
114 II    |           potęgą, i im dłużej gwałcone, tym mszczą się straszliwiej.
115 II    |           starożytnego Jehowy - i biada tym, którzy wtedy konać muszą
116 II    |                pełnej wiedzy o sobie, a tym samym zabierających się
117 II    |                Bożego, musi podobnież w tym świecie ziemskim ludzkości
118 II    |          świętości narodowego żywota, a tym samym do rzucenia posad,
119 II    |             Inaczej by albowiem nie był tym, czym być ma. Dowód nieśmiertelności
120 II    |                  musi się odbijać już w tym, co było. Przemienienie
121 II    |             Kościoła katolickiego. Przy tym jednak nadużycia w innych
122 II    |                od charakteru swego i że tym odstąpieniem, tą winą gotuje
123 II    |        postawionym - nie żyłby żywotem, tym właśnie, który przeżyć musi,
124 II    | niesprawiedliwością sobie wyrządzoną, a tym samym i całemu człowieczeństwu -
125 II    |         wszędzie prawo wszechmiłości, a tym samym i wszechrzeczy natury.
126 II    |         wspomnieliśmy wyżej, zapewne na tym zależeć będzie, iż ta dusza
127 II    |              ciała na ziemi.~Dopiero za tym powrotem na niwy widome
128 III   |                 razu w ciało się oblec, tym samym nie daje sobie czasu
129 III   |            wszystkich na świecie. Czy w tym, czy w owym okręgu, dość
130 III   |              czy w owym okręgu, dość na tym, że zawsze tylko nad ideą
131 III   |          miłością, wszystko, co jest, z tym, co być powinno.~Już za
132 III   |               są lucifuga natio. Ależ w tym właśnie moc ich cała - oni
133 III   |                 się przeszłości, a przy tym zachowanie istoty i wzrost
134 III   |                zasady, ją przeprowadza, tym srożej się obłąkiwa. - Tym
135 III   |              tym srożej się obłąkiwa. - Tym dwóm rozkładnicom życia,
136 III   |                nieskończoną i doskonale tym samym wolnymi się stały.
137 III   |           uwieczniona w Europie, a przy tym niezbadana, jakoby mistyczna,
138 III   |             niepogadzalnymi żywioły. Na tym nawet oparta wszechświatów
139 III   |           objawiały, rad przejmował. Na tym właśnie zależy ciągła jego
140 III   |         potępionych potęgę przyprawiło. Tym znak sobie antychrystowy
141 III   |        niepodległości, wolności, a przy tym rządu, potęgi, oświaty,
142 III   |              strojenie się, zależące na tym, że wiecznie stara się godzić
143 III(1)|            włożone na naród, już tkwi w tym najfałszywszym pojęciu Trójcy