Part

1504 I     |                drugim nad trumnami tych, co odeszli nie do świata jeszcze przeanieleń,
1505 III   |                    polski jak gdyby od razu odgaduje zagadkę przyszłych wieków
1506 II    |                 cywilizowanej części świata odgraniczać nie powinny. Ziemia jego
1507 II    |                  ziemi. Nastanie rozdział i odgraniczenie obu światów współcześnie
1508 II    |                  które w świecie natury nie odkryciem są nowej siły fizycznej,
1509 I     |                     bo wszystko, co z Niego odkryjem, coraz wyższą pięknością,
1510 II    |                    zgodny z prawdą idealną, odkrytą, zauważoną i udzieloną z
1511 I     |                  harmonijna, stąd powstała, odkrywa natychmiast, że wyższa jest
1512 II    |              przejdzie do wymiarkowywania i odkrywania środków, za pomocą których
1513 I     |                pełniej musimy, a poznawszy, odkrywszy, dorobiwszy się zasługą
1514 I     |                     na to, by ich wyzwolić, odkupić i zbawić, zstępuje na świat.
1515 I     |                  Stąd Chrystus jest zbawcą, odkupicielem, pośrednikiem i tylko przechodząc
1516 I     |                     większego ich od siebie odłączenia lub między nimi rozstroju -
1517 II    |                 więc takowego pierwowzoru w odległe, aż bajeczne czasy sięgając,
1518 II    |            społecznych zaburzeń, rewolucji, odmian w pojęciach prawnych, w
1519 II    |                wszelkiej rzeczywistości nie odmianą, ale przemienieniem i rozszerzeniem
1520 I     |                      Więc nie byłoby żadnej odmiany ni rozwoju od pierwszej
1521 III   |           oczewiście nie siłą od pierwszego odmienną, jedno odmiennym tejże samej
1522 II    |                    a pełnych kojarzenia się odmiennych żywiołów, wśród burzy olbrzymiej.~
1523 III   |                  pierwszego odmienną, jedno odmiennym tejże samej siły kierunkiem.
1524 I     |                     zasługi naszej bytu nam odmierzać będzie, czyli, co jedno
1525 II    |                 onej, która jednak za każdą odmylać się niejako musi i wzrastać
1526 II    |                     ciele złożonym same się odnajdują. Czymże albowiem ojczyzna,
1527 I     |                postrada duszę, ten tylko ją odnajdzie”. Bóg przecież udzielił
1528 II    |                      Zasługa też owa ludzka odnalazła się cała w następnym objawieniu,
1529 I     |                    nie nadany im byt? Zatem odniosły go do źródła wszelkiego
1530 II    |               prawie się do Rzymu wcale nie odnosząc, przed reformą Hildebranda.
1531 II    |          Przemienienie ją kiedyś podwyższy, odnowi, uwielbi, ale nie zniszczy,
1532 II    |                gorejącą i widną jak słońce. Odpadają od niej tylko wyziewy, nie
1533 II    |               wystąpić z potęgą czynu przez odpadek ciała jej odjętą. To właśnie
1534 I     |                przyczyną, że śmierć od nich odpadła, że nie jest już im koniecznością
1535 II    |                planetarnej, musi jego dusza odpaństwiona przepoić się w śmierci istotną
1536 I     |               objawić - może przy tym, jako odpoczynek i wytchnienie, sen, w którym
1537 I     |                    i zapytaniach, walkach i odpoczynkach, w każdej potocznej i każdej
1538 I     |                   niższe, opuszczone, żalem odpokutowywać. I nam by śmierci nie było,
1539 III   |         jedynowładnymi i chrobrymi orężem i odporem od granic słowiańskich niemieckiego
1540 II    |                      ale wynalazkiem lepiej odpowiadającym wiecznemu prawu siły już
1541 II    |               swoich? Jakiż by rodzaj zgonu odpowiadał najlepiej warunkowi zmartwychwstania,
1542 III   |                  obleczenia jej w ciało jej odpowiednie - czasem znowu, wyczerpnąwszy
1543 I     |                    uniesieniach i powagach, odpowiedziach i zapytaniach, walkach i
1544 II    |                     Na takowe zapytanie nie odpowieżże, każde dziecię europejskie,
1545 I     |               nabiera, więc tym bardziej On odpoznawywa się w was i może kochać
1546 I     |                     przeciwko Ojcu i Synowi odpuszczono.~Zatem w początku łaska,
1547 I     |                 przeciwko Duchowi Świętemu, odpuszczonym nie będzie, choćby bluźnierstwa
1548 III   |             trucizna, którą świata organizm odpychał od siebie, zlało się razem
1549 III   |                 uczucie, inną całkiem treść odrabiać zaczął. Zachciało mu się
1550 II    |              nadając każdemu postać całką i odrębną, ubóstwiali. Tamci, nie
1551 II    |                     podobnymi, wcale swoich odrębnych przymiotów nie tracąc, owszem,
1552 II    |               prawem, w tym a tym kształcie odrębnym, na tej ziemi, w tym mieście.
1553 II    |                     że tylko przez śmierć i odrodzenie udowodnioną być może. Nim
1554 III   |                     wciąż, co stanowi cechę odróżniającą jej ducha od wszystkich
1555 II    |                  wiatem i nad światem jest, odrywali go zupełnie od natury -
1556 III   |                   dybią na krew ludzką, nie odrzucają Chrystusa - owszem, prawowiernymi,
1557 I     |                    o muzyku, który by, albo odrzucając wszelki generałbas, tylko
1558 II    |               śmierć przechodząc, następnie odrzucić ma ten warunek niższych
1559 I     |                   Choć w niebo wstąpił, nie odrzucił On, według Kościoła, ciała
1560 III   |                    reforma - albo też, daną odrzuciwszy, szuka innej, jedniejszej
1561 III   |              napełniło je gdyby wścieklizną odrzuconych od ludzkości plemion, państw,
1562 III   |                   Europie - o rozwiązanie i odspojenie czegoś, co na ziemi wolą
1563 I     |                    samych - duszami od ciał odstałymi. Wtedy przychodzą do nas
1564 II    |                   charakteru swego i że tym odstąpieniem, tą winą gotuje sobie zgubę,
1565 II    |                     wszystkim patrzącym, że odstąpił od charakteru swego i że
1566 II    |                  upadek, nieskończone w zad odstępowanie. Ależ złe możeż być nieskończonym,
1567 I     |                 żadnym śmierci od niego nie odstępując - jeśli ta osobistość człowiecza,
1568 II    |                   granicach nie przedział i odstrychnięcie, ale zbliżenie się i zlew.
1569 II    |              jeszcze nie odtajemniczone, bo odtajemniczenie wcale nie ujmą, ale owszem,
1570 I     |                  się nam pojętną jasnością, odtajemniczoną prawdą, jakoby matematyczną
1571 II    |          zaprzeczone, nigdy zaś jeszcze nie odtajemniczone, bo odtajemniczenie wcale
1572 II    |                rozwidni, a przed wiedzą oną odtajemniczyć się muszą tajemnice dotąd
1573 I     |                   innych ziemskich, czy też odwiecznego, stanami nie wytłumaczonymi
1574 II    |                   wszechświat jest wspólnią odwiecznej miłości i że jedynie wzajemnym
1575 II    |             wybranych na ten koniec duchów, odwiecznie z Bożej łaski z sobą połączonych,
1576 I     |                widmem zagrobowej widmowości odwiedzającym nas za życia. - Magnetyzm,
1577 III   |             wklęsłymi pozostały? - Znów się odwołamy do każdego dziecka, w Europie:
1578 I     |             następujący po śmierci musi być odwrotnicą zupełną stanu przed śmiercią,
1579 II    |                       Kto by w tym kierunku odwrotnym od Boga doszedł aż do śmierci
1580 III   |                  innego się rodzaju a równą odznacza szkaradą. W nim nie zdziecinnienie
1581 II    |               służyć i dopiero własną duszę odzyskać, gdy ją utraci dla drugich,
1582 II    |                     i rozmysłów do możności odzyskania bytu, czyli utworzenia sobie
1583 III   |                duszą zaczynają hołdować. Po odzyskaniu przez rozpadnięcie się wroga
1584 I     |                  stracisz, dopiero ją wtedy odzyskasz".~Tu się nam jeszcze kilka
1585 II    |                     ludzkości, tym samym ją odzyskują, bo naród się podwyższa
1586 I     |                 wszechmyśl, a poświęciwszy, odzyskuje niejako w tym, że tyś Mu
1587 II    |             przeszłości, pełnej walk, prób, ofiar - po wtóre na poznaniu siebie
1588 III   |                   Własnego ducha żywego nie ogarniając, zastygła w rozprawach nad
1589 II    |                   narodowość jak matka, jak ogarniająca przyczyna, wyłania i rząd,
1590 I     |                     nigdzie nie ujętliwy ni ogarnion, ni objęty, tego nie mogli.
1591 III   |            późniejszymi czasy zetknął się z ogładą zachodnią, rozciekawion
1592 II    |      rzeczywistością, którą wszystkich oczy oglądały i której ran najniewiemiejsze
1593 III   |                      jakiego dotychczas nie oglądano na ziemi. Oniemiałe, w kamień
1594 III   |                     Moskwie, bo się z nią o ogładę chrześcijańską Europy i
1595 II    |              zwycięstwie oczewista, że myśl ogłosi się panią ponad wszelkim
1596 III   |                     i siebie samego bóstwem ogłosić planety. „Tak ma być”, wyrzekł
1597 III   |                  rodzice, gdy koło domowego ogniska zasiędą do wieczornej rozmowy,
1598 II    |                    z prawem Chrystusa. Czyn ogólny, społeczny, Chrystusowy
1599 II    |                     siebie samego dla celów ogólnych świata ani też tej drugiej,
1600 I     |               człowieczą. Słowo: człowiek w ogólnym znaczeniu tyle znaczy, co
1601 II    |                najwyższa spływa korzyść dla ogółu świata, tj. z tymi, które
1602 III   |                 polityczne lub filozoficzne ogóły, a religia tylko jak błysk
1603 II    |                    Istniejeż na ziemi naród ogromnej i wspaniałej przeszłości,
1604 II    |                   ruch i życie wprawiającym ogromy - nim, ale już w ciele zbiorowym,
1605 III   |                    więc wszystkie jej luźne ohydy, podejrzliwość, chytrość,
1606 II    |            wywierają pomstę za przeszłe. Za ojców odbywają się sądy wiekowe
1607 I     |               choćby bluźnierstwa przeciwko Ojcu i Synowi odpuszczono.~Zatem
1608 II    |                  tylko zewnętrzny, rodzimy, ojczysty noszą na sobie, a skoro
1609 II    |                  odnajdują. Czymże albowiem ojczyzna, jeśli nie uczuciem serdecznym,
1610 II    |               według Bożych przeznaczeń. Za ojczyznę, za narodowość - za ludzkość
1611 I     |                śmierć - nigdy dla ludzkiego oka nic nie czynił, jedno wszystko
1612 II    |                  żadne zdobycze materialne, okazywać się musi lwią i bez żadnego
1613 III   |                wojenne, ni żaden przypadek, okoliczność, wydarzenie na polu praktycznym,
1614 I     |                     i każdej najważniejszej okoliczności, słowem we wszystkim, cokolwiek
1615 II    |                 oderwana, wyrobi sobie swój okrąg czysto oderwany, stojący
1616 II    |                 najdojrzalszy w Rzymie, był okresem bytu w historii, był rozwojem
1617 II    |              mocarstwa i grom uderza w całe okresy historii. Chrystus, na nowo
1618 III   |                   jak rozskrzydlone żaglami okręta, przemijające wciąż. Wszystko
1619 III   |                    pochodzić. Dzieciom onym okropnym na zabawkę do stłuczenia
1620 III   |                    odwagi okrucieństwo, a w okrucieństwie najwykwitniejsza wymyślność,
1621 II    |                    narodu. Ciśniona zewsząd okrutnym jarzmem, zraniona codzienną
1622 III   |                marną, jak czyny bez miłości okrutnymi i nikczemnymi. Cierpią,
1623 I     |                  jasnowidzenia, dotąd grubą okryty zasłoną - ale niezawodnie
1624 III   |              statystów potępione, wyśmiane, okrzyknięte za utopią lub prostoduszność.
1625 III   |                    spłodzonym, rosnącym, na olbrzyma wyrosłym, rząd moskiewski.
1626 I     |                   czasem, tak ją odbijając, olbrzymie wywiera wrażenie. Któż na
1627 II    |                     a z rozmaitych członków olbrzymio złożony i duchem Bożym przenikły
1628 II    |                 planetę tego wypracowuje na ołtarz święty i niepokalany, ku
1629 I     |                 początkiem i końcem, alfą i omegą, wstępem i dopełnieniem,
1630 III   |           dotychczas nie oglądano na ziemi. Oniemiałe, w kamień obrócone sumienie
1631 II    |                  zachodzącego między trzema onymi kierunkami, które istotę
1632 II    |                 śledzeń, bolesnych zawodów, opadnień sił myśli i przemiennych
1633 II    |               ciemnice, by później dopiero, opamiętawszy się, powrócić w górę i ujrzeć,
1634 I     |                     który się już posiadł i opanował całkiem wewnątrz, więc na
1635 II    |                   także doskonale poznany i opanowany. W stanie śmierci największym
1636 II    |                    planetarnej inaczej, jak oparciem się na tym, co zarazem ich
1637 II    |                   zwaną niewolnictwem. Rzym oparłby się był napadowi barbarzyńców,
1638 III   |       niepogadzalnymi żywioły. Na tym nawet oparta wszechświatów nadzieja,
1639 II    |                 państwa, nie na narodowości opartego, rozsyp. Dopiero takie państwa
1640 I     |                czyli, co jedno jest, że nas opatrznie doprowadzi do żywota wiecznego,
1641 III   |           każdochwilne wywieranie się Bożej opieki, niejako w ciągłe obcowanie
1642 II    |                   dla której rozbija skały, oporem stojące na drodze, na to,
1643 III   |                   ona, dążąc do onego celu, opowiadać toczący się w oczach i przestrzeniach
1644 III   |                   one zgodnie, jednomyślnie opowiadają? - Zdaje się, że walkę dobrego
1645 I     |                   przepisanej, przypowieści opowiedzianej, w każdym wydarzonym trafunku,
1646 I     |                 jedno, czy ciąg rozumowania oprzem na bycie, czyli też na myśli
1647 II    |                pozór zapadając głębiej, nie opuści żadnej pory walczenia z
1648 I     |                    mądrością, która nic nie opuszcza, która źdźbła zbiera i z
1649 I     |                    w sobie – ni też niższe, opuszczone, żalem odpokutowywać. I
1650 III   |                  jedynowładnymi i chrobrymi orężem i odporem od granic słowiańskich
1651 II    |             niewidomie prawie przyszłe żywe organa ludzkości - narody. Nikt
1652 II    |                    wszystkich jego usiłowań organizacyjnych i korzystanie z jego nawyknienia
1653 I     |           dziecinnych, niemiarowych jeszcze organizmach śmierć, która przegradza
1654 II    |          przystępującej do myślenia o takim organizmie duchów zbiorowych nasamprzód
1655 III   |         najdrobniejszych żyłkach i włóknach organizmów narodowych składająca swoje
1656 II    |                    jednej z idei, jednego z organów ludzkości. Lecz prócz Bożej
1657 I     |                      czyż w skrzącym wzroku orła, czyż w gibkości ruchów
1658 III   |               nadziemskiej postaci Dziewicy Orleańskiej. - Lecz teraz nie tylko
1659 III   |             niebieskich na świecie zstąpili Ormuzd i Aryman? - Gdzie każden
1660 III   |                 wieczność i nieskończoność, osadził się w skończoności i czasie -
1661 III   |                 ciemności i przemijała. Nie osadziła się nigdy w żyłach, w muszkułach,
1662 III   |                 jedynie, przez co świat sam osadzon i utrwalon -prawda tylko
1663 II    |            Królestwo Boże na ziemi - bo bez osiągania tego stanowiska niepodobna
1664 II    |      niedokształconych, własnej narodowości osiągnąć niemożnych, z których to
1665 I     |            stanowisko pewnej pełni duchowej osiągnięte, całość harmonijna, stąd
1666 II    |                     takim, który, skoro raz osiągnięty, już zatraconym być nie
1667 I     |                 pozór umniejszyć się, ubyć, osłabnąć, utracić coś z siebie, zniknąć
1668 I     |                 Boga? a osłabnąłże? - Gdyby osłabnął, gdyby się umniejszył, nie
1669 I     |                    czyni - a ubyłoż Boga? a osłabnąłże? - Gdyby osłabnął, gdyby
1670 III   |         zniewieściałego - ócz wyłupywanie i oślepionych wyganianie w świat o żebranym
1671 I     |                  tylko jedna wola we trzech Osobach i jeden Bóg! W istocie,
1672 I     |                     one są kierunkami czyli osobami dwoma [!], nie znamy. Wszechbyt
1673 I     |              wziąwszy wszechbyt za pierwszą Osobę, wszechmyśl z niego się
1674 II    |                   wyobrażenie o Duchu Bożym osobistym, jednym, a tę osobistość
1675 II    |           nieufności powierzane będą. Stanu osobnego nie utworzą - nigdy nie
1676 II    |            Chrystusowości zbiorowe, tak jak osobnicy przemienili się na chrześcijan
1677 II    |              których po śmierci każda dusza osobnicza doznaje, gdy jasno wprawdzie
1678 II    |                 samą kolej przebyć musi jak osobniczy, jeśli zmartwychwstać ma
1679 III   |           najrozległejszej wolności każdemu osobnikowi, a zarazem jednak do najwalniejszego
1680 III   |                   całość żywą. Przecież i w osobniku najwyższą potęgą ni ciało,
1681 I     |                    od siebie i występowanie osobno zdarza się w historii odbywającej
1682 III   |                   polskim, którego imię się ostało poza wiekami, znać te dwa
1683 I     |                 dostać się można do miłości ostatecznej - a że w stosunku do nas
1684 III   |                     w złym, czy w dobrym do ostateczności skore, zarówno zdatne do
1685 II    |         przytomności. Stawać na nich będzie ostatkami rozproszonymi ciała swego
1686 I     |                     do trumien - ani między ostatnią trumną a następną kolebką
1687 II    |              przeciwne stanowisku pogan. Ci ostatnie tylko skutki widome życia
1688 I     |                   wszystkich sądów historii ostatniego, dzień ostatni planety.
1689 I     |                     rozwoju od pierwszej do ostatniej - żadnego przetworzenia,
1690 III   |                zgrają. Focjusza i Tamerlana ostrażył w sobie Fryderykiem Wielkim,
1691 III   |                      wolność, szlachetność, oświata, wszelkie pojęcie piękna,
1692 II    |                 roznosić i przelewać wyższą oświatę, ową zdobytą na wiekach
1693 II    |                  wewnętrznych. Jeśli ma być oświecicielem i wtajemniczycielem podrzędnych
1694 III   |                udaniem Boga i losy, i ludzi oszukać, śmierć chcąca w miejscu
1695 III   |                  ciałem od Europy, duszą od oszukania wszystkich Słowian, duchem
1696 II    |                   Boży. Druga wiedzie przez otchłanie na przebój, klęski i zamęt
1697 III   |                 losów niewinnego człowieka, otoczonego mnóstwem rozbójników, którzy
1698 II    |                  wysileniach, podjętych dla otrząśnięcia się z niebytu, a które długo,
1699 III   |                    dotykalne jarzmo, byleby otrzymało niezależność myśli i prawo
1700 I     |                 wyższy, niby to ostateczny, otrzyman, skoro stanowisko pewnej
1701 I     |                    zbawieniem, bo kiedy byt otrzymany doskonale rządzim i ujmujem
1702 III   |    najmiłosiemiejsza tolerancja religijna - otwarte schronienie wszystkim wygnańcom
1703 II    |                      zatem i do szczerości, otwartości, niestrzeżenia się i wielomówstwa.
1704 II    |                  obrazową, sercem szczerym, otwartym, gorącym, z resztą Europy
1705 II    |                   niebios płynące, na nowy, otwierający się związek religijny między
1706 II    |                     jest. Lecz czy tak, czy owak, wieczne prawa Boże dopełnić
1707 I     |                    przemodlili, przenadziej owali lub przeodpokutowali w sobie
1708 III   |                 prawem wszystkiej szlachty, ówczesny naród składającej - miasto
1709 III   |                   igra uznaje. Nie wyda też owej pełni z siebie żadna wiedza
1710 I     |                     rozmaitym siłom natury, owidnokrężniającym ich? Czy elektryczne prądy,
1711 I     |                      w którym marzeń wiele, owłada nieraz owymi błąkającymi
1712 III   |            pierwiastek najechani, pokonani, owładnięci. Zrazu mu ciałem, później
1713 II    |                     że sztuka grecka, która owo uczucie piękności urzeczywiściła
1714 II    |               jeszcze ani kwiat też nie był owocem. Taki lud był tylko do narodu
1715 III   |                    filozoficznym germańskim oznaczyć mianem religijnego - a to
1716 I     |             rozdarciem, tą walką, tym bolem ozwało się życie, bo Bóg jest Bogiem
1717 II    |                    ją jedni - tu jednia bez ożywiającej ją rozmaitości; przez Żydów
1718 II    |                    do woli Bożej przypadłą, ożywione - czyli nastrój Chrystusowy,
1719 II    |                 prawie Bożym, nastrojonej i ożywionej tchem Bożym, przez pierś
1720 I     |                    bo żył ciągle jak ofiara paląca się i po takim żywocie Bożym
1721 II    |                     na historii swej jakoby palec Boży położon, uzna, że pomimo
1722 III   |                kilka razy próbował, idąc do Palestyny: krew za Kościół i cywilizacją
1723 I     |                    słowa Chrystusa brzmią w pamięci: „Gdy duszę stracisz, dopiero
1724 I     |                  nich! O, mówmy do nich! O, pamiętajmy o nich! I my kiedyś pójdziem,
1725 III   |                żądającemu odeń relikwii, te pamiętne słowa: „Alboż każda stopa
1726 III   |                czyli naród wszystek w straż pancerną przemienion - najszersza,
1727 III   |                   jednej piersi, pod jednym pancerzem, swobodnie i zgodnie - przebija
1728 II    |               oczewista, że myśl ogłosi się panią ponad wszelkim bytem, ponad
1729 III   |                   możnowładztwa, książętom, panom i soborom biskupim. Z absolutyzmu
1730 II    |                świat pełen królów, książąt, panów, wszechmocnych osobników,
1731 III   |                  koleje; ponad ich dziejami panowało ciągle ono Fatum, które
1732 II    |               zapowiadającą jej nadejście i panowanie w świecie. A tą państw istotą
1733 I     |          ostatecznym znaczeniu Ciało i Krew Pańska udzielana wam. Zaprawdę,
1734 I     |                 wszędzie, gdziekolwiek Duch Pański, jest rzeczywistością nagłą
1735 III   |               Wewnątrz zaś wszędzie kapłany pańskie zasiadające na sejmach,
1736 III   |                    król umiera, prymasujące państwu, przeważnym wpływem radzące
1737 I     |                     osobistość, poświęcacie Panu, a Pan tym trwa niejako,
1738 II    |                świecie ludzkości i historii panują nie mniej wieczne prawa,
1739 II    |                    absolutyzm i nieomylność papieską założył i urządził. Wreszcie
1740 III   |                   jej okręgach rozumowania. Papieża nie ścierpi za Alpami, ale
1741 III   |                      uznał królów i książąt papieżami swymi. - Do dziś dnia król
1742 II    |                     Jeżeli ten, co źle siłę pary obliczy, musi wyskoczyć
1743 II    |                   uczucie, aż znów po wielu pasowaniach się zacznie się przypominać
1744 I     |                    Na ziemi przemiana każda pasowaniem się i bólem, tam zaś łączeniem
1745 II    |                  przemianach i historycznym pasowaniu się. Na drugiej stronie,
1746 II    |                  dochodzi, wewnątrz już nie pasując się z sobą, występuje z
1747 III   |                    dwóch duchów zbiorowych, pasujących się na słowiańskiej widowni
1748 III(1)|                  samodzicrżstwo, auctoritas paterna nieskończona. Rząd wszystkim
1749 II    |               wszystkie stanowiska śmierci. Patrząc wciąż idealną myślą w cel
1750 II    |                  oczewista będzie wszystkim patrzącym, że odstąpił od charakteru
1751 I     |                    lepiej znają, tym więcej pchają, im więcej kochają, tym
1752 I     |                     tygrysich, czyż w locie pędzącego konia nie ma elementarnej
1753 II    |                      by jej zjawienie się i pełń przyspieszyć. Jak dziecka
1754 I     |                 siebie, i zlewa się z nią w pełniejszego ducha, i tak bez końca,
1755 I     |                    Trójca w jakim duchu się pełniła przez pracę, walkę i rozwój
1756 I     |                     nawzajem i dopiero żyją pełno, gdy się połączą i zleją
1757 III   |            religijność wygląda i rozwój jej pełny z siebie zapowiadać się
1758 II    |                     dni nie rozwidnionych a pełnych kojarzenia się odmiennych
1759 I     |                     oderwany, choć nie jest pełnym życiem ni duchem, jednak
1760 II    |                  udział. I przed Chrystusem pewne zasady chrześcijańskie krążyły
1761 I     |                 prawdą, jakoby matematyczną pewnią. Będzie to właśnie uznana
1762 II    |                 mającą, z którego nie tylko pewniki idealne, ale i krew szczera,
1763 II    |                 innym!~Co by z bezpośrednią pewnością dziecku z serca i z ust
1764 I     |                   rozdarciem, rozstrojem, w pewnym znaczeniu oderwaniem, abstrakcją -
1765 II    |                 niebieskie, a drugich złość piekielna i strach?~Na takowe zapytanie
1766 II    |                nawroty, i próby, i pokuty - piekielne zaś stanowiłby bezprzestanny
1767 III   |              pustynie. Śród nich, pomnikiem piekielnej pogardy ku życiu ludzkiemu,
1768 I     |                  nieskończony blask lub też piekielny koloryt. Jak przestrzeń
1769 III   |               rośliny lub głazu jakim cudem piekielnym cofnięty, podobne by w okręgach
1770 II    |         nietwórczości, złego, cofania się i piekła, mógłżeby on, który z Boga
1771 I     |               więcej wszechczyn wszechducha pięknieje, tym bardziej przez was
1772 I     |     nieskończonością bliźnich ci duchów. Im piękniejecie bardziej, tym więcej wszechczyn
1773 I     |                     nieskończenie wyższego, piękniejszego, lepszego. Ale do tego dojść
1774 I     |               chwila szerszy, miłośniejszy, piękniejszy, głębiej uczuty, mądrzej
1775 I     |                    niejako w tym, że tyś Mu piękniejszym i szlachetniejszym wyrósł
1776 I     |                 wciąż myśląc wyższe dobro i piękno, natychmiast je wykonywa
1777 II    |                   grecka, która owo uczucie piękności urzeczywiściła i przepotomniła,
1778 III   |                 swój wydać z siebie wielki, piękny, sprawiedliwy pragnie.~Nie
1779 I     |                    się nam bardziej odkryje pięknym, mądrym, nieskończonym -
1780 II    |                     musi.~Między tymi oboma pierwiastkami, tą duszą i tym ciałem narodu,
1781 II    |                 której to idei jak składowe pierwiastki chemiczne w ciele złożonym
1782 III   |            uwielbieniem, jakby w miłości ku pierwiastkowi dobra nie mogącemu się z
1783 III   |                  tylko na świecie bezecnego pierwiastkowym barbarzyństwem lub przepsutą
1784 III   |              wszelkich odwaga poświęceń. Na pierwiastku dobrego wbrew przeciwne
1785 II    |                     w chwale duch narodowy, pierwowzorny dla innych, zgodny z prawdą
1786 II    |                wykazuje.~Konieczność takich pierwowzorów prawem wiecznym historii,
1787 II    |                   dochodzić znamion takiemu pierwowzorowi koniecznie przynależnych
1788 II    |               kształcie burzy się zjawia. W pierwowzorze, którego kształtów dochodzimy,
1789 I     |               materialistami i idealistami: pierwsi klawiszów się tylko pilnowali,
1790 III   |               trzema szczególnie naznaczone piętnami: że wszędzie zatrudnia je
1791 I     |                następnie przesuwających się piętrami dziejów i kategoriami wyobrażeń,
1792 III   |                   przestwory - coraz więcej piła światła, coraz świetniejszej,
1793 III   |                   więc pracą, a bezustanną, pilną, zjadliwą, wszystkie świata
1794 II    |                  drugich, ten dbać o siebie pilnie, porządnie, systematycznie
1795 I     |                    zacząwszy, jej tylko się pilnować, ją tylko widzieć wciąż,
1796 II    |                  mocarstwami nie będzie się pilnował zysku bytowego, cielesnego
1797 I     |                 pierwsi klawiszów się tylko pilnowali, drudzy generałbasu tylko,
1798 II    |                 słowa Chrystusowego się nie pilnująca, rządzi światem, w którym
1799 III   |                      wewnętrznej treści się pilnuje; rozmaitością gardząc, o
1800 III   |                  moskiewski jeszcze gdy się Piotrem Wielkim nazywał i w nabuchodonozorskiej
1801 I     |               źdźbła zbiera i z nich buduje piramidy, bo wie, że siła jej myśli
1802 I     |                    owszem. Ale trudno jasno pisać o wszystkim, co dotyczy
1803 I     |                    mu wypadało zawsze: albo pisk miasto dźwięku, nieznośny
1804 I     |               obcując z wyższymi duchy, jak Pismo Święte mówi, rosnącej chwale
1805 I     |                   co dasz Bogu, nicością ci płaconym nie jest. Za niższe, coś
1806 II    |                 ostatecznym dziejów naszych planetarnych, ostatecznym dla nas jako
1807 II    |                 Boga chwali i milionami rąk planetę tego wypracowuje na ołtarz
1808 III   |                    kogóż usłuchały wieki? - Platonaż? - Cezara? - Nie, stały
1809 II    |               obojętność, brak osobistości, płci nawet rozeznać nie można;
1810 III   |                   najogólniejszym znaczeniu plemieniem politycznym.~Wtóre, germańskie,
1811 III   |                     głęboko w ich charakter plemienny wkorzenionymi. Co przygotowało
1812 III   |               dopełnić, coś zbudować można.~Plemięśmy słowiańskie religijnym nazwali,
1813 III   |            filozofii umem przetapia w jeden płomień razem. Co bez miłości stać
1814 III   |                    z zasług miecza i rozumu płynącą jak rozskrzydlone żaglami
1815 II    |          przyszłości, już stojący na falach płynącego czasu.~Jeśli więc ludzkość
1816 III   |                      wolność, wola i z niej płynący, stworzenny czyn. Otóż w
1817 I     |                     zaś woli wszechmoc Jego płynie - o ile więc z cząstką tej
1818 III   |             zwierzęcych, że zapragnął czasu płynienie umarnić i wieki nazad sprowadzić
1819 III   |                króla - demokracją, jak fale płynne, ogromne oceanu, a na nich
1820 II    |                   niejako zaszczepia się na pniu, z Bożej łaski wzrosłym,
1821 III   |                    i zbrodnie, zmiękłszy od pobliża Azji, pozbywszy ostatnich
1822 III   |                    nich, że podbój waregski pochłaniają, zmuszają wodzów normandzkich,
1823 II    |                     chwytająca dla siebie i pochłaniająca. Stąd wszyscy cudzoziemcy
1824 III   |                   już, jedno rząd, który ją pochłonął, istnieje bez powodu, bez
1825 II    |                    stawa się innych narodów pochłoniętą cząstką - ależ wtedy nie
1826 III   |                stąpa, choćby i tryumfalnymi pochody przesuwał się przez świat,
1827 III(1)|               między Ojcem a Synem, zarówno pochodzącym od jednego i drugiego, skoro
1828 I     |                 powodu, żadnej przyczyny ni pochodzenia. Owszem, ród ciągnie z Ojca,
1829 III   |                  dojrzał w Europie, tam się pochylał, rozważał, szanował i zdejmował
1830 II    |                 gwałtu, ni bezprawia, jedno pociąga je wyższością uspołecznienia
1831 III   |               przebój, iść naprzód o krwi i pocie czoła na zdobycie dobra,
1832 II    |              mitologicznych i żydowskiej do pocieszenia rodu człowieczego przez
1833 I     |                dzień Ducha Świętego - dzicń pocieszyciela owego, który ma uwielbić
1834 I     |                    samym, który na początku początków świata „unosił się nad wodami”.
1835 I     |                    tylko kierunku, tj. bytu początkowego, który jeszcze się nie pojął
1836 III   |              rozumowania - i im wnikliwiej, począwszy od wyłącznej zasady, ją
1837 I     |          nieskończoności. - Oto niepokalane poczęcie powtarzające się wciąż. -
1838 I     |                Niebo, wyrazić i uwydatnić w poczęciu się niepokalanym, w transfiguracji
1839 III   |                 LUDÓW SŁOWIAŃSKICH~ ~Polska poczęta w łonie Słowiańszczyzny
1840 III   |              niewolę. Żywot zatem narodowy, poczęty w gminowładztwa wyobrażeniach,
1841 II    |                   samej wewnętrznym, tj. na poczuciu się do idei, którą ma przeprowadzić
1842 II    |                    poświęcała. Uznawszy to, poczuje się do niechybnego posłannictwa
1843 III   |           Robespierem i Talleyrandem.~Wtedy poczuł się na siłach - a tak zwierzęco
1844 I     |                stworzone nasamprzód w sobie poczuły, czyż nie nadany im byt?
1845 III   |                    Tak wszelki szatan sobie poczyna i to wszechzłego najkonieczniejszą
1846 II    |                ludzkich społeczeństw.~Okres poczynający się historycznie od Chrystusa,
1847 I     |                       bo od samego początku poczynającymi z możnością postępowego
1848 II    |              starożytny, którego początek w podaniach o raju, dalszy ciąg w monarchiach
1849 III   |                    odbywać.~Jakaż wszystkim podaniom religijnym wspólna treść? -
1850 III   |                      zażądał świat wszystek podbić asyryjskim podbojem, przetwarzającym
1851 II    |                  społeczne podbojem rosną i podbiciu ulegając, bez śladu znikają.
1852 III   |                 szanowane, jednak nigdy nie podbijające fanatyzmem umysłów obywatelskich.
1853 III   |         słowiańskimi. Podbój sam przez nich podbity - w kolebce jak Herkules
1854 II    |               szczętu wyrżniętym, ani nawet podbitym długimi wojny, wysysającymi
1855 II    |                  pomieszaniem się z innymi, podbitymi od nich, pokoleniami: narodowość
1856 II    |                     ziemi zaświeca w pełni, podbiwszy sobie własne ciało i duszę,
1857 III   |                  naród składającej - miasto podbojów przykład niepodległości,
1858 II    |                    kupi i tworzy, nie używa podboju ni gwałtu, ni bezprawia,
1859 I     |                   siebie - pod to znaczenie podciągnięte być mogą wszystkie dalsze
1860 III   |         Nieszczęśliwy, kto się takiej chuci podda. Takowego przedsięwzięcia
1861 II    |                     tam tysiącom zapasów go poddając, stanowi byt narodu, jakoby
1862 III   |                  wszystkie jej luźne ohydy, podejrzliwość, chytrość, zdradę w umiejętny
1863 III   |                    sił nie dostawa - chcąca podejściem, intrygą, udaniem Boga i
1864 II    |             duchowymi siłami społeczeństwa? Podeptane, z tym sroższą oddziaływują
1865 II    |                  niesłychanych wysileniach, podjętych dla otrząśnięcia się z niebytu,
1866 II    |                   do stanu śmierci, któremu podlega wszelki duch szczególny.
1867 III   |                    słów jego imperatora. Do podlejszej mierności w rozwoju, do
1868 III   |                 świecka uległość, sięgająca podłości nieraz. Protestantyzm w
1869 I     |                    wieczną jaźnią, wiecznym podmiotem jest - w Tym, który wygląda
1870 I     |                  wykształcenia się ducha, z podniesienia się jego, ale we wszelkiej
1871 I     |                    rzeczywistości, ku Bogu. Podniesienie się zaś takowe zależy na
1872 I     |                 Boże rosną w Bogu na wieki. Podnosić się i róść co chwila jest
1873 I     |                   zawsze działał po ludzku, podnosząc w sobie wszystkie ludzkie
1874 I     |                przerwanej świadomości owego podnoszącego się ducha. Żywot wieczny
1875 I     |                 stworzeń postępowych, zatem podnoszących się z trudem i powoli, dla
1876 I     |                     zwykle odbywa się takie podnoszenie się i postęp bytów już nastałych
1877 II    |                 warunków jego i metody. Coś podobnego, coś przybliżonego doń stawiając
1878 I     |           twórczejszymi się stają, bo wtedy podobniejsze do Niego, a On tym samym
1879 III   |                   gminowładztwie, o grodach podobnych do rzeczpospolit włoskich
1880 III   |              słowiańskiej widowni rozbratem podobnym zapamiętanemu przez wszystkie
1881 II    |                    w jeden nastrój z innymi podobnymi, wcale swoich odrębnych
1882 I     |                     zie-mi - a któż od razu podoła? - ten musi tego warunku
1883 II    |                   łupiestwem i zdobywaniem, podrasta, bo to jedyny Chrystusowy
1884 II    |           oświecicielem i wtajemniczycielem podrzędnych ludów, musi do najwyższego
1885 II    |                    dowieść, i zechce jednym podrzutem przeskoczyć przez wieki.
1886 I     |                    zamiast ducha i życia za podstawę wszystkiego uznajem czy
1887 III   |                    samowolę swą wszędzie im podstawiać - odtąd loiką konieczną
1888 II    |                      szczególnie tam, gdzie podstęp i chytrość składają rachunku
1889 III   |                   namiętnie srogi i chłodno podstępny, układny, chytry przed potężnymi,
1890 II    |                   polityki, nie chytrości i podstępu w stosunku do obcych państw
1891 III   |              Żółkiewskiego, Sobieskiego. To podwójni ludzie, w jedną i tę samą
1892 I     |                     pierś jedna, co oddycha podwójnym kierunkiem. Te dwa kierunki
1893 II    |                 przedmiotem, a zatem jakoby podwojoną wiarą, dusza ta w grobowej
1894 II    |                     odzyskują, bo naród się podwyższa i dzień Królestwa Bożego
1895 II    |                     który by, postępowo się podwyższając i rozwijając, zdołał przy
1896 II    |            barbarzyńskie, bo wtedy, zamiast podwyższania niższych, sam by się poniżył,
1897 II    |                     Przemienienie ją kiedyś podwyższy, odnowi, uwielbi, ale nie
1898 II    |               każden duch pojedynczy ludzki podwyższył się na członka, że tak się
1899 I     |                     Oczywista, że ono ciało podzieli niejako losy przeważającej
1900 I     |                     nagłą w nieskończoności podzielonej na skończone chwile, byty,
1901 III   |                   mogącemu się z klęsk toni podźwignąć. Moskwa - Polska - oto wiekowe
1902 III   |              zarysach: w literaturze miasto poezji i wymowy śmieszna nadętość;
1903 II    |             stanowisko przeciwne stanowisku pogan. Ci ostatnie tylko skutki
1904 II    |                    ogłady od zamachu wrogów pogańskich lub też takowych, co, choć
1905 III   |                     nim pogańskiego hartu i pogańskiej praktyczności. Zawsze i
1906 III   |                   walczą - chcę powiedzieć, pogaństwa i chrześcijaństwa.~Nic bardziej
1907 III   |             wydobyte spod Krzyżaków i Litwa pogaństwu odjęta, kwapiące się w objęcia
1908 III   |                  nich, pomnikiem piekielnej pogardy ku życiu ludzkiemu, z gruzu
1909 II    |                   zatem w takowych chwilach pogmatwa ze środkiem, doń mającym
1910 I     |                  wpływać na nich. Kościół w pogrzebowych modłach zawsze prosi dla
1911 I     |                 Zaprawdę, ciągle wy się nią poicie i karmicie; Pan żyje tym,
1912 I     |              pamiętajmy o nich! I my kiedyś pójdziem, kędy oni dziś. Ale gdzież
1913 II    |           wysprzeczają, przewalczą, a potem pojednają i spłyną razem w świat jeden
1914 III   |                    wszystkie wole skończone pojednały się z nieskończoną i doskonale
1915 II    |                  narodzie każdym, tak jak w pojedynczym człowieku, wolna wola -
1916 II    |               wstrzyma, bo cokolwiek siebie pojęło, wnet przechodzi do okręgów
1917 I     |                wszechrzeczy, stanie się nam pojętną jasnością, odtajemniczoną
1918 II    |            świeckością, że w swym oderwaniu pojmie siebie królową wszelkiego
1919 II    |            germańskich, nieokrzesanych, nie pojmujących się jeszcze, które na cesarstwo
1920 I     |                 oblewa wkoło sam!~Dotąd nie pojmujem dobrze znaczenia słowa stwarzać.
1921 I     |                 karmi Bogiem i że przez ten pokarm własna jego jaźń silnieje;
1922 I     |                     schwytania i śmierci na pokazanie ludziom, że i najwyższa
1923 II    |                     ustawy, prawa, kształty pokazują się tylko cząstkami wzdychającymi
1924 II    |                    zwłok dalsze usypały się pokłady, na których zjawić się miały
1925 III   |                     jej sztucznie urządzony pokochiwał. Rewolucyjny czy monarchiczny
1926 II    |         Chrystusowymi i, wiecznym powiązane pokojem, czynnie zmierzać do Królestwa
1927 II    |               pierwiastków historycznych: z pokoleń słowiańskich i germańskich,
1928 II    |                  innymi, podbitymi od nich, pokoleniami: narodowość albowiem wszelka
1929 II    |                   po świecie z pokolenia na pokolenie, z epoki w epokę - i tym
1930 III   |       antyeuropejski pierwiastek najechani, pokonani, owładnięci. Zrazu mu ciałem,
1931 III   |                     rycerskości, godności i pokory osobistej, przyniesione
1932 II    |            wszechprzytomność rozumu Bożego, pokrzywdzona ich krzywdą, rozprężystsza
1933 III   |                   Teraz już trzeba było się pokusić o zniszczenie jakiego dzieła
1934 I     |                  każdej chwili i zdarzeniu, pokusie i próbie, o godzinie triumfu
1935 II    |               zawody, i nawroty, i próby, i pokuty - piekielne zaś stanowiłby
1936 III   |                     Żyjąc śród niezmiernych pól, wielkimi miastami nie obwarowując
1937 II    |                człowieczeństwu - nie będzie pola bitwy jednego, na którym
1938 I     |                 dopiero żyją pełno, gdy się połączą i zleją razem. Wszelka martwość,
1939 II    |               nieśmiertelność pod warunkiem połączenia się z Słowem Bożym wszelkiego
1940 II    |                      połączone razem i owym połączeniem już niejako wskazujące przyszłość
1941 III   |               pozostali Słowianie w ścisłym połączeniu z wszędobytem Bożym po całej
1942 I     |                   myśli i biernie z czuciem połączona marzy o rzeczywistości,
1943 II    |                reszcie świata, lecz owszem, połączone razem i owym połączeniem
1944 I     |            jasnowidzenie kiedyś ściślej nas połączy z umarłymi, da nam wiedzę
1945 II    |                     jednym, a tę osobistość połączyć ze światem i świat z nią
1946 III   |                     i głów ściętych, wapnem polanych, wieże stawiali. Jak ślepe
1947 III   |                pruska wojsko nastroił - tak policyjny terroryzm, dotykający w
1948 III   |                   wielkiego czynu, tak samo polityce i filozofii w świecie historii
1949 II    |                    on zatem zejść z widowni politycznej, nie wyczerpnąwszy wcale
1950 II    |                   jedyny Chrystusowy środek polityczny upaństwiania się. Lecz na
1951 III   |                     myśli wyprzedza innych, politycznymi zaś się ociąga i pozostawa
1952 III   |             duchownym, państwo z Kościołem, politykę z chrześcijańską miłością,
1953 I     |                     marzy o rzeczywistości, połowąśmy siebie samych - duszami
1954 I     |               żywota. Musi to być pośredni, połowiczny, nie dopełniony stan. Wszelkie
1955 I     |                 Wtedy przychodzą do nas one połowy pośmiertne duchów, niegdyś
1956 II    |             historii swej jakoby palec Boży położon, uzna, że pomimo grzechy
1957 II    |                   rozdarcia, niższym duchom położonego na to, by się na wyższe
1958 III   |                  biernym trupem u stóp jego położy i woli się przystaniem zgodzi
1959 III   |                     o jedność bytową chodzi Polszcze. Jedność jej moralna zaczyna
1960 I     |               odbywać się w tym pośmiertnym półżywocie. Urodzą się na nowo w taki
1961 II    |                 łatwo nie odbywa - wszystko pomału, trudno, pracowicie, a nadzwyczaj
1962 II    |                    od ciała wszelkim ciałem pomiatać i nim jak niewolnikiem rządzić.
1963 II    |                   przeznaczeniem, wstęp doń pomiesza z jego najwyższym rozkwitem,
1964 II    |                   zaczęła narodowość za ich pomieszaniem się z innymi, podbitymi
1965 II    |                       Gdzież więc te okręgi pomniejsze, gdzie te szkoły duchów,
1966 III   |        przemieniając w pustynie. Śród nich, pomnikiem piekielnej pogardy ku życiu
1967 II    |                    i odkrywania środków, za pomocą których układ wszech świeckich
1968 II    |              późniejsze zdarzenia wywierają pomstę za przeszłe. Za ojców odbywają
1969 II    |                    duszy pośmiertny z wielu pomyłek się składa i one to stanowią
1970 II    |                      Stąd wynikną wszystkie pomyłki duszy onej, która jednak
1971 II    |               wiecznym prawem on przez Boga pomyślan i jakim powołaniem w stosunku
1972 I     |                     głębiej uczuty, mądrzej pomyślany, w urodziwszych kształtach
1973 III   |                przemaga - a chcąc, co tylko pomyśli, natychmiast na oczy obaczyć,
1974 III   |             polityki ziemskiej od wiecznego pomysłu Bożego. Wszystkie ich najstarożytniejsze
1975 II    |             wszystkie dotychczasowe wiary i pomysły, wydobywa się siła, ale
1976 I     |                    jest, co tylko być może. Ponieważ wszystko, więc można o Nim
1977 II    |                   Kościoła - i znów Kościół poniżon przez państwo. Wszędzie
1978 II    |           podwyższania niższych, sam by się poniżył, ulegając ich działaniu.
1979 III   |        przybłotnione, chwyta. Skoro wolność poniżyła się gdzie do gwałtu, nie
1980 II    |               miłości wszystkich błądziła - popchnęłaż świat potężnie, ruszyłażże
1981 II    |                      właśnie zakwitła przez popęd ludu greckiego do wyjścia
1982 III   |              niechrześcijańskie, azjatyckie popędy, z których mieszaniny sam
1983 II    |                   stojącymi w tej epoce lub poprzedniej a niedojrzałymi, obecnie
1984 I     |                 rozbratu - owszem, to walka poprzedzająca zgodę, to tylko przejście
1985 III   |                wojenną głośne we wszystkich porach historii, ono śród epoki
1986 II    |                Będzie to zawrotem od ideału porodzonego przez rzeczywistość do rzeczywistości
1987 III   |            historyczna Słowian osobistość - porównajmy więc ich z tymi dwoma drugimi
1988 I     |                 jeno w przybliżeniu i przez porównanie. Powstanie stąd coś żałosnego
1989 III   |                     utrwalić przychodzi.~Tu porozumiejmy się jaśniej, rozprawmy się
1990 III   |                 innych plemion, zbywa im na portach, na ludnych miastach, na
1991 II    |                   którego wierzy namiętnie, poruczając wynik ostateczny sprawy -
1992 I     |               żadnych innych, wolnością swą poruszających się w czasie, być by nie
1993 II    |                  nieubłagana konieczność go porwała i najwyżej bestwiła się
1994 II    |                  głębiej, nie opuści żadnej pory walczenia z niesprawiedliwością
1995 I     |              wichrów i rozpasanych wiew nie porywa tu i owdzie ich kształtów
1996 III   |                   ludu wyuzdane namiętności porywające lud, ależ ku czemu? - Oto
1997 III   |                   Stąd ciągła, bezspokojna, porywcza działalność, łacno przeradzająca
1998 II    |                   na dusznie już do ziemi i porządku społecznego nie przywiązanych
1999 II    |                   ten dbać o siebie pilnie, porządnie, systematycznie nie może.
2000 II    |              wewnątrz nastrajanie się coraz porządniejsze; ale sameż państwa są tylko
2001 III   |                    dalej. Wiara religijna o porze najgorętszych natchnień
2002 III   |                     ono stara się o ziemską posadę, o rzeczpospolitę, w której
2003 I     |                coraz doskonalej i wyżej jak posągi Boże rosną w Bogu na wieki.
2004 III   |                   historii, mogącego stanąć posągowo obok nadziemskiej postaci