Part

1001 I     |                      Kościół w pogrzebowych modłach zawsze prosi dla nich o
1002 I     |               protestanckiego, kiedy zaleca modlić się za umarłych, czyli wpływać
1003 I     |                     każdym przepisie danym, modlitwie przepisanej, przypowieści
1004 II    |                  jej nie dostanie. Złe, nie mogąc się oderwać od wiekuistego
1005 II    |                  mara tęskna, chcąca, a nie mogąca, lecz chcąca wiecznie i
1006 III   |                     pierwiastkowi dobra nie mogącemu się z klęsk toni podźwignąć.
1007 II    |                      jedynie tylko stosunek mogący zajść między ciałami, chodzącymi
1008 II    |            rzeczywiście wszystek ciąg losów mogących dotknąć jaką bądź ziemską
1009 I     |                    nigdy nie ustawającym ni mogącym zakończyć się życiem naszym.
1010 I     |                   gdyby się umniejszył, nie mógłby wciąż powtarzać tego samego,
1011 II    |                złego, cofania się i piekła, mógłżeby on, który z Boga wynikł,
1012 II    |             podaniach o raju, dalszy ciąg w monarchiach despotycznych Wschodu, kwiat
1013 II    |                     arystokratyczny, władza monarchiczna, niższe duchowieństwo, biskupy,
1014 II    |                Państwa, jakie bądź one, czy monarchiczne, czy republikanckie, zawsze
1015 III   |                 pokochiwał. Rewolucyjny czy monarchiczny ucisk, byleby ucisk, natychmiast
1016 II    |                  drugich ciał politycznych, monarchie i rzeczypospolite. Podczas
1017 III   |                  się obronić od koczującego Mongołów jarzma. Przy całej sile
1018 III   |                  bizantyńskich dziejów.~Ród mongolski innego się rodzaju a równą
1019 III   |                  stosunku swego do ludzi od mongolskiego zwierzęctwa.~W Carogrodzie
1020 III   |                chodzi Polszcze. Jedność jej moralna zaczyna się wyczynniać -
1021 I     |                     nie mogło. Światy złego moralnego w taki sposób stwarzane
1022 III   |               szaleństwa i zbrodni upadkiem moralnym. Zmysł sztuki przyrodzony
1023 III   |                   objawił jako bezwarunkowy morderca jej życia, jako cielesny
1024 III   |                  się w Arabów, nienawidził, mordował i niszczył - ale miłość
1025 I     |                    burzy, czyż w majestacie mórz, czyż w skrzącym wzroku
1026 II    |                wysokie i trudne góry, żadne morza go od cywilizowanej części
1027 III   |                   taką różnicą dzieje losów moskiewskich i polskich? - Ruś i jej
1028 III   |           przetatarszczone Wielkie Księstwo Moskiewskie. Bojarom wtedy - nie już
1029 III   |                     słyszy kiedy o narodzie moskiewskim? - Dziejami jego jedynymi
1030 III   |                dźwięki. Łacina starożytnych mówców i wieszczów brzmi rytmicznie
1031 I     |                  tobie, jeśli tak godzi się mówić, poświęca Swój wszechbyt
1032 I     |                   nie pojmowali, tak do nas mówił Jehowa.~Osobą rozumu dla
1033 II    |                   Hebreje o Bogu za światem mówili - ale twierdząc, że za wiatem
1034 II    |                 śmierci mimo pozór śmierci. Mówim: na planecie, na niwach
1035 I     |                      módlmy się za nich! O, mówmy do nich! O, pamiętajmy o
1036 I     |                     i oderwać tych osób nie możem - wiecznie, wszędzie na
1037 II    |                  zad odstępowanie. Ależ złe możeż być nieskończonym, kiedy
1038 II    |                     swój wszystkie kształty możne uspołecznienia zawierający,
1039 III   |                  postaci, ulegając wpływowi możnowładztwa, książętom, panom i soborom
1040 III   |                    między jedynowładztwem a możnowładztwem. Tatarów zastępuje przetatarszczone
1041 III   |                    wielka cierpliwość, brak mściwości, przebaczanie uraz, z rzadkimi
1042 III   |                     chytry przed potężnymi, mściwy, nieubłagany dla słabszych,
1043 II    |                     im dłużej gwałcone, tym mszczą się straszliwiej. Zawarta
1044 III   |                     nim warto próbować poza murami miasta. Słowem, bezmoc rozjątrzona
1045 II    |                     żadnymi przesądy, jakby murem chińskim, się nie oddzieli
1046 I     |               stworzenia drugą Osobą Trójcy musiała wystąpić wszechmyśl, czyli
1047 II    |                 śmierć oną wieczną? - Nie - musiałby przebudzić się znów i znów
1048 I     |                pomoc im obojgu życie wzywać musim i nawzajem. A jeśli usiłujem
1049 III   |              osadziła się nigdy w żyłach, w muszkułach, w krwi, że się tak wyrażę,
1050 I     |                    tamtą abstrakcją nazywał muzyką? Trafiłżeby kiedykolwiek
1051 I     |               systemata. Co by powiedzieć o muzyku, który by, albo odrzucając
1052 I     |             rozdarty sam w sobie, ale wciąż myśląc wyższe dobro i piękno, natychmiast
1053 I     |                swych jakich bądź uczuciach, myślach, przywiązaniach i wstrętach,
1054 II    |                     duszy przystępującej do myślenia o takim organizmie duchów
1055 I     |                 istotną, a widzim, czujem i myślimy, że wszystko żyje. Najgłuchszy,
1056 I     |                 cielesna i duszna (bytowa i myślna), zacznie się przy ciał
1057 I     |               dopiero się wtedy urodzą, gdy nabędą siły do urzeczywiszczcnia
1058 I     |                przez was dzieło Jego bóstwa nabiera, więc tym bardziej On odpoznawywa
1059 I     |                      a idąc, coraz bardziej nabierało samoistności i jaźni, coraz
1060 III   |                 Piotrem Wielkim nazywał i w nabuchodonozorskiej pysze walkę tę niesłychaną
1061 II    |            osobistości, choć osobistość już nabyta. Dopiero w żywocie wiecznym
1062 I     |                  ciała twe i dusze twe, tak nabyte poświęceniem się woli twej
1063 I     |                  lutnie, że tak się wyrażę, naciągać dawne życia struny. Według
1064 II    |             harmonijne tych dwóch kierunków nada twórczą osobistość narodowi,
1065 II    |               skutki rozmaite, wieloliczne, nadając każdemu postać całką i odrębną,
1066 I     |                     sobie poczuły, czyż nie nadany im byt? Zatem odniosły go
1067 II    |                 Owszem, nieraz usuwa się od nadarzonych korzyści, skoro powleczone
1068 III   |              obowiązują i do miłowania Boga nade wszystko, i do kochania
1069 II    |                 istoty, a zapowiadającą jej nadejście i panowanie w świecie. A
1070 II    |                    gościnnością, wyobraźnią nader żywą i obrazową, sercem
1071 I     |            niepowrotnego już, do nieba, nie nadeszłego jeszcze, w Nim przedstawion
1072 III   |                    poezji i wymowy śmieszna nadętość; w żywocie politycznym miasto
1073 III   |                     traf przypadkowy nijako nadgroda. przyznana jakiemu wielkiemu
1074 I     |                    wniebowstąpieniu, w tych nadludzkich cudownościach a rzeczywistościach
1075 III   |                    Nieszczęśliwy. - Odtąd z nadmiaru złej pozbył się wszelkiej
1076 II    |               katolickiego. Przy tym jednak nadużycia w innych stronach ziemi
1077 I     |               wyraża niejako w przesadzie i nadużyciu prawdę swoją wieczną i dlatego
1078 II    |                sobie, a skoro ten tknięty i nadwerężony, nie wiedzą, na czym się
1079 I     |               przedwiecznym i zawiecznym, i nadwiecznym zarazem - w Tym, który najrozlańszą
1080 I     |               przezeń na ziemi na to, by do nadziemskich dostać się okręgów.~Uwaga.
1081 I     |                  dopiero umieścił wszystkie nadziemskie nadzieje i anielskie następstwa
1082 III   |               mogącego stanąć posągowo obok nadziemskiej postaci Dziewicy Orleańskiej. -
1083 II    |               pomału, trudno, pracowicie, a nadzwyczaj poważnie i surowo się dzieje.
1084 II    |                     miłość wyglądają na coś nadzwyczajnego w świecie, na natchnienie
1085 III   |                    Postęp jej był widomym i nadzwyczajnym.~Szczególnie co w jej dążnościach
1086 I     |                Pański, jest rzeczywistością nagłą w nieskończoności podzielonej
1087 II    |                     pełne zbrodni i błędów, nagle przybiera twarz i głos starożytnego
1088 III   |                 przeczuwani, nieodwracalni, nagłym spadali gromem i znów, nie
1089 II    |                świat starożytny i nowożytny nagromadzone czy zwierzchnie, czy wewnętrzne
1090 I     |                    Bogu są zarazem trójcą i najabsolutniejszą jednią - w człowieku są
1091 II    |                   że pomimo grzechy i błędy najbielszą ma kartę w dziejach europejskich,
1092 III   |                  jako też język łacińskiemu najbliższy. Ślad w nim pogańskiego
1093 I     |                   najpracowitszym żywotem i najboleśniejszą śmiercią. - Ale też wnet
1094 III   |            słowiańskich. Naszym zdaniem ona najdobitniejszą wyobrazicielką losu im wszystkim
1095 II    |                  tymi się zwiąże, które nie najdogodniejsze jemu pod względem korzyści
1096 II    |                   greckim umnictwie, a owoc najdojrzalszy w Rzymie, był okresem bytu
1097 III   |                    owym najobszerniejszym i najdopełniejszym znaczeniu, które nie dopuszcza
1098 III   |              właśnie twórczość społeczna, w najdrobniejszych żyłkach i włóknach organizmów
1099 III   |                  antyeuropejski pierwiastek najechani, pokonani, owładnięci. Zrazu
1100 III(1)|                    na naród, już tkwi w tym najfałszywszym pojęciu Trójcy Bożej, która
1101 II    |                  choćby najpotężniejszego i najgenialszego człowieka pomysł - dowód
1102 I     |                  myślimy, że wszystko żyje. Najgłuchszy, najślepszy, najmartwszy
1103 III   |                     Wiara religijna o porze najgorętszych natchnień unosząc się nad
1104 III   |                   umyśle powstaje filozofia najidealniejsza, najoderwańsza i najmistemiej
1105 III   |                    poczyna i to wszechzłego najkonieczniejszą cechą. - Kto za dni naszych
1106 I     |                  czy myśl czystą samą, mimo najlogiczniejsze i najdzielniejsze rozprawy
1107 III   |                 ziemi - rzezią najszersze i najludniejsze krainy przemieniając w pustynie.
1108 I     |                    Najgłuchszy, najślepszy, najmartwszy kamień ma w sobie siły idealne (
1109 III   |                   przemienion - najszersza, najmiłosiemiejsza tolerancja religijna - otwarte
1110 III   |            najidealniejsza, najoderwańsza i najmistemiej wypracowana ze wszystkich
1111 I     |       najdzielniejsze rozprawy dochodzim do najnielogiczniejszych i najnikczemniejszych wyników
1112 II    |                 niczym innym, jedno zlaniem najnieoderwańszym wszechmyśli Bożej, objawionej
1113 II    |                będzie zawsze i wszędzie, od najnieubłagańszych wrogów mu nawet przyznawaną.
1114 II    |                  oczy oglądały i której ran najniewiemiejsze dotknęły się ręce? Istniejeż
1115 I     |                     najnielogiczniejszych i najnikczemniejszych wyników ostatecznych, do
1116 III   |                    starości, ale drapieżne, najniższe dzieciństwo natury ludzkiej
1117 III   |           religijnego - a to właśnie w owym najobszerniejszym i najdopełniejszym znaczeniu,
1118 II    |             zważając na te pulsacje niejako najoddaleńsze od serca Bożego w świecie,
1119 III   |                  filozofia najidealniejsza, najoderwańsza i najmistemiej wypracowana
1120 II    |                   wiecznej, aż do nicestwa, najostateczniejszej granicy nietwórczości, złego,
1121 I     |                     jak na ziemi najwyżej i najpełniej uczynić ją tylko można -
1122 III   |                  ratującej od Niemca, onego najpiękniejszego i najświętszego pierwowzoru
1123 II    |                despotycznych Wschodu, kwiat najpiękniejszy w greckim umnictwie, a owoc
1124 II    |                   ciałem oblekającym choćby najpotężniejszego i najgenialszego człowieka
1125 III   |                  właśnie moc ich cała - oni najpóźniej wstępują w świat. Nieudanie
1126 I     |                   bo przelał się w ludzkość najpracowitszym żywotem i najboleśniejszą
1127 II    |                     składają rachunku część najprzedniejszą. - Nigdy ten naród w przymierzach
1128 I     |                  tylko można - udzielił się najprzedniejszym ludzkim udzieleniem się -
1129 I     |                    w stosunku do nas wyraża najprzedziwniejsze zlanie się do harmonii bytu,
1130 II    |              przynosząc je w uzupełnieniu i najprzedziwniejszym rozkwicie do owego nastroju
1131 I     |          nadwiecznym zarazem - w Tym, który najrozlańszą powszechnością i wiecznym
1132 III   |             przebija dążenie do zapewnienia najrozległejszej wolności każdemu osobnikowi,
1133 III   |                    nie wydatna, ale za to w najrozmaitszych kształtach uspołecznienia
1134 II    |                najmniej skalaną zbrodniami, najściślej Chrystusową, a to szczególnie
1135 I     |                wreszcie Bożej dojść mamy do najściślejszego pojednania się bytu z myślą,
1136 I     |                 wszystko żyje. Najgłuchszy, najślepszy, najmartwszy kamień ma w
1137 III   |                  jarzmo nie wprzęgąjąc, ale najsprzeczniejsze przyjmując, uznając i kojarząc.~
1138 III   |               pomysłu Bożego. Wszystkie ich najstarożytniejsze ustawy i obyczaje noszą
1139 II    |             własnego plemienia, a w rzędzie najświetniejszych narodów innych plemion.
1140 III   |                 jego uważał promienie. Idee najświętsze, prawdy najwyższe wydały
1141 III   |                    onego najpiękniejszego i najświętszego pierwowzoru niewieściego
1142 III   |                 najwyższy, najwyborniejszy, najświętszy? Oto zlanie się świadome
1143 I     |                    Augustyn wyrzekł, że był najszczęśliwszą winą (felicissima culpa),
1144 III   |                straż pancerną przemienion - najszersza, najmiłosiemiejsza tolerancja
1145 III   |                 Tamerlana na ziemi - rzezią najszersze i najludniejsze krainy przemieniając
1146 III   |             osobnikowi, a zarazem jednak do najwalniejszego skupienia sił ich społem
1147 I     |                   każdej potocznej i każdej najważniejszej okoliczności, słowem we
1148 II    |                 opanowany. W stanie śmierci największym trudem jest rzeczywistości
1149 I     |                    mógł, skoro obrał to, co najwyborniej się zgadzało z Nim samym,
1150 III   |                 stosunku stopień najwyższy, najwyborniejszy, najświętszy? Oto zlanie
1151 III   |             okrucieństwo, a w okrucieństwie najwykwitniejsza wymyślność, coś lubieżnego,
1152 III   |                słońc tylu promienie? Gdzież najwyraźniej z niw niebieskich na świecie
1153 I     |                    oderwanej od ciała, a do najwyższej potęgi swej doszłej w takim
1154 II    |            naród-rycerz, jako naród-obrońca najwyższych celów i zasad okresu tego,
1155 I     |            niezbędność rozum Boży objawił i nakazał, bo inaczej łaska byłaby
1156 I     |            przyczynowatości i wynikliwości, nakazującą nam pracę i zasługę, czyli
1157 I     |                     jaźń, twoją osobistość; nakłaniając ją do zgody z Jego wolą,
1158 II    |                    cel, ku któremu byt swój nakręcić musi.~Między tymi oboma
1159 II    |             przyczyny naród ten powinien by należeć do onego Kościoła na ziemi,
1160 III   |                      stały na miejscu, póki namawiali tamci - ruszyły dopiero
1161 I     |                bólem, tam zaś łączeniem się namiętnym i najwyższą rozkoszą. Tu
1162 II    |                   nigdy nie spasożytnią się naokół serca narodowego - owszem,
1163 III   |          sprawiedliwości i dobra rozsiewała naokoło siebie. Postęp jej był widomym
1164 III   |                ojcem zapładniającymjej łono napad tatarski - a synem spłodzonym,
1165 II    |     wspaniałomyślnym i miłościwym bywa, nie napada ni grabieży postronnych,
1166 II    |         niewolnictwem. Rzym oparłby się był napadowi barbarzyńców, gdyby nie
1167 III   |                 jaki się przynależy bliskej napaści złego, a o kim z serdeczną
1168 II    |                  Odwaga jego, nie chciwa ni napastnicza, nie godząca na żadne zdobycze
1169 III   |                   się razem do żył Moskwy i napełniło je gdyby wścieklizną odrzuconych
1170 II    |             przesadne, zbytnią wyłącznością napiętnowane, podobne do onych marzeń,
1171 III   |                   sprawiedliwy pragnie.~Nie napiętnowaneż taką różnicą dzieje losów
1172 II    |              narodowości da się tylko pojąć napiętnowany męczeństwem i prześladowaniem,
1173 II    |                     pręgierzami, na których napisano: „państwo", to wschodzą,
1174 I     |                    był jako tchnienie, jako napływ, jako wiew skądsiś, niewidomy,
1175 II    |                 człowieka pomysł - dowód na Napoleonie i Karolu Wielkim - tym mniej
1176 II    |                  trafia do samej że rzeczy, napotyka wewnętrzną, obowiązującą
1177 II    |                    przemyśliwać zaczyna nad naprawą ciała schorzałego, ono ciało
1178 III   |                  prawda tylko przyjmuje się naprawdę. To tylko życiodajnym, co
1179 II    |                    czysto oderwany, stojący naprzeciw światu zmysłów - aż świat
1180 II    |                      jako sprzeczne stanęły naprzeciwko siebie. Każde z nich z osobna
1181 II    |                     jako naród-rycerz, jako naród-obrońca najwyższych celów i zasad
1182 II    |              zewnątrz występuje ciągle jako naród-rycerz, jako naród-obrońca najwyższych
1183 II    |               rozsyp. Dopiero takie państwa narodowe zdołają być prawdziwie Chrystusowymi
1184 II    |                     jakąś, a takowa tylko w narodowościach na jaw oczewiście występuje.
1185 II    |                      nieznana jakaś, świeżo narodzona, przewracająca wszystkie
1186 III   |                    W miarę ubytku ziemskich narzędzi wola w nim niebieska się
1187 II    |                  przebój, klęski i zamęt za narzędzie ma - i na niej jeszcze więcej
1188 II    |                      ale, stojąc na uboczu, naśladuje go, tym samym mimo niezgodę
1189 I     |          podnoszenie się i postęp bytów już nastałych do pojęć nie urzeczywiszczonych
1190 I     |              wiecznym śmierci nie będzie, a nastaną ciała nieskazitelne, coraz
1191 II    |                 duszy z ciałem zlew już ich nastąpił, rozdarcie ukojonym zostało
1192 I     |                    między ostatnią trumną a następną kolebką przemyśliwać w trosce,
1193 III   |                     chwili, kiedy postronny następował nieprzyjaciel i bitew było
1194 I     |            nadziemskie nadzieje i anielskie następstwa ludzkości - uświęcenie ludzkich
1195 I     |                  Chrystusowości. Stan zaraz następujący po śmierci musi być odwrotnicą
1196 II    |                   na zewnątrz i na wewnątrz nastrajanie się coraz porządniejsze;
1197 III   |                  sobie. Tak z pruska wojsko nastroił - tak policyjny terroryzm,
1198 II    |                 zwierzchnie, czy wewnętrzne nastroje, ustawy, prawa, kształty
1199 II    |                 rodu należy. Jedną wszystko nastrojnie się odbyć może, wszystko
1200 II    |                  pojednanej w prawie Bożym, nastrojonej i ożywionej tchem Bożym,
1201 I     |                  się nam jeszcze kilka słów nasuwa o żywocie wiecznym.~Zmysłowy
1202 III   |             religijna o porze najgorętszych natchnień unosząc się nad nim, jakby
1203 II    |                  bez żadnego namysłu, jakby natchnioną, skoro o cel jaki święty
1204 III   |       chrześcijańskiego zarazem. Gdzie ucha natężysz, usłyszysz rzymskiego klasycyzmu
1205 I     |                 rodu ludzkiego. I to bardzo naturalną rzeczą, bo, chcąc trafić
1206 II    |                     do żywota niebieskiego, nauczą się niejako warunków jego
1207 III   |                      Stosunku swego do Boga nauczyła się od bizantyńskiej obłudy -
1208 I     |                wiary przez wszystkie okręgi nauki i kształtów społecznych.
1209 I     |                     śmiercią i kilkokrotnym nawrotem do żywota na ziemi - może
1210 II    |                   się i upadki, i zawody, i nawroty, i próby, i pokuty - piekielne
1211 II    |        organizacyjnych i korzystanie z jego nawyknienia do wielkiej wolności, zatem
1212 II    |                 jego charakterze wyłącznego nazbyt, z resztą świata chrześcijańskiego
1213 III   |                     tymi trzema szczególnie naznaczone piętnami: że wszędzie zatrudnia
1214 III   |            Plemięśmy słowiańskie religijnym nazwali, bo się nam zdawało, że
1215 I     |                Ojciec, stworzyciel, później nazwań Jehową, który stwarza nas,
1216 II    |                   wieki, doskonale średnimi nazwane, kształcą się niewidomie
1217 III   |                   dziecka, w Europie: niech nazwie za nas te dwa narody - niech
1218 I     |                   proroków się objawiał pod nazwiskiem Jehowy - wszechmyśl się
1219 I     |                      że to, co my zwykliśmy nazywać cudem, wprost i przyrodzono
1220 I     |                    zaś, wstworzyć się w co, nazywam przez czyny, które są naszymi
1221 II    |                    konieczna wspólność, ale nędz i klęsk - miasto czynów
1222 I     |                    w Nim - jeszcze bardziej nicdosięgniętym, choć co chwila dosiąganym -
1223 I     |                     o trzeciej osobie sobór nicejski, kiedy w wyznaniu wiary
1224 II    |                     śmierci wiecznej, aż do nicestwa, najostateczniejszej granicy
1225 II    |                    nawet sroższa kara niż w nicestwie zupełnym.~Celem więc ostatecznym
1226 I     |                   wynik wypadł im chaos lub nicestwo.~Otóż i w tym dowód, że
1227 I     |                  której dąży się, a zarazem nicmocą dopełnienia. Zatem jest
1228 I     |                    tak powiem, działająca w nicości, zatem bezmoc raczej. Kiedyś
1229 II    |               Polski imieniem? Zaprawdę, że niczyim innym!~Co by z bezpośrednią
1230 I     |                 raju, niepowrotnego już, do nieba, nie nadeszłego jeszcze,
1231 I     |                żywota wiecznego, który jest niebiańską wszystkich władz naszych
1232 I     |                    ogłaszał żywot wieczny i niebiański za wynik jej konieczny,
1233 I     |            przeprowadzić do godności duchów niebiańskich, do anielstwa, do żywota
1234 II    |                  wtedy chwyta jakoby wesele niebieskie, a drugich złość piekielna
1235 II    |           pojedyncze uzdolnią się do żywota niebieskiego, nauczą się niejako warunków
1236 II    |              żywioły: wielką miłość religii niebieskiej i również wielką miłość
1237 II    |            podjętych dla otrząśnięcia się z niebytu, a które długo, długo bez
1238 I     |                     stosunki dotychczasowe, niechrystusowe, między ludźmi uchrystusuje
1239 III   |            starożytnego próchna i wszystkie niechrześcijańskie, azjatyckie popędy, z których
1240 II    |                 Uznawszy to, poczuje się do niechybnego posłannictwa na przyszłość
1241 II    |                  lekkomyślność, apostolskie niedbanie o dzień jutrzejszy, brak
1242 I     |               magnetycznymi na naszą duszę, niedobitnie, błędnie, znać o sobie dają
1243 III   |                naszych skwapliwie, a nieraz niedojrzale, niezręcznie i gwałtownie
1244 II    |                     epoce lub poprzedniej a niedojrzałymi, obecnie rozwijać się zaczynającymi
1245 III   |                  woli. - Stał się marzonej, niedokonalnej arcyzbrodni jeńcem. Musi
1246 I     |                 duszą - duch, długo uśpion, niedokształcon, choć wciąż się przez tę
1247 II    |                państwa, w stosunku do ludów niedokształconych, własnej narodowości osiągnąć
1248 III   |                  bywa jakby szaleństwem lub niedołężnością, doznawa losów niewinnego
1249 II    |                 Rozstrój między nimi - stąd niedoskonałe, wpół obumarłe, pasujące
1250 I     |                   połowy pośmiertne duchów, niegdyś nam znanych - przychodzą
1251 II    |                   chwilach wielkiej goryczy niekiedy zażąda od razu dorwać się
1252 II    |         chrześcijaństwo. Hordy barbarzyńców nieliczne były ni też wszystkie razem
1253 III   |                    kraj polski ratującej od Niemca, onego najpiękniejszego
1254 III   |                    Włochy, Anglia, Francja, Niemcy dziejami swymi codziennie
1255 II    |             wschodniego, głuchego, ślepego, niemego, do Królestwa Bożego, w
1256 I     |                    w niższych, dziecinnych, niemiarowych jeszcze organizmach śmierć,
1257 III   |                wszystkim wygnańcom z Włoch, Niemiec, Francji - równość przed
1258 I     |                    oderwanego, tj. materii, niemiecka tylko myśli oderwanej, tj.
1259 III   |              odporem od granic słowiańskich niemieckiego jarzma spaja się w pierwsze
1260 II    |                  gdyby w próżni, ta właśnie niemoc mimo żądzę trwającą, to,
1261 II    |                własnej narodowości osiągnąć niemożnych, z których to ludów sam
1262 II    |                     dobra, że wzajemnie nie nienawidzić się, ale miłować powinni,
1263 III   |                       wcielał się w Arabów, nienawidził, mordował i niszczył - ale
1264 III   |                    Ateizm był ich religią - nienawiść do ludzkości społeczną miłością.~
1265 II    |               nawzajem sobie przekazują jad nienawiści - późniejsze zdarzenia wywierają
1266 III   |            poczuciem się do własnej próżni, nienawistna wszystkiemu za to, że jej
1267 II    |                    swej ludzkiej, wiecznej, nieobalalnej, niezatracalnej - kształt
1268 III   |                  chwila natchnienia, chwila nieobalalnych postanowień, możność do
1269 II    |                     przerobiło na słabych i nieodważnych cieleśnie, albo też na dusznie
1270 III   |                  martwą literą. Znak to był nieodwołalnej zgrzybiałości. Zresztą taki
1271 III   |                    natury, nie przeczuwani, nieodwracalni, nagłym spadali gromem i
1272 I     |                 warunków ludzkich, nie śród nieograniczoności boskiej, bo jest zarazem
1273 II    |                 słowiańskich i germańskich, nieokrzesanych, nie pojmujących się jeszcze,
1274 II    |             Hildebranda, który absolutyzm i nieomylność papieską założył i urządził.
1275 I     |                znaleźć, nic urzeczywistnić. Nieopisana tęsknota, rzewność nieskończona,
1276 II    |                   naród, mimo zawody i męki nieopisane, pełen wiary i nadziei w
1277 II    |                      błądząca, gotuje sobie nieopisanym żalem i równie nieskończoną
1278 II    |          stawiających go, mimo że jeszcze w niepełnej świadomości, na czele ludów
1279 III   |                   waśnie, rozryw i dogmatów niepełność, lecz tam, gdzie moc, jedność,
1280 III   |                  niezależność myśli i prawo niepodległego w jej okręgach rozumowania.
1281 II    |                swymi właśnie objawił prawdę niepodobieństwa jej zgonu. Takowa zaś prawda,
1282 II    |               nieskończoności wszechświata: niepodobieństwem śmierci mimo pozór śmierci.
1283 I     |                twórczość, wszelki czyn albo niepodobny, albo nieskończenie trudny.
1284 II    |           wstępujemy w wieki, w których już niepodobnym się stanie taki rozdział
1285 III   |                     bójki między absolutnie niepogadzalnymi żywioły. Na tym nawet oparta
1286 II    |                   zaś pojęciu, czyli raczej niepojęciu rzeczy, na sfałszowanych
1287 II    |                   rozlatującymi się, dopóki niepojęte w tej swej przyczynie i
1288 I     |                   obloką żywych i umarłych. Niepojętna więc, czemu tak często miesza
1289 I     |                 ślub nieskończoności. - Oto niepokalane poczęcie powtarzające się
1290 II    |              wypracowuje na ołtarz święty i niepokalany, ku ostatecznym celom swym
1291 I     |                    uwydatnić w poczęciu się niepokalanym, w transfiguracji na Taborze,
1292 I     |                  łaski do miłości, od raju, niepowrotnego już, do nieba, nie nadeszłego
1293 I     |               nazwiem rajem, więc jeden raj nieprzemienny, niewinny, ale głucho, nieżywo,
1294 III   |                    z sobą skłonności długie nieprzepajanie się. W najogólniejszym znaczeniu
1295 II    |                 torach historii ukazuje się nieprzerwanie konieczna wspólność, ale
1296 II    |                 jedną i tę samą, czyli ciąg nieprzerwany świadomości o sobie. Nim
1297 III   |                  kiedy postronny następował nieprzyjaciel i bitew było z nim warto
1298 II    |                   za to ręce owe sąsiednie, nieprzyjacielskie, duszy dopiero co zjawionej
1299 III   |         nieprzystanie, zowie się złem i tej nieprzypadłości wszelkie szczeble są rozmaitymi
1300 III   |            Niezlanie się zaś, niezgodzenie, nieprzystanie, zowie się złem i tej nieprzypadłości
1301 I     |                 podobnież niejednocześnie i nierówno każda z osób jej, a zatem
1302 I     |                     i z nią się nie zlewa w nierozdzielną jedność, martwą i głuchą.
1303 III   |                rozdzielane, choć je razem i nierozdzielnie Chrystus objawił, a które
1304 II    |               między sobą, a do takiej siły nierozerwalnej, wnętrznej doszłe, że śmierć
1305 II    |                 zupełnie jedne, a jednością nierozwikłaną i martwą, tu się rozstąpiły,
1306 I     |             dotychczasowa raczej jest cudem niesforności i gmatwaniny, a to, co zowiem
1307 II    |                    ziemskim dostąpić takiej nieskazitelności planetarnej inaczej, jak
1308 II    |            stanowiłby bezprzestanny upadek, nieskończone w zad odstępowanie. Ależ
1309 II    |                     do siły już objawionej, nieskończonej w sobie i coraz wyższego
1310 I     |                   żywym wszechczynem wraz z nieskończonością bliźnich ci duchów. Im piękniejecie
1311 I     |                     tych wnętrznych obrazów nieskończony blask lub też piekielny
1312 I     |           skończonymi istotami, ale owszem, nieskończonymi nas stworzył - bo od samego
1313 III   |          nabuchodonozorskiej pysze walkę tę niesłychaną z wiekuistym Bogiem rozpoczął.~
1314 III(1)|                   ale ich nie odbiera odeń. Niesłychane samodzicrżstwo, auctoritas
1315 II    |                    ciągłym cierpieniu, przy niesłychanych wysileniach, podjętych dla
1316 III   |                      ale wszelkie wykonanie niesłychanym mu trudem - bierze się doń
1317 I     |                    na jakim bądź stanowisku nieśmiertelnego rozwoju swojego wszechduchem
1318 II    |                  korzyści, skoro powleczone niesprawiedliwości pozorem. Wszędzie, gdzie
1319 II    |                     lub tylko chaotycznymi, niesprawiedliwymi, jak proch sypki rozlatującymi
1320 II    |                     szczerości, otwartości, niestrzeżenia się i wielomówstwa. W chwili
1321 III   |             zewnętrznych zarysów. W religii niesyte obrzędów, czyli takoż zewnętrzności
1322 II    |                 najostateczniejszej granicy nietwórczości, złego, cofania się i piekła,
1323 II    |                      Stąd wynika świętość i nietykalność narodowości. Jest ona wysokim
1324 II    |             przeświadczenia o prawowitości, nietykalności i samodzielności żywota
1325 II    |             powinien. Ślepy traf alboli też nieubłagana konieczność go porwała i
1326 III   |                ślepego trafu wprawdzie, ale nieubłaganej konieczności - konieczności
1327 II    |                  jednych spada na drugich i nieubłaganie o krew drugą woła, póki
1328 III   |                    przed potężnymi, mściwy, nieubłagany dla słabszych, gwałtownik
1329 III   |                najpóźniej wstępują w świat. Nieudanie się przeszłości, a przy
1330 II    |                 urzęda publiczne bez żadnej nieufności powierzane będą. Stanu osobnego
1331 III   |                 tylko o przykładach cnoty i nieugiętości rzymskiej rozprawiają i
1332 III   |                    dotykalnego kształtu niż nieujętej, wewnętrznej treści chciwe.
1333 II    |                  swym grobie. Owóż przesada nieuniknięta, o której wspomnieliśmy
1334 II    |                     przeczuć błędnych tylko nieustanna bójka. Państwa, jakie bądź
1335 III   |               głęboko wierzy w bezpośredni, nieustanny związek wszechducha z wszechświatem. -
1336 II    |                  zależące na udzielaniu się nieustannym, wzajemnym. W krzywym zaś
1337 I     |                 wyraźni, ale przeważa dusza nieuwyraźniona albo raczej słabo tylko
1338 I     |                 nieśmiertelności naszej, do nieuznania osobistości w Bogu, do prześlepienia
1339 II    |              średnimi nazwane, kształcą się niewidomie prawie przyszłe żywe organa
1340 I     |                  napływ, jako wiew skądsiś, niewidomy, a uczuty tylko - rzeczywiście
1341 III   |                   najświętszego pierwowzoru niewieściego w historii, mogącego stanąć
1342 III   |               niedołężnością, doznawa losów niewinnego człowieka, otoczonego mnóstwem
1343 III   |                 wolnością jednych a drugich niewolą.~A teraz pytamy się: jestże
1344 III   |                   bo nareszcie wieczną jest niewolnicą nie ślepego trafu wprawdzie,
1345 II    |            społeczną rozpustę państwa zwaną niewolnictwem. Rzym oparłby się był napadowi
1346 II    |           barbarzyńców, gdyby nie odwieczne niewolnictwo, które wielką część jego
1347 II    |                 zamienia ich w zwierzęta, w niewolniki. Oni sami, skoro traf w
1348 II    |                   ciałem pomiatać i nim jak niewolnikiem rządzić. Wyniknie stąd,
1349 III   |                     Za dni naszych szczere, niewymuszone czucie słowiańskie, zawierające
1350 II    |                 członka, że tak się wyrażę, niewyrzucalnego już z nastroju wszechstworzenia,
1351 II    |              ludzkości wynaleźć się członek niewyrzucalny, niezatracalny, podstawa
1352 I     |              prawicy Ojca to nie siedzieć w niewzruszoności - jeszcze raz: to ciągle
1353 III   |                    jarzmo, byleby otrzymało niezależność myśli i prawo niepodległego
1354 I     |                     bez niego obejść w Swej niezależności, ale nie mógł w Swej wolności,
1355 II    |                     wiecznej, nieobalalnej, niezatracalnej - kształt tylko zewnętrzny,
1356 II    |                  się członek niewyrzucalny, niezatracalny, podstawa żywa całej przyszłej
1357 I     |                   których skutek oddalony a niezawodny, a których ujęcie i przeprowadzenie
1358 III   |           uwieczniona w Europie, a przy tym niezbadana, jakoby mistyczna, choć
1359 I     |                    trzeba było, żeby im jej niezbędność rozum Boży objawił i nakazał,
1360 II    |                     narodowość jako warunek niezbędny wszelkiego państwa. Z nóg,
1361 I     |           świadomość tego bytu, wiedzę jego niezbędnych warunków, praw i celu, czyli
1362 I     |                   zawsze uczuje się marnym, niezdolnym do żadnej pracy ni czynu,
1363 II    |                    go co chwila, wewnętrzną niezgodą go rozrywających, krzywoprzysięgających
1364 II    |                naśladuje go, tym samym mimo niezgodę powierzchowną wykazując
1365 III   |      wszechstworzeniu! - Niezlanie się zaś, niezgodzenie, nieprzystanie, zowie się
1366 II    |                   biskupy, papież, sobory w niezgodzie, w przemianach i historycznym
1367 III   |               dobrem we wszechstworzeniu! - Niezlanie się zaś, niezgodzenie, nieprzystanie,
1368 III   |                 wszechświatem. - Żyjąc śród niezmiernych pól, wielkimi miastami nie
1369 II    |                  natury. Nie inna wnętrzna, nieznana jakaś, świeżo narodzona,
1370 I     |                   albo pisk miasto dźwięku, nieznośny i wiecznie fałszywy, albo
1371 III   |           skwapliwie, a nieraz niedojrzale, niezręcznie i gwałtownie brać się będzie,
1372 II    |                     sprawiedliwością, w nie niezstąpioną jeszcze? Gdzież naród, który
1373 I     |        nieprzemienny, niewinny, ale głucho, nieżywo, zwierzęco niewinny - byt
1374 III   |                   nie jako traf przypadkowy nijako nadgroda. przyznana jakiemu
1375 I     |                   sam. Już dziś my, słabi i nikczemni, na tej ziemi stwarzamy
1376 III   |          drobniejszego wyrażenia siebie, do nikczemniejszej postawy duch zbiorowy chrześcijański
1377 III   |                     bez miłości okrutnymi i nikczemnymi. Cierpią, ale nadzieję mają,
1378 II    |                     ani też tej drugiej, że nikogo do poświęcenia się zmuszać
1379 I     |           wszechducha udzielić się nie może nikomu, kiedy duchów osobistości
1380 II    |                   że ciągle pomoc i ratunek niosła drugim i dla nich się poświęcała.
1381 II    |                     nie władnący; czoła ich niskie, zrzenic pozbawieni, co
1382 III   |                    Prawa jej święte łamać i niszczyć, samowolę swą wszędzie im
1383 III   |                     nienawidził, mordował i niszczył - ale miłość wiekuista,
1384 III   |            promienie? Gdzież najwyraźniej z niw niebieskich na świecie zstąpili
1385 III   |                   brzmi rytmicznie po całej niwie lackiej. Wyobrażenia republikanckie
1386 I     |                    i we wszystkich okręgach niższej duchowości takie spajanie
1387 II    |                    onego warunku rozdarcia, niższym duchom położonego na to,
1388 I     |                   tam być coś księżycowego. Noc miesięczna zwykle nas wprowadza
1389 II    |             niezbędny wszelkiego państwa. Z nóg, rąk, głowy odciętej kilku
1390 III   |            wycieńczenia, kiedy wróg na nich nogę postawi i w błoto przemienione
1391 III   |                pochłaniają, zmuszają wodzów normandzkich, zamorskich, do stania się
1392 II    |              sposobem, czyli z łaski Bożej, nosić już na sobie zarysy zapowiadające
1393 I     |              osobistość kształty człowiecze noszącą - jeśli ta osobistość przeprowadzi
1394 III   |                   każe im budować świątynią nową z przeżytych już żywiołów.
1395 II    |                     natury nie odkryciem są nowej siły fizycznej, ale wynalazkiem
1396 II    |                     dawnego oderwanej, a ku nowemu się przysposabiającej w
1397 III   |                     nie już gminom, nie już Nowgorodowi Wielkiemu - śni się i marzy
1398 II    |                     rewolucji zaczynają się nowożytne nasze rewolucje, naprzód
1399 II    |                    Przez świat starożytny i nowożytny nagromadzone czy zwierzchnie,
1400 II    |                    starożytnych, średnich i nowszych czasów, jest wiekiem narodowości
1401 II    |             wcielenie i zastosowanie, będąc nowym wylewem ducha Chrystusowego
1402 II    |                   katolicyzmu zdarzone, jak np. inkwizycja i ślepy fanatyzm
1403 I     |          nieskończona, a przy tym czczość i nuda, i smutek powinny się tu
1404 I     |                     który musi z tych dwóch nut powstać, a nie może. Jednak
1405 II    |                   planety - gdyż jest tylko nutą potrzebną do złożenia akordu
1406 II    |                dotychczasowym bytu, ale nim oba się rozpoznają, wysprzeczają,
1407 III   |                pomyśli, natychmiast na oczy obaczyć, gardząc ideą, która by
1408 II    |               domowej w jego wnętrza, przez obalanie wszystkich jego usiłowań
1409 III   |                    wieków uciska je przemoc obcego czy swojskiego jarzma i
1410 III   |                   swoją, w niej i przez nią obcują z człowieczeństwem i całą
1411 I     |                 duchom; więc coraz bardziej obcując z wyższymi duchy, jak Pismo
1412 III   |                gwałtownik a kłamca, zdrajca obcym, swoim ujarzmiciel.~Skoro
1413 III   |                 spożytą, rozsypaną, zmarłą.~Obdarzeni więc Słowianie raz zmysłem
1414 II    |                     grobu się wydzierającą, obdarzon - naród, mimo zawody i męki
1415 II    |             najwyższym rozkwitem, czyli dni obecne z dniami mającymi rozwiązać
1416 II    |                poprzedniej a niedojrzałymi, obecnie rozwijać się zaczynającymi
1417 III   |                  nic dalszego nad potoczny, obecny wypadek, można by wyrzec,
1418 I     |               trudem i powoli, dla nas, nie obejmujących wszystkiego od razu, jeno
1419 II    |            wnętrzach musi się urodzić dzień obiecanej przez Chrystusa pociechy,
1420 II    |                  krzywoprzysięgających mu i obiecujących pomoc, a przynoszących zdradę,
1421 II    |              przyszedł Chrystus.~Wszechmyśl objawiając, tym samym Syn Boży nadał
1422 II    |              wyrabiania się zstępujący weń, objawiający mu tajemnicę własnego bytu,
1423 III   |               chwilowe, ziemskie przekrzywy objawiały, rad przejmował. Na tym
1424 I     |                     są tylko jego kierunków objawieniami, a zarazem można by powiedzieć,
1425 II    |              odnalazła się cała w następnym objawieniu, w chrześcijaństwie. Piękność
1426 I     |                     Boży, który, wcielony i objawiony w rodzie ludzkim, duszę
1427 I     |               Kiedyś wykaże się i już w Nim objawionym jest, że prawem, czyli przymiotem
1428 II    |                 grobie, niezbędnymi są jego objawu warunkami. Inaczej by albowiem
1429 III   |            pogaństwu odjęta, kwapiące się w objęcia Rzeczypospolitej, a z Litwą
1430 I     |                    ujętliwy ni ogarnion, ni objęty, tego nie mogli. Chrystus
1431 III   |                przeprowadza, tym srożej się obłąkiwa. - Tym dwóm rozkładnicom
1432 III   |                 zaraz i od razu w ciało się oblec, tym samym nie daje sobie
1433 III   |                  sobie czasu potrzebnego do obleczenia jej w ciało jej odpowiednie -
1434 II    |                 Państwo nie może być ciałem oblekającym choćby najpotężniejszego
1435 II    |                    bogów urodziwsze niż ich oblicza - na ich twarzach znać spokój
1436 I     |                     wniebowziętemu podobne, obloką żywych i umarłych. Niepojętna
1437 III   |                zbiorową, kość kości swojej, oblókł się w cały naród, odtąd
1438 I     |                 innych ludzkości, które już oblokły szaty żywota wiecznego we
1439 III   |               nauczyła się od bizantyńskiej obłudy - stosunku swego do ludzi
1440 II    |                     anielski, ale na licach obojętność, brak osobistości, płci
1441 III   |                   moskiewski. Sprzeczne też obojga rodziców znamiona sprzęgł
1442 I     |                    bytowi myśl, na pomoc im obojgu życie wzywać musim i nawzajem.
1443 II    |               przeznaczeń swych dopełnia, a obór między nimi do wolnej woli
1444 III   |                    objawił, a które zarówno obowiązują i do miłowania Boga nade
1445 I     |                   domu, w którym ród ludzki obraca się koło słońca, dom ich,
1446 II    |          przeszłości, za dni teraźniejszych obran z widomego ciała, a duszą
1447 II    |                     wyobraźnią nader żywą i obrazową, sercem szczerym, otwartym,
1448 I     |              koloryt. Jak przestrzeń i cała obrazowo przesunąć się może przed
1449 III   |                  ziemi. Oniemiałe, w kamień obrócone sumienie o tę go doczesną
1450 III   |                  młodości, nie potrafią się obronić od koczującego Mongołów
1451 III   |                  zarysów. W religii niesyte obrzędów, czyli takoż zewnętrzności
1452 II    |                  wrzące i szlachetne, łacno obudzalne, dlatego też właśnie wyczerpujące
1453 I     |               ludzkim, duszę i rozum ludzki obudził. - Stąd Chrystus jest zbawcą,
1454 I     |                   wygląda jako byt ledwo co obudzonym duchom, jako prawo tego
1455 II    |                     stąd niedoskonałe, wpół obumarłe, pasujące się w tym rozpadnieniu
1456 I     |                   nas do nich - ciało nasze obumiera - wola gaśnie - czynu wszelkiego
1457 III   |              których mieszaniny sam złożon, obwarował przeciwko Zachodowi zapożyczonymi
1458 III   |                  pól, wielkimi miastami nie obwarowując się od natury bardziej niż
1459 I     |               przyciągnieniem i zwierzchnią obwijką będą światy wszechświata.
1460 III   |                 najstarożytniejsze ustawy i obyczaje noszą znamię braterstwa,
1461 II    |                  się jeszcze chrześcijańską obyczajnością.~Na wewnątrz zaś własnego
1462 III   |                   wydająca inne porządki od obyczaju romańskich i germańskich
1463 II    |            Kościołem i Kościoła ze światem. Obywatele więc w takim narodzie powinni
1464 III   |              podbijające fanatyzmem umysłów obywatelskich. W domu u każdego pana,
1465 II    |                    duchowni zaś z żarliwego obywatelstwa.~Im, równie jak świeckim,
1466 III   |                    jak fale płynne, ogromne oceanu, a na nich arystokracją
1467 III   |                  trza nam wprzódy należycie ocenić, na czym zależy historyczna
1468 II    |                  trudem jest rzeczywistości ocenienie i powrót do niej, wszelki
1469 III   |                innych, politycznymi zaś się ociąga i pozostawa z tyłu. Dusza
1470 III   |                     opowiadać toczący się w oczach i przestrzeniach bój między
1471 III   |                  kształtom ducha rzymskiego oczewiste podanie się. W każdym wodzu
1472 I     |                niezmiernie błahym być może. Oczywista, że ono ciało podzieli niejako
1473 I     |                    zatem Chrystus musiał ją odbić, wyrazić, uczynić, niejako
1474 III   |                    w miarę jak coraz chyżej odbiegają od siebie, najdobitniej
1475 II    |                   rozszczepiły, od jedności odbiegły, jako sprzeczne stanęły
1476 II    |                wykształconą i tkliwą władzę odbierania wrażeń i odebranych przerabiania
1477 II    |                     kiedyś będzie, musi się odbijać już w tym, co było. Przemienienie
1478 I     |                    i dlatego czasem, tak ją odbijając, olbrzymie wywiera wrażenie.
1479 II    |               szczególnego narodu tę prawdę odbijające, właśnie staną się pierwowzorem
1480 II    |                     wszystko nastrojnie się odbyć może, wszystko światłem,
1481 I     |                osobno zdarza się w historii odbywającej się w czasie. Wtedy już
1482 III   |              wrzkome pychy cielesnego bytu, odchodzą odeń, i to za własnym jego
1483 II    |                  państwa. Z nóg, rąk, głowy odciętej kilku ludziom chcieć jednego
1484 I     |                     sposoby, których skutek oddalony a niezawodny, a których
1485 I     |                   oddał, wyższe natychmiast oddanym ci. Znów tu słowa Chrystusa
1486 II    |              dojrzałych żywotowi wiecznemu. Oddawszy ciało i duszę dla narodu,
1487 I     |               przyrównać te dwa kierunki do oddechu. Wyziewanie byłoby bytem,
1488 I     |                 duch to owa pierś jedna, co oddycha podwójnym kierunkiem. Te
1489 III   |                     się w cały naród, odtąd oddychający jego natchnieniem w każdym
1490 II    |                     przeszły, męka, śmierć, oddział duszy od ciała i długie
1491 I     |                 bytu zrosłego z nią, bo ona oddziaływać nie może nań, tylko go czuć
1492 II    |                    Podeptane, z tym sroższą oddziaływują potęgą, i im dłużej gwałcone,
1493 II    |                   rozwojach uspołecznienia, oddzielających czas nasz od końca ziemskich
1494 III   |                   zwycięstwem być zdoła nie oddzielenie ciemności od siebie, ale
1495 II    |                     murem chińskim, się nie oddzieli od Europy - żadne wysokie
1496 II    |                  władzę odbierania wrażeń i odebranych przerabiania i udzielania
1497 III   |                     skinieniem.~Co może byt oderwan od myśli? Co potrafi myśl
1498 I     |                    naturze jeszcze bardziej oderwane i oddzielone od siebie tej
1499 I     |                   przykład kierunkowi bytu, oderwanemu od myśli, w świecie, który
1500 II    |                 wiedzą, na czym się oprzeć. Oderwani od kątka rodzinnego, od
1501 I     |              jednych na drugie. Dopiero ich oderwanie się od siebie i występowanie
1502 I     |              rozstrojem, w pewnym znaczeniu oderwaniem, abstrakcją - jest niejako
1503 I     |                    oderwaną od bytu, prawem oderwanym od tego, czego jest prawem,