Part

   1 III   |                  jednoplemiennych narodach. Abel i Kain - jednej matki synami.~
   2 III   |                    swój, jeśli się nie jest absolutną prawdą i życiem absolutnym.
   3 II    |               Hildebranda. Pomysł monarchii absolutnej przychodzi do głowy królom
   4 III   |                   rozbratu niż bójki między absolutnie niepogadzalnymi żywioły.
   5 III   |                   absolutną prawdą i życiem absolutnym. Rząd moskiewski sam sobą,
   6 II    |                  czy republikanckie, zawsze absolutnymi się objawiają, bo siebie
   7 II    |                 reformie Hildebranda, który absolutyzm i nieomylność papieską założył
   8 III   |               relikwii, te pamiętne słowa: „Alboż każda stopa ziemi waszej,
   9 I     |                   Bogu początkiem i końcem, alfą i omegą, wstępem i dopełnieniem,
  10 III   |                      Papieża nie ścierpi za Alpami, ale każdego pana na własnej
  11 I     |                  najwyższym życiem my tylko analogicznym czynem łączyć się możemy,
  12 II    |                    nasze rewolucje, naprzód angielska, później francuska. Kościół,
  13 III   |                  bezprzerwany ciąg. Włochy, Anglia, Francja, Niemcy dziejami
  14 I     |                      od nas ku Bogu idące - anieli, archanieli itd., itd. Są
  15 I     |            wszystkie nadziemskie nadzieje i anielskie następstwa ludzkości - uświęcenie
  16 I     |           zmartwychwstaje i przemienionego, anielskiego ciała nie przybiera, bo
  17 I     |                   przechadzał się z pułkami anielskimi duchów po planecie tym,
  18 I     |                     właśnie to, co nazywamy anielstwem. Raj, czyli doskonałość
  19 III   |                 przyprawiło. Tym znak sobie antychrystowy sam zatknął na czole i dopadł
  20 III(1)|                     wszelką myślą - knut. - Antychrześcijaństwem to wszystko. Jarzmo, włożone
  21 III   |                  przez wsteczny, azjatycki, antyeuropejski pierwiastek najechani, pokonani,
  22 II    |                  się pozorna lekkomyślność, apostolskie niedbanie o dzień jutrzejszy,
  23 I     |                  świętą, wielmocną. Raj był apoteozą ciał, niebo dusz, duchów
  24 III   |                     działał - wcielał się w Arabów, nienawidził, mordował i
  25 I     |                     ku Bogu idące - anieli, archanieli itd., itd. Są to tylko rozwoje
  26 III   |                  czy duchowi ludzkiemu, czy archanielskiemu jakiemu się uda? - Ona ciału
  27 I     |               siebie samych. - Oto aniołów, archaniołów, serafów i duchów wszystkich,
  28 II    |            pojedynczych. Tym tylko utworem, arcydziełem swym na ziemi, pojedyncze
  29 I     |               żywotem. Życie Chrystusa jest arcymistrzostwem życia. Nieskończenie łatwiej
  30 III   |                     marzonej, niedokonalnej arcyzbrodni jeńcem. Musi dźwigać jej
  31 III   |                   świecie zstąpili Ormuzd i Aryman? - Gdzie każden z nich po
  32 II    |                      demokratyczny kształt, arystokratyczny, władza monarchiczna, niższe
  33 III   |               zażądał świat wszystek podbić asyryjskim podbojem, przetwarzającym
  34 III   |                 plemion trzymali się razem. Ateizm był ich religią - nienawiść
  35 I     |                    śmierci widnokrężnej, do ateizmu, do zaprzeczenia nieśmiertelności
  36 I     |                   miejsca zawsze. Czy nie w atmosferze planety lub czy nie na satelicie
  37 I     |                 tylko siłę ciężkości, czyli atrakcji) i wielkiego organizmu żywego
  38 III(1)|                 Niesłychane samodzicrżstwo, auctoritas paterna nieskończona. Rząd
  39 I     |                     grzech, o którym święty Augustyn wyrzekł, że był najszczęśliwszą
  40 III   |                   się życia przez wsteczny, azjatycki, antyeuropejski pierwiastek
  41 III   |               wszystkie niechrześcijańskie, azjatyckie popędy, z których mieszaniny
  42 III   |              zbrodnie, zmiękłszy od pobliża Azji, pozbywszy ostatnich śladów
  43 II    |                   pierwowzoru w odległe, aż bajeczne czasy sięgając, snuć się
  44 II    |                  pewnych ciemnościach, śród bajecznych podań, w kolebce mistycznej,
  45 II    |                     będą, nigdy zaś niższe, barbarzyńskie, bo wtedy, zamiast podwyższania
  46 III   |                    bezecnego pierwiastkowym barbarzyństwem lub przepsutą zgrzybiałością,
  47 I     |              później, być musi po Bosku.~„A będziecie jako bogi”, rzekł wąż; biedny
  48 I     |                    dobra i piękna, stwarzać będziemy, i to będzie naszym najwyższym
  49 II    |           konieczność go porwała i najwyżej bestwiła się nad nim. Stąd wszystkie
  50 I     |                    tożsamość jedna, martwa, bezbarwna, nieskończona - jeden tylko
  51 III   |                zależy ciągła jego szyderska bezczelność. On z dobra wszelkiego tylko
  52 III   |               wszystko, co tylko na świecie bezecnego pierwiastkowym barbarzyństwem
  53 III   |                  konieczną jego straszliwej bezloiki. Kto celem sobie obrał przebydlęcenie
  54 I     |                     Bóg a bogi - to różnica bezmierna i prawdziwie nieskończona,
  55 III   |                     się nad nim, jakby jego bezmocą dotknięta, nie wywiodła
  56 III   |                jarzma i że głęboko wierzy w bezpośredni, nieustanny związek wszechducha
  57 II    |                   że niczyim innym!~Co by z bezpośrednią pewnością dziecku z serca
  58 II    |                 bezświadomie, przyrodzonym, bezpośrednim sposobem, czyli z łaski
  59 II    |                 używa podboju ni gwałtu, ni bezprawia, jedno pociąga je wyższością
  60 III   |                  takowej, co by się zdawała bezprzerwanie i prosto od zwierząt pochodzić.
  61 III   |                  religijnych i politycznych bezprzerwany ciąg. Włochy, Anglia, Francja,
  62 II    |                    piekielne zaś stanowiłby bezprzestanny upadek, nieskończone w zad
  63 I     |                     bo inaczej łaska byłaby bezrozumna, a zatem nie byłaby miłością
  64 I     |                     trosce, w mdłościach, w bezsile! U nich, dosłużonych i dokształconych
  65 III   |                   francuskiej. Stąd ciągła, bezspokojna, porywcza działalność, łacno
  66 II    |                     świadomie zacznie, musi bezświadomie, przyrodzonym, bezpośrednim
  67 III   |                stąpania.~Taką więc pracą, a bezustanną, pilną, zjadliwą, wszystkie
  68 III   |                   Wreszcie się objawił jako bezwarunkowy morderca jej życia, jako
  69 II    |                   do swej przyczyny i celu, bezwładnymi lub tylko chaotycznymi,
  70 III   |                   sam sobą, sam dla siebie, bezwzględnie, jak wieczność i nieskończoność,
  71 II    |                     starożytnego Jehowy - i biada tym, którzy wtedy konać
  72 III   |                   jej kajdany, musi pod jej biczem posuwać się dalej. W nim
  73 I     |                duchy rozdarte i rozdwojone, biedne, cierpiące, do wieków życia
  74 I     |            będziecie jako bogi”, rzekł wąż; biedny wąż - może myślał, że kłamie
  75 I     |                    przeciwnych wszechświata biegną ku sobie te kierunki. Nieraz
  76 II    |                   ku ostatecznym celom swym biegnący w przestrzeniach. - Niezbędnymi
  77 I     |              żadnego przetworzenia, żadnego biegu życia - dziejów ni ludzkich,
  78 III   |                    w dziejach ruskich matką bierną zachowawczość bizantyńska -
  79 III   |                  serdeczną miłością sam się biernym trupem u stóp jego położy
  80 I     |                     wam daje, wy tym, że je bierzecie od Niego, i znów wy tym
  81 II    |                     przykładem, nauką serce bijące mającą, z którego nie tylko
  82 I     |                  wewnętrznymi żywotami, ich bijącymi sercami - one naszymi czynami -
  83 III   |                  książętom, panom i soborom biskupim. Z absolutyzmu rozszerza
  84 III   |                  następował nieprzyjaciel i bitew było z nim warto próbować
  85 III   |                     całą ich historią. Choć bitni i dziarscy, zupełnie pozbawieni
  86 II    |           człowieczeństwu - nie będzie pola bitwy jednego, na którym losy
  87 III   |                  matką bierną zachowawczość bizantyńska - ojcem zapładniającymjej
  88 III   |                miejscu życia żyć - oto imię bizantyńskich dziejów.~Ród mongolski innego
  89 III   |                     do Boga nauczyła się od bizantyńskiej obłudy - stosunku swego
  90 I     |                    ich, jak oni, wpół żywy, blady, magnetyczny? Przyjdzie
  91 II    |             niesprawiedliwością, cierpiąca, błądząca, gotuje sobie nieopisanym
  92 I     |              Powstanie stąd coś żałosnego i błądzącego, coś szukającego ciągle,
  93 II    |                     państwa są tylko jakoby błądzącym kształtem, formą tylko,
  94 II    |                   myśl o miłości wszystkich błądziła - popchnęłaż świat potężnie,
  95 I     |                  jedno to ciało niezmiernie błahym być może. Oczywista, że
  96 I     |                  wiele, owłada nieraz owymi błąkającymi się. To pewna, że z tej
  97 I     |             wnętrznych obrazów nieskończony blask lub też piekielny koloryt.
  98 I     |                zgryzoty, wyrzuty, nadzieje, błędne przeczucia, wszystko, co
  99 II    |              ślepych namiętności i przeczuć błędnych tylko nieustanna bójka.
 100 II    |                     dzieje, pełne zbrodni i błędów, nagle przybiera twarz i
 101 II    |                   uzna, że pomimo grzechy i błędy najbielszą ma kartę w dziejach
 102 III   |               strachem, jaki się przynależy bliskej napaści złego, a o kim z
 103 I     |                    jej od Jego osobistości. Bliskość do Boga więc na tym, by
 104 I     |                     wraz z nieskończonością bliźnich ci duchów. Im piękniejecie
 105 III   |                     wszystko, i do kochania bliźniego w równi z sobą samym. Choć
 106 I     |            przepadnienia na głucho w Nim, i bliższyś Jego tym, że jaśniej Go
 107 I     |                   dusz, w świecie umarłych, błogim byłby do życzenia stanem.
 108 III   |                    na nich nogę postawi i w błoto przemienione rozdepta. Samo
 109 I     |                   też wyrzekł, że temu, kto bluźni przeciwko Duchowi Świętemu,
 110 III   |                   dziejami swymi codziennie bluźnią Bogu. Jedna Polska Go czci.~
 111 III   |                      bo odtąd każdym czynem bluźnić musi prawdzie stworzenia,
 112 I     |             odpuszczonym nie będzie, choćby bluźnierstwa przeciwko Ojcu i Synowi
 113 III   |                  ogóły, a religia tylko jak błysk rozświecała świata ciemności
 114 I     |                   pełni - oto Chrystus, oto Bóg-człowiek! W istocie tylko druga Osoba
 115 III   |           wszelkiego rodzaju, na wszystkich bogactwach, wygodach, korzyściach,
 116 II    |               powinni by słynąć z głębokiej bogobojności - duchowni zaś z żarliwego
 117 III   |                    świeckimi i stąd głęboką bogobojnością przejęci. Zatem już w ich
 118 I     |                  wszechmyśl się objawiała w Bogu-Człowieku, w Chrystusie, ale wszechduch
 119 I     |                     przyniosły - nigdy, jak bohater, nie szukał ni wzywał niebezpieczeństwa,
 120 II    |                      Stąd ten naród wystąpi bohaterem śród innych. Bohaterstwo
 121 II    |                    wszechmocnych osobników, bohaterów rozbijających, a oni wszyscy
 122 III   |                   dzieciństwie śni się im o bohaterstwie, o zachodniej chwale rycerskiej,
 123 III   |                     oczach i przestrzeniach bój między wolnością jednych
 124 III   |               Wielkie Księstwo Moskiewskie. Bojarom wtedy - nie już gminom,
 125 III   |                     car zetnie głowę, głowy bojarskie ścinając, i wydrze serce
 126 II    |                   błędnych tylko nieustanna bójka. Państwa, jakie bądź one,
 127 I     |            dochodzących prób, wieki ślepego boju, rozstrojonych działań,
 128 I     |                   rozdarciem, tą walką, tym bolem ozwało się życie, bo Bóg
 129 I     |            przemiana każda pasowaniem się i bólem, tam zaś łączeniem się namiętnym
 130 II    |                     się, dociekań, śledzeń, bolesnych zawodów, opadnień sił myśli
 131 II    |                zmierzać było wśród trudów i bolów teraźniejszych?~Nasamprzód,
 132 I     |                   nieskończoną i skończoną, boską i człowieczą. Słowo: człowiek
 133 I     |               dowody. Jest ciągła twórczość boskich czynów. Bóg Siebie inaczej
 134 I     |                  nie śród nieograniczoności boskiej, bo jest zarazem i człowiekiem.
 135 I     |              wszystkie ludzkie przymioty do boskości - i takim sposobem doprowadzając
 136 I     |                    czy później, być musi po Bosku.~„A będziecie jako bogi”,
 137 I     |              bardziej przez was dzieło Jego bóstwa nabiera, więc tym bardziej
 138 II    |                    na to, by on rósł według Bożych przeznaczeń. Za ojczyznę,
 139 III   |                    wypracowywał wolność i i braterstwo polityczne - Rzeczpospolitę
 140 III   |                 wynijdą na świat zjawisk te bratnie potęgi, po czym, w miarę
 141 III   |                 trwająca, raczej nosi cechę bratniego rozbratu niż bójki między
 142 II    |                     wszystkim śmiertelnym i bratnim, że w istocie nieśmiertelnymi
 143 II    |                    lud żydowski do upadłego broni narodowości swej, ale też
 144 II    |                     się dostało. Zatem musi bronić chrześcijańskiej wiary i
 145 II    |               drugiej wszyscy ziomkowie nie bronili; Rzymu tylko legiony, Polski
 146 III   |                  Cezarami i przypominają im Brutusów. Jak ludzie Konwencji francuskiej
 147 III   |             starożytnych mówców i wieszczów brzmi rytmicznie po całej niwie
 148 I     |                     Znów tu słowa Chrystusa brzmią w pamięci: „Gdy duszę stracisz,
 149 III   |               zwoływa synody jego i każe im budować świątynią nową z przeżytych
 150 II    |               podstawa żywa całej przyszłej budowy. Takową narodowość tylko
 151 I     |               czynią, a tym samym kształcą, budują, tworzą siebie samych, coraz
 152 I     |                która źdźbła zbiera i z nich buduje piramidy, bo wie, że siła
 153 II    |                 musi, ileż przemian, klęsk, burz się zdarzyć, ile krwi upłynąć
 154 III   |                     wyśledzeni, znikali jak burza. W jedynym celu zatracania
 155 II    |          politycznych objawia się pracowite burzenie się i wykształtywanie się
 156 I     |                   Cud stał się ich sposobem bycia.~Natura nasza ziemska dotychczasowa
 157 II    |                 ojczyzny i pokolenia swego, bydlętami się stają. Zatem o człowieku
 158 I     |                    chwały zadowoleniem, nie byłbyś! Skoroś jest, skoro On cię
 159 III   |                przystanie na niewolę myśli, byle w stosunkach świeckich wszelką
 160 I     |         urzeczywiszczać. Więc są, jakby nie byli. Będąc, czują, że nie są.
 161 II    |                      w tym mieście. Inaczej byś ty tej roli i tych głazów
 162 I     |            wszechbyt Swój i wszechmyśl Swą, byście ciała mieli i dusze coraz
 163 II    |                   będzie się pilnował zysku bytowego, cielesnego jedynie, owszem,
 164 II    |                    wszystkich zewnętrznych, bytowych, bo duszy oderwanej czysto
 165 II    |                      bo pod idealnym, a nie bytowym już, uratuje konającego
 166 II    |                   choć od kilku tysięcy lat bytujący na ziemi, dopiero za ukazaniem
 167 I     |                   sposób stwarzane bywały i bywają dotąd, ale to ujemne stwarzanie,
 168 I     |                     w taki sposób stwarzane bywały i bywają dotąd, ale to ujemne
 169 II    |                   wyrządzoną, a tym samym i całemu człowieczeństwu - nie będzie
 170 I     |               trudnym musi być dla umarłych całkowite przystąpienie do nas i zupełne
 171 I     |                     a że znowu jednak nigdy całkowitego oderwania nie ma, bo to
 172 III   |                chytrość, zdradę w umiejętny całokształt i zeń wyprowadził wiecznego
 173 II    |                      Naród więc każden jest całością duchową, zbiorowo żyjącą,
 174 III   |                 mongolskiego zwierzęctwa.~W Carogrodzie wszystkie państwa rzymskiego
 175 III   |                    wszystko, co przez wieki cedziło się przez szpary historii
 176 II    |                 niepokalany, ku ostatecznym celom swym biegnący w przestrzeniach. -
 177 III   |                    grono widome, ku jednemu celowi, tajemniczo i święcie, sobie
 178 II    |                    rzuciły, z gruzów po tym cesarstwie pozostałych i z myśli uwidomionej
 179 II    |           pojmujących się jeszcze, które na cesarstwo rzymskie się rzuciły, z
 180 II    |                swoje nad drugim. Zjawią się cesarz i papież, Kościół i świeckich
 181 III   |              usłuchały wieki? - Platonaż? - Cezara? - Nie, stały na miejscu,
 182 III   |                   Na sejmach królów mianują Cezarami i przypominają im Brutusów.
 183 I     |                  ostateczny wynik wypadł im chaos lub nicestwo.~Otóż i w tym
 184 II    |                 celu, bezwładnymi lub tylko chaotycznymi, niesprawiedliwymi, jak
 185 III   |                  łaski Bożej, głęboko w ich charakter plemienny wkorzenionymi.
 186 I     |                 jednak posiada pewną potęgę charakterystyczną, sobie tylko właściwą -
 187 II    |                 działaniu. Nic zatem w jego charakterze wyłącznego nazbyt, z resztą
 188 II    |                    duchowni i laicy. Będzie chciała myśl oddzielona od ciała
 189 II    |                głowy odciętej kilku ludziom chcieć jednego zlepić człowieka
 190 II    |                 jedynie samą władzą pojęcia chcieli dochodzić znamion takiemu
 191 II    |                   narodów. Odwaga jego, nie chciwa ni napastnicza, nie godząca
 192 III   |               nieujętej, wewnętrznej treści chciwe. To plemię szczególnie sięga
 193 II    |                    rządzi światem, w którym chciwość i samolubstwo jedynie o
 194 II    |                    jak składowe pierwiastki chemiczne w ciele złożonym same się
 195 II    |               żadnymi przesądy, jakby murem chińskim, się nie oddzieli od Europy -
 196 III   |               wyganianie w świat o żebranym chlebie lub ich po klasztorach zamykanie
 197 III   |                  dziecko, namiętnie srogi i chłodno podstępny, układny, chytry
 198 II    |                mogący zajść między ciałami, chodzącymi wprawdzie po ziemi, ale
 199 III   |                  tylko już o jedność bytową chodzi Polszcze. Jedność jej moralna
 200 II    |              człowieka i kazać mu, by żył i chodził, byłoby równym szaleństwem
 201 II    |                    przez wieki śród mnóstwa chorób, trudów, przypadków i zadanych
 202 III   |                    królami jedynowładnymi i chrobrymi orężem i odporem od granic
 203 II    |                wszystkim na udział. I przed Chrystusem pewne zasady chrześcijańskie
 204 I     |                   onym ciała nieskazitelne, Chrystusowemu ciału wniebowziętemu podobne,
 205 II    |             narodowe zdołają być prawdziwie Chrystusowymi i, wiecznym powiązane pokojem,
 206 III   |                   Rzymu przejmuje - nie tam chrzci się, gdzie zgnilizna, waśnie,
 207 III   |                     gorącymi, rycerskimi są chrześcijanami. Żywot wielkich mężów polskich
 208 III   |       nikczemniejszej postawy duch zbiorowy chrześcijański żaden dojść nie zdoła po
 209 II    |                     Chrystusem pewne zasady chrześcijańskie krążyły ponad światem. Tu
 210 III   |                   wieki; tak się zdarzyło z chrześcijaństwem całym podczas rewolucji
 211 II    |                     następnym objawieniu, w chrześcijaństwie. Piękność zatem sztuki greckiej
 212 II    |                  lub też takowych, co, choć chrzest przyjęli, nie przejęli się
 213 II    |                ucisk bez przerwy - wszędzie chuć zwierzęca, wszystko chwytająca
 214 III   |               Nieszczęśliwy, kto się takiej chuci podda. Takowego przedsięwzięcia
 215 II    |                   niebo, milionami ust Boga chwali i milionami rąk planetę
 216 I     |                   może - choć bogi w każdej chwilce coraz bardziej się stają
 217 III   |                     takowa miłość nie tylko chwilowa, znikoma, ale ciągła, ale
 218 III   |               których się tych idei i prawd chwilowe, ziemskie przekrzywy objawiały,
 219 II    |                    chuć zwierzęca, wszystko chwytająca dla siebie i pochłaniająca.
 220 III   |                   też gwałtownie próbami na chybi trafi rozprowadzać, ale
 221 II    |                     świeckiej polityki, nie chytrości i podstępu w stosunku do
 222 III   |                 chłodno podstępny, układny, chytry przed potężnymi, mściwy,
 223 II    |                     stanie się ofiarą potęg chytrych, cieleśnie odeń w tej chwili
 224 I     |                   Stan umarłych jest stanem ciągłego namysłu - rozważaniem czynu
 225 III   |                  wieków przeminionych. Stąd ciągły z Francją spór i tych dwóch
 226 I     |                    ciągle wyżej wstępować i ciągnąć za sobą wszystkie duchy
 227 II    |               ludzkich pojedynczych duchów, ciągnącą się przez wieki planetarnej
 228 III   |                   oświaty, ogłady, miłością ciągnący k'sobie postronne ludy.
 229 I     |                    pochodzenia. Owszem, ród ciągnie z Ojca, a upadkiem ludzi
 230 III   |                  początku istnienia w coraz ciaśniejsze staczają się okręgi religijne,
 231 II    |               wylewem ducha Chrystusowego z ciasnych granic, w których go dotąd
 232 I     |               byłbyś! Skoroś jest, skoro On cię stworzył, w istocie tyś
 233 II    |               odpaństwienie, to rozwiązanie cielesne koniecznym, pytam się, kiedyż
 234 III   |                    morderca jej życia, jako cielesny kat plemienia polskiego
 235 II    |             działała, z kolebki mitycznej i ciemnej wyprowadzając go na pole
 236 II    |                  naprzód zstępuje w dół i w ciemnice, by później dopiero, opamiętawszy
 237 I     |             pojęciem zupełnym światła przez ciemność, słowa, które było Nim,
 238 III   |                 dobra nad złem, światła nad ciemnościami, czyli żeby wszystkie wole
 239 III   |                Bożego albo utopią, albo też ciemnotą, a samych chrześcijan darzyli
 240 II    |                 stanie jakoby przewodnikiem ciepła i światła duchowego między
 241 I     |                   przez tysiące tysięcy lat cierpi - a że znowu jednak nigdy
 242 III   |                    okrutnymi i nikczemnymi. Cierpią, ale nadzieję mają, nie
 243 II    |              codzienną niesprawiedliwością, cierpiąca, błądząca, gotuje sobie
 244 I     |              rozdarte i rozdwojone, biedne, cierpiące, do wieków życia nie doszli -
 245 I     |               niezmiernie wątłego na czas i cierpiącego dotkliwie. Wszelka tam twórczość,
 246 II    |                    dojdzie ciągiem zawodów, cierpień i rozmysłów do możności
 247 I     |               naszego, pracę, trud, zatem i cierpienie, i męczeństwo, słowem, zasługę.
 248 II    |                    życia, a to przy ciągłym cierpieniu, przy niesłychanych wysileniach,
 249 III   |                  chrześcijańskiego - wielka cierpliwość, brak mściwości, przebaczanie
 250 I     |                 ciągłą zwyciężał wszędzie - cierpliwością, umiarkowaniem, panowaniem
 251 III   |                     rozkoszach, którymi się cieszą inni na świecie. Na stanowisku
 252 I     |                     przy duszone wszechbytu ciężarem, a wszechmyśl i wszechduch
 253 I     |                   idealne (gdyby tylko siłę ciężkości, czyli atrakcji) i wielkiego
 254 II    |                     duszy wielkiego narodu. Ciśniona zewsząd okrutnym jarzmem,
 255 III   |                   wciąż tylko o przykładach cnoty i nieugiętości rzymskiej
 256 I     |                  dotkliwego, rzeczywistego, cochwilnego z wszechduchem; zarazem
 257 II    |                  okrutnym jarzmem, zraniona codzienną niesprawiedliwością, cierpiąca,
 258 III   |              Francja, Niemcy dziejami swymi codziennie bluźnią Bogu. Jedna Polska
 259 III   |            zachowanie istoty i wzrost życia codzienny wykazują przyszłe powołanie,
 260 III   |                     wieczności, a o świecie codziennych zdarzeń i czynów rade zapomina.
 261 II    |                     Historia wstecz się nie cofa, nigdy wstecz - ale ma dwie
 262 III   |                głazu jakim cudem piekielnym cofnięty, podobne by w okręgach przyrodzenia
 263 I     |                 zakwitł, zarcydziełował się cudniej. On nigdy osobistości Swej
 264 I     |                zgodnie z wolą Bożą działa i cudowni się. Cud stał się ich sposobem
 265 I     |        wniebowstąpieniu, w tych nadludzkich cudownościach a rzeczywistościach anielskich.
 266 II    |                 pochłaniająca. Stąd wszyscy cudzoziemcy za barbarzyńców, czyli nieprzyjaciół
 267 I     |           najszczęśliwszą winą (felicissima culpa), nastąpić musiały. Tym
 268 III   |                    ku czemu? - Oto ku wozom cyrku zielonym lub różowym, a
 269 III   |                Palestyny: krew za Kościół i cywilizacją rozpromienioną przez Kościół
 270 II    |                     góry, żadne morza go od cywilizowanej części świata odgraniczać
 271 II    |                   odwagi i szlachetności. W czasach, w których polityka, w niczym
 272 II    |                    właśnie wyczerpujące się czasami i skore niby to do znużenia -
 273 I     |                martwą naturą dotąd zowiemy, cząsteczki ciał jednych udzielają się
 274 II    |                 kształty pokazują się tylko cząstkami wzdychającymi do swej przyczyny
 275 III   |               bluźnią Bogu. Jedna Polska Go czci.~Od kolebki, przeciwnie
 276 II    |              oderwaną ich przyczynę za Boga czcili. U jednych każden objaw
 277 I     |                    nieskończona, a przy tym czczość i nuda, i smutek powinny
 278 II    |            wprawdzie wie, że ją drugi żywot czeka, ale nie może działalnie
 279 III(1)|                  wszechmyśli, początek swój czerpie, cóż to znaczy, cóż to wyrażać
 280 II    |                    ale i krew szczera, krew czerwona; rzeczywista się leje wszystkim
 281 II    |             ziemskim ludzkości wynaleźć się członek niewyrzucalny, niezatracalny,
 282 II    |                    ludzki podwyższył się na członka, że tak się wyrażę, niewyrzucalnego
 283 II    |                  rozwijać się zaczynającymi członkami ludzkości.~By wszystkich
 284 II    |                   narodowi, uczyni go żywym członkiem ludzkości, środkiem do ustalenia
 285 II    |           powszechny, jeden, a z rozmaitych członków olbrzymio złożony i duchem
 286 I     |                   się w osobistość kształty człowiecze noszącą - jeśli ta osobistość
 287 III   |               której ogłaszał wolność myśli człowieczej, dał się ułowić w sidła
 288 III   |                   niej i przez nią obcują z człowieczeństwem i całą przyszłością. Na
 289 II    |            wyrządzoną, a tym samym i całemu człowieczeństwu - nie będzie pola bitwy
 290 II    |          ostatecznym dla nas jako w kształt człowieczy ubranych, jest dostanie
 291 III   |                 przyznana jakiemu wielkiemu człowiekowi, ale wyrabia się w pojęciu
 292 III   |                antychrystowy sam zatknął na czole i dopadł dna przepaści,
 293 II    |             szlachta tylko.~Na ruinach tych czterech tysięcy lat zmysłowości
 294 I     |               będzie harmonia bytu i myśli, czucia i rozumu, kiedy, tak tworząc
 295 III   |               naszych szczere, niewymuszone czucie słowiańskie, zawierające
 296 I     |                 śmiercią istotną, a widzim, czujem i myślimy, że wszystko żyje.
 297 II    |                   przeciw niemu związanych, czyhających na każdą słabość jego, powoli
 298 I     |                     chyba czczą abstrakcją, czymsiś, co niczym. Wszechżycie
 299 I     |                    Jego, czyli tym bardziej czynią, a tym samym kształcą, budują,
 300 I     |                   jest z wolą jego w jedni, czynić będziem. Kiedy mówię: w
 301 I     |                   dla ludzkiego oka nic nie czynił, jedno wszystko na zasianie
 302 II    |                    przeszły do stanu czynów czynionych we wszystkich okręgach ludzkiej
 303 I     |               przenajświętszej - to ty Jemu czynisz - ale wiecznie ci wszechbyt
 304 II    |               świecczyzny i zeświatowieniem czynnym wszelkiej religijności -
 305 I     |                przeczuciu swym takowe stany czyśćcem nazywa. - Może oboma tymi
 306 I     |     przeodpokutowali w sobie przez ten czas czyśćcowy - ale dopiero się wtedy
 307 I     |                  byt oderwany sam, czy myśl czystą samą, mimo najlogiczniejsze
 308 I     |                    i w naturze nigdzie bytu czystego, oderwanego zupełnie, pozbawionego
 309 I     |          niedobitnie, błędnie, znać o sobie dają lub w snach się nam ukazują.
 310 III   |                  wolność myśli człowieczej, dał się ułowić w sidła władzy
 311 I     |                 przedziwnie rozumieć i czuć dalekość swą od Niego. Bo wtedy w
 312 I     |            ludzkości wyrasta jaźń anielska, dalszych wyższych duchów ród - a
 313 I     |               nieskończonym - zatem jeszcze dalszym, choć już będziem dotkliwie
 314 II    |                     postaramy się udowodnić dalszymi uwagi. Wszystkie cechy naszego
 315 I     |                   bardziej w Nim, zarazem i dalszyś od przepadnienia na głucho
 316 II    |                    ale owszem, z czegoś już danego, z przygotowanych zasobów,
 317 I     |              pewnego miejsca przywiązana, w danej chwili może wszechmyślić
 318 III   |                     historia, i z żywiołami danymi z łaski Bożej, głęboko w
 319 III   |                 osobie zabezpieczających. - Daremne marzenie. Zaprzysiężonej
 320 III(1)|               zmartwychwstanie. Wszystko na darmo - naród i ludzkość ducha
 321 III   |              ciemnotą, a samych chrześcijan darzyli imieniem: lucifuga natio.~
 322 I     |              osobistości! Bo nic z tego, co dasz Bogu, nicością ci płaconym
 323 I     |                    tak się wyrażę, naciągać dawne życia struny. Według Jego
 324 II    |            konieczności tej duszy, od ciała dawnego oderwanej, a ku nowemu się
 325 I     |                     tylko wyższe one, że od dawniejszego czasu go dopełniać zaczęły.
 326 III   |           stworzennej potrzebne lub na gruz dawnych epok rozkładać zwaliska.
 327 III   |                   się stały. Musi więc ona, dążąc do onego celu, opowiadać
 328 II    |               historii, był rozwojem ciała, dążącego do myśli i duszy swej, która
 329 II    |                  pracą duchów pojedynczych, dążących do żywota wiecznego - muszą
 330 III   |                wszystkim wspólnego, ona ich dążeń zbiorowych najwyższym duchowym
 331 III   |          słowiańskich wykształtach przebija dążenie do zapewnienia najrozległejszej
 332 III   |                głębiach swoich przeczuciową dążność do urzeczywistnienia takowych
 333 II    |           cierpienia wynikną nieraz myśli i dążności przesadne, zbytnią wyłącznością
 334 III   |         nadzwyczajnym.~Szczególnie co w jej dążnościach wszystkich przegląda wciąż,
 335 II    |                     utraci dla drugich, ten dbać o siebie pilnie, porządnie,
 336 III   |                    kształt zewnętrzny mniej dbając, wewnętrznej treści się
 337 III   |                    Rzeczpospolitę i króla - demokracją, jak fale płynne, ogromne
 338 II    |                  organiczne uspołecznienia, demokratyczny kształt, arystokratyczny,
 339 III   |                  wyprowadzić można, zarazem depce i po nim, starym, i po niej,
 340 II    |                 Ducha na ziemi - od państwa despotycznego, wschodniego, głuchego,
 341 II    |                   dalszy ciąg w monarchiach despotycznych Wschodu, kwiat najpiękniejszy
 342 III   |                    jedności, zbawiona silną dłonią króla Łokietka i poświęceniem
 343 II    |                ciałem narodu, może nastąpić długa walka, zanim one przypadną
 344 II    |              wyrżniętym, ani nawet podbitym długimi wojny, wysysającymi zeń
 345 III   |                    zaczął. Zachciało mu się dłutować w posąg własnej przestarzałości
 346 II    |                   oddziaływują potęgą, i im dłużej gwałcone, tym mszczą się
 347 III   |                   zatknął na czole i dopadł dna przepaści, w którą od tylu
 348 II    |               rozkwitem, czyli dni obecne z dniami mającymi rozwiązać historią
 349 II    |                    słowiańskie i germańskie dnieć zaczęła narodowość za ich
 350 III   |             świetniejszej, chrześcijańskiej dobijała się chwały, coraz więcej
 351 I     |                  rzeczywistości, której się dobiła, czyli rodzi się natychmiast
 352 III   |                  same stały się światłem. - Dobre i złe, zanim wydobędą się
 353 I     |                     ale wciąż myśląc wyższe dobro i piękno, natychmiast je
 354 III   |               zmysłowych.~Czy w złym, czy w dobrym do ostateczności skore,
 355 II    |                    muszą!~W tej chwili więc dochodzą narody do wiedzy pełnej
 356 III   |               dotrzyma. Narodowi, teraz już dochodzącemu do wieku męskości, car zetnie
 357 II    |             pierwowzorze, którego kształtów dochodzimy, ona musi przypadać właśnie,
 358 I     |                    nie do Boga przez śmierć dociągniętym żywotem. Życie Chrystusa
 359 II    |                  bez tysiącznych wahań się, dociekań, śledzeń, bolesnych zawodów,
 360 III   |                   obrócone sumienie o tę go doczesną potępionych potęgę przyprawiło.
 361 III   |                     szczególnie sięga celów doczesnych, w których żywioł świecki
 362 III   |                    nie goniące wyłącznie za doczesnymi przypadki ni też fanatycznie
 363 III   |                     im na kuli ziemskiej, i dodać, że są lucifuga natio. Ależ
 364 III   |             Gdziekolwiek śladu stóp szatana dojrzał w Europie, tam się pochylał,
 365 II    |            dopełniają, co ma ich wyrobić na dojrzałych żywotowi wiecznemu. Oddawszy
 366 II    |               stawiając na ziemi, staną się dojrzałymi do niego samego - przecież
 367 I     |                   ludzi, dowodzącym, że już dojrzeli na aniołów. - Każdy więc
 368 II    |                   dawna już istniejącym bez dokładnej wiedzy o sobie.~Dzieje więc
 369 II    |                    promienieć jej jasnością dokoła - stąd wypada, że się stanie
 370 I     |          zmartwychwstaniu, w dniu, w którym dokonają się losy człowieczeństwa.
 371 II    |                      widzenie przyszłości w dokonaniu już, każe jej zapomnieć
 372 III   |              uarcykapłanieniem siebie. Tego dokonawszy, poszedł dalej, wystąpił
 373 II    |                     i rozwinie - alboli też dokonywającą się już, wielką, pełną rzeczywistością,
 374 I     |              bezsile! U nich, dosłużonych i dokształconych już, przedziwna jednia i
 375 II    |               trzeba, bo naprzód zstępuje w dół i w ciemnice, by później
 376 II    |                  zbiorowe, gdy widnokrężnie domaga się ziemskiego urzeczywistnienia
 377 II    |                     takowy ideał musiał się domagać w przeszłości? Jakiejże
 378 I     |                    szukają się, żądają się, domagają się siebie nawzajem i dopiero
 379 II    |                     coraz wyższego kształtu domagającej się, przypaść musi organizm
 380 III   |                     rękojmi konstytucyjnych domagający się, wreszcie kończy na
 381 II    |           starożytnego nie nazwiem narodem. Domagały się one narodowości, ale
 382 II    |                  jeden, przez powszechności domaganie się wieczne i nastrój wewnętrzny
 383 II    |               rozdarty walczy w sobie samym domową wojną. Już myśl obudzona,
 384 III   |                  romańscy rodzice, gdy koło domowego ogniska zasiędą do wieczornej
 385 II    |                    zasiewanie zarodów waśni domowej w jego wnętrza, przez obalanie
 386 II    |                  bogów własnych, swojskich, domowych. Skoro ten stosunek zewnętrzny
 387 II    |           zadośćuczynić powinien, łatwo się domyśleć treści jego usposobień i
 388 II    |               własnego jej idealnego trudu, domysłu, żądzy gorącej, smutku głębokiego -
 389 III   |        antychrystowy sam zatknął na czole i dopadł dna przepaści, w którą od
 390 II    |                   pierwszego zarzewia ledwo dopatrzyć się można, bo stulecia nad
 391 I     |                    od dawniejszego czasu go dopełniać zaczęły. W niższych zaś
 392 I     |               cokolwiek głosiła i cokolwiek dopełniała, nie będzie nigdy czym innym,
 393 II    |                  pojęcia, żadnego innego na dopełnienie i złagodzenie tej wyłączności.
 394 I     |                   najwyższa ofiara, gdy nie dopełniona w chwili, w której istotnie
 395 I     |                   pośredni, połowiczny, nie dopełniony stan. Wszelkie albowiem
 396 I     |                  działaniu, w każdym czynie dopełnionym, we wszystkich swych jakich
 397 II    |                   pośrednie, zmierzające do dopięcia celu, ludzkości jako ludzkości.
 398 II    |                    sypki rozlatującymi się, dopóki niepojęte w tej swej przyczynie
 399 I     |                   istotnej nigdy by się nie dopracował. Zupełnie tak samo się stało
 400 I     |                 boskości - i takim sposobem doprowadzając naturę człowieczą w Sobie
 401 II    |                 żywot wieczny. Do niego zaś doprowadzić nas tylko zdołają postępowo
 402 III   |       najdopełniejszym znaczeniu, które nie dopuszcza rozdziału między prawem
 403 I     |                    ostatecznym tego planety dorabiać się swojej, że tak powiem,
 404 I     |                   też przez to samo wyższej dorabiając się osobistości! Bo nic
 405 II    |                       przez rozbrat ich nie dorasta, słabnie, nie dochodzi do
 406 I     |                    w Bogu, ale nigdy go nie dorastając, bo On, jako wszechduch
 407 I     |                     a poznawszy, odkrywszy, dorobiwszy się zasługą pracowitą Jego,
 408 II    |                     bez miary.~Któż się nie dorozumie, że z takowego stanu próby
 409 II    |                     niekiedy zażąda od razu dorwać się następnego ciała i nie
 410 I     |             nicdosięgniętym, choć co chwila dosiąganym - zatem wiecznie trwającym
 411 I     |               należy zlać z niebem, czyli z doskonałością myśli, a wypadnie doskonałość
 412 I     |                 czyli w ciała i dusze coraz doskonalsze. Czymże te ciała twe i dusze
 413 II    |                    podobieństwo onych coraz doskonalszych machin, które w świecie
 414 II    |                     zgody powstać ma żywy i doskonały organizm, który Królestwem
 415 I     |                    Boża, że nas nie od razu doskonałymi i dopełnionymi stworzył,
 416 I     |              mdłościach, w bezsile! U nich, dosłużonych i dokształconych już, przedziwna
 417 I     |                     harmonii bytu, któryśmy dostali z łaski, i prawa postępu
 418 II    |                   tego, w którym żyć mu się dostało. Zatem musi bronić chrześcijańskiej
 419 II    |               wzajemnym kochania działaniem dostaną się do królestwa zapowiedzianego
 420 II    |                    Syna Bożego, a zatem nie dostąpi wyższej rzeczywistości okręgów.
 421 III   |                   światu, by takiego ideału dostąpił w myśli, a wielu drugich,
 422 I     |              duchowej pełni pewnej, wyższej dostąpili. Ale żaden duch ze stworzonych
 423 II    |                    narodowości, ale jej nie dostąpiły. Znikły jak za wcześnie
 424 I     |                     władz naszych harmonią, dostrajającą się coraz wyżej - który
 425 II    |                     tylko być może; ale nie dosyć tak myślą pomyśleć, historia
 426 II    |                  kierunku odwrotnym od Boga doszedł aż do śmierci wiecznej,
 427 III   |               zgodne: i z chwilą, do której doszła święta historia, i z żywiołami
 428 I     |                   do najwyższej potęgi swej doszłej w takim oderwaniu, jest
 429 II    |          pojedynczych tychże samych duchów, doszłych ciągiem wiekowego wyrabiania
 430 I     |               wszechducha i wszechżycia, bo dotądeśmy na planecie tym, my, duchy
 431 I     |                   dostaniem się do stosunku dotkliwego, rzeczywistego, cochwilnego
 432 I     |                     tym wyraźniej, prędzej, dotkliwiej życie w nich wykwita za
 433 II    |                wszystek ciąg losów mogących dotknąć jaką bądź ziemską i narodowość
 434 II    |                 której ran najniewiemiejsze dotknęły się ręce? Istniejeż na ziemi
 435 III   |                     nim, jakby jego bezmocą dotknięta, nie wywiodła z siebie całego
 436 III   |            Zaprzysiężonej im ustawy car nie dotrzyma. Narodowi, teraz już dochodzącemu
 437 I     |                  się, to jest siebie samych dotwarzać, by róść ku Niemu. - W tym
 438 III   |                   też spokój złego, jakiego dotychczas nie oglądano na ziemi. Oniemiałe,
 439 I     |                 bycia.~Natura nasza ziemska dotychczasowa raczej jest cudem niesforności
 440 II    |                 świat rodzi się nad światem dotychczasowym bytu, ale nim oba się rozpoznają,
 441 I     |                 jasno pisać o wszystkim, co dotyczy wszechducha i wszechżycia,
 442 III   |                    tak policyjny terroryzm, dotykający w jednej chwili obywateli
 443 I     |                  się wwięził. Widzieli Go i dotykali się Jego, słyszeli Go własnymi
 444 III   |              germańskie łatwo się zgodzi na dotykalne jarzmo, byleby otrzymało
 445 III   |             wszędzie bardziej zewnętrznego, dotykalnego kształtu niż nieujętej,
 446 II    |                  zbiorowym, zniósł widomie, dotykalnie, rzeczywiście wszystek ciąg
 447 III   |                  myśli, myśli nadaje bytową dotykalność ciała. Wtedy dopiero coś
 448 III   |                     i całą przyszłością. Na dowiedzenie tego twierdzenia trza nam
 449 II    |                    się Chrystusowej postaci dowiedział się o sobie samym z losów
 450 II    |                  nieśmiertelności narodowej dowiedzie pod warunkiem Chrystusowości
 451 I     |                 przeznaczeń - wykazując jej dowodnie, dobitnie, żywo, słówmi,
 452 I     |                 Jednym z najdobitniej szych dowodów, że wszystko duchem i życiem,
 453 I     |                    moc wyższa nad wszystkie dowody. Jest ciągła twórczość boskich
 454 II    |                     ale przekonania i myśli dowodzącej przedmiotem, a zatem jakoby
 455 I     |              wszystkich pojedynczych ludzi, dowodzącym, że już dojrzeli na aniołów. -
 456 I     |                      Bóg Siebie inaczej nie dowodzi, jeno stwarzając wyborne
 457 I     |                 wiecznego? Chrystus nic nic dowodził, nie przeprowadzał wiary
 458 II    |               śmierci każda dusza osobnicza doznaje, gdy jasno wprawdzie wie,
 459 II    |                  przedstawia kształty i nie doznane nigdy wprzód wpływy siły
 460 III   |                   rozlanym, a skądinąd ból, doznany przez wieki, przekonywa
 461 III   |             szaleństwem lub niedołężnością, doznawa losów niewinnego człowieka,
 462 III   |                 swych dogmatów. Trójcy swej dozupełnić nie potrafiła1. Własnego
 463 III   |             zdziecinnienie od starości, ale drapieżne, najniższe dzieciństwo natury
 464 III   |                     mierności w rozwoju, do drobniejszego wyrażenia siebie, do nikczemniejszej
 465 I     |                   Chrystus też nie stwarzał dróg mlecznych wkoło planety,
 466 I     |              klawiszów się tylko pilnowali, drudzy generałbasu tylko, i za
 467 III(1)|                    pochodzącym od jednego i drugiego, skoro wszechżycie tylko
 468 III   |            porównajmy więc ich z tymi dwoma drugimi szczepami: romańskim i germańskim,
 469 III   |                 świecki porządek z wszelkim duchownym, państwo z Kościołem, politykę
 470 III(1)|                 niebie, to i na ziemi. Stąd duchowość wszelka i duchowieństwo
 471 III   |                    i polskiego posłannictwa duchowy zatraciciel.~Nieszczęśliwy. -
 472 I     |           wszystkich innych przetworzeń się duchowych w nieskończoności żywota,
 473 II    |                     który żartuje z żywymi, duchowymi siłami społeczeństwa? Podeptane,
 474 III   |                    że zawsze tylko nad ideą duma, marzy, przemyśliwa - zawsze
 475 III   |                      w kolebce jak Herkules dusić węże umieją, a w późniejszych
 476 I     |                     i niebieska, cielesna i duszna (bytowa i myślna), zacznie
 477 II    |         nieodważnych cieleśnie, albo też na dusznie już do ziemi i porządku
 478 II    |                 powiem, magnetyczne, zwykłe duszom bytu pozbawionym, widzenie
 479 I     |             przewagą wszechbytu, jakby przy duszone wszechbytu ciężarem, a wszechmyśl
 480 III   |            rozmaitych kształtów ten przepis dwoisty a jeden rozgałęzić się może,
 481 I     |                  prawdziwej muzyki? Jedno z dwojga by mu wypadało zawsze: albo
 482 III   |                  srożej się obłąkiwa. - Tym dwóm rozkładnicom życia, temu,
 483 III   |          klasztorach zamykanie na wieki. Na dworze imperatorskim kamaryle z
 484 III   |                   ludzie onej Konwencji nie dybią na krew ludzką, nie odrzucają
 485 II    |                jakiejś rodziny pojedynczej, dynastycznej. Państwo jedynie może być
 486 III   |                     kłamstwa rzemiosło, ową dyplomacją stanu, której mistrzostwem
 487 III   |             szpiegów tysiącami i zewnętrzną dyplomatów zgrają. Focjusza i Tamerlana
 488 III   |                  nie urodzi ni przebiegłość dyplomatyczna, ni najdzielniejsze bohaterstwo
 489 III   |                    za to czuli go pod osobą Dżengiskana lub Tamerlana na ziemi -
 490 I     |                żywotem, musi się przeciwnie dziać - nie byt nasz z nas się
 491 I     |             swobodnie i zgodnie z wolą Bożą działa i cudowni się. Cud stał
 492 I     |                    nasza zapewne skutecznie działać może na nich, jej pozbawionych -
 493 I     |                   wszechmoc, że tak powiem, działająca w nicości, zatem bezmoc
 494 II    |                   jeszcze nie rozwinionego, działała, z kolebki mitycznej i ciemnej
 495 II    |                   żywot czeka, ale nie może działalnie od razu wystąpić z potęgą
 496 III   |               ciągła, bezspokojna, porywcza działalność, łacno przeradzająca się
 497 II    |                 okręgach ludzkiej zbiorowej działalności, w politycznych, handlowych,
 498 I     |                 ślepego boju, rozstrojonych działań, na każdym stanowisku takowym.
 499 II    |                  świadomego i samodzielnego działania. Nic ich od tego nic wstrzyma,
 500 II    |                  jedynie wzajemnym kochania działaniem dostaną się do królestwa