Part

  1 I     |               logika Boża, że nas nie od razu doskonałymi i dopełnionymi
  2 I     |      nieskończonymi nas stworzył - bo od samego początku poczynającymi
  3 I     |               najwyższym łaski, którą od Ojca wzięliśmy, i własnej
  4 I     |              jako przejście konieczne od łaski do miłości, od bytu
  5 I     |        konieczne od łaski do miłości, od bytu pierwszego do najwyższego
  6 I     |             żadnej odmiany ni rozwoju od pierwszej do ostatniej -
  7 I     |         Wszystek trud i ból przejścia od łaski do miłości, od raju,
  8 I     |        przejścia od łaski do miłości, od raju, niepowrotnego już,
  9 I     |             przemienienie duchowe nic od śmierci, ale od życia zależą.
 10 I     |           duchowe nic od śmierci, ale od życia zależą. On jeden tylko -
 11 I     |              którym mówimy, przejście od cielesności do pełni ducha -
 12 I     |    cielesności do pełni ducha - czyli od natury ludzkiej do Bożej. -
 13 I     |             nie był, ale że zarazem i od razu jest wszystkim, więc
 14 I     |           żywota ani w żadnym śmierci od niego nie odstępując - jeśli
 15 I     |               dalsze stopnie duchowe, od nas ku Bogu idące - anieli,
 16 I     |              tym tylko wyższe one, że od dawniejszego czasu go dopełniać
 17 I     |         nieodzownie przejść musi. Kto od razu przezeń nie przejdzie,
 18 I     |              żywym na zie-mi - a któż od razu podoła? - ten musi
 19 I     |    przegradzającymi żywot ziemski czy od innych ziemskich, czy też
 20 I     |              stan pośmiertny, wiodący od jednego życia ku drugiemu,
 21 I     |           jest niejako myślą oderwaną od bytu, prawem oderwanym od
 22 I     |             od bytu, prawem oderwanym od tego, czego jest prawem,
 23 I     |               siebie samych - duszami od ciał odstałymi. Wtedy przychodzą
 24 I     |           objaw stanu duszy oderwanej od ciała, a do najwyższej potęgi
 25 I     |           kierunkowi bytu, oderwanemu od myśli, w świecie, który
 26 I     |           kierunku, w myśli oderwanej od bytu, musi także właściwa
 27 I     |               to przyczyną, że śmierć od nich odpadła, że nie jest
 28 I     |             wyższe pojęcie katolickie od protestanckiego, kiedy zaleca
 29 I     |              myśli zupełnie oderwanej od bytu nie masz i być nie
 30 I     |              jakżeż jedną w oderwaniu od drugiej pomyśleć? - Zupełnie
 31 I     |             Dopiero ich oderwanie się od siebie i występowanie osobno
 32 I     |        bardziej oderwane i oddzielone od siebie tej trójcy osobne
 33 I     |              obejmujących wszystkiego od razu, jeno następnie przesuwających
 34 I     |               powiedziano, że zarówno od Ojca i Syna pochodzi, i
 35 I     |          trafić do życia, nie trzeba, od trzeciej jego części zacząwszy,
 36 I     |        połączonych nie sposób oderwać od siebie. Wszędzie, czy w
 37 I     |          mniejszego lub większego ich od siebie odłączenia lub między
 38 I     |              wyższa jest jeszcze myśl od rzeczywistości, której się
 39 I     |          przegradza jedne stany ducha od drugich. Niezmiernie też
 40 I     |         osobistość, zatem różnicę jej od Jego osobistości. Bliskość
 41 I     |          rozumieć i czuć dalekość swą od Niego. Bo wtedy w istocie
 42 I     |              w Nim, zarazem i dalszyś od przepadnienia na głucho
 43 I     |            nie dla was więcej, bo was od początku najwięcej kocha,
 44 I     |               wy tym, że je bierzecie od Niego, i znów wy tym żyjecie,
 45 I     |               tym trwa niejako, że ją od was bierze. Wiecznym udzielaniem
 46 II    |              w tym kierunku odwrotnym od Boga doszedł aż do śmierci
 47 II    |           dostanie się do stanowiska, od którego rozpocznie się żywot
 48 II    |            Złe, nie mogąc się oderwać od wiekuistego prawa duchów,
 49 II    |             czym się oprzeć. Oderwani od kątka rodzinnego, od ojczyzny
 50 II    |         Oderwani od kątka rodzinnego, od ojczyzny i pokolenia swego,
 51 II    |           iskry żywota. Kształt tylko od stóp do głów anielski, ale
 52 II    |            jest, odrywali go zupełnie od natury - wpadali na stanowisko
 53 II    |        pulsacje niejako najoddaleńsze od serca Bożego w świecie,
 54 II    |               sam. U drugich oderwany od świata byt jaikiś wieczny,
 55 II    |               chciała myśl oddzielona od ciała wszelkim ciałem pomiatać
 56 II    |          poczynający się historycznie od Chrystusa, a trwający dotąd,
 57 II    |            planety właśnie przejściem od epoki bytu martwego do epoki
 58 II    |               żywego Ducha na ziemi - od państwa despotycznego, wschodniego,
 59 II    |        harmonijnego życia ludzkości - od religii mitologicznych i
 60 II    |             rozstąpiły, rozszczepiły, od jedności odbiegły, jako
 61 II    |                 świat ciała przejmuje od świata myśli wszystkie jego
 62 II    |             światem, w oderwaniu swym od świata własnym rządząca
 63 II    |         zupełnego wcielenia się w nią od początku samego swojej istności,
 64 II    |              świeckich. Rozstrój jego od trzech wieków wieszczym
 65 II    |      kształtem, formą tylko, oderwaną od swej istoty, a zapowiadającą
 66 II    |             stanie taki rozdział dusz od ciał i prawa publicznego
 67 II    |               się z innymi, podbitymi od nich, pokoleniami: narodowość
 68 II    |            iścizną ich z Bożej łaski, od której nie mają ni mieć
 69 II    |      samodzielnego działania. Nic ich od tego nic wstrzyma, bo cokolwiek
 70 II    |               pojedynczy ludzki, choć od kilku tysięcy lat bytujący
 71 II    | zmartwychwstanie, a zatem i przejście od pierwszej ku drugiemu, czyli
 72 II    |               z Bożej łaski wzrosłym, od dawna już istniejącym bez
 73 II    |               sięgając, snuć się będą od samego początku czynami
 74 II    |              Owszem, nieraz usuwa się od nadarzonych korzyści, skoro
 75 II    |            zdoła, ratuje ujarzmionych od ucisku, na zewnątrz występuje
 76 II    |       chrześcijańskiej wiary i ogłady od zamachu wrogów pogańskich
 77 II    |      wszystkim patrzącym, że odstąpił od charakteru swego i że tym
 78 II    |            chińskim, się nie oddzieli od Europy - żadne wysokie i
 79 II    |           trudne góry, żadne morza go od cywilizowanej części świata
 80 II    |                i w miarę jak ten ruch od jednych do drugich przenosić
 81 II    |             będzie zawsze i wszędzie, od najnieubłagańszych wrogów
 82 II    |               już, uratuje konającego od przepadnienia. Dusza, rodząca
 83 II    |             bo duszy oderwanej czysto od wszelkiego bytu, od wszelkiej
 84 II    |            czysto od wszelkiego bytu, od wszelkiej podstawy cielesnej,
 85 II    |          szczególny. Dusza oddzielona od ciała, z przewagą idealności
 86 II    |               ale nie może działalnie od razu wystąpić z potęgą czynu
 87 II    |            widną jak słońce. Odpadają od niej tylko wyziewy, nie
 88 II    |               konieczności tej duszy, od ciała dawnego oderwanej,
 89 II    |               goryczy niekiedy zażąda od razu dorwać się następnego
 90 II    |              oddzielających czas nasz od końca ziemskich czasów.
 91 II    |           męka, śmierć, oddział duszy od ciała i długie przemieszkiwanie
 92 II    |           wybrali. Będzie to zawrotem od ideału porodzonego przez
 93 III   |         germańskim, które wraz z nimi od wieków ląd europejski dzierżą.~
 94 III   |            żywioł świecki w oderwaniu od zaświatowego, wiecznego,
 95 III   |            która by nie miała zaraz i od razu w ciało się oblec,
 96 III   |           przyszłości, a ciało daleko od niej się wlecze śród wieków
 97 III   |        zapatrzone w światło oderwanej od świata mądrości, a tymi
 98 III   |          zatrudnia je uprawa roli, że od wieków uciska je przemoc
 99 III   |          miastami nie obwarowując się od natury bardziej niż inne
100 III   |           rozdział polityki ziemskiej od wiecznego pomysłu Bożego.
101 III   |              i wydająca inne porządki od obyczaju romańskich i germańskich
102 III   |             takowych pojęć, podobnież od mędrców germańskich i romańskich
103 III   |       skinieniem.~Co może byt oderwan od myśli? Co potrafi myśl oderwana
104 III   |              Co potrafi myśl oderwana od bytu? - Nie są sobą samymi,
105 III   |              im wnikliwiej, począwszy od wyłącznej zasady, ją przeprowadza,
106 III   |          podania.~W istocie ta walka, od początku wszechstworzenia
107 III   |             nie oddzielenie ciemności od siebie, ale ich przepojenie
108 III   |            Drugie oczewiście nie siłą od pierwszego odmienną, jedno
109 III   |            jak coraz chyżej odbiegają od siebie, najdobitniej je
110 III   |             jej wyobrazicielka Moskwa od początku istnienia w coraz
111 III   |              nie potrafią się obronić od koczującego Mongołów jarzma.
112 III   |              czegoś innego, szerszego od siebie być wyobrazicielem -
113 III   |              świata organizm odpychał od siebie, zlało się razem
114 III   |               wścieklizną odrzuconych od ludzkości plemion, państw,
115 III   |            swego do Boga nauczyła się od bizantyńskiej obłudy - stosunku
116 III   |               stosunku swego do ludzi od mongolskiego zwierzęctwa.~
117 III   |      szaleństwa i zbrodnie, zmiękłszy od pobliża Azji, pozbywszy
118 III   |              W nim nie zdziecinnienie od starości, ale drapieżne,
119 III   |        zdawała bezprzerwanie i prosto od zwierząt pochodzić. Dzieciom
120 III   |          narodowości, która go ciałem od Europy, duszą od oszukania
121 III   |               ciałem od Europy, duszą od oszukania wszystkich Słowian,
122 III   |            wszystkich Słowian, duchem od prawdopodobieństwa jakiej
123 III   |         dopadł dna przepaści, w którą od tylu wieków zlatywał.~Polska
124 III   |         tropem. Podanie religijne nie od Grecji, ale od Rzymu przejmuje -
125 III   |          religijne nie od Grecji, ale od Rzymu przejmuje - nie tam
126 III   |            chrobrymi orężem i odporem od granic słowiańskich niemieckiego
127 III   |          ofiarą kraj polski ratującej od Niemca, onego najpiękniejszego
128 III   |                 duch polski jak gdyby od razu odgaduje zagadkę przyszłych
129 III   |           Bogu. Jedna Polska Go czci.~Od kolebki, przeciwnie Moskwie,
130 III   |          cechę odróżniającą jej ducha od wszystkich innych duchów
131 III(1)|            Synem, zarówno pochodzącym od jednego i drugiego, skoro
132 III(1)|               skoro wszechżycie tylko od wszechmocy, bez przyłożenia