Part

2505 II    |                     organizm zniszczeje pod ręką nieprzyjaciół - ale za to
2506 III   |              wyobrażeniach, później pewnych rękojmi konstytucyjnych domagający
2507 I     |               własnymi uszyma, przytrzymali rękoma, żelaznymi gwoździami, istnie
2508 III   |              pierwszą taką urzeczywistnioną religijność wygląda i rozwój jej pełny
2509 II    |           zeświatowieniem czynnym wszelkiej religijności - niczym innym, jedno zlaniem
2510 III   |                   swej, z charakteru swego, religijnością przedmiotową nie była. Zdarzały
2511 II    |                     otwierający się związek religijny między człowieczą a Bożą
2512 III   |                   religią, bo wiąże, spaja, religuje wszystko, co tylko jest
2513 III   |                   nie świętą sama przez się relikwią?” - Wewnątrz zaś wszędzie
2514 III   |           Rzeczypospolitej, żądającemu odeń relikwii, te pamiętne słowa: „Alboż
2515 II    |                jakiej wschodniej lub miasta republikanckiego starożytnego nie nazwiem
2516 II    |                    powaśnione z sobą, jak w reszcie świata, lecz owszem, połączone
2517 II    |                    zdobytą na wiekach przez resztę ludzkości. Sam musi naprzód
2518 III   |             sztucznie urządzony pokochiwał. Rewolucyjny czy monarchiczny ucisk,
2519 III   |                  sobie Fryderykiem Wielkim, Robespierem i Talleyrandem.~Wtedy poczuł
2520 III   |                    jakiej bądź wygranej nad rodem ludzkim dzieliła. Zrazu
2521 I     |                   coraz wyższych, rodowód i rodociąg. - Ni do grobu schodzą ich
2522 I     |                 wszystkich, coraz wyższych, rodowód i rodociąg. - Ni do grobu
2523 III   |               podobieństwo nie już mitami o rodowodzie bogów lub anielskich jakich
2524 I     |                     wyższych duchów ród - a rody te coraz wyżej wracają ku
2525 I     |                 wciąż sami się przeradzają, rodzą się na nowo z siebie samych,
2526 II    |                    od przepadnienia. Dusza, rodząca się, gdy ciało umiera, zastąpi
2527 I     |               powtarzające się wciąż. - Oto rodzące się postępowo syny Boże,
2528 II    |           późniejszych dni swoich? Jakiż by rodzaj zgonu odpowiadał najlepiej
2529 III   |                 jego germańscy czy romańscy rodzice, gdy koło domowego ogniska
2530 III   |            moskiewski. Sprzeczne też obojga rodziców znamiona sprzęgł i zlał
2531 I     |                      wcielony i objawiony w rodzie ludzkim, duszę i rozum ludzki
2532 III   |                 ciągła, ale ubytniona, tkwi rodzimie w jego usposobieniu. Dotąd
2533 II    |                   kształt tylko zewnętrzny, rodzimy, ojczysty noszą na sobie,
2534 III   |                   przejęci. Zatem już w ich rodzimym usposobieniu tkwią one dwa
2535 II    |                   oprzeć. Oderwani od kątka rodzinnego, od ojczyzny i pokolenia
2536 II    |                 interesu prywatnego jakiejś rodziny pojedynczej, dynastycznej.
2537 III   |                   kim to jego germańscy czy romańscy rodzice, gdy koło domowego
2538 I     |                    wziętym jest.~Otóż, jako roślina przez światło koniecznie
2539 III   |                   człowiek, aż do kształtów rośliny lub głazu jakim cudem piekielnym
2540 I     |                    się będziem, nieustannie rosnąc w Bogu, ale nigdy go nie
2541 I     |                      jak Pismo Święte mówi, rosnącej chwale się Swojej przypatruje.
2542 I     |                     się bytu z myślą, takie rośniecie coraz wyższe, jakeśmy już
2543 I     |                 wolę swą, czyli osobistość, rośniesz, wzmagasz się, silniejesz
2544 III   |              mongolski innego się rodzaju a równą odznacza szkaradą. W nim
2545 II    |                     i zlew. Na takiej ziemi równej zamieszkując, wspaniałością,
2546 III   |                     do kochania bliźniego w równi z sobą samym. Choć na nieskończoną
2547 III(1)|                    syn nie obcuje z nią jak równy. - Ona jeszcze nań zlewa
2548 II    |                    by żył i chodził, byłoby równym szaleństwem temu, które
2549 II    |                    znosi głazy i dla której rozbija skały, oporem stojące na
2550 II    |          wszechmocnych osobników, bohaterów rozbijających, a oni wszyscy to tylko
2551 II    |              schorzałego, ono ciało ulegnie rozbiorowi i zewnętrzny wszystek widomy
2552 II    |                   nie potrafiły.~Drugie, ów rozbłysk, po wiekach wyrabiania się
2553 III   |              człowieka, otoczonego mnóstwem rozbójników, którzy w jednym z nim więzieniu
2554 III   |                     na słowiańskiej widowni rozbratem podobnym zapamiętanemu przez
2555 II    |                  wtedy, kiedy myśl jego się rozbudza, kiedy zaczyna z świadomością
2556 I     |                   tą myślą, z tym pojęciem, rozbudzającym się coraz bardziej w niej,
2557 I     |                niewinny - byt tylko sam bez rozbudzenia się myśli - ciało bez duszy. -
2558 I     |                duchom, jako prawo tego bytu rozbudzeńszym, a jako jaźń życia wszechświatowego
2559 I     |                   pojął sam, więc myśli nie rozbudził w sobie. Lecz jak z świata
2560 II    |                    nie można; sen duszy nie rozbudzonej znamionującym je piętnem.~
2561 I     |           wszechświatowego jeszcze bardziej rozbudzonym. Im Go lepiej znają, tym
2562 III   |                     się z ogładą zachodnią, rozciekawion niezmiernie, lecz wciąż
2563 I     |                   nie uspokojone, my,~duchy rozdarte i rozdwojone, biedne, cierpiące,
2564 III   |              postawi i w błoto przemienione rozdepta. Samo nawet chrześcijaństwo,
2565 I     |            uspokojone, my,~duchy rozdarte i rozdwojone, biedne, cierpiące, do wieków
2566 II    |                   znamiona, wszystkie cechy rozdwoju, rozdarcia, walki między
2567 III   |              znaczeniu, które nie dopuszcza rozdziału między prawem Bożym w niebie
2568 I     |                    i myśl to wewnątrz niego rozdzielające się dwa jego kierunki, z
2569 III   |                     zawsze dotąd w dziejach rozdzielane, choć je razem i nierozdzielnie
2570 II    |                 wykształtywanie się stanów, rozdzielonych i rozmaicie do siebie się
2571 III   |                    się na osobne dzielnice, rozdziera się sama w sobie, wchodzi
2572 I     |            wszechmyśli, walczących z sobą i rozdzierających się nawzajem, a wszechduch
2573 III   |                    jest.~Przystąpił więc do rozerwania w jedno grono widome, ku
2574 II    |                     osobistości, płci nawet rozeznać nie można; sen duszy nie
2575 III   |                     przepis dwoisty a jeden rozgałęzić się może, jest on jedyną,
2576 I     |                  nas samych, nigdy zupełnie rozgraniczyć nigdzie i oderwać tych osób
2577 III   |               murami miasta. Słowem, bezmoc rozjątrzona poczuciem się do własnej
2578 I     |                    składa, wciąż się na nie rozkładając. Można by przyrównać te
2579 III   |                    się obłąkiwa. - Tym dwóm rozkładnicom życia, temu, że tak powiem,
2580 II    |                     Dopiero po takim trójcy rozkładzie w czasie i przestrzeni nastąpi
2581 I     |                   się namiętnym i najwyższą rozkoszą. Tu róść najczęściej tyle
2582 III   |                      wygodach, korzyściach, rozkoszach, którymi się cieszą inni
2583 II    |          uzupełnieniu i najprzedziwniejszym rozkwicie do owego nastroju na to,
2584 I     |                  przelewa i przeinacza, byt rozkwita w myśl, myśl wciela się
2585 III   |               światu przez chrześcijaństwo, rozkwitające w pełni. Obok nich starożytny
2586 II    |                  pomiesza z jego najwyższym rozkwitem, czyli dni obecne z dniami
2587 I     |                     i wszechmyśl po świecie rozlały byt i myśl - tym samym stworzyły
2588 III   |                   germańskiej - przejściowy rozłam między myślą a bytem, duszą
2589 III   |                     albo ją sercem wszędzie rozlaną uczuwa, a wtedy rodzi się
2590 II    |                    przejęte wrażeniem życia rozlanego po niej, krążącego jak krew
2591 II    |               rozprawami, ale potokami krwi rozlanej je sprowadza i oblewa -
2592 III   |          wszędobytem Bożym po całej naturze rozlanym, a skądinąd ból, doznany
2593 II    |          niesprawiedliwymi, jak proch sypki rozlatującymi się, dopóki niepojęte w
2594 II    |                     gdy przepis Chrystusowy rozlewać się zaczyna na okręgi zbiorowe,
2595 III   |               Moskwie, na coraz się szersze rozlewała przestwory - coraz więcej
2596 II    |                      nic w kształtach swych rozmaitego, a w pojęciu swym jednego,
2597 II    |             wyłączności i sprzeczności. Tam rozmaitość bez kojarzącej ją jedni -
2598 II    |                   jednia bez ożywiającej ją rozmaitości; przez Żydów jednak utrzymało
2599 III   |             wewnętrznej treści się pilnuje; rozmaitością gardząc, o wykrycie jedni
2600 I     |                    wie, czy się mogą oprzeć rozmaitym siłom natury, owidnokrężniającym
2601 III   |               ogniska zasiędą do wieczornej rozmowy, wspominają ze wstrętem
2602 II    |              wspominać zacznie przeszłość i rozmyślać nad przyszłością, przeszłe
2603 II    |                      Nie inny cel, nie inne rozmyślanie, zadane z konieczności tej
2604 II    |                 ciągiem zawodów, cierpień i rozmysłów do możności odzyskania bytu,
2605 II    |                 Nikt albowiem bez namysłu i rozmysłu, bez tysiącznych wahań się,
2606 I     |                   nie sen - to coś zupełnie różnego i nieskończenie wyższego,
2607 I     |                     swoją osobistość, zatem różnicę jej od Jego osobistości.
2608 II    |                    rozmaicie stopniowanym i różnie przedstawiającym się według
2609 II    |                   koniecznie między te ludy roznosić i przelewać wyższą oświatę,
2610 II    |           inkwizycja i ślepy fanatyzm wojen różnowierczych, nie znane mu będą lub jeśli
2611 II    |                     właśnie są stanowiskami różnymi jego ducha kształcącego
2612 III   |                    wozom cyrku zielonym lub różowym, a stąd stronnictwa zażarte
2613 II    |                    krwi upłynąć z ciał, ile rozpaczy z dusz? - Oczewista, iż
2614 III   |                 granitowy byt swój. Później rozpada się na osobne dzielnice,
2615 II    |                    wtedy konać muszą wraz z rozpadającym się światem!~Wiek nasz,
2616 III   |               hołdować. Po odzyskaniu przez rozpadnięcie się wroga zewnętrznej niepodległości
2617 II    |                obumarłe, pasujące się w tym rozpadnieniu życie. - Brak całości, mimo
2618 III   |             arystokracją. Następnie z onego rozpadu powraca do cielesnej jedności,
2619 I     |                    rzeczywistościami, jedną rozpamiętywają, a spodziewają się drugiej.
2620 I     |            elektryczne prądy, czy wichrów i rozpasanych wiew nie porywa tu i owdzie
2621 II    |                     uwidomiło się i na krew rozpłynęło Słowo Boże?~Przez święty
2622 II    |                    uwspólnia się, rozsiewa, rozpływa się po świecie z pokolenia
2623 II    |              pojednania i harmonii, którego rozpoczęcie kiedyś przeznaczeniem tego
2624 II    |                   do stanowiska, od którego rozpocznie się żywot wieczny. Do niego
2625 I     |              oderwaniu, jest za dni naszych rozpoczynającą się nauką, która rozświeci
2626 II    |        dotychczasowym bytu, ale nim oba się rozpoznają, wysprzeczają, przewalczą,
2627 II    |                 przyszłością, przeszłe winy rozpoznawając, wytykać sobie błędnie drogę
2628 III   |                  nie ogarniając, zastygła w rozprawach nad martwą literą. Znak
2629 II    |            rewolucje, postępy, tylko że nie rozprawami, ale potokami krwi rozlanej
2630 III   |                    i nieugiętości rzymskiej rozprawiają i nimi hartują dzieci swoich
2631 III   |                   porozumiejmy się jaśniej, rozprawmy się szerzej. W świecie osadzić
2632 I     |          najlogiczniejsze i najdzielniejsze rozprawy dochodzim do najnielogiczniejszych
2633 II    |                   pokrzywdzona ich krzywdą, rozprężystsza się nazad z nieskończoną
2634 III   |                    za Kościół i cywilizacją rozpromienioną przez Kościół leją strumieniami -
2635 II    |                    na nich będzie ostatkami rozproszonymi ciała swego jak mara tęskna,
2636 III   |           gwałtownie próbami na chybi trafi rozprowadzać, ale osadzić i utrwalić
2637 III   |               zabalsa-mowan jej tchnieniem, rozrobaczał się dalej. Wiara religijna
2638 III   |                    gdzie zgnilizna, waśnie, rozryw i dogmatów niepełność, lecz
2639 II    |                      wewnętrzną niezgodą go rozrywających, krzywoprzysięgających mu
2640 II    |                prawa duchów, uwspólnia się, rozsiewa, rozpływa się po świecie
2641 III   |                     sprawiedliwości i dobra rozsiewała naokoło siebie. Postęp jej
2642 III   |                 miecza i rozumu płynącą jak rozskrzydlone żaglami okręta, przemijające
2643 II    |              nierozwikłaną i martwą, tu się rozstąpiły, rozszczepiły, od jedności
2644 I     |                  przejście jest rozdarciem, rozstrojem, w pewnym znaczeniu oderwaniem,
2645 I     |                   prób, wieki ślepego boju, rozstrojonych działań, na każdym stanowisku
2646 II    |                   na którym losy świata się rozstrzygnąć mogą, bez jej przytomności.
2647 III   |                   nastrój wszechstworzenia. Rozstrzygnęłyż kiedy rzeczywiście i spełna
2648 I     |                     błyskawica z wieczności rozświeca wszystkie tonie czasu. Dla
2649 III   |                     religia tylko jak błysk rozświecała świata ciemności i przemijała.
2650 I     |             rozpoczynającą się nauką, która rozświeci nam świat umarłych. Kierunek
2651 II    |                duszy zstępującej weń, by go rozświecić za późniejszych dni swoich?
2652 II    |                   nastąpić przede wszystkim rozświetlenie religijne - musi się ono
2653 II    |                    na narodowości opartego, rozsyp. Dopiero takie państwa narodowe
2654 III   |                  której wygląda na spożytą, rozsypaną, zmarłą.~Obdarzeni więc
2655 II    |                   bardzo podobne do siebie: rozsypanie się Rzymu i rozbiór Polski.
2656 II    |                     Wciąż więc kruszą się i rozsypują te wszystkie zwierzchnie
2657 II    |                  martwą, tu się rozstąpiły, rozszczepiły, od jedności odbiegły, jako
2658 III   |                     biskupim. Z absolutyzmu rozszerza się w arystokracją. Następnie
2659 II    |               odmianą, ale przemienieniem i rozszerzeniem słowa Chrystusowego. Będzie
2660 II    |                   powrotem na niwy widome a rozszerzone żywota wystali i w chwale
2661 II    |            Królestwo Boże na ziemi, którego roztwarcie jej przeznaczeniem, wstęp
2662 II    |                  innym świecie - idealnym - roztwartym przez chrześcijaństwo. Hordy
2663 II    |             Pierwowzór takowy zatem, mający roztworzyć dzieje przyszłości, musi
2664 I     |                    żywą łaski bez powodu, z rozumem powód zawierającym, to wszechżycie
2665 I     |                Kiedy mówię: w pełni, zawsze rozumiem: w pełni przybliżonej, bo
2666 I     |                    jej danym do wiedzenia i rozumienia, tj. byt? Wreszcie obu tych
2667 II    |                   pojęcia harmonijnego, tj. rozumnego i religijnego zarazem, musi
2668 II    |                    nastroju wznioślejszego, rozumniejszego i świętszego niż ten, który
2669 I     |                    to to, że nawet w naszym rozumowaniu o świecie, o rzeczach stworzonych
2670 III   |                     albo nad daną w religii rozumuje, a wtedy w jego dziejach
2671 III   |                    sobie, wchodzi jakby i w rozwagę i rozbiór własnej postaci,
2672 II    |        zmartwychwstania.~Co do przeszłości, rozważając byt swój przemieniony, pozna
2673 I     |                   stanem ciągłego namysłu - rozważaniem czynu przeszłego i kartowaniem
2674 II    |                samej ślepej wiary wtedy się rozwidni, a przed wiedzą oną odtajemniczyć
2675 II    |              kolebce mistycznej, za dni nie rozwidnionych a pełnych kojarzenia się
2676 II    |                 wcale nie ujmą, ale owszem, rozwielmożnieniem się i uwielbieniem wszelkiej
2677 I     |                   stworzonym wszystko trwa, rozwija się, żyje wnętrzną mocą
2678 II    |                postępowo się podwyższając i rozwijając, zdołał przy ciągłym przeobrażaniu
2679 I     |                 Boga - jest miłością naszą, rozwijającą się coraz olbrzymiej ku
2680 I     |                     z możnością postępowego rozwijania się - przy tym wolnymi -
2681 II    |              później śród niej się objawi i rozwinie - alboli też dokonywającą
2682 II    |                     narodowego, jeszcze nie rozwinionego, działała, z kolebki mitycznej
2683 I     |                    nas ideałem, pomimo że i rozwitą wkoło nas rzeczywistością -
2684 I     |           archanieli itd., itd. Są to tylko rozwoje i przemienienia następne
2685 II    |                 świata myśli wszystkie jego ruchy, rewolucje, postępy, tylko
2686 II    |                   Polski szlachta tylko.~Na ruinach tych czterech tysięcy lat
2687 III   |                   miłością.~Otóż w dziejach ruskich matką bierną zachowawczość
2688 III(1)|                  Trójcy greckiej, a później ruskiej, Duch Święty nie jest wiecznym
2689 III   |                 sejmy - sejmiki - pospolite ruszenie, czyli naród wszystek w
2690 II    |                  popchnęłaż świat potężnie, ruszyłażże go z posad starych, nim
2691 III   |                      póki namawiali tamci - ruszyły dopiero za Chrystusa skinieniem.~
2692 III   |           bohaterstwie, o zachodniej chwale rycerskiej, o wolności, o gminowładztwie,
2693 III   |                    prawowiernymi, gorącymi, rycerskimi są chrześcijanami. Żywot
2694 III   |            Wszystkie uczucia szlachetności, rycerskości, godności i pokory osobistej,
2695 III   |                 przebija Scypio, przebija i rycerz średniowieczny. Przypomnieć
2696 III   |               waszej, zlana krwią męczeńską rycerzy polskich, nie świętą sama
2697 III   |                    mówców i wieszczów brzmi rytmicznie po całej niwie lackiej.
2698 III   |             mściwości, przebaczanie uraz, z rzadkimi wyjątki snują się przez
2699 II    |               całości. - Wszystkie kształty rządowe w świeckich społecznościach
2700 II    |                wierzyć będą duchy zbiorowe, rządy, państwa, mocarstwa, ludy,
2701 II    |            oderwaniu swym od świata własnym rządząca się nastrojem, a pomimo
2702 II    |                   okresie, w którym biskupy rządzili przewładnie, prawie się
2703 III   |                związku i zgody z niebieską, rządziło szczęśliwie rodu człowieczego
2704 I     |                     byt otrzymany doskonale rządzim i ujmujem w prawo zasługi
2705 I     |                innym prawem i żywot wieczny rządzon, z tą jednak różnicą, że
2706 II    |                  życia, ale tylko mechaniki rządzonych. Wciąż więc kruszą się i
2707 III   |            przetwarzającym życie wszelkie w rzecz bez ducha, igraszkę absolutyzmu.~
2708 I     |            ludzkiego. I to bardzo naturalną rzeczą, bo, chcąc trafić do życia,
2709 I     |                    rozumowaniu o świecie, o rzeczach stworzonych i o nas samych,
2710 III   |                      o grodach podobnych do rzeczpospolit włoskich lub hanzeatyckich
2711 III   |                których w tej chwili mówimy, Rzeczpospolita polska wystawiała widok
2712 II    |                   politycznych, monarchie i rzeczypospolite. Podczas średnich wieków
2713 II    |                     szczera, krew czerwona; rzeczywista się leje wszystkim na udział.
2714 II    |                   niejako musi i wzrastać w rzeczywiste prawdy pojęcie, w którym
2715 I     |                     do stosunku dotkliwego, rzeczywistego, cochwilnego z wszechduchem;
2716 III   |                granic królowej Jadwigi, tej rzeczywistej i chrześcijańskiej Wandy,
2717 I     |                 nadludzkich cudownościach a rzeczywistościach anielskich. Kiedyś wykaże
2718 I     |                 zawieszeni między dwoma [!] rzeczywistościami, jedną rozpamiętywają, a
2719 II    |               przepisem Zbawiciela, z bytem rzeczywistym ludzkich społeczeństw.~Okres
2720 II    |                     własnego plemienia, a w rzędzie najświetniejszych narodów
2721 I     |                     A będziecie jako bogi”, rzekł wąż; biedny wąż - może myślał,
2722 III   |              wyprowadził wiecznego kłamstwa rzemiosło, ową dyplomacją stanu, której
2723 I     |        urzeczywistnić. Nieopisana tęsknota, rzewność nieskończona, a przy tym
2724 III   |                    rodzi się w jego uczuciu rzewny mistycyzm, albo nad daną
2725 III   |                    imperatorskim kamaryle z rzezańców - w ludu wyuzdane namiętności
2726 II    |               pozbawieni, co z samej istoty rzeźbiarstwa wypadło, oczy marmurowe
2727 III   |                    lub Tamerlana na ziemi - rzezią najszersze i najludniejsze
2728 II    |           narodowego żywota, a tym samym do rzucenia posad, na których oprzeć
2729 II    |              zatrzyma, ale prosto w nie się rzuci, Bogu, w którego wierzy
2730 II    |                     przyszłych narodowości, rzuconym w świat!~Świat starożytny
2731 II    |                państwa zwaną niewolnictwem. Rzym oparłby się był napadowi
2732 II    |                      a owoc najdojrzalszy w Rzymie, był okresem bytu w historii,
2733 III   |                     Już za czasów Chrystusa rzymscy mędrcy i statyści przezywali
2734 III   |            przykładach cnoty i nieugiętości rzymskiej rozprawiają i nimi hartują
2735 I     |                   będzie musiał przed przed sądem ostatecznym tego planety
2736 I     |                    dzień sądu, z wszystkich sądów historii ostatniego, dzień
2737 I     |               pierwszy tego żywota to dzień sądu, z wszystkich sądów historii
2738 II    |             przeszłe. Za ojców odbywają się sądy wiekowe nad synami - wybuchają
2739 II    |                kiedy zaczyna z świadomością sądzić o sobie i rozumieć przeznaczenie
2740 III   |                   złego – i to koniecznie z samejże istoty religii wypływa -
2741 II    |                    coraz porządniejsze; ale sameż państwa są tylko jakoby
2742 III   |                 chrześcijańskiej Wandy, nie samobójstwem, ale ofiarą kraj polski
2743 III(1)|                   odbiera odeń. Niesłychane samodzicrżstwo, auctoritas paterna nieskończona.
2744 II    |           zabierających się do świadomego i samodzielnego działania. Nic ich od tego
2745 II    |               prawowitości, nietykalności i samodzielności żywota swojego. Lecz jako
2746 III   |                kończy na uznaniu potwornego samodzierżstwa - potwornego, mówię, bo
2747 I     |                    coraz bardziej nabierało samoistności i jaźni, coraz bardziej
2748 II    |                światem, w którym chciwość i samolubstwo jedynie o działaniu mocarstw
2749 II    |                     na ziemi święte, bo nie samowolą i swywolą, ale wolą ludzką,
2750 III   |                    święte łamać i niszczyć, samowolę swą wszędzie im podstawiać -
2751 III   |             oderwana od bytu? - Nie są sobą samymi, jakżeżby z siebie stworzyć
2752 II    |          nieprzyjaciół - ale za to ręce owe sąsiednie, nieprzyjacielskie, duszy
2753 I     |           atmosferze planety lub czy nie na satelicie planety, na tym księżycu
2754 II    |                     mnogością, prawowiary z schizmą i kacerstwami; i nie tylko
2755 III(1)|                     wyobrażenie konieczne u schizmy o świecie i dziejach, bo
2756 I     |                     rodociąg. - Ni do grobu schodzą ich kształty, ni też ze
2757 II    |                       nie przypada doń, nie schodzi się z nim, ale, stojąc na
2758 II    |                   zaczyna nad naprawą ciała schorzałego, ono ciało ulegnie rozbiorowi
2759 III   |              tolerancja religijna - otwarte schronienie wszystkim wygnańcom z Włoch,
2760 I     |                     nawet unikał kilka razy schwytania i śmierci na pokazanie ludziom,
2761 III   |                    rozumowania. Papieża nie ścierpi za Alpami, ale każdego pana
2762 III   |                   ludzkiemu, z gruzu i głów ściętych, wapnem polanych, wieże
2763 III   |               zetnie głowę, głowy bojarskie ścinając, i wydrze serce z piersi,
2764 I     |                     To jasnowidzenie kiedyś ściślej nas połączy z umarłymi,
2765 III   |              handlem, pozostali Słowianie w ścisłym połączeniu z wszędobytem
2766 III   |              swobodnie i zgodnie - przebija Scypio, przebija i rycerz średniowieczny.
2767 III   |                   Król wybieralny - sejmy - sejmiki - pospolite ruszenie, czyli
2768 III   |                   wciela. Król wybieralny - sejmy - sejmiki - pospolite ruszenie,
2769 I     |                   Oto aniołów, archaniołów, serafów i duchów wszystkich, coraz
2770 I     |         wewnętrznymi żywotami, ich bijącymi sercami - one naszymi czynami -
2771 II    |                ojczyzna, jeśli nie uczuciem serdecznym, nie zmysłowością narodowości?
2772 II    |                raczej niepojęciu rzeczy, na sfałszowanych torach historii ukazuje
2773 III   |               człowieczej, dał się ułowić w sidła władzy świeckiej, uznał
2774 I     |                  być na prawicy Ojca to nie siedzieć w niewzruszoności - jeszcze
2775 III   |               chciwe. To plemię szczególnie sięga celów doczesnych, w których
2776 II    |                  odległe, aż bajeczne czasy sięgając, snuć się będą od samego
2777 III   |                    stąd i świecka uległość, sięgająca podłości nieraz. Protestantyzm
2778 III   |           Talleyrandem.~Wtedy poczuł się na siłach - a tak zwierzęco i na tak
2779 II    |                 żartuje z żywymi, duchowymi siłami społeczeństwa? Podeptane,
2780 III   |                cielesnej jedności, zbawiona silną dłonią króla Łokietka i
2781 I     |                     w nich, im one bardziej silnieją, im zosobiszczają się bardziej,
2782 I     |                     rośniesz, wzmagasz się, silniejesz następnie i ciałem, i duszą -
2783 I     |           zewnętrzny wrażenie na nią wywrze silniejsze, kiedy mniej bytu zrosłego
2784 II    |                   przyszłość, pełen miłości silniejszej niż śmierć sama, bo do czynów
2785 I     |                  jednością, ona żywot coraz silniejszy nadaje. Im bardziej się
2786 II    |                 cieleśnie odeń w tej chwili silniejszych, w konspiracją szatańsko
2787 I     |                   się mogą oprzeć rozmaitym siłom natury, owidnokrężniającym
2788 II    |                     i wady, tych przymiotów siostrzyce, objawi się pozorna lekkomyślność,
2789 III   |                   całej naturze rozlanym, a skądinąd ból, doznany przez wieki,
2790 I     |                      jako napływ, jako wiew skądsiś, niewidomy, a uczuty tylko -
2791 II    |             dziejach europejskich, najmniej skalaną zbrodniami, najściślej Chrystusową,
2792 III   |                ruszyły dopiero za Chrystusa skinieniem.~Co może byt oderwan od
2793 II    |                    gdzie podstęp i chytrość składają rachunku część najprzedniejszą. -
2794 I     |                     w nas i z tym bytem nie składając harmonijnego, pełnego ducha,
2795 III   |              włóknach organizmów narodowych składająca swoje utwory, uratowała
2796 II    |                     niej tylko wyziewy, nie składające wcale jej treści ni kształtu,
2797 III   |                    szlachty, ówczesny naród składającej - miasto podbojów przykład
2798 I     |                  jak jemu, tak i każdemu ze składających go osobników. Byt, czyli
2799 I     |                     jednego z jej kierunków składało, to to, że nawet w naszym
2800 II    |           narodowości, w której to idei jak składowe pierwiastki chemiczne w
2801 III   |                dwóch tak sprzecznych z sobą skłonności długie nieprzepajanie się.
2802 II    |                   będzie zmartwychwstanie w skojarzeniu się wzajemnym i powszechnej
2803 III   |                     osobna i sprzecznie, to skojarzyć, to natchnąć iskrą życia
2804 I     |                    żywocie Bożym śród ludzi skonał śród aniołów po ludzku,
2805 III   |                      w tej jedynej, do serc skończennych jako grom zstępuje nieskończona
2806 I     |                     natury - nieskończoną i skończoną, boską i człowieczą. Słowo:
2807 III   |               nieskończoność, osadził się w skończoności i czasie - postawił się
2808 I     |                dopełnionymi stworzył, czyli skończonymi istotami, ale owszem, nieskończonymi
2809 I     |                   zadowoleniem, nie byłbyś! Skoroś jest, skoro On cię stworzył,
2810 I     |                   tylko, wspomnienia tylko, skruchy, łzy, zgryzoty, wyrzuty,
2811 II    |                     okręgi, czy jawnie, czy skrycie, wojują z sobą. W samym
2812 I     |                     majestacie mórz, czyż w skrzącym wzroku orła, czyż w gibkości
2813 II    |                  długo, długo bez wiadomego skutku pozostać muszą. Będzie to
2814 III   |                    czego Europa dni naszych skwapliwie, a nieraz niedojrzale, niezręcznie
2815 I     |                  silnieje sam. Już dziś my, słabi i nikczemni, na tej ziemi
2816 I     |                   tu i owdzie ich kształtów słabiuchnych? I tak miotani myśleć tylko
2817 II    |                    rozbrat ich nie dorasta, słabnie, nie dochodzi do całej mocy
2818 I     |                  nieuwyraźniona albo raczej słabo tylko uwyraźniona - czyli
2819 II    |            związanych, czyhających na każdą słabość jego, powoli i wężowo wkradających
2820 III   |                     mściwy, nieubłagany dla słabszych, gwałtownik a kłamca, zdrajca
2821 II    |                 ludności albo przerobiło na słabych i nieodważnych cieleśnie,
2822 III   |                     łacińskiemu najbliższy. Ślad w nim pogańskiego hartu
2823 III   |                   Azji, pozbywszy ostatnich śladów męskości, stały się jakoby
2824 III   |                   roli, przemysłu i handlu, sławą wojenną głośne we wszystkich
2825 II    |            tysiącznych wahań się, dociekań, śledzeń, bolesnych zawodów, opadnień
2826 I     |                  Chrystus zostanie; nie już ślepa wiara, ale wiedza jasna
2827 III   |               polanych, wieże stawiali. Jak ślepe moce natury, nie przeczuwani,
2828 II    |                  religijna na miejscu samej ślepej wiary wtedy się rozwidni,
2829 II    |                     powinny, a zatem jakoby ślepych namiętności i przeczuć błędnych
2830 III   |                   choć prześwieciły nad nią słońc tylu promienie? Gdzież najwyraźniej
2831 II    |                    wyprowadzając go na pole słoneczne histońi i tam tysiącom zapasów
2832 I     |                  Jest prawdą, jest światłem słonecznym ziemi i w najwyższym znaczeniu
2833 I     |                    było na początku, w tych słowach: „I Duch Boży unosił się
2834 III   |                  nastroju, nie było. Szczep słowiański na pierwszą taką urzeczywistnioną
2835 III   |                  zamiarze i czynie? - Nie w słowiańskichże to dziejach się stało? Czyż
2836 III   |               zbiorowych, pasujących się na słowiańskiej widowni rozbratem podobnym
2837 III   |                   zamorskich, do stania się słowiańskimi. Podbój sam przez nich podbity -
2838 I     |                   dowodnie, dobitnie, żywo, słówmi, a najbardziej czynem, że
2839 I     |                samych, wstępują w górę. Oto ślub nieskończoności. - Oto niepokalane
2840 I     |                     jego dopełnieniem; i to słuszna, bo tym tylko wyższe one,
2841 II    |                      Kto przeznaczeń drugim służyć i dopiero własną duszę odzyskać,
2842 II    |                   takim narodzie powinni by słynąć z głębokiej bogobojności -
2843 I     |                     Go i dotykali się Jego, słyszeli Go własnymi uszyma, przytrzymali
2844 III   |                 cechą. - Kto za dni naszych słyszy kiedy o narodzie moskiewskim? -
2845 I     |                 dziś. Ale gdzież się te ich smętne odbywają koleje, gdzież,
2846 III   |                     bierze się doń leniwo i smętno. Czynami myśli wyprzedza
2847 II    |                     przejściem utrapionym i smętnym z jednego życia ku drugiemu -
2848 II    |               znikomą, śmiercią, która sama śmiertelna, a nie zagubą na zawsze -
2849 II    |                  uwielbia Chrystusa - w jej śmiertelnych ciemnościach musi dnia tego
2850 II    |                trzeba, by wykazać wszystkim śmiertelnym i bratnim, że w istocie
2851 III   |          literaturze miasto poezji i wymowy śmieszna nadętość; w żywocie politycznym
2852 I     |                  przy tym czczość i nuda, i smutek powinny się tu objawić -
2853 II    |                     domysłu, żądzy gorącej, smutku głębokiego - w jej wnętrzach
2854 I     |                     znać o sobie dają lub w snach się nam ukazują. Sen albowiem
2855 I     |                    już się nam przydarza we śnie i w jasnowidzeniu magnetycznym.
2856 III   |                    uraz, z rzadkimi wyjątki snują się przez całą ich historią.
2857 I     |                  siebie. Stąd mar i obrazów snujących się nieskończona moc i tych
2858 I     |                    tylko żyjące istoty - na sny jakieś o nas samych. - Oczywiście,
2859 III   |                 Zamoyskiego, Żółkiewskiego, Sobieskiego. To podwójni ludzie, w jedną
2860 I     |                    myślał o trzeciej osobie sobór nicejski, kiedy w wyznaniu
2861 III   |           możnowładztwa, książętom, panom i soborom biskupim. Z absolutyzmu
2862 II    |             duchowieństwo, biskupy, papież, sobory w niezgodzie, w przemianach
2863 III   |                 zawsze wszelkie proste, nie spaczone uczucie prawdy wiecznej
2864 II    |                    zwarstwiły. Krew jednych spada na drugich i nieubłaganie
2865 II    |                  twarze tak wielkie, z nich spadają wciąż. Starożytność była
2866 III   |          przeczuwani, nieodwracalni, nagłym spadali gromem i znów, nie wyśledzeni,
2867 III   |                  mistrzostwem serc ludzkich spadlanie wszelkimi zachody, a z wolna,
2868 II    |                     zewnętrzny przypadek za spadłych z godności człowieka - nie
2869 II    |                  tego narodu koniecznością, spadnie ona na niego historycznie
2870 I     |                    niższej duchowości takie spajanie się bytu z myślą, takie
2871 II    |                     nie utworzą - nigdy nie spasożytnią się naokół serca narodowego -
2872 III   |         Rozstrzygnęłyż kiedy rzeczywiście i spełna losami dziejowymi rodu ludzkiego
2873 I     |                  nie działał, nigdy się nie spieszył, nawet na śmierć - nigdy
2874 II    |                 przyszłej, jednej ludzkości śpiewają - w nim przez wieki przeczucie
2875 III   |                    napad tatarski - a synem spłodzonym, rosnącym, na olbrzyma wyrosłym,
2876 II    |             przewalczą, a potem pojednają i spłyną razem w świat jeden ducha,
2877 II    |                     ale z których najwyższa spływa korzyść dla ogółu świata,
2878 III   |                wydobędą się na jaw, jednako spoczywają w głębiach tejże samej woli
2879 III   |                        Coraz wierzy więcej, spodziewa się więcej i więcej miłuje.
2880 I     |                     jedną rozpamiętywają, a spodziewają się drugiej. Żałują za winy
2881 III   |                   do całej ludzkości ściśle spojon z jej stanowiskiem śród
2882 III   |                  wolą niebieską związanym i spojonym jest.~Przystąpił więc do
2883 III   |                  jedynymi dzieje potocznych spojrzeń, ruchów, słów jego imperatora.
2884 I     |                     kontemplacji i wiecznym spokoju, jest rajem myśli. Duch
2885 I     |               wszechmyśl - stąd ich wieczna spółczesność, stąd ich doskonała równość,
2886 II    |         społeczeństwa ziemskie. Lecz jakżeż społeczeństwom ziemskim dostąpić takiej
2887 II    |                kształty rządowe w świeckich społecznościach za kształtami Kościoła się
2888 III   |           najwalniejszego skupienia sił ich społem w jedną zbiorową, dążącą
2889 III   |        przeminionych. Stąd ciągły z Francją spór i tych dwóch tak sprzecznych
2890 I     |                  lecz nie mogą ich zetrzeć. Sposobią się do przyszłego żywota
2891 II    |                   ku żywotowi wiecznemu się sposobiących.~Wszystkie te historyczne
2892 II    |                    ludzkość cała tylko przy sposobieniem duchów pojedynczych do żywota
2893 II    |                 świata. Ile razy zdarzy się sposobność, ona odpowie na to hasło.
2894 III   |                   to, by same się nie mogły spostrzec, aż w dniu ostatecznego
2895 II    |                  skutki widome życia Bożego spostrzegali i te skutki rozmaite, wieloliczne,
2896 I     |                  tym samym i odzyskujesz, a spotężnioną, tak On znów tobie, jeśli
2897 I     |             pozbawionego myśli i życia, nie spotkać, bo taka abstrakcja istnieć
2898 I     |                Nieraz zdawałoby się, że się spotkawszy, pasują się ze sobą; lecz
2899 III   |                  pana, u każdego szlachcica spowiednik. Wszystkie uczucia szlachetności,
2900 I     |                    z Ojca, a upadkiem ludzi spowodowan na to, by ich wyzwolić,
2901 III   |                 chwilę, w której wygląda na spożytą, rozsypaną, zmarłą.~Obdarzeni
2902 II    |                    obcować będzie. A w toku spraw ziemskich zwyczajnym wystąpić
2903 II    |                 własnego zmartwychwstania z sprawą wszelkiego dobra i piękna
2904 III   |               wpływem radzące we wszystkich sprawach krajowych, kochane i szanowane,
2905 II    |              poświęcając się i łącząc nadal sprawę własnego zmartwychwstania
2906 III(1)|                   wszechmoc tylko, wszystko sprawia i czyni. - Ona syna ze siebie
2907 III   |                    się chwały, coraz więcej sprawiedliwości i dobra rozsiewała naokoło
2908 II    |                    okręgi polityczne, a tąż sprawiedliwością, w nie niezstąpioną jeszcze?
2909 III   |                    z siebie wielki, piękny, sprawiedliwy pragnie.~Nie napiętnowaneż
2910 II    |                 poruczając wynik ostateczny sprawy - słowem, na niwach bytu
2911 II    |                   potokami krwi rozlanej je sprowadza i oblewa - nie przypada
2912 II    |                     idealną treścią Polski, sprowadzim teraz do zmysłowych, że
2913 II    |                  chrześcijańskiego na zabój sprzecznego ni dzikiego być nie może -
2914 III   |                germańskie, każde z osobna i sprzecznie, to skojarzyć, to natchnąć
2915 II    |                  Dwie to były wyłączności i sprzeczności. Tam rozmaitość bez kojarzącej
2916 I     |              czystej: zawsze jeden wypadek, sprzeczny z powagą, godnością i wiecznym
2917 III   |               Francją spór i tych dwóch tak sprzecznych z sobą skłonności długie
2918 III   |                      ale on trzeci duch, co sprzęga je razem, z którego one
2919 III   |                    obojga rodziców znamiona sprzęgł i zlał razem w harmonią
2920 II    |                    jego, na przeszłość jego spuściły, nie ma się co tak bardzo
2921 II    |                  wszystkie wieki, doskonale średnimi nazwane, kształcą się niewidomie
2922 III   |                   Scypio, przebija i rycerz średniowieczny. Przypomnieć sobie tylko
2923 II    |          przeznaczenia swego - nie władałby środkami zgodnymi z celem mu postawionym -
2924 II    |                wymiarkowywania i odkrywania środków, za pomocą których układ
2925 I     |                  duszą wszystkich dusz - ja środkowym wszystkich jaźni. Wszechrzecz
2926 I     |                   nie mogło. Na początku, w środku, w końcu tożsamość jedna,
2927 II    |                    do czynów pośmiertnych i śródśmiertnych go wiodącej tak, że owa
2928 III   |           widzimiśny jak dziecko, namiętnie srogi i chłodno podstępny, układny,
2929 III   |                zasady, ją przeprowadza, tym srożej się obłąkiwa. - Tym dwóm
2930 III   |               istnienia w coraz ciaśniejsze staczają się okręgi religijne, społeczne,
2931 II    |                    onej wywiera, bo niejako stała się dla niej ciałem o wyborniejszych
2932 II    |                      bez której być państwa stałego, rozwijającego się coraz
2933 I     |              tkliwością, a w pewnych razach stałością tak olbrzymią, że na gniew
2934 II    |                 zapowiedzianego na ziemi, a stamtąd do żywota w niebiesiech,
2935 II    |                    odbiegły, jako sprzeczne stanęły naprzeciwko siebie. Każde
2936 III   |                normandzkich, zamorskich, do stania się słowiańskimi. Podbój
2937 I     |                     tworząc i czyniąc, sami staniem się duchami żywymi, wtedy
2938 II    |                  bez związku z stworzeniem, stanowił przedziwność Bożej istoty.
2939 II    |                    i pokuty - piekielne zaś stanowiłby bezprzestanny upadek, nieskończone
2940 II    |                  mają znaczenia; właśnie są stanowiskami różnymi jego ducha kształcącego
2941 III   |               ludzkości ściśle spojon z jej stanowiskiem śród ludów słowiańskich.
2942 III   |                  pierwiastek złego im dalej stąpa, choćby i tryumfalnymi pochody
2943 I     |                 stworzonych i zaczynających stąpać po drodze historii, ukazał
2944 III   |                   zdejmował miarę na własne stąpania.~Taką więc pracą, a bezustanną,
2945 I     |                     cała ludzka powinna się starać, by ten ideał przeszłości
2946 II    |                 Chrystusowy nieustannie się starając - Chrystusowości albowiem
2947 III   |                   nim nie zdziecinnienie od starości, ale drapieżne, najniższe
2948 III   |                     nich starożytny statek, starożytne pojęcie ojczyzny jako najwyższego
2949 III   |             dziejami swymi uwidamiając - po starożytnemu ono stara się o ziemską
2950 II    |              wielkie, z nich spadają wciąż. Starożytność była wyrobiła i puścizną
2951 II    |             potężnie, ruszyłażże go z posad starych, nim w Chrystusie całe uwidomiło
2952 III   |                     zarazem depce i po nim, starym, i po niej, co młoda na
2953 III   |                potworności. Wyrachowany jak starzec, widzimiśny jak dziecko,
2954 II    |                   narodów zamyśla trwałym i statecznym ruchem natchnąć. Naród albowiem
2955 III   |                 pełni. Obok nich starożytny statek, starożytne pojęcie ojczyzny
2956 III   |                  Chrystusa rzymscy mędrcy i statyści przezywali takie pojęcie
2957 III   |                    germańskich i romańskich statystów potępione, wyśmiane, okrzyknięte
2958 II    |                 mogą, bez jej przytomności. Stawać na nich będzie ostatkami
2959 II    |                życia Bożego z osobna wzięty stawał się bóstwem sam. U drugich
2960 II    |            podobnego, coś przybliżonego doń stawiając na ziemi, staną się dojrzałymi
2961 II    |                     i dopełnił wielu czynów stawiających go, mimo że jeszcze w niepełnej
2962 I     |            przejście przez rozumu drogę, że stawiał miłość ostateczną celem
2963 III   |                      wapnem polanych, wieże stawiali. Jak ślepe moce natury,
2964 III   |                 onym okropnym na zabawkę do stłuczenia wyglądał świat - nie pojmowali
2965 II    |                   świata, tj. z tymi, które stoją w danym czasie na czele
2966 II    |                   duchowego między najwyżej stojącymi w tej epoce lub poprzedniej
2967 III   |                  zażarte i bójki po ulicach stolicy właśnie w chwili, kiedy
2968 III   |                pamiętne słowa: „Alboż każda stopa ziemi waszej, zlana krwią
2969 III   |                Stwórcy. Jakiż tego stosunku stopień najwyższy, najwyborniejszy,
2970 I     |                 żywotem, jedno w rozmaitych stopniach i kształtach. Można by powiedzieć
2971 II    |                    ze środkiem, doń mającym stopniami dowieść, i zechce jednym
2972 I     |                   być mogą wszystkie dalsze stopnie duchowe, od nas ku Bogu
2973 II    |                 Narodowość wysokim już jest stopniem towarzystwa duchów, zdobytym
2974 II    |                 może duchem - ale rozmaicie stopniowanym i różnie przedstawiającym
2975 I     |               koniecznie było ich zasługi i stopniowego postępu - czyli trzeba było,
2976 III   |               takowy się zdarza, znać w nim stopniowy wzrost tych władz, postanowień
2977 I     |                     musimy wolną wolę naszą stosować do Jego woli. Z Jego zaś
2978 III   |                    na niewolę myśli, byle w stosunkach świeckich wszelką wolność
2979 I     |                    będzie naszym najwyższym stosunkiem do Boga. Jak On nas stworzył
2980 III   |                    noszą znamię braterstwa, stowarzyszenia, wspólnej pomocy. Przed
2981 II    |                   wspólność ich powinna być stowarzyszeniem nie złego, lecz dobra, że
2982 II    |                  tylko zbiór duchów żywych, stowarzyszonych nazywamy, który już pojął
2983 II    |                   drugich złość piekielna i strach?~Na takowe zapytanie nie
2984 III   |                    wspominają ze wstrętem i strachem, jaki się przynależy bliskej
2985 II    |                   niej jeszcze więcej czasu stracić trzeba, bo naprzód zstępuje
2986 I     |                brzmią w pamięci: „Gdy duszę stracisz, dopiero ją wtedy odzyskasz".~
2987 I     |                  Jemu i tym tylko sposobem, straciwszy siebie, siebie odzyskujesz,
2988 III   |                  odtąd loiką konieczną jego straszliwej bezloiki. Kto celem sobie
2989 II    |                    gwałcone, tym mszczą się straszliwiej. Zawarta w nich wszechprzytomność
2990 I     |                 ludzkiemu przez tysiączne i straszne przechodzić koleje, a jak
2991 II    |              uwielbi, ale nie zniszczy, nie strawi, nie zagubi. Jakżeżby mogła
2992 III   |                      czyli naród wszystek w straż pancerną przemienion - najszersza,
2993 I     |                     siebie i nim urządzać i stroić zewnętrzną naturę, na nowe
2994 III   |                   miara, do harmonii ciągłe strojenie się, zależące na tym, że
2995 II    |                   jednak nadużycia w innych stronach ziemi na łonie rzymskiego
2996 II    |                   pasowaniu się. Na drugiej stronie, w państwie, zupełnie to
2997 III   |                zielonym lub różowym, a stąd stronnictwa zażarte i bójki po ulicach
2998 III   |           rozpromienioną przez Kościół leją strumieniami - tak dalece, że papież
2999 II    |                   przejednaniu i zrośnięciu strun walczących w jednego ducha.
3000 I     |                wyrażę, naciągać dawne życia struny. Według Jego woli świętcj,
3001 II    |                     dopatrzyć się można, bo stulecia nad nim się zwarstwiły.
3002 I     |                  stworzyły świat i wciąż go stwarzają. Wszechbyt przez proroków
3003 I     |                     mogli. Chrystus też nie stwarzał dróg mlecznych wkoło planety,
3004 I     |                     moralnego w taki sposób stwarzane bywały i bywają dotąd, ale
3005 I     |                 bywają dotąd, ale to ujemne stwarzanie, to krzywa twórczość, to
3006 I     |                   ducha. Żywot wieczny jest stwarzaniem ciągłym samych siebie w
3007 I     |                    w tej samej chwili wyżej stwarzany sam. Im duchy wyższe, tym