Part

  1 I     |       nieskończonymi nas stworzył - bo od samego początku poczynającymi
  2 I     |           praw i celu, czyli duszę, bo czymże dusza, jeśli nie
  3 I     |          Jehową, który stwarza nas, bo stwarza - łaska albowiem
  4 I     |        dlatego, że danym. Jest ona, bo jest. To samo o sobie sam
  5 I     |           nie tak, jak Jehowa jest, bo jest tylko, bez wyrażenia
  6 I     |             naszym jest zbawieniem, bo kiedy byt otrzymany doskonale
  7 I     |    wszechmyśli, z Jehowy i z Słowa, bo jest właśnie ich zlewem,
  8 I     |             Boży objawił i nakazał, bo inaczej łaska byłaby bezrozumna,
  9 I     |             bolem ozwało się życie, bo Bóg jest Bogiem nie martwych,
 10 I     |             z nich buduje piramidy, bo wie, że siła jej myśli wieczność
 11 I     |    anielskiego ciała nie przybiera, bo zmartwychwstanie i przemienienie
 12 I     |            zależą. On jeden tylko - bo żył ciągle jak ofiara paląca
 13 I     |        ukochawszy Go zatem mocniej, bo wszystko, co z Niego odkryjem,
 14 I     |          nieograniczoności boskiej, bo jest zarazem i człowiekiem.
 15 I     |         wcielić się mogła i ukazać, bo wszechmyśl, choć do pewnego
 16 I     |         dopełnieniem; i to słuszna, bo tym tylko wyższe one, że
 17 I     |       znikomość sama znikomą jest - bo w istocie tym tylko sposobem
 18 I     |           ludzkim udzieleniem się - bo przelał się w ludzkość najpracowitszym
 19 I     |          które jest życiem prawym - bo zmartwychwstał widomie i
 20 I     |            się do żywota wiecznego. Bo czymże ludzkość tak ukrólestwiona?
 21 I     |        biernie objawi się wewnątrz, bo myśl jest wnętrzem, a sen,
 22 I     |          mniej bytu zrosłego z nią, bo ona oddziaływać nie może
 23 I     |       całkowitego oderwania nie ma, bo to byłoby nicością, że nigdy
 24 I     |    Niezawodnie oni jej potrzebują - bo zawieszeni między dwoma [!]
 25 I     |            nich, jej pozbawionych - bo życia prawem, że się udzielać
 26 I     |           tylko o requiem do czasu, bo właśnie spokój, jakoby sen
 27 I     |           Kościół wie o tym dobrze, bo sam twierdzi, że dopiero
 28 I     |            odbywają koleje, gdzież, bo jużci myśli zupełnie oderwanej
 29 I     |            to się wyjawi i odkryje, bo wszystek związek i zgodność
 30 I     |         tamtych dwóch także niczym, bo ono właśnie z nich wypływa,
 31 I     |         myśli i życia, nie spotkać, bo taka abstrakcja istnieć
 32 I     |         wszystkie dalszego rozwoju. Bo jużciż wszystko duchem i
 33 I     |            Jehowa, ten, który jest, bo jest); inaczej być nie mogło,
 34 I     |              inaczej być nie mogło, bo cóż same duchy ludzkie stworzone
 35 I     |    wszechmyśl, czyli Słowo (Logos), bo w istocie, wziąwszy wszechbyt
 36 I     |          koniecznie jak syn z ojca, bo nad czymże by myślała myśl,
 37 I     |           że co chwila się objawia, bo świat i my dziełem jego
 38 I     |           my dziełem jego jesteśmy, bo w bycie każdym drga jego
 39 I     |         każdym drga jego wszechbyt, bo w myśli każdej drga jego
 40 I     |           której myślą nie pojmiem, bo myślą tylko myśl pojąć można,
 41 I     |          czuciem samym nie uczujem, bo czuciem tylko byt uczuć
 42 I     |     rozumiem: w pełni przybliżonej, bo to tylko pełnią w porównaniu
 43 I     |            nigdy go nie dorastając, bo On, jako wszechduch i wszechżycie,
 44 I     |              i w istocie z niczego, bo tylko z siebie, a z siebie
 45 I     |            twórczejszymi się stają, bo wtedy podobniejsze do Niego,
 46 I     |          wszechducha i wszechżycia, bo dotądeśmy na planecie tym,
 47 I     |          Osoba Trójcy, to, co jest, bo jest i nic więcej, Jehowa.
 48 I     |             oczywiście, że zarówno, bo dla nas składa się z nich,
 49 I     |        siebie rozkłada się na nich, bo przez nich niejako zstępuje
 50 I     |            bardzo naturalną rzeczą, bo, chcąc trafić do życia,
 51 I     |          sobą; lecz to pozór tylko, bo, jeśli walczą, to nie walka
 52 I     |         postępnym rodzi się w nich, bo myśli naturą, że zawsze
 53 I     |            prawdziwie nieskończona, bo tej różnicy nigdy końca
 54 I     |         czuć dalekość swą od Niego. Bo wtedy w istocie rozumie
 55 I     |           sam bardziej sobą jesteś; bo gdyby inny był tego łączenia [
 56 I     |             tobie i twoją ku Niemu, bo między tobą a Nim i Nim
 57 I     |         więcej; nie dla was więcej, bo was od początku najwięcej
 58 I     |         dorabiając się osobistości! Bo nic z tego, co dasz Bogu,
 59 I     |       przeszłości i zowie je rajem, bo raj był niebem dla ciała
 60 I     |          Boga przez to samo ku nam, bo historia i rozwój wszystkich
 61 II    |   powszechne i już na ziemi święte, bo nie samowolą i swywolą,
 62 II    |          pracują i wypracowują się, bo muszą wspólnie - a muszą,
 63 II    |           muszą wspólnie - a muszą, bo są duchami. Duchów zaś prawem
 64 II    |          ledwo dopatrzyć się można, bo stulecia nad nim się zwarstwiły.
 65 II    |         wyszło i śród duchów krąży, bo warunku istoty ich i istoty
 66 II    |           Królestwo Boże na ziemi - bo bez osiągania tego stanowiska
 67 II    |            historii rodu ludzkiego, bo w istocie narodowość trwa
 68 II    |             tym samym ją odzyskują, bo naród się podwyższa i dzień
 69 II    |          absolutnymi się objawiają, bo siebie same za cel ostateczny
 70 II    |        raczej zwierzęcia niż ducha, bo żadnym ruchem wewnętrznym
 71 II    |        której zastosować się muszą, bo inaczej ni powodu, ni celu
 72 II    |           ich od tego nic wstrzyma, bo cokolwiek siebie pojęło,
 73 II    |        więcej czasu stracić trzeba, bo naprzód zstępuje w dół i
 74 II    |          niej narodowego uwydatnić, bo dopiero z nich wszystkich
 75 II    |           prawem wiecznym historii, bo ona jest polem wszechrzeczywistości.
 76 II    |          nastroju wszechstworzenia, bo zrazu przez śmierć przechodząc,
 77 II    |            i zdobywaniem, podrasta, bo to jedyny Chrystusowy środek
 78 II    |          zaś niższe, barbarzyńskie, bo wtedy, zamiast podwyższania
 79 II    |         utrata cielesności bytowej; bo jeśli ta śmierć, to odpaństwienie,
 80 II    |             i duch się wykształcił, bo to początek dni nieśmiertelności.
 81 II    |     kształtem zdarzeń w tej chwili, bo pod idealnym, a nie bytowym
 82 II    |             zewnętrznych, bytowych, bo duszy oderwanej czysto od
 83 II    |           wpływy siły onej wywiera, bo niejako stała się dla niej
 84 II    |         jeszcze nie odtajemniczone, bo odtajemniczenie wcale nie
 85 II    |        silniejszej niż śmierć sama, bo do czynów pośmiertnych i
 86 III   |               jest właśnie religią, bo wiąże, spaja, religuje wszystko,
 87 III   |             słowem, żadna polityka, bo jej zbywa na świadomości
 88 III   |       teoretyczny, żadna filozofia; bo choć świadoma powodów i
 89 III   |    pozbawiona władzy ich wcielania, bo pojmuje wszystko, ale w
 90 III   |        zdarzennym ruchu nie bytuje, bo nareszcie wieczną jest niewolnicą
 91 III   |     słowiańskie religijnym nazwali, bo się nam zdawało, że właśnie
 92 III   |             wszechświatów nadzieja, bo inaczej nigdy by światło
 93 III   | samodzierżstwa - potwornego, mówię, bo się rodzi nie jako traf
 94 III   |      istnieje bez powodu, bez celu, bo na to, by mieć prawo istnienia,
 95 III   |            historycznego trudu.~Ale bo też wszystko, co tylko na
 96 III   |    człowieczeństwa. Nieszczęśliwy - bo wjarzmił się w niewolę kłamstwu,
 97 III   |             się w niewolę kłamstwu, bo odtąd każdym czynem bluźnić
 98 III   |           widok w historii świata - bo wszędzie wokół posępnych
 99 III   |          nawet przeciwko Krzyżakom, bo o miłość i sprawiedliwość
100 III   |            nawet przeciwko Moskwie, bo się z nią o ogładę chrześcijańską
101 III(1)|       schizmy o świecie i dziejach, bo to, co w niebie, to i na