Part

 1 I     |             postępem, nie przerywanym już śmiercią - który jest przemienianiem
 2 I     |            każden byt, który istnieje już, a nie pojął się jeszcze,
 3 I     |          dojść do anielstwa. Chrystus już nie tak, jak Jehowa jest,
 4 I     |            zbawić, zstępuje na świat. Już tu objawia się powód, już
 5 I     |             Już tu objawia się powód, już tu logiczna konieczność,
 6 I     |               tylko może dla będących już, ale jej godnych, ale na
 7 I     |                od raju, niepowrotnego już, do nieba, nie nadeszłego
 8 I     |       anielskich. Kiedyś wykaże się i już w Nim objawionym jest, że
 9 I     |           jest wciąż stwarzać i wciąż już stworzone utrzymywać przy
10 I     |    pojedynczych ludzi, dowodzącym, że już dojrzeli na aniołów. - Każdy
11 I     |        powtórnemu ziemskiemu, czy też już ku wiecznemu, w którym to
12 I     |              Mniej więcej wszystko to już się nam przydarza we śnie
13 I     |               innych ludzkości, które już oblokły szaty żywota wiecznego
14 I     |              we wszechświecie, którym już nie trzeba kłaść się do
15 I     |          dosłużonych i dokształconych już, przedziwna jednia i myśli
16 I     |             nich odpadła, że nie jest już im koniecznością każde wyższe
17 I     |  wytłumaczonym Chrystus zostanie; nie już ślepa wiara, ale wiedza
18 I     |       odbywającej się w czasie. Wtedy już w stosunku do dziejów świata
19 I     |               zupełnie nie kształciły już jaźni osobistej, czyli ducha,
20 I     |          pierwszym szczeblem ich, ale już zawierającym możności wszystkie
21 I     |             ciała z duszą - i dlatego już ta trzecia Osoba nie rodzi
22 I     |             mnoży się i silnieje sam. Już dziś my, słabi i nikczemni,
23 I     |           zatem jeszcze dalszym, choć już będziem dotkliwie w Nim -
24 I     |               Lecz i takie przeczucie już dobrem jest, już zatloną
25 I     |           przeczucie już dobrem jest, już zatloną w nas iskrą wszechżycia.
26 I     |       rośniecie coraz wyższe, jakeśmy już wytknęli, najczęściej rozdarcia
27 I     |        podnoszenie się i postęp bytów już nastałych do pojęć nie urzeczywiszczonych
28 I     |          wyższym pojęciem, nie walczy już, rozdarty sam w sobie, ale
29 I     |         chwila teraźniejszości ma być już wielką, świętą, wielmocną.
30 I     |          jeszcze, i to bez końca, ale już świadomie i wolnie, co chwila
31 I     |             granica, ledwo się zjawi, już ją duch przeskoczył. - Każda
32 I     |          Każda miara, ledwo nastanie, już w wyższą przechodzi - a
33 I     |              to przy zachowaniu nigdy już niczym nie przerwanej świadomości
34 I     |             ducha własnego, który się już posiadł i opanował całkiem
35 II    |             sobie samym domową wojną. Już myśl obudzona, już wie o
36 II    |             wojną. Już myśl obudzona, już wie o bycie, już wie o sobie,
37 II    |            obudzona, już wie o bycie, już wie o sobie, ale byt nie
38 II    |          osobistości, choć osobistość już nabyta. Dopiero w żywocie
39 II    |          znaczenia dochodzi, wewnątrz już nie pasując się z sobą,
40 II    |           Królestwo Boże powszechne i już na ziemi święte, bo nie
41 II    |           rzeczywistość przeszły, nie już tylko pojedynczych dusz
42 II    |            żywota w niebiesiech, kędy już śmierci nie masz. On założył
43 II    |          posąg granitowy przyszłości, już stojący na falach płynącego
44 II    |       stowarzyszonych nazywamy, który już pojął w sobie cel, do którego
45 II    |            świata.~Narodowość wysokim już jest stopniem towarzystwa
46 II    |             długiego ciągiem. Żywe to już obcowanie ich między sobą,
47 II    |         narodowości. Jest ona wysokim już bardzo szczeblem wykształtu
48 II    |          który, skoro raz osiągnięty, już zatraconym być nie może -
49 II    |              byt narodu, jakoby ciało już sobie ulepione przez wieki
50 II    |        cieleśnie, albo też na dusznie już do ziemi i porządku społecznego
51 II    |         wstępujemy w wieki, w których już niepodobnym się stanie taki
52 II    |             organizm nie potrzebujący już umierać, by przeobrażać
53 II    |               wyrażę, niewyrzucalnego już z nastroju wszechstworzenia,
54 II    |              na łono śmierci, nie był już przeżył ciągu długiego wieków
55 II    |            czyli z łaski Bożej, nosić już na sobie zarysy zapowiadające
56 II    |              będzie, musi się odbijać już w tym, co było. Przemienienie
57 II    |               swej, gdyby jej wprzódy już pod pewną miarą i w mniejszej
58 II    |         niczego, ale owszem, z czegoś już danego, z przygotowanych
59 II    | przygotowanych zasobów, z utworzonego już organizmu się wydobywa,
60 II    |              łaski wzrosłym, od dawna już istniejącym bez dokładnej
61 II    |              razem i owym połączeniem już niejako wskazujące przyszłość
62 II    |             walce duszy z ciałem zlew już ich nastąpił, rozdarcie
63 II    |               idealnym, a nie bytowym już, uratuje konającego od przepadnienia.
64 II    |            się siła, ale nowy do siły już objawionej, nieskończonej
65 II    |   odpowiadającym wiecznemu prawu siły już znanej i dlatego daleko
66 II    |        wprawiającym ogromy - nim, ale już w ciele zbiorowym, które
67 II    |          wiążących ludzkość całą, nie już tylko osobników, z Bogiem.
68 II    |      Przejąwszy się prawdą oną, która już nie tylko wiary, ale przekonania
69 II    |               przyszłości w dokonaniu już, każe jej zapomnieć o wszystkich
70 II    |            utworzenia sobie nowego, a już nieskazitelnego ciała na
71 II    |            Bożej w grobie. Nie będzie już waśni między wiedzą a bytem,
72 II    |           alboli też dokonywającą się już, wielką, pełną rzeczywistością,
73 III   |           świątynią nową z przeżytych już żywiołów. Kiedy romańskie
74 III   |            chrześcijaństwa przyjęciem już w nich coś chrześcijańskiego -
75 III   |         bogobojnością przejęci. Zatem już w ich rodzimym usposobieniu
76 III   |                z tym, co być powinno.~Już za czasów Chrystusa rzymscy
77 III   |           Sprawiedliwość na ziemi nie już marzyć ani też gwałtownie
78 III   |           podań i to podobieństwo nie już mitami o rodowodzie bogów
79 III   |      Moskiewskie. Bojarom wtedy - nie już gminom, nie już Nowgorodowi
80 III   |           wtedy - nie już gminom, nie już Nowgorodowi Wielkiemu -
81 III   |             dotrzyma. Narodowi, teraz już dochodzącemu do wieku męskości,
82 III   |         przekarla i zwęża. Jej nie ma już, jedno rząd, który ją pochłonął,
83 III   |           wystąpił na zewnątrz. Teraz już trzeba było się pokusić
84 III   |                  Lecz teraz nie tylko już o jedność bytową chodzi
85 III   |            brać się będzie, to Polska już w piersiach swych nosi i
86 III   |               Polska w XV i XVI wieku już taki ideał wciela. Król
87 III(1)|             Jarzmo, włożone na naród, już tkwi w tym najfałszywszym