Part

  1 I     |                                   I. O TRÓJCY W BOGU I O TRÓJCY
  2 I     |                 I. O TRÓJCY W BOGU I O TRÓJCY W CZŁOWIEKU~ ~W stosunku
  3 I     |          jeśli nie myślą i wiedzą? A o czymże myśl myśli, jeśli
  4 I     |         czymże myśl myśli, jeśli nie o bycie?~Z miłości wreszcie
  5 I     |           Jest ona, bo jest. To samo o sobie sam wyrzekł Jehowa -
  6 I     |          wskazał.~Nie inaczej myślał o trzeciej osobie sobór nicejski,
  7 I     |          stąd ból, a nawet i grzech, o którym święty Augustyn wyrzekł,
  8 I     |     znaczeniu drogą, jak sam wyrzekł o Sobie. Tą drogą tylko dostać
  9 I     |           słowem, znać to przejście, o którym mówimy, przejście
 10 I     |              wszechmoc Jego płynie - o ile więc z cząstką tej woli
 11 I     |         cząstką tej woli się zlejem, o tyle udziału w tej wszechmocy
 12 I     |             zowiemy cudem.~By pojąć, o ile można, czym Chrystus,
 13 I     |               czym Chrystus, trzeba, o ile można, pojąć, czym Bóg
 14 I     |        Ponieważ wszystko, więc można o Nim powiedzieć, że nic takiego,
 15 I     |            nie wiedzą doskonałą Boga o Sobie, jeśli nie metodą,
 16 I     |             to pojęcie, które Bóg ma o Sobie i które samo jest
 17 I     |         zdarzeniu, pokusie i próbie, o godzinie triumfu i o godzinie
 18 I     |         próbie, o godzinie triumfu i o godzinie ucieczki, w każdym
 19 I     |           wiekuistą wszechmyślą Boga o wszechświecie - o wszechbycie -
 20 I     |   wszechmyślą Boga o wszechświecie - o wszechbycie - by wszystko,
 21 I     |        żyjące istoty - na sny jakieś o nas samych. - Oczywiście,
 22 I     |           niedobitnie, błędnie, znać o sobie dają lub w snach się
 23 I     |              czuciem połączona marzy o rzeczywistości, połowąśmy
 24 I     |        umarłymi, da nam wiedzę pełną o nich i ułatwi nam sposób
 25 I     |             i wzdychać - nic więcej. O! szczęśliwe duchy innych
 26 I     |        modłach zawsze prosi dla nich o requiem aeternam - zdaje
 27 I     |             powinien by prosić tylko o requiem do czasu, bo właśnie
 28 I     |             Kiedy zaś prosi się Boga o wiecznego coś dla kogo,
 29 I     |            dla kogo, to należy tytko o żywot prosić wieczny - o
 30 I     |             o żywot prosić wieczny - o vitam aeternam, a to nie
 31 I     |         ostatni planety. Kościół wie o tym dobrze, bo sam twierdzi,
 32 I     |              módlmy się z Kościołem! O, módlmy się za nich! O,
 33 I     |               O, módlmy się za nich! O, mówmy do nich! O, pamiętajmy
 34 I     |              nich! O, mówmy do nich! O, pamiętajmy o nich! I my
 35 I     |         mówmy do nich! O, pamiętajmy o nich! I my kiedyś pójdziem,
 36 I     |             planety, na tym księżycu o posępnych a tkliwych promieniach,
 37 I     |       okręgów.~Uwaga. Kiedy się mówi o Trójcy Bożej, nie należy
 38 I     |             Ono ma je w sobie i samo o tyle sobą jest, o ile je
 39 I     |             i samo o tyle sobą jest, o ile je ma. Zupełna więc
 40 I     |               Ale trudno jasno pisać o wszystkim, co dotyczy wszechducha
 41 I     |   przebyliśmy. Harmonijny duch tylko o wszechduchu powiedzieć może
 42 I     |   wszechducha, czyli trzeciej Osoby, o której, jako o Duchu Świętym,
 43 I     |       trzeciej Osoby, o której, jako o Duchu Świętym, powiedziano,
 44 I     |           nawet w naszym rozumowaniu o świecie, o rzeczach stworzonych
 45 I     |        naszym rozumowaniu o świecie, o rzeczach stworzonych i o
 46 I     |             o rzeczach stworzonych i o nas samych, nigdy zupełnie
 47 I     |            wciąż, ją tylko rozwijać, o drugich zupełnie zapominając.
 48 I     |          systemata. Co by powiedzieć o muzyku, który by, albo odrzucając
 49 I     |              i w czyn wieczny; więc, o ile je zna, łączy się z
 50 I     |            samym, z wszechmyślą Jego o Sobie samym. Prawem wtedy
 51 I     |            jeszcze kilka słów nasuwa o żywocie wiecznym.~Zmysłowy
 52 II    |                                  II. O TRÓJCY W CZASIE I PRZESTRZENI~ ~
 53 II    |              bytu postacią, do myśli o sobie, czyli osobistości,
 54 II    |           Już myśl obudzona, już wie o bycie, już wie o sobie,
 55 II    |             już wie o bycie, już wie o sobie, ale byt nie zgadza
 56 II    |         Chcąc czy nie chcąc, wiedząc o tym czy nie wiedząc, zawszeż
 57 II    |            na drugich i nieubłaganie o krew drugą woła, póki jej
 58 II    |          znosić i rade gardło dawać, o ich rozwój i postęp Chrystusowy
 59 II    |             religijnych, w pojęciach o własności. Dopiero pojednanie
 60 II    |         którego początek w podaniach o raju, dalszy ciąg w monarchiach
 61 II    |           okresie nie ma wyobrażenia o ludzkości, a tym samym nie
 62 II    |       pasujące się z sobą bez wiedzy o tym, co wyrażać mają, bez
 63 II    |       obywateli. Jeszcze wyobrażenie o godności i nieśmiertelności
 64 II    |             strony ani też z drugiej o powadze i świętości człowieczeństwa
 65 II    |              zabłysło. Nigdzie myśli o poświęceniu siebie samego
 66 II    |           bydlętami się stają. Zatem o człowieku w tym okresie
 67 II    |              Zamęt uderzających brył o siebie, brył martwych, nie
 68 II    |              Boga i wciąż prorocy mu o przyszłej, jednej ludzkości
 69 II    |          wszechświata. Jedni Hebreje o Bogu za światem mówili -
 70 II    |            utrzymało się wyobrażenie o Duchu Bożym osobistym, jednym,
 71 II    |             ludzkości - narody. Nikt o nich nie mówi i nie wie -
 72 II    |    chrześcijańska nauka wołała tylko o poświęcenie dla celu idealnego,
 73 II    |             wciąż objawiała się myśl o jej związku z losami przyszłymi
 74 II    |              lub miasto, ale ty, sam o tym nie wiedząc, kochasz
 75 II    |             przyszłości i musi nauka o niej rzeczywistość jej samą
 76 II    |             nieprzerwany świadomości o sobie. Nim pojedyncze duchy
 77 II    |        dochodzących do pełnej wiedzy o sobie, a tym samym zabierających
 78 II    |              narody do wiedzy pełnej o sobie, do przeświadczenia
 79 II    |            sobie, do przeświadczenia o prawowitości, nietykalności
 80 II    |  Chrystusowej postaci dowiedział się o sobie samym z losów Jej
 81 II    |             by uzyskać pełnią wiedzy o sobie, duchy zbiorowe potrzebowały
 82 II    |            światem. Tu i owdzie myśl o miłości wszystkich błądziła -
 83 II    |     historyczne, nim zadrgnie wiedzą o sobie i przetwarzać się
 84 II    |     istniejącym bez dokładnej wiedzy o sobie.~Dzieje więc takowego
 85 II    |       chciwość i samolubstwo jedynie o działaniu mocarstw stanowią,
 86 II    |              państw się trzyma, ale, o ile może, ewangelicznego
 87 II    | lekkomyślność, apostolskie niedbanie o dzień jutrzejszy, brak wyrachowania
 88 II    |              jakby natchnioną, skoro o cel jaki święty idzie. Stąd
 89 II    |         utraci dla drugich, ten dbać o siebie pilnie, porządnie,
 90 II    |             chwili, gdy on do wiedzy o sobie i przeznaczeniu swoim
 91 II    |      zginęłoby zupełnie, świadomości o sobie nie przeciągając poza
 92 II    |        zaczyna z świadomością sądzić o sobie i rozumieć przeznaczenie
 93 II    |         dlatego, że najmniej myślała o sobie, że ciągle pomoc i
 94 II    |       własnej niepodległości z myślą o niepodległości innych ludów
 95 II    |            stała się dla niej ciałem o wyborniejszych zmysłach,
 96 II    |           przystępującej do myślenia o takim organizmie duchów
 97 II    |          Owóż przesada nieuniknięta, o której wspomnieliśmy wyżej,
 98 II    |              już, każe jej zapomnieć o wszystkich przedwstępnych
 99 III   |          gwałt i okrucieństwo. Nauka o miłości Bożej dojdzie w
100 III   |            tortur inkwizycji - nauka o wolności i godności rodu
101 III   |           starożytnemu ono stara się o ziemską posadę, o rzeczpospolitę,
102 III   |          stara się o ziemską posadę, o rzeczpospolitę, w której
103 III   |            przeciwnego usposobienia, o kształt zewnętrzny mniej
104 III   |       pilnuje; rozmaitością gardząc, o wykrycie jedni idealnej
105 III   |           jak w jakiej wieczności, a o świecie codziennych zdarzeń
106 III   |           praktycznym, nie pytającym o nic dalszego nad potoczny,
107 III   |              na przebój, iść naprzód o krwi i pocie czoła na zdobycie
108 III   |          podobieństwo nie już mitami o rodowodzie bogów lub anielskich
109 III   |            dwa narody - niech powie, o kim to jego germańscy czy
110 III   |             bliskej napaści złego, a o kim z serdeczną litością
111 III   |          zupełnie miarowo do pojęcia o tej walce urzeczywiszczenie
112 III   |              dzieciństwie śni się im o bohaterstwie, o zachodniej
113 III   |           śni się im o bohaterstwie, o zachodniej chwale rycerskiej,
114 III   |        zachodniej chwale rycerskiej, o wolności, o gminowładztwie,
115 III   |              rycerskiej, o wolności, o gminowładztwie, o grodach
116 III   |          wolności, o gminowładztwie, o grodach podobnych do rzeczpospolit
117 III   |          Wielkiemu - śni się i marzy o prawach, godność ludzką
118 III   |             dni naszych słyszy kiedy o narodzie moskiewskim? -
119 III   |           się dalej. Wiara religijna o porze najgorętszych natchnień
120 III   |       oślepionych wyganianie w świat o żebranym chlebie lub ich
121 III   |       zamiarem nawet zwać niepodobna o tej godzinie dziejów człowieczeństwa.
122 III   |              trzeba było się pokusić o zniszczenie jakiego dzieła
123 III   |            dzieła Bożego w Europie - o rozwiązanie i odspojenie
124 III   |             kamień obrócone sumienie o tę go doczesną potępionych
125 III   |             Lecz teraz nie tylko już o jedność bytową chodzi Polszcze.
126 III   |              kojarząc.~I tak za dni, o których w tej chwili mówimy,
127 III   |           wieki później, wciąż tylko o przykładach cnoty i nieugiętości
128 III   |              przeciwko Krzyżakom, bo o miłość i sprawiedliwość
129 III   |      przeciwko Moskwie, bo się z nią o ogładę chrześcijańską Europy
130 III(1)|      wyobrażenie konieczne u schizmy o świecie i dziejach, bo to,
131 III(1)|          Trójcy Bożej, która właśnie o tyle tylko Bożą, o ile w
132 III(1)|           właśnie o tyle tylko Bożą, o ile w niej zachodzi osób