Part

 1 I     |          gdyśmy Go nie pojmowali, tak do nas mówił Jehowa.~Osobą
 2 I     |       anielstwa. Chrystus już nie tak, jak Jehowa jest, bo jest
 3 I     |        wzajemną jednią - zupełnie tak samo, jak w nas duch nasz
 4 I     |     naszej, ciała i duszy naszej, tak samo jak w nas żywot wieczny
 5 I     |          pewnych razach stałością tak olbrzymią, że na gniew wyglądała
 6 I     |       Sobie, jeśli nie metodą, że tak się wyrażę, nie sposobem,
 7 I     | zrozumienie wszystkiego mogło się tak wcielić i ukazać widomie
 8 I     |          zrozumienie wszystkiego, tak wcielić się mogła i ukazać,
 9 I     |       która wszędzie jest prawdą, tak w Bogu, jak w światach wszystkich,
10 I     |           przelał się weń i wciąż tak czyni - a ubyłoż Boga? a
11 I     |         samą, uczynił ją na ziemi tak, jak na ziemi najwyżej i
12 I     |         wyróść i dostąpić kwiatu, tak samo koniecznie i każden
13 I     |     wiecznego. Bo czymże ludzkość tak ukrólestwiona? Oto stanem
14 I     |           dorabiać się swojej, że tak powiem, Chrystusowości.
15 I     |         wieczną i dlatego czasem, tak ją odbijając, olbrzymie
16 I     |     przesunąć się może przed nią, tak i czas wszystek z wiekami
17 I     |         kształtów słabiuchnych? I tak miotani myśleć tylko mogą
18 I     |            Niepojętna więc, czemu tak często miesza jedno z drugim
19 I     |       jasna będzie Go wiedzieć, a tak Go wiedząc, wykona. I to
20 I     |   przechodzić koleje, a jak jemu, tak i każdemu ze składających
21 I     |           wyrasta jaźń człowieka, tak z świata ludzkości wyrasta
22 I     |           czucia i rozumu, kiedy, tak tworząc i czyniąc, sami
23 I     |       twórczość, to wszechmoc, że tak powiem, działająca w nicości,
24 I     |           to jest wylał z Siebie, tak my znów, doszli do pewnego
25 I     |        naturę, na nowe lutnie, że tak się wyrażę, naciągać dawne
26 I     |          nie dopracował. Zupełnie tak samo się stało z materialistami
27 I     |       zewnętrznej natury, one, że tak powiem, szukają się, żądają
28 I     |           w pełniejszego ducha, i tak bez końca, a coraz doskonalej,
29 I     |         te ciała twe i dusze twe, tak nabyte poświęceniem się
30 I     |       odzyskujesz, a spotężnioną, tak On znów tobie, jeśli tak
31 I     |          tak On znów tobie, jeśli tak godzi się mówić, poświęca
32 I     |      ciało i krew Swoją, oddaje i tak wiecznie, wiecznie - i to
33 II    |          na zewnątrz, tworząc zaś tak, wznosi się sama cochwilnie
34 II    |        idee, kierunki, zmysły, że tak powiem, ludzkości, z których
35 II    |    zmierza ku żywotowi wiecznemu, tak narody zmierzają ku ludzkości -
36 II    |           jest w narodzie każdym, tak jak w pojedynczym człowieku,
37 II    |         nie zasłużył na to miano, tak jak liść nie był kwiatem
38 II    |          jej się poświęcał, czyli tak działał, by jej zjawienie
39 II    |    dziecka nie nazwiem mężczyzną, tak i hordy, plemienia, monarchii
40 II    |      całość w świecie stworzonym, tak i historia rodu ludzkiego
41 II    |          to z konieczności rzeczy tak ściśle, nieodzownie, cochwilnie
42 II    |        nie dość wielkie na twarze tak wielkie, z nich spadają
43 II    |  pierwiastków u początku dzieła i tak jak każde zjawisko harmonijne
44 II    |        wyrabiały i wykończały, że tak powiem, ideę narodowości,
45 II    |  przedrzyźniać ni udać nie sposób tak, żeby się udanie udało!
46 II    |        bez niebios jest. Lecz czy tak, czy owak, wieczne prawa
47 II    |        wracać ku Niemu powinien - tak i teraz, by uzyskać pełnią
48 II    |     podwyższył się na członka, że tak się wyrażę, niewyrzucalnego
49 II    |           być może; ale nie dosyć tak myślą pomyśleć, historia
50 II    |          Lecz wyższe wpływy tylko tak łacno doń przenikać będą,
51 II    |           spuściły, nie ma się co tak bardzo dziwić. Zrozumieć
52 II    |        nie może nie być, one zaś, tak jak wprzódy mogły być, teraz
53 II    |        wieki. Widzenie ciągłe, że tak powiem, magnetyczne, zwykłe
54 II    |        świecie duchów zbiorowych, tak jak duchy szczególne, ludzkie,
55 II    |         narodową wniesie w świat, tak jak pierwszy Chrystus objawił
56 II    |          Chrystusowości zbiorowe, tak jak osobnicy przemienili
57 II    |        śródśmiertnych go wiodącej tak, że owa wiara i nadzieja,
58 II    |           teraz do zmysłowych, że tak powiem, zdarzeń, z którycheśmy
59 III   |          niej, co młoda na wieki; tak się zdarzyło z chrześcijaństwem
60 III   |         Francją spór i tych dwóch tak sprzecznych z sobą skłonności
61 III   |      rozkładnicom życia, temu, że tak powiem, ciału przedmiotowemu
62 III   |       możność do wielkiego czynu, tak samo polityce i filozofii
63 III   |        muszkułach, w krwi, że się tak wyrażę, ludu jakiego. Co
64 III   |           przedrzeźnia, fanatyzm, tak działał - wcielał się w
65 III   |   wypukłości przed oczyma świata, tak dalece, że tam, gdzie go
66 III   |          ale ich przepojenie sobą tak, by same stały się światłem. -
67 III   |     postawił się na miejscu Boga. Tak wszelki szatan sobie poczyna
68 III   |  uwielbiał i przywłaszczał sobie. Tak z pruska wojsko nastroił -
69 III   |          pruska wojsko nastroił - tak policyjny terroryzm, dotykający
70 III   |          poczuł się na siłach - a tak zwierzęco i na tak zwierzęcych,
71 III   |     siłach - a tak zwierzęco i na tak zwierzęcych, że zapragnął
72 III   |         bóstwem ogłosić planety. „Tak ma być”, wyrzekł rząd moskiewski
73 III   | przyjmując, uznając i kojarząc.~I tak za dni, o których w tej
74 III   |       Kościół leją strumieniami - tak dalece, że papież jakiś
75 III(1)|      nieskończona. Rząd wszystkim tak na niebie, jak na ziemi.