Part

 1 I     |           odmierzać będzie, czyli, co jedno jest, że nas opatrznie
 2 I     |              łaska albowiem to to, co danym dla niczego, tylko
 3 I     |            Swego, aż to uwyraźnił, co miał uwyraźnić, uczynił,
 4 I     |           miał uwyraźnić, uczynił, co miał uczynić; nawet unikał
 5 I     |         jest cud, a raczej, że to, co my zwykliśmy nazywać cudem,
 6 I     |        zatem mocniej, bo wszystko, co z Niego odkryjem, coraz
 7 I     |  wszechduchu wszystko się zawiera, co tylko jest, co tylko być
 8 I     |            zawiera, co tylko jest, co tylko być może. Ponieważ
 9 I     |  rzeczywistości Bogiem, tym samym, co na niebie, tylko że nie
10 I     |     ogólnym znaczeniu tyle znaczy, co duch stworzony, doszły do
11 I     |         wszechbycie - by wszystko, co z Niego, szło ku Niemu,
12 I     |            to udzielać się czemuś, co nie jest, ale co będzie,
13 I     |           czemuś, co nie jest, ale co będzie, kiedy mu się udzielę -
14 I     |          prawa. Nieustannie w tym, co martwą naturą dotąd zowiemy,
15 I     |          swym silnieje - przez to, co wyda z siebie, mnoży się
16 I     |    żywotami, być tym samym stanem, co stan żywota. Musi to być
17 I     |       błędne przeczucia, wszystko, co tylko urodzić się może w
18 I     |          drugim nad trumnami tych, co odeszli nie do świata jeszcze
19 I     |       dopiero do świata dusz. Bądź co bądź, módlmy się z Kościołem!
20 I     |         czczą abstrakcją, czymsiś, co niczym. Wszechżycie bez
21 I     |           duch to owa pierś jedna, co oddycha podwójnym kierunkiem.
22 I     |           myśl, gdyby nie nad tym, co ją poprzedza - nad bytem?
23 I     |          ją poprzedza - nad bytem? Co by widzieć i rozumieć mogła,
24 I     |      rozumieć mogła, gdyby nie to, co przed nią istnieje, co właśnie
25 I     |             co przed nią istnieje, co właśnie jej danym do wiedzenia
26 I     |         zawraca się znowu do tego, co było na początku, w tych
27 I     |            można by powiedzieć, że co chwila się objawia, bo świat
28 I     |         wiecznie stwarza wszystko, co tylko stwarza się, tą, której
29 I     |          Wżyć zaś, wstworzyć się w co, nazywam przez czyny, które
30 I     |           i wszechżycie, wiecznie, co tylko jest i być może, przerasta
31 I     |     bardziej nicdosięgniętym, choć co chwila dosiąganym - zatem
32 I     |           jasno pisać o wszystkim, co dotyczy wszechducha i wszechżycia,
33 I     |        przeczuwać błędnie potrafi, co spokój, nastrój, miłość
34 I     |         pierwsza Osoba Trójcy, to, co jest, bo jest i nic więcej,
35 I     |       która rozumie, czym jest to, co jest, a zatem tłumaczy i
36 I     |       następuje tu zawrót do tego, co było przed początkiem stworzenia,
37 I     |        pełną trójcą, a nic nie ma, co by się tylko z jednego z
38 I     |        potężniejsze niż systemata. Co by powiedzieć o muzyku,
39 I     |           najczęściej tyle znaczy, co konać, często tyle, co umrzeć.
40 I     |             co konać, często tyle, co umrzeć. Tam zawsze znaczy
41 I     |           Tam zawsze znaczy tyle - co wniebowstępować.~Taką więc
42 I     |      istocie rozumie i czuje duch, co to harmonia wszechświata,
43 I     |      Siebie wiecznie. Lecz ty Jemu co innego poświęcasz niż to,
44 I     |          innego poświęcasz niż to, co On tobie daje. Cóż ty Jemu
45 I     |            która właśnie jest tym, co stanowi twoją jaźń, twoją
46 I     |          nie mógł, skoro obrał to, co najwyborniej się zgadzało
47 I     |           Teraz więc zrozumiejcie, co w ostatecznym znaczeniu
48 I     |        osobistości! Bo nic z tego, co dasz Bogu, nicością ci płaconym
49 I     |    człowieczeństwa. To właśnie to, co nazywamy anielstwem. Raj,
50 I     |            już świadomie i wolnie, co chwila szerszy, miłośniejszy,
51 I     |       który wygląda jako byt ledwo co obudzonym duchom, jako prawo
52 I     |         wieki. Podnosić się i róść co chwila jest prawem ich żywota.
53 I     |   niesforności i gmatwaniny, a to, co zowiem cudem, raczej naturą
54 II    |           właśnie tego dopełniają, co ma ich wyrobić na dojrzałych
55 II    |           z sobą bez wiedzy o tym, co wyrażać mają, bez pojęcia
56 II    |        niskie, zrzenic pozbawieni, co z samej istoty rzeźbiarstwa
57 II    |           jak oparciem się na tym, co zarazem ich prawdą wnętrzną
58 II    |   rzeczywistością widomą - na tym, co im powodem do bytu i zarazem
59 II    |         bytu owego celem - na tym, co iścizną ich z Bożej łaski,
60 II    |        świecie natury. Jeżeli ten, co źle siłę pary obliczy, musi
61 II    |         przyszłości. Ta sama jaźń, co kiedyś będzie, musi się
62 II    |        musi się odbijać już w tym, co było. Przemienienie ją kiedyś
63 II    |       pogańskich lub też takowych, co, choć chrzest przyjęli,
64 II    |          jego spuściły, nie ma się co tak bardzo dziwić. Zrozumieć
65 II    |          jego serce, zwodzących go co chwila, wewnętrzną niezgodą
66 II    |   nieprzyjacielskie, duszy dopiero co zjawionej uchwytać nie zdołają -
67 II    |            dzień zmartwychwstania.~Co do przeszłości, rozważając
68 II    |          żądzę trwającą, to, a nie co innego, śmierci jest trudem –
69 II    |            nie zdoła się obejść, a co dopiero później śród niej
70 II    |        zniknął ze świata żywych, a co chwila przypomina się im,
71 II    |        Zaprawdę, że niczyim innym!~Co by z bezpośrednią pewnością
72 III   |     wiecznego, przemaga - a chcąc, co tylko pomyśli, natychmiast
73 III   |            nim, starym, i po niej, co młoda na wieki; tak się
74 III   |          spaja, religuje wszystko, co tylko jest i być może. Dlatego
75 III   | chrześcijańską miłością, wszystko, co jest, z tym, co być powinno.~
76 III   |          wszystko, co jest, z tym, co być powinno.~Już za czasów
77 III   |           plemienny wkorzenionymi. Co przygotowało plemię romańskie
78 III   |           można, to jedynie, przez co świat sam osadzon i utrwalon -
79 III   |    naprawdę. To tylko życiodajnym, co twórczyń, a twórczym to
80 III   |     twórczyń, a twórczym to tylko, co zaczerpnięte u źródeł, u
81 III   |           za Chrystusa skinieniem.~Co może byt oderwan od myśli?
82 III   |         może byt oderwan od myśli? Co potrafi myśl oderwana od
83 III   |         jakżeżby z siebie stworzyć co zdołały? Pełni żywota nie
84 III   |         dusza, ale on trzeci duch, co sprzęga je razem, z którego
85 III   |   przetapia w jeden płomień razem. Co bez miłości stać się może?
86 III   |         bez miłości stać się może? Co bez miłości czy duchowi
87 III   |          tak wyrażę, ludu jakiego. Co nią nie jest właśnie, a
88 III   |        religijnym wspólna treść? - Co one zgodnie, jednomyślnie
89 III   |        trudu.~Ale bo też wszystko, co tylko na świecie bezecnego
90 III   |          zgrzybiałością, wszystko, co przez wieki cedziło się
91 III   |    przebija, i to jeszcze takowej, co by się zdawała bezprzerwanie
92 III   |   rozwiązanie i odspojenie czegoś, co na ziemi wolą niebieską
93 III   |         nadzwyczajnym.~Szczególnie co w jej dążnościach wszystkich
94 III   |        wszystkich przegląda wciąż, co stanowi cechę odróżniającą
95 III   |             że ciągle dopełniają i co dzień tego, co Zachód kilka
96 III   |        dopełniają i co dzień tego, co Zachód kilka razy próbował,
97 III(1)|         świecie i dziejach, bo to, co w niebie, to i na ziemi.