Part

 1 I     |           zasługiwać się, to jest siebie samych dotwarzać, by róść
 2 I     |          w poznaniu wszechducha i siebie - pod to znaczenie podciągnięte
 3 I     |         Oto na udzielaniu ciągłym siebie drugim. Osoby Trójcy udzielają
 4 I     |            ten wzmaga się - kto z siebie się wylewa, czyli stwarza
 5 I     |           osłabnąć, utracić coś z siebie, zniknąć nawet zupełnie -
 6 I     |    silnieje - przez to, co wyda z siebie, mnoży się sam - tym, nie
 7 I     |         rzeczywistości, połowąśmy siebie samych - duszami od ciał
 8 I     |         go czuć i przyjmować go w siebie. Stąd mar i obrazów snujących
 9 I     |     twórczość boskich czynów. Bóg Siebie inaczej nie dowodzi, jeno
10 I     |      Dopiero ich oderwanie się od siebie i występowanie osobno zdarza
11 I     |          oderwane i oddzielone od siebie tej trójcy osobne kierunki -
12 I     |           przez walkę powrócić do siebie samych, to jest do ducha -
13 I     |      wyjawić przed nami. Lecz dla siebie samego on był zawsze sobą
14 I     |           wyradzać je w sobie i z siebie, z nich się składać i na
15 I     |     istocie z niczego, bo tylko z siebie, a z siebie tworząc, mnoży
16 I     |            bo tylko z siebie, a z siebie tworząc, mnoży się i silnieje
17 I     |         woli tej stwarzamy sami z siebie coś takiego, czego nie było
18 I     |          niczego, to jest wylał z Siebie, tak my znów, doszli do
19 I     |      wylewać Jego prawo będziem z siebie i nim urządzać i stroić
20 I     |           zrosłej, będziem snuć z siebie samych następne dzieje żywota
21 I     |          do niej dochodzim, a dla siebie rozkłada się na nich, bo
22 I     | połączonych nie sposób oderwać od siebie. Wszędzie, czy w głębiach
23 I     |          żądają się, domagają się siebie nawzajem i dopiero żyją
24 I     |   mniejszego lub większego ich od siebie odłączenia lub między nimi
25 I     |         wnet znów się rozkłada na siebie samą, by dążyć wyżej. Duch,
26 I     |          się czuje i myśl rodzi z siebie, i zlewa się z nią w pełniejszego
27 I     |       poświęcasz, i On tobie dawa Siebie wiecznie. Lecz ty Jemu co
28 I     |        tylko sposobem, straciwszy siebie, siebie odzyskujesz, to
29 I     |      sposobem, straciwszy siebie, siebie odzyskujesz, to jest wrastasz
30 I     |          najwięcej kocha, ale dla Siebie więcej - i w tym życie Jego!
31 I     |            które przelewają się w siebie coraz chyżej, a ciągle postępowo.
32 I     |        stwarzaniem ciągłym samych siebie w Bogu przez własną twórczość
33 I     |          kształcą, budują, tworzą siebie samych, coraz doskonalej
34 I     |  przeradzają, rodzą się na nowo z siebie samych, wstępują w górę.
35 I     |   postępowo syny Boże, z Boga i z siebie samych. - Oto aniołów, archaniołów,
36 II    |     występuje z olbrzymią mocą za siebie i tworzy na zewnątrz, tworząc
37 II    |          wzajemnym wyrobem samych siebie dostąpić mogli szczebla
38 II    |      ofiar - po wtóre na poznaniu siebie samej wewnętrznym, tj. na
39 II    |        jakoby duszę jego wiedzącą siebie, uznającą cel, ku któremu
40 II    |            zanim one przypadną do siebie i jednomyślnie w jedną wolę
41 II    |     absolutnymi się objawiają, bo siebie same za cel ostateczny siebie
42 II    |     siebie same za cel ostateczny siebie samych mają i dlatego każą
43 II    |        istniejące ludy i wewnątrz siebie istniejących własnych obywateli.
44 II    |       Nigdzie myśli o poświęceniu siebie samego dla celów ogólnych
45 II    |           wszystko chwytająca dla siebie i pochłaniająca. Stąd wszyscy
46 II    |         Zamęt uderzających brył o siebie, brył martwych, nie prawami
47 II    |        historii bardzo podobne do siebie: rozsypanie się Rzymu i
48 II    |           w swym oderwaniu pojmie siebie królową wszelkiego kształtu
49 II    |     sprzeczne stanęły naprzeciwko siebie. Każde z nich z osobna występuje
50 II    |      rozdzielonych i rozmaicie do siebie się mających, szlachty,
51 II    |            stwarzając na zewnątrz siebie, tym samym stwarza się sam.~
52 II    |           wyłania i rząd, i lud z siebie. Skoro się tylko dąży do
53 II    |        nic wstrzyma, bo cokolwiek siebie pojęło, wnet przechodzi
54 II    |           dla drugich, ten dbać o siebie pilnie, porządnie, systematycznie
55 III   |          zagarnęły i nie wpoiły w siebie innych plemion, zbywa im
56 III   |           sobą samymi, jakżeżby z siebie stworzyć co zdołały? Pełni
57 III   |         Nie wyda też owej pełni z siebie żadna wiedza li idealna,
58 III   |           to, by mogły przyjść do siebie i przepoić się nawzajem
59 III   |      wygląda i rozwój jej pełny z siebie zapowiadać się zdaje.~Jeśli
60 III   |          oddzielenie ciemności od siebie, ale ich przepojenie sobą
61 III   |         coraz chyżej odbiegają od siebie, najdobitniej je poznasz? -
62 III   |       wzmaga i świat swój wydać z siebie wielki, piękny, sprawiedliwy
63 III   |       czegoś innego, szerszego od siebie być wyobrazicielem - za
64 III   |      moskiewski sam sobą, sam dla siebie, bezwzględnie, jak wieczność
65 III   |           drobniejszego wyrażenia siebie, do nikczemniejszej postawy
66 III   |       świata organizm odpychał od siebie, zlało się razem do żył
67 III   |         dotknięta, nie wywiodła z siebie całego organizmu, zaokrąglić
68 III   |          znad powierzchni ziemi i siebie samego bóstwem ogłosić planety. „
69 III   |         państwa uarcykapłanieniem siebie. Tego dokonawszy, poszedł
70 III   |          dobra rozsiewała naokoło siebie. Postęp jej był widomym
71 III(1)|    sprawia i czyni. - Ona syna ze siebie wyłania, ale syn ten nic
72 III(1)|          na ziemi. Rząd urodził z siebie wszystko. Rząd wszystko