Part

2005 II    |                Będzie nim, nim samym, ale z posetnioną potęgą na świat się wywierającym -
2006 I     |                    życiem ni duchem, jednak posiada pewną potęgę charakterystyczną,
2007 II    |                 musi do najwyższego stopnia posiadać wykształconą i tkliwą władzę
2008 I     |                     własnego, który się już posiadł i opanował całkiem wewnątrz,
2009 II    |                    kłamanych praw do obcych posiadłości. Owszem, nieraz usuwa się
2010 II    |                  temu, które zlepek z kilku posiekanych narodów zamyśla trwałym
2011 III   |                  jakiś odpowie na Watykanie posłowi Rzeczypospolitej, żądającemu
2012 III   |                     święcie, sobie nawzajem poślubionych duchów. Jął się zatraty
2013 I     |                przychodzą do nas one połowy pośmiertne duchów, niegdyś nam znanych -
2014 II    |                   śmierć sama, bo do czynów pośmiertnych i śródśmiertnych go wiodącej
2015 I     |                  później, odbywać się w tym pośmiertnym półżywocie. Urodzą się na
2016 I     |                     na ziemi - może stanami pośmiertnymi, przegradzającymi żywot
2017 III   |              wybieralny - sejmy - sejmiki - pospolite ruszenie, czyli naród wszystek
2018 I     |                    stan żywota. Musi to być pośredni, połowiczny, nie dopełniony
2019 II    |                     i powszechnej jedności.~Pośród zamętu trwającego przez
2020 I     |                     ale na nią zasłużonych. Pośrodku zaś i jako przejście konieczne
2021 I     |                    ziemi stwarzamy coś: oto postanowienia nasze, z których czyny nasze
2022 II    |                    serca i z ust wyleciało, postaramy się udowodnić dalszymi uwagi.
2023 III   |                     kiedy wróg na nich nogę postawi i w błoto przemienione rozdepta.
2024 III   |                     skończoności i czasie - postawił się na miejscu Boga. Tak
2025 II    |                środkami zgodnymi z celem mu postawionym - nie żyłby żywotem, tym
2026 III   |                  siebie, do nikczemniejszej postawy duch zbiorowy chrześcijański
2027 I     |                     objawieniem następnym i postępnym rodzi się w nich, bo myśli
2028 I     |                    czasu. Dla nas, stworzeń postępowych, zatem podnoszących się
2029 III   |                wszystkie koleje historyczne postępuje tropem. Podanie religijne
2030 II    |            wszystkie jego ruchy, rewolucje, postępy, tylko że nie rozprawami,
2031 I     |              wyraził to owymi słowami: „Kto postrada duszę, ten tylko ją odnajdzie”.
2032 III   |                   miłością ciągnący k'sobie postronne ludy. Stąd unie owe nieśmiertelne,
2033 III   |                     właśnie w chwili, kiedy postronny następował nieprzyjaciel
2034 II    |                      nie napada ni grabieży postronnych, nie wynajduje szalbierskich,
2035 III   |                kajdany, musi pod jej biczem posuwać się dalej. W nim też spokój
2036 II    |               czynami historycznymi jej się poświęcał, czyli tak działał, by jej
2037 II    |                niosła drugim i dla nich się poświęcała. Uznawszy to, poczuje się
2038 III   |                    piękna, wszelkich odwaga poświęceń. Na pierwiastku dobrego
2039 II    |         chrześcijańska nauka wołała tylko o poświęcenie dla celu idealnego, zaświatowego.~
2040 II    |                   zabłysło. Nigdzie myśli o poświęceniu siebie samego dla celów
2041 II    |                    na to godzić, by się sam poświęcić dla innych. Wolności więc
2042 I     |                   wszechbyt i wszechmyśl, a poświęciwszy, odzyskuje niejako w tym,
2043 III   |                    siebie. Tego dokonawszy, poszedł dalej, wystąpił na zewnątrz.
2044 I     |                   raju ludzie.~I wyszli - i poszli - i dojdą!~
2045 II    |                   pewną miarą i w mniejszej potędze nie było? Wolna wola wszelka
2046 III   |          germańskich i romańskich statystów potępione, wyśmiane, okrzyknięte za
2047 III   |                   sumienie o tę go doczesną potępionych potęgę przyprawiło. Tym
2048 II    |                 błądziła - popchnęłaż świat potężnie, ruszyłażże go z posad starych,
2049 I     |                      jednak my żyjem; życie potężniejsze niż systemata. Co by powiedzieć
2050 III   |            podstępny, układny, chytry przed potężnymi, mściwy, nieubłagany dla
2051 I     |                    i odpoczynkach, w każdej potocznej i każdej najważniejszej
2052 III   |                pytającym o nic dalszego nad potoczny, obecny wypadek, można by
2053 III   |               Dziejami jego jedynymi dzieje potocznych spojrzeń, ruchów, słów jego
2054 II    |                tylko że nie rozprawami, ale potokami krwi rozlanej je sprowadza
2055 II    |                   razem nie rzuciły się jak potop na rzymskie ogromne obszary.
2056 II    |                     swoich ni też nawet nie potraciwszy wszystkich zewnętrznych,
2057 III   |                  przejścia do młodości, nie potrafią się obronić od koczującego
2058 III   |                  Trójcy swej dozupełnić nie potrafiła1. Własnego ducha żywego
2059 II    |                  które sprowadzić zgonu nie potrafiły.~Drugie, ów rozbłysk, po
2060 II    |              planety - gdyż jest tylko nutą potrzebną do złożenia akordu harmonijnego
2061 III   |              przybory do chwili stworzennej potrzebne lub na gruz dawnych epok
2062 III   |                  samym nie daje sobie czasu potrzebnego do obleczenia jej w ciało
2063 I     |                     było, gdybyśmy tego nie potrzebowali. Stan umarłych jest stanem
2064 II    |                     o sobie, duchy zbiorowe potrzebowały pierwowzoru, który by, sam
2065 I     |                 pomocy. Niezawodnie oni jej potrzebują - bo zawieszeni między dwoma [!]
2066 II    |                     przyobleką organizm nie potrzebujący już umierać, by przeobrażać
2067 II    |                 narodowość albowiem wszelka potrzebuje rozmaitych pierwiastków
2068 II    |                rzeczywistości mającej tenże potwierdzić ideał.~ ~
2069 III   |                     i zlał razem w harmonią potworności. Wyrachowany jak starzec,
2070 II    |                  strony ani też z drugiej o powadze i świętości człowieczeństwa
2071 I     |                  jeden wypadek, sprzeczny z powagą, godnością i wiecznym natchnieniem
2072 I     |                   wstrętach, uniesieniach i powagach, odpowiedziach i zapytaniach,
2073 II    |                       i to nie oddzielone i powaśnione z sobą, jak w reszcie świata,
2074 II    |                    pracowicie, a nadzwyczaj poważnie i surowo się dzieje. Żadna
2075 I     |                  właśnie spokój, jakoby sen poważny a miły, w świecie dusz,
2076 II    |                   Chrystusowymi i, wiecznym powiązane pokojem, czynnie zmierzać
2077 II    |                     uśpione, jakby dzieci w powiciu, występują tylko pod bytu
2078 III   |                   nas te dwa narody - niech powie, o kim to jego germańscy
2079 I     |               której, jako o Duchu Świętym, powiedziano, że zarówno od Ojca i Syna
2080 II    |                  duchy nasze, jakeśmy wyżej powiedzieli, do żywota wiecznego wyrobić
2081 II    |               przeznaczeniu swoim dochodzi.~Powiedzieliśmy wyżej, że takowa chwila
2082 II    |             publiczne bez żadnej nieufności powierzane będą. Stanu osobnego nie
2083 III   |               Chrystusa wyrugować musi znad powierzchni ziemi i siebie samego bóstwem
2084 I     |             głębiach naszego rozumu, czy na powierzchniach zewnętrznej natury, one,
2085 II    |                     tym samym mimo niezgodę powierzchowną wykazując wewnętrznie ukrytą
2086 II    |                   obliczy, musi wyskoczyć w powietrze, cóż dopiero ten, który
2087 II    |                 nadarzonych korzyści, skoro powleczone niesprawiedliwości pozorem.
2088 II    |      rzeczywistością widomą - na tym, co im powodem do bytu i zarazem bytu owego
2089 I     |                    a najbardziej czynem, że powołaną jest do przebóstwienia się,
2090 II    |                     ich silnieje i dopełnia powołania swego - przez rozbrat ich
2091 III   |                 codzienny wykazują przyszłe powołanie, ze wszystkim zgodne: i
2092 II    |                staną się pierwowzorem onym, powołanym do ustalenia na ziemi świętości
2093 III   |                   Następnie z onego rozpadu powraca do cielesnej jedności, zbawiona
2094 II    |                    na ziemi.~Dopiero za tym powrotem na niwy widome a rozszerzone
2095 II    |                 wytykać sobie błędnie drogę powrotu do życia, a to przy ciągłym
2096 III   |              jeszcze, a wtedy w jego umyśle powstaje filozofia najidealniejsza,
2097 I     |                     całość harmonijna, stąd powstała, odkrywa natychmiast, że
2098 II    |                konania, wszystkie śmierci i powstania z niej narodowego uwydatnić,
2099 I     |            przybliżeniu i przez porównanie. Powstanie stąd coś żałosnego i błądzącego,
2100 II    |                 pierwiastków, z których ona powstawa. Brak potęg osobistości,
2101 II    |                    zaś celem Królestwo Boże powszechne i już na ziemi święte, bo
2102 I     |                  proroków, jedność Kościoła powszechnego, zmartwychwstanie ciał,
2103 II    |                   ziemi, który jeden, przez powszechności domaganie się wieczne i
2104 I     |                     Tym, który najrozlańszą powszechnością i wiecznym przedmiotem,
2105 I     |               udzielają się drugim i na tym powszechnym przelewie zasadzon wzrost
2106 I     |                umniejszył, nie mógłby wciąż powtarzać tego samego, to jest wciąż
2107 I     |                    Oto niepokalane poczęcie powtarzające się wciąż. - Oto rodzące
2108 I     |                     życie Jego! Jeszcze raz powtarzam: wy wolę, to jest osobistość
2109 II    |                weszły i zamieszkały w niej?~Powtarzamy: duchy zbiorowe, narody
2110 II    |                 przestały być słowami tylko powtarzanymi, a przeszły do stanu czynów
2111 III   |                 chrześcijaństwo, ona wiosna powtórna rodu ludzkiego, wskrzeszająca
2112 I     |                życia ku drugiemu, czy to ku powtórnemu ziemskiemu, czy też już
2113 II    |                    I PRZESTRZENI~ ~Z całego powyższego ciągu myśli wypada, że czy
2114 I     |                    się do przyszłego żywota powzięciem zamiarów lepszych, ale tych
2115 III   |                   świadoma powodów i celów, pozbawiona władzy ich wcielania, bo
2116 II    |                  zewnętrzne tylko kształty, pozbawione wewnętrznej duszy, pasujące
2117 I     |              czystego, oderwanego zupełnie, pozbawionego myśli i życia, nie spotkać,
2118 I     |                   działać może na nich, jej pozbawionych - bo życia prawem, że się
2119 II    |             magnetyczne, zwykłe duszom bytu pozbawionym, widzenie przyszłości w
2120 II    |                     wprawdzie po ziemi, ale pozbawionymi serca i uczuć ludzkich -
2121 III   |                       Odtąd z nadmiaru złej pozbył się wszelkiej wolnej woli. -
2122 III   |                  zmiękłszy od pobliża Azji, pozbywszy ostatnich śladów męskości,
2123 II    |           rozważając byt swój przemieniony, pozna na historii swej jakoby
2124 I     |                    a im lepiej i głębiej Go poznamy przez ten czyn i twórczość
2125 I     |                     przeszłe, których jasne poznanie mają - lecz nie mogą ich
2126 II    |                    i środek także doskonale poznany i opanowany. W stanie śmierci
2127 III   |                     siebie, najdobitniej je poznasz? - Znarowiony pierwiastek
2128 I     |                   znać Go pełniej musimy, a poznawszy, odkrywszy, dorobiwszy się
2129 II    |                 przekazują jad nienawiści - późniejsze zdarzenia wywierają pomstę
2130 III   |                    swoim ujarzmiciel.~Skoro późniejszymi czasy zetknął się z ogładą
2131 II    |             wysysającymi zeń zniszczeniem i pożogami samą rdzeń jego mocy. Ciało
2132 II    |               powleczone niesprawiedliwości pozorem. Wszędzie, gdzie tylko zdoła,
2133 II    |           przymiotów siostrzyce, objawi się pozorna lekkomyślność, apostolskie
2134 II    |                  długo bez wiadomego skutku pozostać muszą. Będzie to niejako
2135 I     |                   która wiecznie za światem pozostała, tą, która wiecznie stwarza
2136 I     |                      że w każdej z jej Osób pozostałe się znajdują: we wszechbycie -
2137 III   |           zatrudnione przemysłem i handlem, pozostali Słowianie w ścisłym połączeniu
2138 III   |                   nich, one jakby wklęsłymi pozostały? - Znów się odwołamy do
2139 II    |                    gruzów po tym cesarstwie pozostałych i z myśli uwidomionej w
2140 III   |               politycznymi zaś się ociąga i pozostawa z tyłu. Dusza jego poza
2141 I     |                 żywe dzieła. Pracy ludzkiej pozostawionym zostało wykazać dobitnie,
2142 II    |                    wszystko pomału, trudno, pracowicie, a nadzwyczaj poważnie i
2143 I     |                      dorobiwszy się zasługą pracowitą Jego, ukochawszy Go zatem
2144 II    |                    politycznych objawia się pracowite burzenie się i wykształtywanie
2145 II    |                   wiedząc, zawszeż wspólnie pracują i wypracowują się, bo muszą
2146 II    |                    narodu, myślą i tęsknotą pracującej w grobie, musi nastąpić
2147 I     |                   tej myśli, pragną. Gdy to pragnienie, czyli pomysł, urzeczywistnią,
2148 III   |              pogańskiego hartu i pogańskiej praktyczności. Zawsze i wszędzie bardziej
2149 III   |               Wielkiemu - śni się i marzy o prawach, godność ludzką przynajmniej
2150 II    |                  siebie, brył martwych, nie prawami życia, ale tylko mechaniki
2151 III   |                     których się tych idei i prawd chwilowe, ziemskie przekrzywy
2152 III   |               wszystkich Słowian, duchem od prawdopodobieństwa jakiej bądź wygranej nad
2153 II    |                      czyli żyje prawdziwie. Prawdziwe albowiem życie jest ciągłym
2154 I     |                  Trafiłżeby kiedykolwiek do prawdziwej muzyki? Jedno z dwojga by
2155 I     |              których czyny nasze wypływają; prawdziwymi stworzycielami jesteśmy
2156 II    |                    uczuć ludzkich - a prócz prawnego pojęcia, żadnego innego
2157 II    |                 walka jedności z mnogością, prawowiary z schizmą i kacerstwami;
2158 III   |               odrzucają Chrystusa - owszem, prawowiernymi, gorącymi, rycerskimi są
2159 II    |                 sobie, do przeświadczenia o prawowitości, nietykalności i samodzielności
2160 II    |                    odpowiadającym wiecznemu prawu siły już znanej i dlatego
2161 I     |                    prawa, które jest życiem prawym - bo zmartwychwstał widomie
2162 II    |                   myśl oderwaną zaprzeczyć, precz z świata wyrzucić, zatracić
2163 I     |                    tym wzrost łatwiejszym i prędszym się stawa. - Nie innym prawem
2164 I     |                     w nich - tym wyraźniej, prędzej, dotkliwiej życie w nich
2165 II    |                  ludy, plemiona stojące pod pręgierzami, na których napisano: „państwo",
2166 III   |                   marzyć ani też gwałtownie próbami na chybi trafi rozprowadzać,
2167 I     |               chwili i zdarzeniu, pokusie i próbie, o godzinie triumfu i o
2168 III   |                    i bitew było z nim warto próbować poza murami miasta. Słowem,
2169 III   |                  tego, co Zachód kilka razy próbował, idąc do Palestyny: krew
2170 II    |                      niesprawiedliwymi, jak proch sypki rozlatującymi się,
2171 III   |               wszystkie świata starożytnego próchna i wszystkie niechrześcijańskie,
2172 II    |                    w nią przyoblec, a potem promienieć jej jasnością dokoła - stąd
2173 II    |                     przejętym. - Kościół to proroctwo uwidomione - to posąg granitowy
2174 II    |               wierzy w jednego Boga i wciąż prorocy mu o przyszłej, jednej ludzkości
2175 III   |                  ludzkości, zawsze wszelkie proste, nie spaczone uczucie prawdy
2176 III   |                   okrzyknięte za utopią lub prostoduszność. W istocie, do pewnej chwili
2177 I     |                wyższe pojęcie katolickie od protestanckiego, kiedy zaleca modlić się
2178 III   |                  sięgająca podłości nieraz. Protestantyzm w tej samej chwili, w której
2179 I     |                    ta rosnąca chwała to nie próżność, to nie umarła litera chwały.
2180 III   |                  przywłaszczał sobie. Tak z pruska wojsko nastroił - tak policyjny
2181 III   |                     owe nieśmiertelne, stąd Prusy wydobyte spod Krzyżaków
2182 III   |                   sejmach, gdy król umiera, prymasujące państwu, przeważnym wpływem
2183 II    |                  zdrady, kłamstwa, interesu prywatnego jakiejś rodziny pojedynczej,
2184 III   |           dziarskich czynów mierniuteneńkie prywaty; miasto odwagi okrucieństwo,
2185 II    |              ziemskiego urzeczywistnienia i przcz to samo historia wkracza
2186 I     |               odeszli nie do świata jeszcze przeanieleń, ale dopiero do świata dusz.
2187 I     |                   przemienienie jego, czyli przeanielenie, stan, w kiórym każda chwila
2188 II    |                    to rozwiązanie zależy na przeanieleniu pojedynczych tychże samych
2189 III   |                cierpliwość, brak mściwości, przebaczanie uraz, z rzadkimi wyjątki
2190 I     |                    Jednak im więcej się ich przebędzie, tym wzrost łatwiejszym
2191 II    |                     w konspiracją szatańsko przebiegłą przeciw niemu związanych,
2192 III   |                  Pełni żywota nie urodzi ni przebiegłość dyplomatyczna, ni najdzielniejsze
2193 I     |                 czynem, że powołaną jest do przebóstwienia się, skoro zgodzi się i
2194 I     |                      niebo dusz, duchów zaś przebóstwieniem będzie żywot wieczny, przemieniający
2195 I     |               wcielon w człowieka, człowiek przebóstwion w Boga, jedno i drugie zarazem
2196 II    |                   wieczną? - Nie - musiałby przebudzić się znów i znów zacząć zawód
2197 II    |                    zupełnie taką samą kolej przebyć musi jak osobniczy, jeśli
2198 III   |             bezloiki. Kto celem sobie obrał przebydlęcenie ludzkości, ten wprzód Chrystusa
2199 I     |                  myśli, ciała i duszy wieki przebyliśmy. Harmonijny duch tylko o
2200 II    |                  ból śmierci, który w końcu przebyty i przezwyciężony być musi.
2201 I     |                   Trójcy Bożej, uwidomioną, przebywającą, żyjącą i umierającą na
2202 III   |                    dwa prądy, te dwie dusze przebywające w jednej piersi, pod jednym
2203 I     |          przedstawion i ukazan. Dlatego nie przechadzał się z pułkami anielskimi
2204 I     |                  przez tysiączne i straszne przechodzić koleje, a jak jemu, tak
2205 III   |                    ci ostatni przewodniczą, przechowało najwięcej podań ze starożytnego
2206 II    |                     świadomości o sobie nie przeciągając poza grób swój. Również
2207 I     |                   rozdzielone, ale utajone, przeciążone przewagą jednego tylko kierunku,
2208 II    |            konspiracją szatańsko przebiegłą przeciw niemu związanych, czyhających
2209 III   |                    Wtóre, germańskie, wbrew przeciwnego usposobienia, o kształt
2210 I     |                    życie nastaje. Z kończyn przeciwnych wszechświata biegną ku sobie
2211 I     |                  samym względem przemaga? W przeciwnym więc kierunku, w myśli oderwanej
2212 I     |              człowieku są one rozdzielone i przeciwpostawione sobie, ale na to, by się
2213 I     |                   wyrzuty, nadzieje, błędne przeczucia, wszystko, co tylko urodzić
2214 III   |               zawierające w głębiach swoich przeczuciową dążność do urzeczywistnienia
2215 I     |                  należycie dotąd. Kościół w przeczuciu swym takowe stany czyśćcem
2216 III   |                  wciąż. Wszystko to i razem przeczuwa i natychmiast wykonywa.
2217 I     |             zawikłanego, rozdarty zaś tylko przeczuwać błędnie potrafi, co spokój,
2218 III   |                  Jak ślepe moce natury, nie przeczuwani, nieodwracalni, nagłym spadali
2219 II    |                     w grobie, musi nastąpić przede wszystkim rozświetlenie
2220 III   |             charakteru swego, religijnością przedmiotową nie była. Zdarzały się tylko
2221 III   |                ciału przedmiotowemu i duszy przedmiotowej historii czegoś nie dostawa,
2222 III   |                  temu, że tak powiem, ciału przedmiotowemu i duszy przedmiotowej historii
2223 III   |                     stworzenny czyn. Otóż w przedmiotowym świecie takim duchem - taką
2224 I     |                    podnieść się mają, długo przedmyśliwać w sobie – ni też niższe,
2225 III   |                  jest właśnie, a ją udaje i przedrzeźnia, fanatyzm, tak działał -
2226 II    |                  nas do swego narodu. Życia przedrzyźniać ni udać nie sposób tak,
2227 III   |                takiej chuci podda. Takowego przedsięwzięcia albowiem ani ideą, ani zamysłem,
2228 II    |                    innych plemion. Byt jego przedśmiertny powinien zatem znakomitą
2229 II    |             rozmaicie stopniowanym i różnie przedstawiającym się według miary wyrobu
2230 I     |                  człowieku zaś wszystko się przedstawiało pod postacią wszechbytu
2231 III   |                     w okręgach przyrodzenia przedstawił zjawisko. Odtąd się coraz
2232 I     |                   nadeszłego jeszcze, w Nim przedstawion i ukazan. Dlatego nie przechadzał
2233 I     |                    Myśl tylko i życie w nim przedstawione pod wyłączną postacią bytu.
2234 I     |                  zakochują się w Tym, który przedwiecznym i zawiecznym, i nadwiecznym
2235 II    |                  jej zapomnieć o wszystkich przedwstępnych kształtach i rozwojach uspołecznienia,
2236 II    |             wszystkich swoich granicach nie przedział i odstrychnięcie, ale zbliżenie
2237 I     |           dosłużonych i dokształconych już, przedziwna jednia i myśli i bytu, wyborny
2238 III   |                     dawną duszę swą, piękna przedziwne uczucie, inną całkiem treść
2239 I     |         przemienianiem się następnym, coraz przedziwniejszym, duszy i ciała, przy wszelkiej
2240 II    |                     z stworzeniem, stanowił przedziwność Bożej istoty. Dwie to były
2241 III   |                  jej dążnościach wszystkich przegląda wciąż, co stanowi cechę
2242 I     |                   organizmach śmierć, która przegradza jedne stany ducha od drugich.
2243 I     |                  może stanami pośmiertnymi, przegradzającymi żywot ziemski czy od innych
2244 I     |                Dlatego nie zwycięstwem, ale przegraną ciągłą zwyciężał wszędzie -
2245 I     |             wiecznie w drugą się przelewa i przeinacza, byt rozkwita w myśl, myśl
2246 III   |                  nigdy z nich żadnej treści przejąć nie raczył. Ale za to kształty
2247 II    |                    być, teraz nie być mogą. Przejąwszy się prawdą oną, która już
2248 III   |                  stąd głęboką bogobojnością przejęci. Zatem już w ich rodzimym
2249 II    |                     bytem, trzeci walki tej przejednaniu i zrośnięciu strun walczących
2250 II    |                  choć chrzest przyjęli, nie przejęli się jeszcze chrześcijańską
2251 II    |                    wiary ubóstwiały naturę, przejęte wrażeniem życia rozlanego
2252 II    |                   Bożym, przez pierś ludzką przejętym. - Kościół to proroctwo
2253 III   |                   przekrzywy objawiały, rad przejmował. Na tym właśnie zależy ciągła
2254 III   |             zosobiścił w krwi germańskiej - przejściowy rozłam między myślą a bytem,
2255 I     |          Pośrednikiem zatem w istocie w tym przejściu między łaską a miłością,
2256 III   |                wszystka we własny swój rząd przekarla i zwęża. Jej nie ma już,
2257 II    |                 Ludy i wieki nawzajem sobie przekazują jad nienawiści - późniejsze
2258 II    |                    już nie tylko wiary, ale przekonania i myśli dowodzącej przedmiotem,
2259 II    |                   wolą - między uciśnionym, przekonanym, że musi sprawiedliwość
2260 III   |                   ból, doznany przez wieki, przekonywa ich, że miłość bez czynów
2261 III   |                    prawd chwilowe, ziemskie przekrzywy objawiały, rad przejmował.
2262 I     |                  nie jest i staje się tylko przełamanym, ale nie do Boga przez śmierć
2263 I     |                   Nim a tobą wiecznie krąży przelew udzielającego się żywota.
2264 I     |                  Jedna wiecznie w drugą się przelewa i przeinacza, byt rozkwita
2265 II    |                   między te ludy roznosić i przelewać wyższą oświatę, ową zdobytą
2266 I     |                  chwile, byty, stany, które przelewają się w siebie coraz chyżej,
2267 I     |                  znać połączenie obu natur, przelewanie się ciągłe jednej w drugą~-
2268 I     |                 drugim i na tym powszechnym przelewie zasadzon wzrost każdego
2269 II    |                   to wieków ujść musi, ileż przemian, klęsk, burz się zdarzyć,
2270 I     |                   wykonywa czynem. Na ziemi przemiana każda pasowaniem się i bólem,
2271 II    |                      sobory w niezgodzie, w przemianach i historycznym pasowaniu
2272 I     |                harmonijnego, pełnego ducha, przemieniać naszą istotę w coś niezmiernie
2273 III   |           najszersze i najludniejsze krainy przemieniając w pustynie. Śród nich, pomnikiem
2274 III   |                  ludzkiego, wskrzeszająca i przemieniająca umarłe ciało starożytności
2275 I     |                  nieskazitelne, coraz wyżej przemienialne, nie może na żaden sposób,
2276 I     |                   już śmiercią - który jest przemienianiem się następnym, coraz przedziwniejszym,
2277 II    |                 państwa, mocarstwa, ludy, i przemienić się będą musiały na Chrystusowości
2278 I     |                  itd. Są to tylko rozwoje i przemienienia następne ludzkości - można
2279 II    |             rzeczywistości nie odmianą, ale przemienieniem i rozszerzeniem słowa Chrystusowego.
2280 II    |                  zbiorowe, tak jak osobnicy przemienili się na chrześcijan przed
2281 III   |                   wszystek w straż pancerną przemienion - najszersza, najmiłosiemiejsza
2282 II    |                   ludzkość, w jeden kościół przemieniona na ziemi, czymże, jeśli
2283 III   |                 nich nogę postawi i w błoto przemienione rozdepta. Samo nawet chrześcijaństwo,
2284 I     |                 zaraz nie zmartwychwstaje i przemienionego, anielskiego ciała nie przybiera,
2285 II    |            przeszłości, rozważając byt swój przemieniony, pozna na historii swej
2286 II    |               zawodów, opadnień sił myśli i przemiennych dźwigań się jej, nie dojdzie
2287 II    |                     duszy od ciała i długie przemieszkiwanie w grobie innego nie mają
2288 III   |               rozskrzydlone żaglami okręta, przemijające wciąż. Wszystko to i razem
2289 III   |              rozświecała świata ciemności i przemijała. Nie osadziła się nigdy
2290 III   |                 niej się wlecze śród wieków przeminionych. Stąd ciągły z Francją spór
2291 III   |                      że od wieków uciska je przemoc obcego czy swojskiego jarzma
2292 III   |                    której się spod duchowej przemocy Rzymu wydzierał, w której
2293 I     |                przepłakali, przewcstchnęli, przemodlili, przenadziej owali lub przeodpokutowali
2294 I     |                  takimi zdolnościami, jakie przemyślali, przepłakali, przewcstchnęli,
2295 III   |                      ani w filozofii, ani w przemyśle, ani w żadnych wynalazkach
2296 III   |                   inne plemiona zatrudnione przemysłem i handlem, pozostali Słowianie
2297 III   |                 tylko nad ideą duma, marzy, przemyśliwa - zawsze w nią się zatapia
2298 III   |                     zarówno zdatne do roli, przemysłu i handlu, sławą wojenną
2299 I     |                przewcstchnęli, przemodlili, przenadziej owali lub przeodpokutowali
2300 I     |                   poświęca, nigdy woli Swej przenajświętszej - to ty Jemu czynisz - ale
2301 I     |                Bogiem jednym, całym, Duchem przenajświętszym, tym samym, który na początku
2302 II    |                  wpływy tylko tak łacno doń przenikać będą, nigdy zaś niższe,
2303 I     |                   może szybkości, lotności, przenikliwości dostanie – jednak przy tym
2304 II    |            olbrzymio złożony i duchem Bożym przenikły na ziemi. - Stąd wynika
2305 II    |                potrzebujący już umierać, by przeobrażać się, muszą dojść do takowego
2306 II    |             rozwijając, zdołał przy ciągłym przeobrażaniu się zachować jaźń jedną
2307 II    |                     na to, by się na wyższe przeobrazili.~Nikt albowiem bez namysłu
2308 I     |          przemodlili, przenadziej owali lub przeodpokutowali w sobie przez ten czas czyśćcowy -
2309 I     |                     właśnie ich zlewem, ich przepajaniem się wiecznym, ich wzajemną
2310 III   |               zatknął na czole i dopadł dna przepaści, w którą od tylu wieków
2311 I     |                    Nie - one zaczerpnięte w przepaściach Jego wszechbytu i wszechmyśli.
2312 I     |                  przepisie danym, modlitwie przepisanej, przypowieści opowiedzianej,
2313 II    |               wszechmyśli Bożej, objawionej przepisem Zbawiciela, z bytem rzeczywistym
2314 I     |                     każdym słowie, w każdym przepisie danym, modlitwie przepisanej,
2315 I     |            zdolnościami, jakie przemyślali, przepłakali, przewcstchnęli, przemodlili,
2316 II    |                     się jej, nie dojdzie do przepojenia się Chrystusowością swą
2317 III   |                ciemności od siebie, ale ich przepojenie sobą tak, by same stały
2318 II    |                  piękności urzeczywiściła i przepotomniła, właśnie zakwitła przez
2319 I     |                     kłamie ludziom, a on im przepowiadał rzeczywisty ich cel! I wyszli
2320 III   |                     od wyłącznej zasady, ją przeprowadza, tym srożej się obłąkiwa. -
2321 I     |              Chrystus nic nic dowodził, nie przeprowadzał wiary przez wszystkie okręgi
2322 I     |              niezawodny, a których ujęcie i przeprowadzenie zowie się mądrością, która
2323 I     |               noszącą - jeśli ta osobistość przeprowadzi to prawo przez wszystkie
2324 III   |           pierwiastkowym barbarzyństwem lub przepsutą zgrzybiałością, wszystko,
2325 II    |              odbierania wrażeń i odebranych przerabiania i udzielania innym. Lecz
2326 I     |                 swej do Boga wciąż sami się przeradzają, rodzą się na nowo z siebie
2327 III   |                 porywcza działalność, łacno przeradzająca się w gwałt i okrucieństwo.
2328 I     |                   co tylko jest i być może, przerasta i oblewa wkoło sam!~Dotąd
2329 II    |                    część jego ludności albo przerobiło na słabych i nieodważnych
2330 II    |              później nastąpić mające losy i przeroby państw świeckich. Rozstrój
2331 II    |                     ten stosunek zewnętrzny przerwan, wszystek człowiek sam znika.
2332 I     |             zachowaniu nigdy już niczym nie przerwanej świadomości owego podnoszącego
2333 II    |                    ciągłe jarzmo, ucisk bez przerwy - wszędzie chuć zwierzęca,
2334 I     |                    który jest postępem, nie przerywanym już śmiercią - który jest
2335 II    |                czyśćcowym swym grobie. Owóż przesada nieuniknięta, o której wspomnieliśmy
2336 II    |                     nieraz myśli i dążności przesadne, zbytnią wyłącznością napiętnowane,
2337 II    |                   być nie może - on żadnymi przesądy, jakby murem chińskim, się
2338 I     |                 właściwą - wyraża niejako w przesadzie i nadużyciu prawdę swoją
2339 II    |                     zechce jednym podrzutem przeskoczyć przez wieki. Widzenie ciągłe,
2340 I     |                ledwo się zjawi, już ją duch przeskoczył. - Każda miara, ledwo nastanie,
2341 III   |                     posępnych wojen, zdrad, prześladowań, rzezi religijnych i politycznych
2342 II    |                  napiętnowany męczeństwem i prześladowaniem, skoro śmierć i zmartwychwstanie,
2343 III   |                   które łagodnych i cichych prześladuje na ziemi, nim ziemia według
2344 III   |                 kształt jakiś zwierzchni, a prześlepiając wieczną treść jego, z której
2345 I     |           nieuznania osobistości w Bogu, do prześlepienia wolności i w Nim, i w nas
2346 II    |                  przesłonięta, staje się za przesłon usunięciem gorejącą i widną
2347 II    |               tajemnicy, gdyż prawda, dotąd przesłonięta, staje się za przesłon usunięciem
2348 I     |              wyższym duchem. Nigdy więc nie przestają ukazywać się i rozwijać
2349 II    |           Zbawiciela przypaść na to, by one przestały być słowami tylko powtarzanymi,
2350 III   |                    dłutować w posąg własnej przestarzałości zgniliznę. Związał więc
2351 II    |              zmysłów - aż świat ten zmysłów przestarzały upadnie i zaginie – po tym
2352 I     |                  też piekielny koloryt. Jak przestrzeń i cała obrazowo przesunąć
2353 III   |                 coraz się szersze rozlewała przestwory - coraz więcej piła światła,
2354 I     |                  przestrzeń i cała obrazowo przesunąć się może przed nią, tak
2355 I     |                     od razu, jeno następnie przesuwających się piętrami dziejów i kategoriami
2356 III   |               choćby i tryumfalnymi pochody przesuwał się przez świat, coraz głębszym
2357 II    |                   wiedzy pełnej o sobie, do przeświadczenia o prawowitości, nietykalności
2358 III   |                      jakoby mistyczna, choć prześwieciły nad nią słońc tylu promienie?
2359 I     |                     ludzkości na ziemi, nie przeszedłszy przez ono Królestwo tu,
2360 II    |                    i nie wymiarkuje, że nie przeszła jeszcze przez wszystkie
2361 III   |                     wszelkim filozofii umem przetapia w jeden płomień razem. Co
2362 III   |           możnowładztwem. Tatarów zastępuje przetatarszczone Wielkie Księstwo Moskiewskie.
2363 I     |                    siła jej myśli wieczność przetrwa, gdyż myśl jej prawdą jest -
2364 II    |                   zadrgnie wiedzą o sobie i przetwarzać się nią świadomie zacznie,
2365 I     |                 wiją się i rozwijają się, i przetwarzają z mocy wewnętrznej, z ducha
2366 III   |                 podbić asyryjskim podbojem, przetwarzającym życie wszelkie w rzecz bez
2367 I     |               anielstwa i wszystkich innych przetworzeń się duchowych w nieskończoności
2368 I     |                  tego, by stać się po wielu przetworzeniach duchem i życiem. Myśl tylko
2369 II    |                   rozpoznają, wysprzeczają, przewalczą, a potem pojednają i spłyną
2370 I     |              wychyla naprzód i wyraźni, ale przeważa dusza nieuwyraźniona albo
2371 I     |                 ciało podzieli niejako losy przeważającej duszy, wielkiej może szybkości,
2372 II    |                 wynikała, choć im hołdowała przeważnie - w istocie byt w niej przemaga.
2373 III   |                umiera, prymasujące państwu, przeważnym wpływem radzące we wszystkich
2374 I     |                   przemyślali, przepłakali, przewcstchnęli, przemodlili, przenadziej
2375 II    |       przypuszczeniem naszego rozumu, tylko przewidywaniem czegoś, bez czego historia
2376 II    |                     którym biskupy rządzili przewładnie, prawie się do Rzymu wcale
2377 III   |             Francuzów, a któremu ci ostatni przewodniczą, przechowało najwięcej podań
2378 II    |                wypada, że się stanie jakoby przewodnikiem ciepła i światła duchowego
2379 II    |                    jakaś, świeżo narodzona, przewracająca wszystkie dotychczasowe
2380 II    |                  nie może. Nie miałby potęg przeznaczenia swego - nie władałby środkami
2381 II    |                   sądzić o sobie i rozumieć przeznaczenie swe - i dlatego też właśnie
2382 II    |                  gdy on do wiedzy o sobie i przeznaczeniu swoim dochodzi.~Powiedzieliśmy
2383 II    |                  nie dochodzi do całej mocy przeznaczonej sobie osobistości i stawa
2384 I     |                    żywymi, nieśmiertelnymi, przeznaczonymi do anielstwa i wszystkich
2385 II    |                    który w końcu przebyty i przezwyciężony być musi. I dusza ona narodowa,
2386 II    |                 żywotem, tym właśnie, który przeżyć musi, by do śmierci się
2387 II    |                   łono śmierci, nie był już przeżył ciągu długiego wieków i
2388 III   |                    budować świątynią nową z przeżytych już żywiołów. Kiedy romańskie
2389 III   |                   rzymscy mędrcy i statyści przezywali takie pojęcie święte Królestwa
2390 I     |               ramiona Jego, istnie ludzkie, przybili do krzyża. Druga tylko Osoba,
2391 II    |                 historii. Chrystus, na nowo przybity do krzyża przez ludzkie
2392 II    |                  dzień Królestwa Bożego się przybliża, za czym i rozwiązanie historii
2393 II    |                  metody. Coś podobnego, coś przybliżonego doń stawiając na ziemi,
2394 I     |                    zawsze rozumiem: w pełni przybliżonej, bo to tylko pełnią w porównaniu
2395 III   |                  tylko złe, doń przypadkiem przybłotnione, chwyta. Skoro wolność poniżyła
2396 III   |                trudem gromadzić przez wieki przybory do chwili stworzennej potrzebne
2397 I     |                     po zmartwychwstaniu był przybrał. W tym znak, że na wieki
2398 II    |                  nastrojem żywym i trwałym, przybranym tu przez myśl Bożą jakąś,
2399 I     |                    a tych naszych kształtów przyciągnieniem i zwierzchnią obwijką będą
2400 II    |                 dopóki niepojęte w tej swej przyczynie i celu. Państwo być tylko
2401 I     |                 Osobą rozumu dla nas, osobą przyczynowatości i wynikliwości, nakazującą
2402 I     |                     wszystko to już się nam przydarza we śnie i w jasnowidzeniu
2403 III   |                 plemienny wkorzenionymi. Co przygotowało plemię romańskie i germańskie,
2404 II    |              wiecznego. W szkole odbywa się przygotowanie do tej przyszłości i musi
2405 II    |                      z czegoś już danego, z przygotowanych zasobów, z utworzonego już
2406 II    |               swojej istności, losami swymi przygotowywa i niejako objawia później
2407 I     |                   żywy, blady, magnetyczny? Przyjdzie chwila, w której to się
2408 III   |               pomocy. Przed chrześcijaństwa przyjęciem już w nich coś chrześcijańskiego -
2409 II    |                  takowych, co, choć chrzest przyjęli, nie przejęli się jeszcze
2410 I     |                   może nań, tylko go czuć i przyjmować go w siebie. Stąd mar i
2411 III   |           wprzęgąjąc, ale najsprzeczniejsze przyjmując, uznając i kojarząc.~I tak
2412 III   |                    i utrwalon -prawda tylko przyjmuje się naprawdę. To tylko życiodajnym,
2413 III   |                  trzeciego, na to, by mogły przyjść do siebie i przepoić się
2414 III   |           usposobieniu tkwią one dwa główne przykazy, zakon cały zawierające,
2415 III   |                wieki później, wciąż tylko o przykładach cnoty i nieugiętości rzymskiej
2416 II    |               wolnością ustaw, słowem, mocą przykładu. Uniami, nie łupiestwem
2417 III(1)|                    tylko od wszechmocy, bez przyłożenia się wszechmyśli, początek
2418 II    |        najprzedniejszą. - Nigdy ten naród w przymierzach swoich z innymi mocarstwami
2419 II    |                   on też, idąc za światłem, przymierze z nim wieczne swoje przenosić
2420 I     |                     sobie wszystkie ludzkie przymioty do boskości - i takim sposobem
2421 III   |                     prawach, godność ludzką przynajmniej w ich osobie zabezpieczających. -
2422 II    |                    pierwowzorowi koniecznie przynależnych i kształtu najlepiej doń
2423 III   |               wstrętem i strachem, jaki się przynależy bliskej napaści złego, a
2424 I     |                    nich i ułatwi nam sposób przyniesienia im ulgi, pociechy, pomocy.
2425 III   |                godności i pokory osobistej, przyniesione światu przez chrześcijaństwo,
2426 I     |               zasługi, które nam rozum Boży przyniósł. To zlanie się zaś harmonijne
2427 I     |                  wzrosły i owoc rzeczywisty przyniosły - nigdy, jak bohater, nie
2428 II    |                     że takowa chwila zwykle przynosi rozdarcie i w kształcie
2429 II    |              przymiotów nie tracąc, owszem, przynosząc je w uzupełnieniu i najprzedziwniejszym
2430 II    |                     i obiecujących pomoc, a przynoszących zdradę, szczególnie przez
2431 II    |                     Ducha, którego zesłanie przyobiecał Chrystus - i będąc przejściem,
2432 II    |                  Sam musi naprzód się w nią przyoblec, a potem promienieć jej
2433 II    |                 sobie. Nim pojedyncze duchy przyobleką organizm nie potrzebujący
2434 II    |              kształtów dochodzimy, ona musi przypadać właśnie, kiedy i śmierć
2435 II    |                    i kształtu najlepiej doń przypadającego, w jakiejże postaci, z jakimże
2436 III   |                     wyłącznie za doczesnymi przypadki ni też fanatycznie zapatrzone
2437 III   |                   wszelkiego tylko złe, doń przypadkiem przybłotnione, chwyta. Skoro
2438 II    |                     mnóstwa chorób, trudów, przypadków i zadanych ran, które sprowadzić
2439 III   |                     się rodzi nie jako traf przypadkowy nijako nadgroda. przyznana
2440 II    |                  wolą ludzką, do woli Bożej przypadłą, ożywione - czyli nastrój
2441 II    |                    pytam się, kiedyż by ono przypadło? Gdyby przed zjawieniem
2442 II    |             nastąpić długa walka, zanim one przypadną do siebie i jednomyślnie
2443 I     |                  rosnącej chwale się Swojej przypatruje. Ale ta rosnąca chwała to
2444 II    |                  świata żywych, a co chwila przypomina się im, jednych zaś wtedy
2445 II    |                 pasowaniach się zacznie się przypominać ludziom, że na to, by dojść
2446 III   |                   królów mianują Cezarami i przypominają im Brutusów. Jak ludzie
2447 III   |                    i rycerz średniowieczny. Przypomnieć sobie tylko Zamoyskiego,
2448 I     |                      modlitwie przepisanej, przypowieści opowiedzianej, w każdym
2449 III   |                 doczesną potępionych potęgę przyprawiło. Tym znak sobie antychrystowy
2450 II    |                   tylko dotychczasowe nasze przypuszcza cofania się i upadki, i
2451 I     |                rozważał, lub też, nigdy nie przypuszczając istnienia żadnych klawiszy,
2452 II    |                Jestże taki pierwowzór tylko przypuszczeniem naszego rozumu, tylko przewidywaniem
2453 III   |                    ludzka sama przez się, z przyrody swej, z charakteru swego,
2454 III   |             cofnięty, podobne by w okręgach przyrodzenia przedstawił zjawisko. Odtąd
2455 I     |                     nazywać cudem, wprost i przyrodzono wynika z wykształcenia się
2456 III   |             upadkiem moralnym. Zmysł sztuki przyrodzony Grekom, zatraciwszy dawną
2457 II    |                 zacznie, musi bezświadomie, przyrodzonym, bezpośrednim sposobem,
2458 I     |                   człowieka i jaźnią ludzką przyrosłą do tej drugiej osoby? -
2459 I     |                   nie rozkładając. Można by przyrównać te dwa kierunki do oddechu.
2460 II    |                    jej zjawienie się i pełń przyspieszyć. Jak dziecka nie nazwiem
2461 II    |                  oderwanej, a ku nowemu się przysposabiającej w czyśćcowym swym grobie.
2462 I     |                  być dla umarłych całkowite przystąpienie do nas i zupełne uwidomienie
2463 III   |                  związanym i spojonym jest.~Przystąpił więc do rozerwania w jedno
2464 III   |                      ale nadzieję mają, nie przystawszy w głębi sumienia na rozdział
2465 II    |                    więc warunkami dla duszy przystępującej do myślenia o takim organizmie
2466 II    |                 celem najwyższym, idealnym, przyszłym narodowości wszelkiej, jeśli
2467 II    |                 myśl o jej związku z losami przyszłymi duchów naszych pojedynczych,
2468 I     |                  wewnątrz, więc na zewnątrz przytomnie, swobodnie i zgodnie z wolą
2469 I     |                    duchach stworzonych, tym przytomniejszym w nich, im one bardziej
2470 II    |                 życie. - Brak całości, mimo przytomność pierwiastków, z których
2471 II    |                  rozstrzygnąć mogą, bez jej przytomności. Stawać na nich będzie ostatkami
2472 I     |             rzeczywistości. On wszechduchem przytomnym we wszystkich duchach stworzonych,
2473 I     |                słyszeli Go własnymi uszyma, przytrzymali rękoma, żelaznymi gwoździami,
2474 I     |                     choć do pewnego miejsca przywiązana, w danej chwili może wszechmyślić
2475 II    |                  zawsze przykład dawać będą przywiązania do ziemskiej ojczyzny i
2476 I     |                    bądź uczuciach, myślach, przywiązaniach i wstrętach, uniesieniach
2477 II    |                    porządku społecznego nie przywiązanych i szukających pociechy w
2478 III   |                     natychmiast uwielbiał i przywłaszczał sobie. Tak z pruska wojsko
2479 III   |                przypadkowy nijako nadgroda. przyznana jakiemu wielkiemu człowiekowi,
2480 II    |          najnieubłagańszych wrogów mu nawet przyznawaną. Niebezpieczeństwa nigdy
2481 III   |                   królewską Rzeczpospolitę, psuł, łamał, rozbierał - później
2482 II    |                  świeckim, wszystkie urzęda publiczne bez żadnej nieufności powierzane
2483 II    |               rozdział dusz od ciał i prawa publicznego pierwszą zasadą się stanie
2484 I     |               Dlatego nie przechadzał się z pułkami anielskimi duchów po planecie
2485 II    |                   Tamci, nie zważając na te pulsacje niejako najoddaleńsze od
2486 II    |                Starożytność była wyrobiła i puścizną po sobie zostawiła zewnętrzne
2487 III   |        najludniejsze krainy przemieniając w pustynie. Śród nich, pomnikiem piekielnej
2488 III   |                     naznaczon. Mimo wrzkome pychy cielesnego bytu, odchodzą
2489 III   |                     i w nabuchodonozorskiej pysze walkę tę niesłychaną z wiekuistym
2490 III   |              stanowisku li praktycznym, nie pytającym o nic dalszego nad potoczny,
2491 II    |            rozwiązanie cielesne koniecznym, pytam się, kiedyż by ono przypadło?
2492 III   |                    drugich niewolą.~A teraz pytamy się: jestże gdzie walka
2493 II    |                 podstęp i chytrość składają rachunku część najprzedniejszą. -
2494 III   |                   żadnej treści przejąć nie raczył. Ale za to kształty wymuszone,
2495 III   |              ziemskie przekrzywy objawiały, rad przejmował. Na tym właśnie
2496 III   |                 państwu, przeważnym wpływem radzące we wszystkich sprawach krajowych,
2497 I     |                     teraźniejszość, zarazem rajska i niebieska, cielesna i
2498 I     |               gwoździami, istnie żelaznymi, ramiona Jego, istnie ludzkie, przybili
2499 III   |                      ale ofiarą kraj polski ratującej od Niemca, onego najpiękniejszego
2500 II    |                Wszędzie, gdzie tylko zdoła, ratuje ujarzmionych od ucisku,
2501 II    |                    sobie, że ciągle pomoc i ratunek niosła drugim i dla nich
2502 II    |                zniszczeniem i pożogami samą rdzeń jego mocy. Ciało jego widome
2503 II    |                    we trzy wieki dopiero po reformie Hildebranda, który absolutyzm
2504 II    |                  reforma religijna, później reformy polityczne, rewolucje, prosto