Part

 1 I     |            Święta wynika. - Pierwsza jej osoba odpowiada wszechbytowi,
 2 I     |           może dla będących już, ale jej godnych, ale na nią zasłużonych.
 3 I     |           czyli trzeba było, żeby im jej niezbędność rozum Boży objawił
 4 I     |            Bożą - niejako ułatwiając jej przykładem przejście do
 5 I     |              przeznaczeń - wykazując jej dowodnie, dobitnie, żywo,
 6 I     |            piramidy, bo wie, że siła jej myśli wieczność przetrwa,
 7 I     |        wieczność przetrwa, gdyż myśl jej prawdą jest - a jej urzeczywiszczenie
 8 I     |             myśl jej prawdą jest - a jej urzeczywiszczenie dobrem -
 9 I     | urzeczywiszczenie dobrem - a kształt jej ostateczny niebieską pięknością.
10 I     |        wieczny i niebiański za wynik jej konieczny, musiał też i
11 I     |            na to praca - na poznaniu jej - na to rozum - i na uznaniu
12 I     |              to rozum - i na uznaniu jej i zlaniu własnej woli z
13 I     |                musi być wszechprawcm jej - musi być zarazem wszechosobistością
14 I     |        tęsknotę do umarłych i sami w jej świetle wyglądamy na błądzące
15 I     |          wiekami swoimi - i wyda się jej wtedy, że przez tysiące
16 I     |              pomocy. Niezawodnie oni jej potrzebują - bo zawieszeni
17 I     |     skutecznie działać może na nich, jej pozbawionych - bo życia
18 I     |             zapominać, że w każdej z jej Osób pozostałe się znajdują:
19 I     |              i nierówno każda z osób jej, a zatem i ta jedna wola,
20 I     |             nią istnieje, co właśnie jej danym do wiedzenia i rozumienia,
21 I     |             by się tylko z jednego z jej kierunków składało, to to,
22 I     |      trzeciej jego części zacząwszy, jej tylko się pilnować, ją tylko
23 I     |           pojęcie idealne dalsze niż jej teraźniejszość i w stosunku
24 I     |            osobistość, zatem różnicę jej od Jego osobistości. Bliskość
25 II    |              o krew drugą woła, póki jej nie dostanie. Złe, nie mogąc
26 II    |           samą ludzkość w najwyższym jej znaczeniu, tj. Królestwo
27 II    |            tj. ludzkość w najwyższym jej znaczeniu, i czynami historycznymi
28 II    |              i czynami historycznymi jej się poświęcał, czyli tak
29 II    |     poświęcał, czyli tak działał, by jej zjawienie się i pełń przyspieszyć.
30 II    |             się one narodowości, ale jej nie dostąpiły. Znikły jak
31 II    |          bytowi, drugi myśli i walce jej z bytem, trzeci walki tej
32 II    |         czasie i przestrzeni nastąpi jej nastrój w człowieczeństwie
33 II    |              istoty, a zapowiadającą jej nadejście i panowanie w
34 II    |           wciąż objawiała się myśl o jej związku z losami przyszłymi
35 II    |           nauka o niej rzeczywistość jej samą wyprzedzić, musi w
36 II    |            się o sobie samym z losów Jej żywota, że nieśmiertelny,
37 II    |       objawił prawdę niepodobieństwa jej zgonu. Takowa zaś prawda,
38 II    |             w całej sile swej, gdyby jej wprzódy już pod pewną miarą
39 II    |        przyoblec, a potem promienieć jej jasnością dokoła - stąd
40 II    |          umiera, zastąpi je i dzieje jej odtąd będą dziejami narodu.~
41 II    |           się rozstrzygnąć mogą, bez jej przytomności. Stawać na
42 II    |            czynu przez odpadek ciała jej odjętą. To właśnie pasowanie
43 II    |             przemiennych dźwigań się jej, nie dojdzie do przepojenia
44 II    |              wyraźniej ją objawiają, jej wywarcie się pełne a harmonijne
45 II    |           wyborniejszych zmysłach, z jej wewnętrzną prawdą zgodniejszych,
46 II    |         wyrobić i jako łaska zesłana jej w natchnieniu, i jako zasługa
47 II    |              i jako zasługa własnego jej idealnego trudu, domysłu,
48 II    |       gorącej, smutku głębokiego - w jej wnętrzach musi się urodzić
49 II    |             i uwielbia Chrystusa - w jej śmiertelnych ciemnościach
50 II    |        wyziewy, nie składające wcale jej treści ni kształtu, jedno
51 II    |            ziemi, którego roztwarcie jej przeznaczeniem, wstęp doń
52 II    |    przyszłości w dokonaniu już, każe jej zapomnieć o wszystkich przedwstępnych
53 III   |              świat dziejów ludzkich. Jej stosunek do całej ludzkości
54 III   |            ludzkości ściśle spojon z jej stanowiskiem śród ludów
55 III   |            potrzebnego do obleczenia jej w ciało jej odpowiednie -
56 III   |            do obleczenia jej w ciało jej odpowiednie - czasem znowu,
57 III   |              i prawo niepodległego w jej okręgach rozumowania. Papieża
58 III   |           słowem, żadna polityka, bo jej zbywa na świadomości ostatecznych
59 III   |         religijność wygląda i rozwój jej pełny z siebie zapowiadać
60 III   |          walce urzeczywiszczenie się jej widome w dwóch jednoplemiennych
61 III   |     moskiewskich i polskich? - Ruś i jej wyobrazicielka Moskwa od
62 III   |              rząd przekarla i zwęża. Jej nie ma już, jedno rząd,
63 III   |               Związał więc wszystkie jej luźne ohydy, podejrzliwość,
64 III   |           chwilę tylko zabalsa-mowan jej tchnieniem, rozrobaczał
65 III   |    nienawistna wszystkiemu za to, że jej samej sił nie dostawa -
66 III   |            gwałtu, nie ją, ale gwałt jej sztucznie urządzony pokochiwał.
67 III   |              uznała wolnymi. - Prawa jej święte łamać i niszczyć,
68 III   |           dzieliła. Zrazu zewnętrzną jej postać, królewską Rzeczpospolitę,
69 III   |            rozbierał - później duszę jej, przeszłości podania i przyszłych
70 III   |           jako bezwarunkowy morderca jej życia, jako cielesny kat
71 III   |     arcyzbrodni jeńcem. Musi dźwigać jej kajdany, musi pod jej biczem
72 III   |        dźwigać jej kajdany, musi pod jej biczem posuwać się dalej.
73 III   |             chodzi Polszcze. Jedność jej moralna zaczyna się wyczynniać -
74 III   |    rozsiewała naokoło siebie. Postęp jej był widomym i nadzwyczajnym.~
75 III   |      nadzwyczajnym.~Szczególnie co w jej dążnościach wszystkich przegląda
76 III   |           stanowi cechę odróżniającą jej ducha od wszystkich innych
77 III(1)|             wyłania, ale syn ten nic jej oddać nie może. Ten syn