Part

  1 I  |         świadomość tego bytu, wiedzę jego niezbędnych warunków, praw
  2 I  |             Wszędzie w Nim, w każdej Jego chwili i czynie,~i słowie,
  3 I  |            ducha, z podniesienia się jego, ale we wszelkiej rzeczywistości,
  4 I  |     dorobiwszy się zasługą pracowitą Jego, ukochawszy Go zatem mocniej,
  5 I  |         wolną wolę naszą stosować do Jego woli. Z Jego zaś woli wszechmoc
  6 I  |             stosować do Jego woli. Z Jego zaś woli wszechmoc Jego
  7 I  |              Jego zaś woli wszechmoc Jego płynie - o ile więc z cząstką
  8 I  |           Widzieli Go i dotykali się Jego, słyszeli Go własnymi uszyma,
  9 I  |            istnie żelaznymi, ramiona Jego, istnie ludzkie, przybili
 10 I  |              życie w nich wykwita za jego dopełnieniem; i to słuszna,
 11 I  |           czym innym, nieskończoność Jego. - Wypowiedział zatem Chrystus
 12 I  |        przejdzie, to jest nie uczyni Jego w sobie, nie stanie się,
 13 I  |          niego rozdzielające się dwa jego kierunki, z których on sam
 14 I  |           objawienia, które są tylko jego kierunków objawieniami,
 15 I  |       objawia, bo świat i my dziełem jego jesteśmy, bo w bycie każdym
 16 I  |               bo w bycie każdym drga jego wszechbyt, bo w myśli każdej
 17 I  |               bo w myśli każdej drga jego wszechżycie.~On właśnie
 18 I  |           wraz z nim, to jest z wolą jego w jedni, czynić będziem.
 19 I  |            duchowości żywej, wylewać Jego prawo będziem z siebie i
 20 I  |           dawne życia struny. Według Jego woli świętcj, z naszą zrosłej,
 21 I  |       wzmagające się coraz bardziej, Jego osobistości nie szkodzą -
 22 I  |      wszechduch, pierwszą zaś stroną Jego, ukazującą się stworzonym
 23 I  |              nie trzeba, od trzeciej jego części zacząwszy, jej tylko
 24 I  |     osobistość, zatem różnicę jej od Jego osobistości. Bliskość do
 25 I  |              przez ten pokarm własna jego jaźń silnieje; zatem, jeśli
 26 I  |             głucho w Nim, i bliższyś Jego tym, że jaśniej Go widzisz
 27 I  |              widzisz i święciej wolę Jego wykonywasz. On znowu jest
 28 I  |            nakłaniając ją do zgody z Jego wolą, poświęcasz ją Jemu
 29 I  |    poświęceniem się woli twej wolnej Jego woli? - Czyż one twymi są? -
 30 I  |          zaczerpnięte w przepaściach Jego wszechbytu i wszechmyśli.
 31 I  |       wszechmyśli. Byt twój każden z Jego wszechbytu, myśl twa każda
 32 I  |         wszechbytu, myśl twa każda z Jego wszechmyśli. Zatem, jako
 33 I  |        stworzeniem, że w tobie świat Jego wypiękniał, zakwitł, zarcydziełował
 34 I  |       wiecznie - i to stanowi miłość Jego wieczną u tobie i twoją
 35 I  |             Nim samym, z wszechmyślą Jego o Sobie samym. Prawem wtedy
 36 I  |            bardziej przez was dzieło Jego bóstwa nabiera, więc tym
 37 I  |        Siebie więcej - i w tym życie Jego! Jeszcze raz powtarzam:
 38 I  |            poświęcając wolę swą woli Jego, lecz zarazem też przez
 39 I  |           nastąpi wnet przemienienie jego, czyli przeanielenie, stan,
 40 I  |            twórczymi na podobieństwo Jego, czyli tym bardziej czynią,
 41 II |             kierunkami, które istotę jego troistą, a jedną, zawsze
 42 II |     człowieczeństwa, wszystkich praw jego, ustaw i urządzeń, a tym
 43 II |           myśl narodu - jakoby duszę jego wiedzącą siebie, uznającą
 44 II |            nim. Stąd wszystkie prawa jego srogie, nie wyrażające stosunku
 45 II |     niewolnictwo, które wielką część jego ludności albo przerobiło
 46 II |            Boży nadał duszę ludziom. Jego przepis jest prawem idealnym,
 47 II |             ten okres nosi wszystkie jego znamiona, wszystkie cechy
 48 II |            od świata myśli wszystkie jego ruchy, rewolucje, postępy,
 49 II |           państw świeckich. Rozstrój jego od trzech wieków wieszczym
 50 II |          początku - wieczne to prawo jego - zatem i tu, jak we wszystkim,
 51 II |          nauczą się niejako warunków jego i metody. Coś podobnego,
 52 II |     zmartwychwstanie i wniebowzięcie Jego, każden duch pojedynczy
 53 II |        zmartwychwstania, zawartemu w jego losach, i do jakiegoż ducha
 54 II |             w grobie, niezbędnymi są jego objawu warunkami. Inaczej
 55 II |         narodowych nie wytrysnąłby z jego dziejów jak woda żywota
 56 II |          narodów innych plemion. Byt jego przedśmiertny powinien zatem
 57 II |           złożone, uzupełnione ciało jego historyczne, nim zadrgnie
 58 II |            łatwo się domyśleć treści jego usposobień i zdolności wewnętrznych.
 59 II |           ich działaniu. Nic zatem w jego charakterze wyłącznego nazbyt,
 60 II |      odgraniczać nie powinny. Ziemia jego sama w kształtach swoich
 61 II |           jemu pod względem korzyści jego osobistej, ale z których
 62 II |            do innych narodów. Odwaga jego, nie chciwa ni napastnicza,
 63 II |            innych. Bohaterstwo cechą jego właściwą będzie zawsze i
 64 II |          usterkom, które zgon na byt jego, na ciało jego, na przeszłość
 65 II |           zgon na byt jego, na ciało jego, na przeszłość jego spuściły,
 66 II |            ciało jego, na przeszłość jego spuściły, nie ma się co
 67 II |            właśnie wtedy, kiedy myśl jego się rozbudza, kiedy zaczyna
 68 II |   zniszczeniem i pożogami samą rdzeń jego mocy. Ciało jego widome
 69 II |          samą rdzeń jego mocy. Ciało jego widome stanie się ofiarą
 70 II |         czyhających na każdą słabość jego, powoli i wężowo wkradających
 71 II |            wężowo wkradających się w jego serce, zwodzących go co
 72 II |              zarodów waśni domowej w jego wnętrza, przez obalanie
 73 II |            przez obalanie wszystkich jego usiłowań organizacyjnych
 74 II |      organizacyjnych i korzystanie z jego nawyknienia do wielkiej
 75 II |           zewnętrzny wszystek widomy jego organizm zniszczeje pod
 76 II |   nieśmiertelności planetarnej, musi jego dusza odpaństwiona przepoić
 77 II | przeznaczeniem, wstęp doń pomiesza z jego najwyższym rozkwitem, czyli
 78 II |            kościoła ludzkości. Żywot jego przeszły, męka, śmierć,
 79 II |              są stanowiskami różnymi jego ducha kształcącego się w
 80 III|          prześlepiając wieczną treść jego, z której by następny wyprowadzić
 81 III|         kierunek oderwany bytu, całą jego cielesną potęgę, a zarazem
 82 III|          uczuwa, a wtedy rodzi się w jego uczuciu rzewny mistycyzm,
 83 III|          religii rozumuje, a wtedy w jego dziejach zdarza się reforma -
 84 III|       jedniejszej jeszcze, a wtedy w jego umyśle powstaje filozofia
 85 III|          król jeszcze zwoływa synody jego i każe im budować świątynią
 86 III|              pozostawa z tyłu. Dusza jego poza wiekami przyszłości,
 87 III|             zamknięci nie mogą zasad jego pojąć i nawet jednomyślnym
 88 III|           ubytniona, tkwi rodzimie w jego usposobieniu. Dotąd żadna
 89 III|           leży na nim znamię, musi w jego dziejach zachodzić podobieństwo
 90 III|             naród, odtąd oddychający jego natchnieniem w każdym politycznym
 91 III|                niech powie, o kim to jego germańscy czy romańscy rodzice,
 92 III|       odchodzą odeń, i to za własnym jego przystaniem, wolność, szlachetność,
 93 III|            piersi, mianując się wiar jego religijnych najwyższym hetmanem.
 94 III|            się biernym trupem u stóp jego położy i woli się przystaniem
 95 III|              moskiewskim? - Dziejami jego jedynymi dzieje potocznych
 96 III|    potocznych spojrzeń, ruchów, słów jego imperatora. Do podlejszej
 97 III|           unosząc się nad nim, jakby jego bezmocą dotknięta, nie wywiodła
 98 III|             za kupny towar wszystkie jego uważał promienie. Idee najświętsze,
 99 III|            tym właśnie zależy ciągła jego szyderska bezczelność. On
100 III|                odtąd loiką konieczną jego straszliwej bezloiki. Kto