Part

3008 III   |                     stosunek stworzonych do Stwórcy. Jakiż tego stosunku stopień
3009 I     |               których nie było jeszcze, nim stworzeni są? Czyż nie Bóg? A to wymyślenie,
3010 III   |                    wieki przybory do chwili stworzennej potrzebne lub na gruz dawnych
3011 III   |                      wola i z niej płynący, stworzenny czyn. Otóż w przedmiotowym
3012 I     |                    istocie tyś na chwałę Mu stworzon. Ale ta chwała znaczy, że
3013 III   |                   bądź, ależ zawsze ta sama stworzona i wolna, która by mogła
3014 I     |              znaczeniu tyle znaczy, co duch stworzony, doszły do pewnej miary,
3015 I     |                    zstępuje w świat, gdy go stworzy.~Jednym z najdobitniej szych
3016 III   |                   samymi, jakżeżby z siebie stworzyć co zdołały? Pełni żywota
3017 I     |                     pierwsza osoba, Ojciec, stworzyciel, później nazwań Jehową,
3018 III   |              stworzonego ducha z wolą Ducha Stworzyciela - i to zowie się dobrem
3019 I     |                nasze wypływają; prawdziwymi stworzycielami jesteśmy tych postanowień,
3020 III   |                 duchów stworzonych z Duchem Stworzycielem? - Bez niej tamte obie wyrzec
3021 I     |              rozlały byt i myśl - tym samym stworzyły świat i wciąż go stwarzają.
3022 I     |                   się duchami żywymi, wtedy stworzym w sobie tym samym pełne
3023 III   |                     nie przystawszy w głębi sumienia na rozdział polityki ziemskiej
3024 III   |                Oniemiałe, w kamień obrócone sumienie o tę go doczesną potępionych
3025 II    |                     a nadzwyczaj poważnie i surowo się dzieje. Żadna myśl oderwana,
3026 III   |                    żadna filozofia; bo choć świadoma powodów i celów, pozbawiona
3027 III   |                 najświętszy? Oto zlanie się świadome i wolne woli stworzonego
3028 II    |                  samym zabierających się do świadomego i samodzielnego działania.
3029 II    |                   rozbudza, kiedy zaczyna z świadomością sądzić o sobie i rozumieć
3030 III   |                   nie osiągnęło zwycięstwa. Światłu albowiem jedynym zwycięstwem
3031 II    |                ziemię w jedną, wielką, żywą świątynię Ducha Świętego!~Czymże więc
3032 II    |                   ureligijnieniem wszelkiej świecczyzny i zeświatowieniem czynnym
3033 II    |               poświęcenia się obywateli dla świeckiego celu w tym właśnie czasie,
3034 III   |               obcowanie potęg niebieskich z świeckimi i stąd głęboką bogobojnością
3035 II    |               wszelkim bytem, ponad wszelką świeckością, że w swym oderwaniu pojmie
3036 III   |                     mieszają. Dotąd źle, po świecku się wyrażając, kończyły
3037 I     |                    struny. Według Jego woli świętcj, z naszą zrosłej, będziem
3038 I     |                     pierwszej z osób Trójcy Świętej, tj. pod postacią wszechbytu (
3039 I     |                    bluźni przeciwko Duchowi Świętemu, odpuszczonym nie będzie,
3040 I     |                    do umarłych i sami w jej świetle wyglądamy na błądzące i
3041 III   |                  więcej piła światła, coraz świetniejszej, chrześcijańskiej dobijała
3042 II    |                     na ziemi. - Stąd wynika świętość i nietykalność narodowości.
3043 II    |            wznioślejszego, rozumniejszego i świętszego niż ten, który dotąd istniejąc
3044 II    |                     i stąd rósł właśnie ten świętszy porządek, ten harmonijniejszy
3045 I     |                   żywot wieczny i obcowanie świętych. Chrystus też wyrzekł, że
3046 I     |                      o której, jako o Duchu Świętym, powiedziano, że zarówno
3047 II    |                   wnętrzna, nieznana jakaś, świeżo narodzona, przewracająca
3048 I     |                     czas wszystek z wiekami swoimi - i wyda się jej wtedy,
3049 II    |                    gdzie ma bogów własnych, swojskich, domowych. Skoro ten stosunek
3050 III   |                uciska je przemoc obcego czy swojskiego jarzma i że głęboko wierzy
3051 II    |                   święte, bo nie samowolą i swywolą, ale wolą ludzką, do woli
3052 III   |                   dnia król jeszcze zwoływa synody jego i każe im budować świątynią
3053 I     |               bluźnierstwa przeciwko Ojcu i Synowi odpuszczono.~Zatem w początku
3054 I     |                   Oto rodzące się postępowo syny Boże, z Boga i z siebie
3055 II    |                niesprawiedliwymi, jak proch sypki rozlatującymi się, dopóki
3056 I     |                      życie potężniejsze niż systemata. Co by powiedzieć o muzyku,
3057 II    |                   siebie pilnie, porządnie, systematycznie nie może. Nie miałby potęg
3058 II    |                  postronnych, nie wynajduje szalbierskich, kłamanych praw do obcych
3059 III   |                   bohaterstwo, graniczące z szałem - stąd i świecka uległość,
3060 III   |                     się pochylał, rozważał, szanował i zdejmował miarę na własne
3061 III   |               sprawach krajowych, kochane i szanowane, jednak nigdy nie podbijające
3062 I     |                   one naszymi czynami - one szatami Boga tkanymi przez nas,
3063 III   |                   miejscu Boga. Tak wszelki szatan sobie poczyna i to wszechzłego
3064 III   |                     Gdziekolwiek śladu stóp szatana dojrzał w Europie, tam się
3065 II    |                 silniejszych, w konspiracją szatańsko przebiegłą przeciw niemu
3066 I     |                ludzkości, które już oblokły szaty żywota wiecznego we wszechświecie,
3067 II    |                samych siebie dostąpić mogli szczebla onego w czasie, z którego
3068 III   |             wszelkie szczeble są rozmaitymi szczeblami złego. Celem religii ostatecznym
3069 III   |                    nieprzypadłości wszelkie szczeble są rozmaitymi szczeblami
3070 I     |                 stosunki ziemskie, w żadnym szczególe żywota ani w żadnym śmierci
3071 II    |                   zbiorowych, tak jak duchy szczególne, ludzkie, się kształcą,
3072 II    |                któremu podlega wszelki duch szczególny. Dusza oddzielona od ciała,
3073 III   |                świeckim nastroju, nie było. Szczep słowiański na pierwszą taką
3074 III   |                    ich z tymi dwoma drugimi szczepami: romańskim i germańskim,
3075 II    |                 pewniki idealne, ale i krew szczera, krew czerwona; rzeczywista
3076 III   |              lucifuga natio.~Za dni naszych szczere, niewymuszone czucie słowiańskie,
3077 II    |               wielkiej wolności, zatem i do szczerości, otwartości, niestrzeżenia
3078 II    |                     żywą i obrazową, sercem szczerym, otwartym, gorącym, z resztą
3079 I     |                   wzdychać - nic więcej. O! szczęśliwe duchy innych ludzkości,
3080 III   |                 zgody z niebieską, rządziło szczęśliwie rodu człowieczego losem.
3081 II    |                będzie więc ten naród ani do szczętu wyrżniętym, ani nawet podbitym
3082 I     |                  skutek, tobyś nie ku życiu szedł, ale ku śmierci, i Bóg w
3083 II    |                  choć upaństwowiony także i szeroko władny, mniej więcej ciągle
3084 III   |            przeciwnie Moskwie, na coraz się szersze rozlewała przestwory - coraz
3085 III   |            istnienia, trzeba czegoś innego, szerszego od siebie być wyobrazicielem -
3086 III   |                  się jaśniej, rozprawmy się szerzej. W świecie osadzić i utrwalić
3087 III   |                    rodzaju a równą odznacza szkaradą. W nim nie zdziecinnienie
3088 I     |              bardziej, Jego osobistości nie szkodzą - i owszem. Ale trudno jasno
3089 II    |                ludzkość niczym innym, jedno szkołą wychowawczą pojedynczych
3090 II    |                 mają do żywota wiecznego. W szkole odbywa się przygotowanie
3091 II    |                 okręgi pomniejsze, gdzie te szkoły duchów, wyrabiające w sobie
3092 III   |                     każdego pana, u każdego szlachcica spowiednik. Wszystkie uczucia
3093 II    |                   musi być uczucie wrzące i szlachetne, łacno obudzalne, dlatego
3094 I     |                    że tyś Mu piękniejszym i szlachetniejszym wyrósł stworzeniem, że w
3095 III   |                  jego przystaniem, wolność, szlachetność, oświata, wszelkie pojęcie
3096 II    |                 Rzymu tylko legiony, Polski szlachta tylko.~Na ruinach tych czterech
3097 I     |                    by wszystko, co z Niego, szło ku Niemu, a idąc, coraz
3098 II    |               narodowości - państwa, ciała, szły sobie swoim tropem, narodowości,
3099 III   |                     wieki cedziło się przez szpary historii jak trucizna, którą
3100 III   |               porządki: żołnierzy milionem, szpiegów tysiącami i zewnętrzną dyplomatów
3101 III   |               gwałtu, nie ją, ale gwałt jej sztucznie urządzony pokochiwał. Rewolucyjny
3102 II    |                     tu godzi się uważać, że sztuka grecka, która owo uczucie
3103 III   |                 albo też, daną odrzuciwszy, szuka innej, jedniejszej jeszcze,
3104 I     |                 natury, one, że tak powiem, szukają się, żądają się, domagają
3105 I     |                 żałosnego i błądzącego, coś szukającego ciągle, a nie mogącego nic
3106 II    |             społecznego nie przywiązanych i szukających pociechy w innym świecie -
3107 I     |                     nigdy, jak bohater, nie szukał ni wzywał niebezpieczeństwa,
3108 I     |                   nim nieskończenie łatwo i szybko duch łączy się z coraz wyższym
3109 I     |          przeważającej duszy, wielkiej może szybkości, lotności, przenikliwości
3110 I     |              stworzy.~Jednym z najdobitniej szych dowodów, że wszystko duchem
3111 III   |                  właśnie zależy ciągła jego szyderska bezczelność. On z dobra
3112 I     |           niepokalanym, w transfiguracji na Taborze, w zmartwychwstaniu i wniebowstąpieniu,
3113 III(1)|                 ponad mitrą i ponad wszelką tajemnicą, i ponad wszelką myślą -
3114 II    |                    i uwielbieniem wszelkiej tajemnicy, gdyż prawda, dotąd przesłonięta,
3115 III   |                  widome, ku jednemu celowi, tajemniczo i święcie, sobie nawzajem
3116 II    |                    synami - wybuchają długo tajone wulkany, których pierwszego
3117 II    |                   chcieli dochodzić znamion takiemu pierwowzorowi koniecznie
3118 I     |                    na nowo w taki sposób, z takimi zdolnościami, jakie przemyślali,
3119 III   |             ludzkiej przebija, i to jeszcze takowej, co by się zdawała bezprzerwanie
3120 I     |               działań, na każdym stanowisku takowym. Jednak im więcej się ich
3121 III   |          Fryderykiem Wielkim, Robespierem i Talleyrandem.~Wtedy poczuł się na siłach -
3122 I     |                milczeniu rozbierał i tę lub tamtą abstrakcją nazywał muzyką?
3123 III   |                   Stworzycielem? - Bez niej tamte obie wyrzec skutecznie słowa „
3124 I     |                  pierwszy uderza w oczy - z tamtej więc, podczas onego przejścia
3125 I     |                     niczym. Wszechżycie bez tamtych dwóch także niczym, bo ono
3126 III   |       Słowiańszczyzny zmagają - a przeciwko Tatarom i Turkom oczewiście, że
3127 III   |           jedynowładztwem a możnowładztwem. Tatarów zastępuje przetatarszczone
3128 III   |                zapładniającymjej łono napad tatarski - a synem spłodzonym, rosnącym,
3129 II    |                     nastrojonej i ożywionej tchem Bożym, przez pierś ludzką
3130 I     |                   nim, ani też nie był jako tchnienie, jako napływ, jako wiew
3131 III   |                     tylko zabalsa-mowan jej tchnieniem, rozrobaczał się dalej.
3132 III   |                   Zachodowi zapożyczonymi u tegoż Zachodu porządki: żołnierzy
3133 II    |                   do rzeczywistości mającej tenże potwierdzić ideał.~ ~
3134 III   |                    idealna, żaden pomysł li teoretyczny, żadna filozofia; bo choć
3135 II    |          usprawiedliwiony wykonaniem, żadna teoria sama przez się nie zdoła
3136 I     |                 zlały się w jedno, wiecznie teraźniejsze życie. Owa teraźniejszość,
3137 I     |                 stan, w kiórym każda chwila teraźniejszości ma być już wielką, świętą,
3138 III   |                    nastroił - tak policyjny terroryzm, dotykający w jednej chwili
3139 II    |          rozproszonymi ciała swego jak mara tęskna, chcąca, a nie mogąca, lecz
3140 I     |               zwykle nas wprowadza w dziwną tęsknotę do umarłych i sami w jej
3141 I     |                  czynami - one szatami Boga tkanymi przez nas, a im lepiej i
3142 II    |                     posiadać wykształconą i tkliwą władzę odbierania wrażeń
3143 I     |                nieskończonym, łagodnością i tkliwością, a w pewnych razach stałością
3144 I     |                  tym księżycu o posępnych a tkliwych promieniach, mieszkanie
3145 II    |                 noszą na sobie, a skoro ten tknięty i nadwerężony, nie wiedzą,
3146 III   |                   ich rodzimym usposobieniu tkwią one dwa główne przykazy,
3147 I     |                   jest to, co jest, a zatem tłumaczy i objawia istotę Ojca swego.
3148 I     |                 tego łączenia [się] skutek, tobyś nie ku życiu szedł, ale
3149 III   |                    do onego celu, opowiadać toczący się w oczach i przestrzeniach
3150 II    |                  Europy obcować będzie. A w toku spraw ziemskich zwyczajnym
3151 III   |               najszersza, najmiłosiemiejsza tolerancja religijna - otwarte schronienie
3152 III   |                    nie mogącemu się z klęsk toni podźwignąć. Moskwa - Polska -
3153 I     |              wieczności rozświeca wszystkie tonie czasu. Dla nas, stworzeń
3154 II    |                    rzeczy, na sfałszowanych torach historii ukazuje się nieprzerwanie
3155 III   |                   dojdzie w Hiszpanii aż do tortur inkwizycji - nauka o wolności
3156 III   |           dziecinnemu, do światła, za kupny towar wszystkie jego uważał promienie.
3157 III   |                 uspołecznienia wewnętrznego towarzystw ludzkich widoma i wydająca
3158 II    |                   wysokim już jest stopniem towarzystwa duchów, zdobytym wielą trudami
3159 I     |                 początku, w środku, w końcu tożsamość jedna, martwa, bezbarwna,
3160 II    |                    odrębnych przymiotów nie tracąc, owszem, przynosząc je w
3161 III   |                 gwałtownie próbami na chybi trafi rozprowadzać, ale osadzić
3162 I     |                 naturalną rzeczą, bo, chcąc trafić do życia, nie trzeba, od
3163 I     |                  abstrakcją nazywał muzyką? Trafiłżeby kiedykolwiek do prawdziwej
3164 I     |          opowiedzianej, w każdym wydarzonym trafunku, w każdym działaniu, w każdym
3165 I     |                poczęciu się niepokalanym, w transfiguracji na Taborze, w zmartwychwstaniu
3166 II    |                     błądzące, męczyły się i trapiły swoim. Ileż to walk między
3167 I     |                pokusie i próbie, o godzinie triumfu i o godzinie ucieczki, w
3168 II    |               kierunkami, które istotę jego troistą, a jedną, zawsze i wszędzie
3169 I     |                     tam, i wszędzie.~Z tego trojakiego stosunku Boga do nas i naszego
3170 I     |                    i w tym dowód, że Osób w Trójcę połączonych nie sposób oderwać
3171 I     |             następną kolebką przemyśliwać w trosce, w mdłościach, w bezsile!
3172 III   |                   przez szpary historii jak trucizna, którą świata organizm odpychał
3173 II    |          towarzystwa duchów, zdobytym wielą trudami i czasu długiego ciągiem.
3174 II    |                    Europy - żadne wysokie i trudne góry, żadne morza go od
3175 I     |              niepodobny, albo nieskończenie trudny. Chęci tylko tam są, żądania
3176 I     |              rzeczywistość. Stąd wynika, że trudnym musi być dla umarłych całkowite
3177 I     |                   do kolebek i kłaść się do trumien - ani między ostatnią trumną
3178 I     |               trumien - ani między ostatnią trumną a następną kolebką przemyśliwać
3179 I     |                   miesza jedno z drugim nad trumnami tych, co odeszli nie do
3180 III   |                    miłością sam się biernym trupem u stóp jego położy i woli
3181 III   |                     zachodniej, wschodniemu trupowi pomóc nie zdoła. Na chwilę
3182 II    |                     jedności.~Pośród zamętu trwającego przez te wszystkie wieki,
3183 II    |                historycznie od Chrystusa, a trwający dotąd, jest w dziejach tego
3184 I     |                 dosiąganym - zatem wiecznie trwającym w stosunku do nas ideałem,
3185 II    |                   może. Nim się zacznie żyć trwale, bez śmierci, wprzód ze
3186 II    |                  wschodzą, to upadają - nic trwałego, nic w kształtach swych
3187 III   |                    im dalej stąpa, choćby i tryumfalnymi pochody przesuwał się przez
3188 III   |                     dwóch plemion występuje trzecie, słowiańskie, nie goniące
3189 III   |                  czegoś nie dostawa, czegoś trzeciego, na to, by mogły przyjść
3190 II    |                     Bożego. Dopiero na onym trzecim stanowisku duch narodu nieśmiertelny
3191 II    |               stosunku do obcych państw się trzyma, ale, o ile może, ewangelicznego
3192 II    |                    w których go dotąd świat trzymał, na wszystkie świata tego
3193 III   |                   zatracania innych plemion trzymali się razem. Ateizm był ich
3194 I     |                     idealności czystej, się trzymały. Obie doszły nie do wszechżycia,
3195 III   |                       a przeciwko Tatarom i Turkom oczewiście, że ciągle dopełniają
3196 III   |                  Moskwy nie urządziły się w twarde i srogie na zewnątrz mocarstwa,
3197 II    |                     błędów, nagle przybiera twarz i głos starożytnego Jehowy -
3198 II    |                    niż ich oblicza - na ich twarzach znać spokój raczej zwierzęcia
3199 II    |                    a że nie dość wielkie na twarze tak wielkie, z nich spadają
3200 II    |                     maski, znikome maski na twarzy narodów, a że nie dość wielkie
3201 I     |                nabyte poświęceniem się woli twej wolnej Jego woli? - Czyż
3202 II    |                     za światem mówili - ale twierdząc, że za wiatem i nad światem
3203 III   |           przyszłością. Na dowiedzenie tego twierdzenia trza nam wprzódy należycie
3204 I     |                    wie o tym dobrze, bo sam twierdzi, że dopiero na dniu onym
3205 I     |                tymczasem, wcale przeciwnie, twoim życiem wiecznym jest. Im
3206 I     |               wszechbytu i wszechmyśli. Byt twój każden z Jego wszechbytu,
3207 I     |                     czyny, które są naszymi tworami (kreacjami), łączyć się
3208 II    |                warunku nieskończoności, tj. twórczej siły, nie masz? - Kto by
3209 I     |                   ducha, im więcej stwarza, twórczejszym być. On każdym czynem swym
3210 I     |                 bardziej, im wolniejszymi i twórczejszymi się stają, bo wtedy podobniejsze
3211 II    |                dusza ta w grobowej idealnej twórczości swej przejdzie do wymiarkowywania
3212 I     |                 miłość i z nich wypływający twórczy czyn. Lecz i takie przeczucie
3213 II    |           upaństwionych, w czyny polityczne twórczych narodów - a jeżeli do tego
3214 III   |                 życiodajnym, co twórczyń, a twórczym to tylko, co zaczerpnięte
3215 I     |                     tym dzielniej stają się twórczymi na podobieństwo Jego, czyli
3216 III   |                    To tylko życiodajnym, co twórczyń, a twórczym to tylko, co
3217 I     |                  czyniąc wciąż, a gdy nasze twory, czyli czyny, dochodzić
3218 I     |                     samym kształcą, budują, tworzą siebie samych, coraz doskonalej
3219 I     |                     nie dość na działanie i tworzenie. Kto wie, czy się mogą oprzeć
3220 II    |              wszystkim, dopiero po wiekowym tworzeniu się zewnętrznych rzeczy
3221 I     |                wolnej Jego woli? - Czyż one twymi są? - Nie - one zaczerpnięte
3222 II    |                 tylko pojedynczych dusz się tyczący, ale całego człowieczeństwa,
3223 I     |                      czyż w gibkości ruchów tygrysich, czyż w locie pędzącego
3224 I     |                 twoją śmiercią wieczną. Bóg tymczasem, wcale przeciwnie, twoim
3225 I     |                     Im więcej masz z Niego, tymeś sam bardziej sobą samym,
3226 I     |                     się jej wtedy, że przez tysiące tysięcy lat cierpi - a że
3227 II    |                     słoneczne histońi i tam tysiącom zapasów go poddając, stanowi
3228 III   |                    żaden dojść nie zdoła po tysiącu i więcej lat historycznego
3229 I     |               trzeba rodowi ludzkiemu przez tysiączne i straszne przechodzić koleje,
3230 II    |                     namysłu i rozmysłu, bez tysiącznych wahań się, dociekań, śledzeń,
3231 I     |                     coś dla kogo, to należy tytko o żywot prosić wieczny -
3232 III   |                  granicach własnego państwa uarcykapłanieniem siebie. Tego dokonawszy,
3233 II    |                   się z nim, ale, stojąc na uboczu, naśladuje go, tym samym
3234 II    |                     postać całką i odrębną, ubóstwiali. Tamci, nie zważając na
3235 II    |                Wszystkie mitologiczne wiary ubóstwiały naturę, przejęte wrażeniem
3236 II    |                   jako w kształt człowieczy ubranych, jest dostanie się do stanowiska,
3237 I     |                    na pozór umniejszyć się, ubyć, osłabnąć, utracić coś z
3238 I     |                   weń i wciąż tak czyni - a ubyłoż Boga? a osłabnąłże? - Gdyby
3239 III   |                    znikoma, ale ciągła, ale ubytniona, tkwi rodzimie w jego usposobieniu.
3240 III   |            chrześcijańskiego zarazem. Gdzie ucha natężysz, usłyszysz rzymskiego
3241 I     |               niechrystusowe, między ludźmi uchrystusuje i tym samym zbliżać będzie
3242 II    |                  duszy dopiero co zjawionej uchwytać nie zdołają - nastąpi stan
3243 I     |               godzinie triumfu i o godzinie ucieczki, w każdym natchnieniu, w
3244 III   |                   uprawa roli, że od wieków uciska je przemoc obcego czy swojskiego
3245 II    |                       następnie państwo pod uciskiem Kościoła - i znów Kościół
3246 II    |             człowieczą a Bożą wolą - między uciśnionym, przekonanym, że musi sprawiedliwość
3247 I     |           człowiekiem być. Chrystus był nią uczłowieczoną - nią, żyjącą na ziemi -
3248 I     |                wszystkich swych jakich bądź uczuciach, myślach, przywiązaniach
3249 II    |                albowiem ojczyzna, jeśli nie uczuciem serdecznym, nie zmysłowością
3250 III   |                    a wtedy rodzi się w jego uczuciu rzewny mistycyzm, albo nad
3251 III   |                     sercem wszędzie rozlaną uczuwa, a wtedy rodzi się w jego
3252 III   |                 archanielskiemu jakiemu się uda? - Ona ciału użycza lekkości
3253 II    |                      Życia przedrzyźniać ni udać nie sposób tak, żeby się
3254 III   |                  nią nie jest właśnie, a ją udaje i przedrzeźnia, fanatyzm,
3255 II    |                    nie sposób tak, żeby się udanie udało! W świecie ludzkości
3256 III   |                 chcąca podejściem, intrygą, udaniem Boga i losy, i ludzi oszukać,
3257 II    |                 połączonych, nie zna. Zamęt uderzających brył o siebie, brył martwych,
3258 III   |                    walka takowa uwidomiona, udotykalniona, uwieczniona w Europie,
3259 II    |                    wyleciało, postaramy się udowodnić dalszymi uwagi. Wszystkie
3260 II    |                   przez śmierć i odrodzenie udowodnioną być może. Nim się zacznie
3261 I     |                     woli się zlejem, o tyle udziału w tej wszechmocy dostaniem.
3262 I     |                 tobą wiecznie krąży przelew udzielającego się żywota. Ty, że Mu oddajesz
3263 I     |               znaczeniu Ciało i Krew Pańska udzielana wam. Zaprawdę, ciągle wy
3264 I     |                     W niższych zaś okręgach udzielanie się bywa często cierpieniem,
3265 I     |                     co będzie, kiedy mu się udzielę - każden czyn nie czym innym.
3266 I     |                    cierpieniem, a najwyższe udzielenie się nazywa się poświęceniem,
3267 I     |                    najprzedniejszym ludzkim udzieleniem się - bo przelał się w ludzkość
3268 II    |               idealną, odkrytą, zauważoną i udzieloną z łaski Bożej w grobie.
3269 III   |                kłamca, zdrajca obcym, swoim ujarzmiciel.~Skoro późniejszymi czasy
3270 II    |                   gdzie tylko zdoła, ratuje ujarzmionych od ucisku, na zewnątrz występuje
3271 I     |                     a niezawodny, a których ujęcie i przeprowadzenie zowie
3272 I     |               bywały i bywają dotąd, ale to ujemne stwarzanie, to krzywa twórczość,
3273 I     |                     wszechżyje, nigdzie nie ujętliwy ni ogarnion, ni objęty,
3274 II    |                   odtajemniczenie wcale nie ujmą, ale owszem, rozwielmożnieniem
3275 I     |               otrzymany doskonale rządzim i ujmujem w prawo zasługi i postępu,
3276 II    |                      w którym nie tylko cel ujrzan i wiedzian, lecz i środek
3277 II    |         opamiętawszy się, powrócić w górę i ujrzeć, że nad głowami ludzkimi
3278 II    |                 jeden ducha, ileż to wieków ujść musi, ileż przemian, klęsk,
3279 I     |                    śmiercią. - Ale też wnet ukazała się prawda prawa, które
3280 I     |               jeszcze, w Nim przedstawion i ukazan. Dlatego nie przechadzał
3281 II    |               bytujący na ziemi, dopiero za ukazaniem się Chrystusowej postaci
3282 I     |                    dają lub w snach się nam ukazują. Sen albowiem jest stanem
3283 I     |                   pierwszą zaś stroną Jego, ukazującą się stworzonym ludziom,
3284 II    |               sfałszowanych torach historii ukazuje się nieprzerwanie konieczna
3285 I     |                    Nigdy więc nie przestają ukazywać się i rozwijać się nawzajem
3286 II    |                  środków, za pomocą których układ wszech świeckich rzeczy
3287 III   |                  srogi i chłodno podstępny, układny, chytry przed potężnymi,
3288 I     |                     zasługą pracowitą Jego, ukochawszy Go zatem mocniej, bo wszystko,
3289 II    |                     ich nastąpił, rozdarcie ukojonym zostało i duch się wykształcił,
3290 I     |                      Bo czymże ludzkość tak ukrólestwiona? Oto stanem zbiorowym wszystkich
3291 II    |         powierzchowną wykazując wewnętrznie ukrytą konieczność, która go wiedzie
3292 III   |                     szałem - stąd i świecka uległość, sięgająca podłości nieraz.
3293 II    |                ciała schorzałego, ono ciało ulegnie rozbiorowi i zewnętrzny
3294 II    |                      jakoby ciało już sobie ulepione przez wieki śród mnóstwa
3295 I     |                     sposób przyniesienia im ulgi, pociechy, pomocy. Niezawodnie
3296 III   |              stronnictwa zażarte i bójki po ulicach stolicy właśnie w chwili,
3297 III   |                  myśli człowieczej, dał się ułowić w sidła władzy świeckiej,
3298 III   |              wskrzeszająca i przemieniająca umarłe ciało starożytności zachodniej,
3299 III   |                   zapragnął czasu płynienie umarnić i wieki nazad sprowadzić
3300 III   |               polityki z wszelkim filozofii umem przetapia w jeden płomień
3301 I     |                   wszędzie - cierpliwością, umiarkowaniem, panowaniem sobie nieskończonym,
3302 III   |                     jak Herkules dusić węże umieją, a w późniejszych latach,
3303 III   |           podejrzliwość, chytrość, zdradę w umiejętny całokształt i zeń wyprowadził
3304 II    |               organizm nie potrzebujący już umierać, by przeobrażać się, muszą
3305 I     |                      przebywającą, żyjącą i umierającą na ziemi - jakżeż mianować
3306 II    |                      Znikły jak za wcześnie umierające dzieci, a z ich zwłok dalsze
3307 I     |              wyznaniu wiary pod nią dopiero umieścił wszystkie nadziemskie nadzieje
3308 II    |                    najpiękniejszy w greckim umnictwie, a owoc najdojrzalszy w
3309 I     |                    kierunek bytu, zwątlon i umniejszeń, trwa jednak i bytuje w
3310 I     |                 drugim na ziemi to na pozór umniejszyć się, ubyć, osłabnąć, utracić
3311 I     |                   Gdyby osłabnął, gdyby się umniejszył, nie mógłby wciąż powtarzać
3312 III   |                  nie podbijające fanatyzmem umysłów obywatelskich. W domu u
3313 III   |                  czynów rade zapomina. Stąd umysłowe bohaterstwo, graniczące
3314 III   |                   prawa, a w całym kierunku umysłowości ku miarowym kształtom ducha
3315 I     |                 niebem dla ciała ludzkiego. Umysłowy zaś kierunek ducha upatruje
3316 II    |                   okręgów myśli - na niwach umysłowych starożytności myśl grecka
3317 I     |                      we wszystkich okręgach umysłu i we wszystkich społeczeństwa,
3318 II    |                     słowem, mocą przykładu. Uniami, nie łupiestwem i zdobywaniem,
3319 III   |                  sobie postronne ludy. Stąd unie owe nieśmiertelne, stąd
3320 I     |                 przywiązaniach i wstrętach, uniesieniach i powagach, odpowiedziach
3321 I     |                      co miał uczynić; nawet unikał kilka razy schwytania i
3322 III   |                     najgorętszych natchnień unosząc się nad nim, jakby jego
3323 II    |                 Kościół, ta świątynia myśli unosząca się nad światem, w oderwaniu
3324 II    |                   państwo", to wschodzą, to upadają - nic trwałego, nic w kształtach
3325 II    |                   przypuszcza cofania się i upadki, i zawody, i nawroty, i
3326 III   |                     anielskich jakich potęg upadku wyczynniać się powinno,
3327 II    |                 Jeden tylko lud żydowski do upadłego broni narodowości swej,
3328 II    |                    ten zmysłów przestarzały upadnie i zaginie – po tym zwycięstwie
3329 II    |               Chrystusowy środek polityczny upaństwiania się. Lecz na to potrzeba
3330 II    |              wszelkiej narodowości istotnej upaństwienie, a wszelkiego państwa, nie
3331 II    |                powrót stanąć w kole żywych, upaństwionych, w czyny polityczne twórczych
3332 II    |                 mocarstw stanowią, on, choć upaństwowiony także i szeroko władny,
3333 II    |                  burz się zdarzyć, ile krwi upłynąć z ciał, ile rozpaczy z dusz? -
3334 I     |                 nimi w ducha pełnego. Wieki upływają, wieki cierpienia, wieki
3335 I     |                     urodziwszych kształtach upostaciowany. Raj był niebem na ziemi -
3336 III   |                    że wszędzie zatrudnia je uprawa roli, że od wieków uciska
3337 III   |                    Chrystusowej na świecie, uprzedmiotowanej w państwie jakim, w jakim
3338 II    |                zamieszkując, wspaniałością, uprzejmością, gościnnością, wyobraźnią
3339 III   |                    składająca swoje utwory, uratowała narodowości słowiańskie,
3340 II    |                idealnym, a nie bytowym już, uratuje konającego od przepadnienia.
3341 III   |                     mściwości, przebaczanie uraz, z rzadkimi wyjątki snują
3342 II    |      urzeczywistnione, niczym inszym, jedno ureligijnieniem wszelkiej świecczyzny i
3343 III   |                   zdołały? Pełni żywota nie urodzi ni przebiegłość dyplomatyczna,
3344 III(1)|                  niebie, jak na ziemi. Rząd urodził z siebie wszystko. Rząd
3345 II    |                  niej przemaga. Ciała bogów urodziwsze niż ich oblicza - na ich
3346 I     |                uczuty, mądrzej pomyślany, w urodziwszych kształtach upostaciowany.
3347 III   |                   Słowiańszczyzny i z niego urodzona na świat dziejów ludzkich.
3348 I     |                prawo będziem z siebie i nim urządzać i stroić zewnętrzną naturę,
3349 II    |               wszystkich praw jego, ustaw i urządzeń, a tym samym przemieniający
3350 II    |              nieomylność papieską założył i urządził. Wreszcie po Lutra rewolucji
3351 III   |                   cichych. Prócz Moskwy nie urządziły się w twarde i srogie na
3352 III   |                     ale gwałt jej sztucznie urządzony pokochiwał. Rewolucyjny
3353 II    |                 która owo uczucie piękności urzeczywiściła i przepotomniła, właśnie
3354 I     |                   pragnienie, czyli pomysł, urzeczywistnią, znów duchowej pełni pewnej,
3355 III   |                      by go w pełni i mierze urzeczywistnił. Polska w XV i XVI wieku
3356 III   |                 słowiański na pierwszą taką urzeczywistnioną religijność wygląda i rozwój
3357 II    |                    i ludzkość, w ten sposób urzeczywistnione, niczym inszym, jedno ureligijnieniem
3358 I     |                      ale tych znów nie mogą urzeczywiszczać. Więc są, jakby nie byli.
3359 I     |                  urodzą, gdy nabędą siły do urzeczywiszczcnia tych myśli, do przetworzenia
3360 I     |                  już nastałych do pojęć nie urzeczywiszczonych jeszcze i urzeczywiszczenie
3361 II    |                     jak świeckim, wszystkie urzęda publiczne bez żadnej nieufności
3362 II    |                    obalanie wszystkich jego usiłowań organizacyjnych i korzystanie
3363 I     |                   musim i nawzajem. A jeśli usiłujem koniecznie inaczej uczynić,
3364 II    |                  pojąć trzeba, a to dopiero uskutecznia myśl, czyli dusza narodu
3365 III   |                     oświaty, postępu, kogóż usłuchały wieki? - Platonaż? - Cezara? -
3366 III   |               zarazem. Gdzie ucha natężysz, usłyszysz rzymskiego klasycyzmu dźwięki.
3367 I     |                   czyli duszą - duch, długo uśpion, niedokształcon, choć wciąż
3368 II    |          nieśmiertelnych duchów - w naturze uśpione, jakby dzieci w powiciu,
3369 I     |                 planecie tym, my, duchy nie uspokojone, my,~duchy rozdarte i rozdwojone,
3370 II    |                     samą wyprzedzić, musi w uspołecznieniu duchów zbiorowych zajaśnieć
3371 II    |                    się domyśleć treści jego usposobień i zdolności wewnętrznych.
3372 III   |               germańskie, wbrew przeciwnego usposobienia, o kształt zewnętrzny mniej
3373 I     |                      duchowej, łącznikiem i usprawiedliwicielem ich obu musiał być rozum
3374 II    |                  oderwana, żaden pomysł nie usprawiedliwiony wykonaniem, żadna teoria
3375 I     |                 rzeczywistością - zatem nie ustawającą żądzą naszą - zatem i nigdy
3376 I     |                   naszą - zatem i nigdy nie ustawającym ni mogącym zakończyć się
3377 II    |            religijnym zarazem. Wadom więc i usterkom, które zgon na byt jego,
3378 II    |         przesłonięta, staje się za przesłon usunięciem gorejącą i widną jak słońce.
3379 II    |                 posiadłości. Owszem, nieraz usuwa się od nadarzonych korzyści,
3380 II    |                    najwyższego pojedynczych uświęcenia nie otrzyma się inaczej,
3381 II    |                dzieci, a z ich zwłok dalsze usypały się pokłady, na których
3382 I     |                  Jego, słyszeli Go własnymi uszyma, przytrzymali rękoma, żelaznymi
3383 I     |                  nie tylko rozdzielone, ale utajone, przeciążone przewagą jednego
3384 I     |                  wszechduch tylko był jakby utajony, jakoby w letargu. Jednak
3385 II    |               własną duszę odzyskać, gdy ją utraci dla drugich, ten dbać o
3386 I     |             umniejszyć się, ubyć, osłabnąć, utracić coś z siebie, zniknąć nawet
3387 II    |               ofiarą - jest onym przejściem utrapionym i smętnym z jednego życia
3388 II    |                 czyli odpaństwienie narodu, utrata cielesności bytowej; bo
3389 III   |                przez co świat sam osadzon i utrwalon -prawda tylko przyjmuje
3390 II    |             rozmaitości; przez Żydów jednak utrzymało się wyobrażenie o Duchu
3391 I     |              stwarzać i wciąż już stworzone utrzymywać przy życiu. Owszem, prawdziwą
3392 II    |                     pojedynczych. Tym tylko utworem, arcydziełem swym na ziemi,
3393 III   |                 narodowych składająca swoje utwory, uratowała narodowości słowiańskie,
3394 II    |                    będą. Stanu osobnego nie utworzą - nigdy nie spasożytnią
3395 I     |                    było Nim, przez ludzi, i utworzeniem przez to pojęcie nowego
3396 II    |                   przygotowanych zasobów, z utworzonego już organizmu się wydobywa,
3397 I     |            nadziemskich dostać się okręgów.~Uwaga. Kiedy się mówi o Trójcy
3398 II    |            postaramy się udowodnić dalszymi uwagi. Wszystkie cechy naszego
3399 II    |          uwieczniona. Jednak i tu godzi się uważać, że sztuka grecka, która
3400 III   |                  kupny towar wszystkie jego uważał promienie. Idee najświętsze,
3401 I     |                 Bożej. Bóg sam, w pełni sam uważan, jest wszechduchem - we
3402 II    |           barbarzyńców, czyli nieprzyjaciół uważani, a los wojny zamienia ich
3403 III   |            wyłączność i brak dziejami swymi uwidamiając - po starożytnemu ono stara
3404 I     |              przystąpienie do nas i zupełne uwidomienie się przed nami. Dlatego
3405 II    |              starych, nim w Chrystusie całe uwidomiło się i na krew rozpłynęło
3406 II    |                        Kościół to proroctwo uwidomione - to posąg granitowy przyszłości,
3407 II    |            cesarstwie pozostałych i z myśli uwidomionej w Kościele - myślą albowiem
3408 III   |         chrześcijaństwa na świat przyszedł, uwiecznił się niejako i zosobiścił
3409 II    |                   kiedyś podwyższy, odnowi, uwielbi, ale nie zniszczy, nie strawi,
3410 II    |                Świętego, który wytłomacza i uwielbia Chrystusa - w jej śmiertelnych
3411 III   |                   byleby ucisk, natychmiast uwielbiał i przywłaszczał sobie. Tak
3412 I     |               pocieszyciela owego, który ma uwielbić Chrystusa. A czymże Chrystus
3413 I     |                Chrystusa. A czymże Chrystus uwielbień być może, jeśli nie pojęciem
3414 II    |                   wiekuistego prawa duchów, uwspólnia się, rozsiewa, rozpływa
3415 I     |                    aż to uwyraźnił, co miał uwyraźnić, uczynił, co miał uczynić;
3416 I     |                   posłannictwa Swego, aż to uwyraźnił, co miał uwyraźnić, uczynił,
3417 I     |                     albo raczej słabo tylko uwyraźniona - czyli że kierunek myśli
3418 II    |                   swym na ziemi, pojedyncze uzdolnią się do żywota niebieskiego,
3419 II    |                  jakoby palec Boży położon, uzna, że pomimo grzechy i błędy
3420 II    |                   ręce zwycięzcy ich oddał, uznają się przez ten zewnętrzny
3421 III   |               najsprzeczniejsze przyjmując, uznając i kojarząc.~I tak za dni,
3422 II    |                 duszę jego wiedzącą siebie, uznającą cel, ku któremu byt swój
3423 III   |                  trafu ślepego wieczną igra uznaje. Nie wyda też owej pełni
3424 I     |                     za podstawę wszystkiego uznajem czy byt oderwany sam, czy
3425 III   |                     sidła władzy świeckiej, uznał królów i książąt papieżami
3426 III   |           stworzenia, która duchy stworzone uznała wolnymi. - Prawa jej święte
3427 I     |                   pewnią. Będzie to właśnie uznana zgoda między wszechmyślą
3428 I     |              wszechmyślą i wszechbytem i to uznanie stanowić tym samym będzie
3429 II    |               państwa musiały istnieć przed uznaniem się i poczuciem się narodowości -
3430 I     |               stosunku do tego pojęcia sama uznawa się znów bytem tylko i jako
3431 I     |                   duchami stają się niższe, uznawając się bytem w stosunku do
3432 I     |                 jest najwyższą, z powodu że uzupełnia i zaokrągla pełne działanie
3433 II    |                     owszem, przynosząc je w uzupełnieniu i najprzedziwniejszym rozkwicie
3434 I     |                   żywot wieczny nasz, czyli uzupełnioną miłość Bożą ku nam i w nas.
3435 III   |                jakiemu się uda? - Ona ciału użycza lekkości myśli, myśli nadaje
3436 II    |                  powinien - tak i teraz, by uzyskać pełnią wiedzy o sobie, duchy
3437 II    |                  sam się kupi i tworzy, nie używa podboju ni gwałtu, ni bezprawia,
3438 I     |                    żywot prosić wieczny - o vitam aeternam, a to nie spokój
3439 II    |           politycznym i religijnym zarazem. Wadom więc i usterkom, które zgon
3440 II    |                 zwyczajnym wystąpić muszą i wady, tych przymiotów siostrzyce,
3441 II    |                   rozmysłu, bez tysiącznych wahań się, dociekań, śledzeń,
3442 II    |                      nie opuści żadnej pory walczenia z niesprawiedliwością sobie
3443 III   |                      które wszędzie indziej walczyły i dotąd z sobą walczą -
3444 I     |                odpowiedziach i zapytaniach, walkach i odpoczynkach, w każdej
3445 III   |             rzeczywistej i chrześcijańskiej Wandy, nie samobójstwem, ale ofiarą
3446 III   |                    z gruzu i głów ściętych, wapnem polanych, wieże stawiali.
3447 III   |                 tyle siły w nich, że podbój waregski pochłaniają, zmuszają wodzów
3448 III   |            nieprzyjaciel i bitew było z nim warto próbować poza murami miasta.
3449 II    |                  zgonu odpowiadał najlepiej warunkowi zmartwychwstania, zawartemu
3450 III   |                chrzci się, gdzie zgnilizna, waśnie, rozryw i dogmatów niepełność,
3451 III   |                     Alboż każda stopa ziemi waszej, zlana krwią męczeńską rycerzy
3452 I     |                    istotę w coś niezmiernie wątłego na czas i cierpiącego dotkliwie.
3453 III   |                     papież jakiś odpowie na Watykanie posłowi Rzeczypospolitej,
3454 III   |                 rozdziera się sama w sobie, wchodzi jakby i w rozwagę i rozbiór
3455 III   |                     fanatyzm, tak działał - wcielał się w Arabów, nienawidził,
3456 III   |                celów, pozbawiona władzy ich wcielania, bo pojmuje wszystko, ale
3457 II    |        międzynarodowe na świecie. Takie zaś wcielenie i zastosowanie, będąc nowym
3458 II    |                     było, a która zależy na wcieleniu przepisu Chrystusa we wszystkie
3459 I     |                   do ust tych, ale zupełnie wcieli się w osobistość kształty
3460 I     |            wszechmyślą i tą drugą osobą swą wcielił w Chrystusa - dopiero po
3461 I     |                  zarazem i człowiekiem. Bóg wcielon w człowieka, człowiek przebóstwion
3462 I     |                    Osoba, a ta druga Osoba, wcielona w ludzką naturę, to Chrystus.~
3463 I     |                   odwieczne (Logos), które, wcielone, nazywa się Chrystus - i
3464 I     |               musiał być rozum Boży, który, wcielony i objawiony w rodzie ludzkim,
3465 II    |                    dostąpiły. Znikły jak za wcześnie umierające dzieci, a z ich
3466 I     |                   ten do Boga i ten kiedyś, wcześniej czy później, być musi po
3467 II    |                     zaś wtedy chwyta jakoby wesele niebieskie, a drugich złość
3468 I     |              będzieżże ona drugą Osobą Bożą weszła w jaźń człowieka i jaźnią
3469 II    |                    wszelkiej rzeczywistości weszły i zamieszkały w niej?~Powtarzamy:
3470 II    |           nagromadzone czy zwierzchnie, czy wewnętrzne nastroje, ustawy, prawa,
3471 III   |                   kształtach uspołecznienia wewnętrznego towarzystw ludzkich widoma
3472 II    |             domaganie się wieczne i nastrój wewnętrzny swój wszystkie kształty
3473 I     |                wszechświata. My będziem ich wewnętrznymi żywotami, ich bijącymi sercami -
3474 III   |                  kolebce jak Herkules dusić węże umieją, a w późniejszych
3475 II    |                każdą słabość jego, powoli i wężowo wkradających się w jego
3476 II    |                    a które długo, długo bez wiadomego skutku pozostać muszą. Będzie
3477 III   |                serce z piersi, mianując się wiar jego religijnych najwyższym
3478 II    |               mówili - ale twierdząc, że za wiatem i nad światem jest, odrywali
3479 II    |                    ze światem i świat z nią wiązać prawem miłości i życia przyszedł
3480 II    |           zrozumienie wszystkich stosunków, wiążących ludzkość całą, nie już tylko
3481 III   |                    jest właśnie religią, bo wiąże, spaja, religuje wszystko,
3482 I     |                  Czy elektryczne prądy, czy wichrów i rozpasanych wiew nie porywa
3483 I     |                  nas bytu po śmierci - jest widmem zagrobowej widmowości odwiedzającym
3484 I     |                      jest widmem zagrobowej widmowości odwiedzającym nas za życia. -
3485 II    |              przesłon usunięciem gorejącą i widną jak słońce. Odpadają od
3486 I     |                    ostatecznych, do śmierci widnokrężnej, do ateizmu, do zaprzeczenia
3487 II    |                     na okręgi zbiorowe, gdy widnokrężnie domaga się ziemskiego urzeczywistnienia
3488 I     |                   sam. Im duchy wyższe, tym widoczniejsze działanie tego prawa w nich -
3489 II    |                  dni teraźniejszych obran z widomego ciała, a duszą nie znękaną,
3490 I     |                pewna, że z tej strony grobu widomim się ciałami, że byt nasz
3491 II    |            rozbiorowi i zewnętrzny wszystek widomy jego organizm zniszczeje
3492 III   |              naokoło siebie. Postęp jej był widomym i nadzwyczajnym.~Szczególnie
3493 I     |                ciała ludzkiego się wwięził. Widzieli Go i dotykali się Jego,
3494 I     |                  Byłaby śmiercią istotną, a widzim, czujem i myślimy, że wszystko
3495 III   |                    Wyrachowany jak starzec, widzimiśny jak dziecko, namiętnie srogi
3496 I     |                     Jego tym, że jaśniej Go widzisz i święciej wolę Jego wykonywasz.
3497 III   |                 domowego ogniska zasiędą do wieczornej rozmowy, wspominają ze wstrętem
3498 II    |                  narodu - jakoby duszę jego wiedzącą siebie, uznającą cel, ku
3499 I     |                     co właśnie jej danym do wiedzenia i rozumienia, tj. byt? Wreszcie
3500 II    |               którym nie tylko cel ujrzan i wiedzian, lecz i środek także doskonale
3501 I     |                  ale wiedza jasna będzie Go wiedzieć, a tak Go wiedząc, wykona.
3502 II    |                     i nowszych czasów, jest wiekiem narodowości dochodzących
3503 II    |                    duchów, doszłych ciągiem wiekowego wyrabiania się do pełni
3504 II    |                    we wszystkim, dopiero po wiekowym tworzeniu się zewnętrznych
3505 I     |                     wynika z mniejszego lub większego ich od siebie odłączenia
3506 I     |                szerszy zakres, tym i udział większy. Udział takowy, do pewnej
3507 II    |                    znów i znów zacząć zawód wiekuisty. W tym nawet sroższa kara
3508 III   |                pysze walkę tę niesłychaną z wiekuistym Bogiem rozpoczął.~Nieszczęśliwy -