Part

 1 I     |       świadomości i z własnej woli ducha, do którego dusza ta i ciało
 2 I     |             czyli wiekami Jehowy a Ducha Świętego, między stanem
 3 I     |            od cielesności do pełni ducha - czyli od natury ludzkiej
 4 I     |            czyli przymiotem natury ducha jest cud, a raczej, że to,
 5 I     |         wynika z wykształcenia się ducha, z podniesienia się jego,
 6 I     |      wszechducha nie stworzonego i ducha stworzonego. Choć w niebo
 7 I     |           Owszem, prawdziwą naturą ducha, im więcej stwarza, twórczejszym
 8 I     |    składając harmonijnego, pełnego ducha, przemieniać naszą istotę
 9 I     |    stanowić tym samym będzie dzień Ducha Świętego - dzicń pocieszyciela
10 I     |        właśnie wylewem na ludzkość Ducha Świętego, który ułatwi wiekom
11 I     |        między nimi. By dostąpić do Ducha, trzeba rodowi ludzkiemu
12 I     |         już jaźni osobistej, czyli ducha, nie masz. W naturze jeszcze
13 I     |           trójcy osobne kierunki - ducha, choć on wszędzie wszystkiego
14 I     |          siebie samych, to jest do ducha - w naturze nie tylko rozdzielone,
15 I     |       wynikiem i przymiotem natury ducha. Kto duchem, ten tworzy,
16 I     |     inaczej uczynić, jeśli zamiast ducha i życia za podstawę wszystkiego
17 I     |           w jedno życie, w jednego ducha. Jedna wiecznie w drugą
18 I     |           się z nią w pełniejszego ducha, i tak bez końca, a coraz
19 I     |       która przegradza jedne stany ducha od drugich. Niezmiernie
20 I     |           się onych bytów z nimi w ducha pełnego. Wieki upływają,
21 I     |           właśnie jest bóstwem dla ducha. Można by powiedzieć, że
22 I     |           martwą i głuchą. Jedność ducha stworzonego z nie stworzonym
23 I     |        wiecznym.~Zmysłowy kierunek ducha ludzkiego upatruje zawsze
24 I     |   ludzkiego. Umysłowy zaś kierunek ducha upatruje raj w przyszłości
25 I     |             a wypadnie doskonałość ducha człowieczego jako człowieczego
26 I     | świadomości owego podnoszącego się ducha. Żywot wieczny jest stwarzaniem
27 I     | przetwarzają z mocy wewnętrznej, z ducha własnego, który się już
28 II    |             wielką, żywą świątynię Ducha Świętego!~Czymże więc ludzkość? -
29 II    |          wieczne prawo wszelakiego ducha - On wypowiedział przed
30 II    |      Królestwem Bożym i panowaniem Ducha Świętego na planecie tym
31 II    |           na planecie jest tym dla ducha zbiorowego, czym dla pojedynczego
32 II    |            Chrystusowości albowiem ducha zbiorowego nie otrzyma się
33 II    |         strun walczących w jednego ducha. Dopiero po takim trójcy
34 II    |            się historia zbiorowego ducha ludzkiego.~Świat starożytny,
35 II    |      nieśmiertelności pojedynczego ducha każdego z jednej strony
36 II    |       spokój raczej zwierzęcia niż ducha, bo żadnym ruchem wewnętrznym
37 II    |         spłyną razem w świat jeden ducha, ileż to wieków ujść musi,
38 II    |           martwego do epoki żywego Ducha na ziemi - od państwa despotycznego,
39 II    |            rodu człowieczego przez Ducha, którego zesłanie przyobiecał
40 II    |      Państwo być tylko może ciałem ducha narodowego, a że wszędzie
41 II    |            niego samego - przecież ducha przymiotem, że, stwarzając
42 II    |            warunek niższych stanów ducha i żyć świadomie bez końca.
43 II    |         jego losach, i do jakiegoż ducha przyszłego koniecznością
44 II    |     zdołają - nastąpi stan śmierci ducha tego zbiorowego, podobny
45 II    |  zastosowanie, będąc nowym wylewem ducha Chrystusowego z ciasnych
46 II    |          Chrystusa pociechy, dzień Ducha Świętego, który wytłomacza
47 II    |          stanowiskami różnymi jego ducha kształcącego się w świecie
48 II    |            wszelkiego szczególnego ducha ludzkiego. Odtąd w tę prawdę
49 III   |          znaczeniu nazwać by można ducha germańskiego filozoficznym.~
50 III   |           i wolne woli stworzonego ducha z wolą Ducha Stworzyciela -
51 III   |           stworzonego ducha z wolą Ducha Stworzyciela - i to zowie
52 III   |           nie potrafiła1. Własnego ducha żywego nie ogarniając, zastygła
53 III   |         życie wszelkie w rzecz bez ducha, igraszkę absolutyzmu.~Nieszczęśliwy,
54 III   |     stanowi cechę odróżniającą jej ducha od wszystkich innych duchów
55 III   |  umysłowości ku miarowym kształtom ducha rzymskiego oczewiste podanie
56 III(1)|           darmo - naród i ludzkość ducha nie mają. Takie wyobrażenie