Akt, Scena

  1 Osob  |               Głodnego żołądka bajką nie~zabawić, racją nie odbyć.~
  2 Osob  |             bajką nie~zabawić, racją nie odbyć.~And. Maks. Fredro~
  3  1, 1 |             Dokąd! dokąd! - Ja dalej nie idę.~LUDMIR~Jeszcze tylko
  4  1, 1 |           panie kolego; dwadzieścia, nie więcej; tu, pod to drzewo. -
  5  1, 1 |         LUDMIR~Cóż mam robić?~WIKTOR~Nie słyszałeś, com mówił?~LUDMIR~
  6  1, 1 |             Przeklęta flegma!~LUDMIR~Nie flegma, ale cierpliwość. -
  7  1, 1 |            podoba.~WIKTOR~Ale pewnie nie to, że, ubrany jak na redutę,
  8  1, 1 |              może.~LUDMIR~Bo przecie nie zechcesz mieć wnuków, prawnuków...~
  9  1, 1 |           jak syrena...~LUDMIR~Tylko nie - "z Dniestru", bardzo proszę,~
 10  1, 1 |        której nawet wyobrażenia mieć nie mogłem - włóczymy się od
 11  1, 1 |             każdy nocleg w karczmie, nie byłże godnym opisania?~WIKTOR~
 12  1, 1 |             dobra czy zła, ale jest. Nie tak jak w naszych salonach -
 13  1, 1 |           kwiaty sypią, a dmuchniej, nie ma nic, zupełnie nic. Dlatego
 14  1, 1 |           niż tworzyć. - Ty wina pić nie będziesz?~WIKTOR~Dlaczego
 15  1, 1 |            będziesz?~WIKTOR~Dlaczego nie będę pić?~LUDMIR~wypiwszy~
 16  1, 1 |         LUDMIR~wypiwszy~Myślałem, że nie będziesz - dla złego humoru;
 17  1, 1 |            dla złego humoru; nic tak nie szkodzi jak wino na żółć
 18  1, 1 |              i dobrego razem.~WIKTOR~Nie ciekawym poznać pana Szandora.~
 19  1, 1 |           zachwyceniem~Patrz, i tu - nie boskiże to widok? Ten dom
 20  1, 1 |        chwyta tłumoczek, potem rzuca~Nie, nie, znowu mnie chcesz
 21  1, 1 |          tłumoczek, potem rzuca~Nie, nie, znowu mnie chcesz zbałamucić.~
 22  1, 1 |             zachwyceniu!~WIKTOR~A ja nie. - I rób, co chcesz, ja
 23  1, 1 |             Wiktorze, zostań.~WIKTOR~Nie mogę.~LUDMIR~Wiktorku.~WIKTOR~
 24  1, 1 |           WIKTOR~Ja bazgracz?~LUDMIR~Nie, nie. - Ty wiesz, że jesteś
 25  1, 1 |             Ja bazgracz?~LUDMIR~Nie, nie. - Ty wiesz, że jesteś mój
 26  1, 2 |              powierzchowność wzięły; nie ma wydatnych zarysów. Co
 27  1, 3 |             wątpienia. I dlaczegóżby nie miała kochać? - Jestem dobrze
 28  1, 3 |             moje rozumowanie.~JANUSZ~Nie rozumiem zatem tej zwłoki,
 29  1, 3 |         wszystkie wykręty na nic się nie przydadzą. Pójdzie za waćpana,
 30  1, 3 |         byłaby pani Januszową, gdyby nie przeciwności, które ja tylko
 31  1, 3 |        rzeczą dowiedzioną. I lubo mi nie chcą wierzyć, ja im zawsze
 32  1, 3 |          wyraźnie. - Stary Jowialski nie pyta się, co się dzieje,
 33  1, 3 |     najukochańszego małżonka; na nic nie ma już czucia i myśli, tylko
 34  1, 3 |             śp. jenerał-majora Tuza. Nie wiem, czy słyszałeś o przypadku,
 35  1, 3 |             lubo ma lat piedziesiąt, nie ma żadnego zdania. U niego
 36  1, 3 |         dobrze, bardzo dobrze - byle nie trudnił się niczym, jak
 37  1, 3 |             lepiej. To jest człowiek nie do obudzenia, jak worek
 38  1, 3 |              i znowu czarno, a nawet nie wie, że zmienił zdanie.
 39  1, 3 |          SZAMBELANOWA~Robi, co każę, nie ma wątpienia, bo robić musi:
 40  1, 3 |              jednak prędzej nastąpić nie może, aż Helena za mąż pójdzie;
 41  1, 3 |      licznego towarzystwa obejść się nie może, przy naszym ślubie,
 42  1, 3 |         będziemy, póki Helena za mąż nie pójdzie. Vous figurez-vous?~
 43  1, 3 |             wolą i uporek, a ja tego nie lubię. Przy tym główka trochę
 44  1, 3 |      grobowców. La!~JANUSZ~Na to się nie piszę.~SZAMBELANOWA~Jakaś
 45  1, 3 |         przypadkiem z jej dziennika, nie zaszkodziłyby wcale.~LUDMIR~
 46  1, 3 |              rozumiem.~JANUSZ~To być nie może! Ja jestem uczciwym
 47  1, 3 |  przestraszona~A! - Co? Żaba?~JANUSZ~Nie; jakiś pan Sans-façons spi
 48  1, 3 |   SZAMBELANOWA~Komuż ma spać, jeżeli nie sobie? Voyons!~JANUSZ~Ale
 49  1, 3 |         SZAMBELANOWA~Tym się Helenie nie podobasz.~JANUSZ~Dlaczego,
 50  1, 3 |            obleje~SZAMBELANOWA~Na to nie pozwolę. C`est malhonnete.~
 51  1, 3 |             SZAMBELANOWA~Mnie się to nie podoba. C`est ordinaire.~
 52  1, 3 |            pani dobrodziejka łaskawa nie wzbraniać niewinnej zabawy;
 53  1, 5 |             potrzebuje, której serce nie uderza radośnie do chwili,
 54  1, 5 |         nigdy się nad poziom wznieść nie zdoła! któremu zamknięty
 55  1, 5 |              to przeznaczenie twoje? Nie znajdąż twe uczucia oddźwięku
 56  1, 5 |         twojej?~po krótkim milczeniu~Nie, nie świetnego nadobnością
 57  1, 5 |            po krótkim milczeniu~Nie, nie świetnego nadobnością kształtu,
 58  1, 5 |      świetnego nadobnością kształtu, nie świetnego urodzeniem i majątkiem,
 59  1, 5 |              urodzeniem i majątkiem, nie - nie takiego pragnę. Duszy
 60  1, 5 |        urodzeniem i majątkiem, nie - nie takiego pragnę. Duszy dusza
 61  1, 6 |           bardzo dobrze.~HELENA~Sama nie wiem, co mam robić. Chciałabym
 62  1, 6 |              Słuchaj mnie, ojcze; ja nie mogę, jak tylko...~SZAMBELAN~
 63  1, 6 |             kochany ojcze.~SZAMBELAN~Nie kochasz go, to nie idź za
 64  1, 6 |         SZAMBELAN~Nie kochasz go, to nie idź za niego, i kwita. Ja,
 65  1, 6 |           drugiej strony, iść za mąż nie kochając - rzecz okropna.~
 66  1, 6 |         uwaga.~HELENA~Janusza kochać nie mogę.~SZAMBELAN~Ani trochę?~
 67  1, 6 |            SZAMBELAN~Przecie?~HELENA~Nie kocham go, więcej nic.~SZAMBELAN~
 68  1, 6 |          pozioma, tak plastyczna, że nie może wlać w duszę zdroju
 69  1, 6 |        rozpuku. Ale jak tylko ci się nie podoba, nie idź za niego!
 70  1, 6 |             tylko ci się nie podoba, nie idź za niego! Nie ma co
 71  1, 6 |            podoba, nie idź za niego! Nie ma co gadać; odpraw go,
 72  1, 6 |        ciągle trwać będzie, bo matka nie tak łatwo odstąpi swojego
 73  1, 6 |             zwlekać, ile możności. - Nie uczynię mu żadnej nadziei,
 74  1, 6 |              ale też i wzbraniać jej nie myślę. A tymczasem, kto
 75  1, 6 |             żony~Co się odwlecze, to nie uciecze.~PANI JOWIALSKA~
 76  1, 6 |              głowie.~P. JOWIALSKI~O, nie uciecze, ręczę jejmości.
 77  1, 6 |            JOWIALSKI~Nic - to zbytku nie ma.~SZAMBELAN~Radziliśmy
 78  1, 6 |           mną a ojcem tego lękać się nie można.~P. JOWIALSKI~Zapewne,
 79  1, 6 |           czy ma iść za Janusza, czy nie iść.~P. JOWIALSKI~Na czymże
 80  1, 6 |          HELENA~Na niczym.~SZAMBELAN~Nie dość jeszcze zna, jak powiada,
 81  1, 6 |             zezwoli.~P. JOWIALSKI~Ja nie mam nic przeciwko temu,
 82  1, 6 |      przeciwko temu, ale nadto długo nie przewlekaj, moja panno,
 83  1, 6 |            też zupełnie pana Janusza nie odprawiam, o zwłokę tylko
 84  1, 6 |           wykrzykniki i pochwały nic nie przerywają, albo bardzo
 85  1, 6 |        dziaduniu dobrodzieju, lepiej nie mieć męża, jak mieć niedobrego.~
 86  1, 6 |          niedobrego.~P. JOWIALSKI~To nie dowiedzione. - Lepszy rydz
 87  1, 6 |          Lepszy rydz niż nic.~HELENA~Nie chciałabym matki obrażać,
 88  1, 6 |               JOWIALSKI~sens kończąc~Nie będzie tak uparta. O, tak! -
 89  1, 7 |           dobrze...~P. JOWIALSKI~Czy nie mogę...~SZAMBELANOWA~Bylem
 90  1, 7 |    najsłodszego! co też ten jegomość nie wygaduje!~SZAMBELANOWA~Dobrze,
 91  1, 7 |            Ale daremna praca, ust mi nie zamkniecie i na dziesięć
 92  1, 7 |            jegomości o nic w świecie nie idzie, tylko o sposobność
 93  1, 7 |             gardle - mówi Knapijusz, nie kołkiem.~HELENA~Ja tylko
 94  1, 7 |          proszę matki, aby tak lekce nie ważyła szczęścia mojego.
 95  1, 7 |         młody - prawda; ależ młodość nie jest rękojmią szczęścia
 96  1, 7 |     disputandum.~HELENA~Ma majątek - nie przeczę. Ale ja nie dbam
 97  1, 7 |        majątek - nie przeczę. Ale ja nie dbam o złoto; czystą tylko
 98  1, 7 |             HELENA~Nareszcie, ja się nie sprzeciwiam - ale dlaczego
 99  1, 7 |              A ja powiem przysłowie: Nie siej... wiecie co? - sami
100  1, 9 |            wiem, adagium Knapijusza; Nie siej głupich, sami schodzą.~
101  1, 9 |           jak ja; nasz pan syn - no, nie ma co mówić, ale Helusia
102  1, 9 |           baba na targ, a targ o tym nie wie.~SZAMBELAN~Ja wiem trochę.~
103  1, 9 |              pojadła! Głupi ten, kto nie tak rzeczy widzi jak ona. -
104  1, 9 |          widzi jak ona. - Szkoda, że nie będzie słyszała bajeczki
105  1, 9 |             jeszcze powtórzę. Pewnie nie znacie tej bajeczki?~HELENA
106  1, 9 |           zawsze wszystkim wspak,~To nie chluba,~Sowo luba.~Możeś
107  1, 9 |       dlaboga! Co też jegomość dalej nie wymyśli, (kładąc okulary)
108  1, 9 |              SZAMBELAN~Ja nic u niej nie znaczę - wszystkim rządzi.~
109  1, 9 |            obietnicę, że mnie naglić nie będą?~P. JOWIALSKI~Krótko
110  1, 9 |       JOWIALSKI~Krótko a węzłowato - nie chcesz Janusza?~HELENA~Tego
111  1, 9 |          chcesz Janusza?~HELENA~Tego nie wyrzekłam.~P. JOWIALSKI~
112  1, 9 |          mówisz, Helusiu. Od ciebie, nie od siebie - jak mówi przysłowie.~
113  1, 9 |             na język przyniesie, ale nie: jakoś od śliny. I co waćpanu
114  1, 9 |            szpakami karmione. "Chcę, nie chcę - a ty, kochanku, stój
115  1, 9 |             Ale jak się nic lepszego nie nadarzy - "chodź i waszeć
116  1, 9 |         ołtarza!" Dobry chleb, kiedy nie ma kołacza.~P. JOWIALSKA~
117  1, 9 |            się bardzo zdrowo. Jednak nie ma co mówić, każdy ma swoje
118  1, 10|            Czy pani Szambelanowa nic nie mówiła?~SZAMBELAN~Aj, gdzież
119  1, 10|             SZAMBELAN~Aj, gdzież tam nie mówiła!~P. JOWIALSKI~Ona
120  1, 10|           dalsze trudy.~JANUSZ~Wcale nie spragniony, bo opodal w
121  1, 10|              zabawy.~P. JOWIALSKI~A, nie ma gadania - wszystkie! (
122  1, 10|            JOWIALSKA~Co też jegomość nie wyrabia! Boże mój najsłodszy!~
123  1, 10|          Musisz się zbisurmanić, nic nie pomoże.~P. JOWIALSKA~Panie
124  1, 10|             JOWIALSKA~Mój Józieczku, nie nacieraj!~P. JOWIALSKI~Żwawo
125  1, 10|      JOWIALSKA~Co też jegomość dalej nie wymyśli - ja stara!~P. JOWIALSKI~
126  1, 10|             JOWIALSKI~O, Turek na to nie pyta!~HELENA~Nie wiedzieć,
127  1, 10|         Turek na to nie pyta!~HELENA~Nie wiedzieć, co to za człowiek.~
128  1, 10|              wynalazku.~P. JOWIALSKI~Nie masz się co namyślać, rób,
129  1, 11|              wierci - oczów otworzyć nie mogie - musi już być het
130  1, 11|              Wypiułem coś grubo; ba, nie bardzo; na trzech: dwie
131  1, 11|              i na siebie:~Ja bo taki nie śpię, patrzam się oczami, (
132  1, 11|      siarczyste pioruny... ja bo nic nie wiem, co to jest...~Śmiech
133  1, 11|        LUDMIR~Ta bójcie się Boga, ja nie pan!~JANUSZ~Zapewne sen
134  1, 11|          LUDMIR~Przepraszam pana, ja nie miałem żadnego trapiącego
135  1, 11|   najjaśniejszy panie.~LUDMIR~Ale bo nie jestem żadny pan, proszę,
136  1, 11|           terminie, u majstra... ba, nie u majstra, bo pomarł, tylko
137  1, 11|           Szambelanowej) Jejmoscunia nie widzieli?~SZAMBELANOWA~Nie
138  1, 11|           nie widzieli?~SZAMBELANOWA~Nie widziałam. Rien` du tout.~
139  1, 11|           stary jegomościuniu, bo ja nie wiem, co się ze mną dzieje. -
140  1, 11|              Jegomość i ja - przecie nie jakowe zwierzęta...~P. JOWIALSKI~
141  1, 11|          żaden uczciwy człowiek tego nie wymówi. - A mnie się widzi,
142  1, 11|            Biedny.~LUDMIR~A ja panom nie zawadził w drodze.~JANUSZ~
143  1, 11|              człowieka!~P. JOWIALSKI~Nie pchaj rzeki, sama płynie -
144  1, 11|             comprenez?~LUDMIR~A więc nie jestem lgnac Kurek?~JANUSZ~
145  1, 11|              urodził.~JANUSZ~Jeszcze nie czas obiadu, najjaśniejszy
146  1, 11|   najjaśniejszy panie.~LUDMIR~Co to "nie czas"? Ja, pan, mówię, że
147  1, 11|              Któż z poddanych powie: nie?~JANUSZ~Zastanów się...~
148  1, 11|          Stolik tu, przede mnie! No! nie słyszycie? Ty (do Szambelana)
149  1, 11|             jeden z drugim? Co było, nie jest, nie pisać w regiest!~
150  1, 11|           drugim? Co było, nie jest, nie pisać w regiest!~P. JOWIALSKI~
151  1, 11|            męża~Niechże się jegomość nie bardzo przysuwa, bo to jakiś
152  1, 11|         większa zabawa.~SZAMBELANOWA~Nie wiem, czy te żarty na dobrym
153  1, 11|           żarty dłużej wystawiać się nie myślę.~LUDMIR~A to co? Czy
154  1, 11|        Żałuję tylko, że tego od razu nie uczyniłam! Tres humble servante!~
155  1, 12|            doje, dopije, ten w rozum nie tyje.~LUDMIR~Bajka! Kto
156  1, 12|              Jowialski.~P. JOWIALSKI~Nie psujcieże nam zabawy, kobiety.~
157  1, 12|        stróżem zowiesz?~P. JOWIALSKI~Nie u nas to, najjaśniejszy
158  1, 12|            LUDMIR~Dla ciebie, sługo, nie dla mnie, pana! Czym ty
159  1, 12|            łotr czy poczciwy?~JANUSZ~Nie, tego nie powiadam.~LUDMIR~
160  1, 12|           poczciwy?~JANUSZ~Nie, tego nie powiadam.~LUDMIR~To jesteś
161  1, 12|               co się śmiejesz, a nic nie gadasz, masz także dwa rzemiosła?~
162  1, 12|           więc, do siekaninki. Wojny nie chcę.~P. JOWIALSKI~Bardzo
163  1, 12|            ty gotujesz?~SZAMBELAN~Ja nie gotuję, to jest tylko tytuł.~
164  1, 12|             P. JOWIALSKI~Tego urzędu nie ma.~LUDMIR~Któż za was rozum
165  1, 12|           JOWIALSKA~Przecie jegomość nie zechcesz...~LUDMIR~Moje
166  1, 12|           tylko jednę.~JANUSZ~To być nie może, takie prawo.~P. JOWIALSKI~
167  1, 12|          JOWIALSKI~Żaden dworak tego nie uczyni.~LUDMIR~siadając
168  1, 12|          Jowialskiego~Na to pozwalać nie można!~P. JOWIALSKI~Ale
169  1, 12|           Heleny~Chciej pani zostać, nie lękaj się, znam granicę
170  1, 12|             winne uszanowanie. Słowa nie mówiliśmy z sobą, a dusze
171  1, 12|             Czego pan żądasz?~LUDMIR~Nie trwóż się moją przybraną
172  1, 12|        Rozskakują się.~JANUSZ~Odejść nie możemy.~P. JOWIALSKI~Ale
173  1, 12|           JOWIALSKI~Powiedziałem, że nie.~LUDMIR~Precz, bo basy!~
174  1, 12|             przy swoich drzwiach~Kto nie ma zbroje, mijaj boje.~JANUSZ~
175  1, 12|            szparze. - Dawnom się tak nie śmiał.~Odchodzi.~
176  1, 13|             aby miał tylko rozrywkę, nie bardzo jest przebierający
177  1, 13|        różany promyk nadziei?~HELENA~Nie z moich ust, niestety! Mam
178  1, 13|           Mam macochę - więcej mówić nie potrzebuję; jestem sama;
179  1, 13|             LUDMIR~I moje usta nigdy nie wyrzekły "ojcze!" ani "matko!"
180  1, 13|              przemawia do mnie głos, nie znany, tylko przeczuciem?~
181  1, 13|             O, panny, panny, wolicie nie czytać, niż złe czytać.~
182  1, 13|              się zagadką.~LUDMIR~Cóż nie jest zagadką na tym świecie?~
183  1, 13|           świecie?~HELENA~Jednak pan nie w swoim właściwym stroju
184  1, 13|          stroju podróżowałeś?~LUDMIR~Nie w zwyczajnym, ale może w
185  1, 13|         HELENA~I jestżeś nim?~LUDMIR~Nie, źle się wyraziłem; biednym
186  1, 13|           źle się wyraziłem; biednym nie jestem, tylko ubogim.~HELENA~
187  1, 13|                porywczo, ku stołowi) Nie śmiem... niewiele... ale
188  1, 13|          piękna teraz! Ale pieniędzy nie potrzebuję - dziękuję ci,
189  1, 13|         Sierota - sierocie...~LUDMIR~Nie, nie; ale ta czynność twoja
190  1, 13|              sierocie...~LUDMIR~Nie, nie; ale ta czynność twoja w
191  1, 13|          twoja w mojej pamięci nigdy nie zgaśnie - nigdy!~Całuje
192  1, 14|              pani robisz? Czemu stąd nie odejdziesz?~HELENA~Nie chce
193  1, 14|          stąd nie odejdziesz?~HELENA~Nie chce mnie puścić.~JANUSZ~
194  1, 14|        żądałeś.~JANUSZ~Ale teraz już nie żądam i dawno już byłbym
195  1, 14|              daleko posunięty, gdyby nie pan Jowialski, którego mój
196  1, 14|          wcale winna!~HELENA~Ja tego nie widzę.~JANUSZ~Tym gorzej
197  1, 14|             ja mogę poradzić?~JANUSZ~Nie pozwalać tyle poufałości
198  1, 14|             prostakowi.~HELENA~Wcale nie prostak.~JANUSZ~Coraz lepiej;
199  1, 14|              sposobem podobać mi się nie mogą!~HELENA~Wszak sam pan
200  1, 14|       chciałem... Bodajbym był nigdy nie chciał!~LUDMIR~Wynoś się,
201  1, 15|         PIĄTA~Helena, Ludmir.~HELENA~Nie mogę prawdziwie utrzymać
202  1, 15|              tą trwogą serca kołatać nie można. Dziadunio nie tak
203  1, 15|         kołatać nie można. Dziadunio nie tak łatwo zmienia przedmioty
204  1, 15|             przedmioty swoich zabaw. Nie raz to już pierwszy, że
205  1, 15|              już pierwszy, że ledwie nie na klęczkach wszyscy błagać
206  1, 15|           obrębu niepewności.~LUDMIR~Nie widzę zatem potrzeby odkrycia,
207  1, 15|          zatem potrzeby odkrycia, iż nie jestem szewczykiem, co by
208  1, 15|          HELENA~I mnie się zdaje, że nie ma potrzeby. Przy tym i
209  1, 15|            może - tym lepiej.~LUDMIR~Nie moglibyśmy wejść do ogrodu,
210  1, 15|             trochę?~HELENA~DIaczegóż nie, ogród przed oknyma - tymi
211  1, 16|              zagląda, potem wchodzi.~Nie ma!... Gdzież się podzieli? -
212  1, 16|                 otwiera drzwi prawe) Nie ma... (patrzy przez okno)
213  1, 16|            podaje... brat za brat... nie trzeba tu oszaleć? (chodzi)
214  1, 17|          ratuj! Co się tu dzieje, to nie do wytrzymania!~SZAMBELANOWA~
215  1, 17|              przypadku?~SZAMBELANOWA~Nie byłby nic zrobił, bo będąc
216  1, 17|              nim raz naprzód ruszył. Nie byłby rozpoczynał. C`est
217  1, 17|          pocałował!~SZAMBELANOWA~Nic nie znaczy, może ją o co prosi.~
218  1, 17|           Jak to później? Tego sobie nie życzę!~
219  1, 18|            SZAMBELAN~O! przepraszam. Nie postrzegłem cię, Basiu.~
220  1, 18|             cię, Basiu.~SZAMBELANOWA~Nie wiesz, prawda?~SZAMBELAN~
221  1, 18|              SZAMBELANOWA~Śmiechu tu nie ma, wkradł się w dom jakiś
222  1, 18|            kazał go przynieść; to ty nie wiesz, ze to on sprawił
223  1, 18|               znalazł jednak sposób, nie mówię: podobania się, ale
224  1, 18|           głupio chciałem, ale teraz nie chcę.~SZAMBELAN~A więc dobrze,
225  1, 18|             na sam z tym człowiekiem nie rozmawiała.~SZAMBELAN~Oho!
226  1, 19|      Szczygły!... Żebym przynajmniej nie był mu pałasza przypasać
227  1, 19|            zawsze roztropnie i gdyby nie był, niestety, za wcześnie
228  1, 19|              SZAMBELANOWA~Ale pewnie nie z wszystkimi szczegółami. -
229  1, 19|             przewozu na żaden sposób nie dozwalały. Wtem koło północy -
230  1, 20|            skończy; dłużej wytrzymać nie mogę!~P. JOWIALSKI~Złapał
231  1, 20|              wypij. - I to wszystko, nie stosując jednak do osób,
232  1, 20|             JANUSZ~Jeżeli mnie jutro nie pochowają, wiecznie żyć
233  1, 20|      JOWIALSKI~Powtarzam jeszcze, że nie stosuję do osób; zaczynam:~
234  1, 20|          gorąco!...~Fraszka! - Małpa nie cielę,~Sobie poradzi:~Skąd
235  1, 20|        wsadzi. "Aj, gwałtu! Piecze!"~Nie ma co czekać,~Trzeba uciekać!~
236  1, 20|              tropy,~Aż pod progi.~Tu nie żarty - parzy stopy...~Dalej
237  1, 20|            dobrodzieja?~P. JOWIALSKI~Nie gniewaj się, nie gniewaj.
238  1, 20|           JOWIALSKI~Nie gniewaj się, nie gniewaj. Wiesz, że lubię
239  1, 20|            nowym katem.~- Proszę się nie żenować - łotr grzecznie
240  1, 20|          Pierwszy raz mnie wieszają, nie poznam się na tem!~P. JOWIALSKA~
241  1, 20|        JANUSZ~Waćpan dobrodziej może nie wiesz, że już od godziny
242  1, 20|     Jowialski! Łaskawy panie! Królu! Nie powtarzaj tych słów "sam
243  1, 20|      JOWIALSKI~Zatem będę mówił: sam nie chciałeś, aby Helusia odsunęła
244  1, 20|           żartu. Tak, dobrze?~JANUSZ~Nie ma ratunku, muszę cierpieć.
245  1, 20|     JOWIALSKI~Doprawdy?~P. JOWIALSKA~Nie chodźże tam, panie Jowialski!~
246  1, 20|        JOWIALSKI~A więc sam chcia... nie, nie, sam nie chciałeś,
247  1, 20|             A więc sam chcia... nie, nie, sam nie chciałeś, aby nie
248  1, 20|           sam chcia... nie, nie, sam nie chciałeś, aby nie miał pałasza.
249  1, 20|           nie, sam nie chciałeś, aby nie miał pałasza. Ale co to
250  1, 20|         Janusz, (głośno) Helusia zaś nie dziecko, wie, co robi.~SZAMBELANOWA~
251  1, 20|              Z żartem - jak ze solą, nie przesadź, bo bolą. Zatem
252  1, 21|           moich szczygłów?~JANUSZ~Tu nie o szczygłach mowa.~SZAMBELAN~
253  1, 22|             gotów?~SZAMBELAN~Jeszcze nie, najjaśniejszy panie.~LUDMIR~
254  1, 22|          żona prawdę mówi, a mąż się nie myli.~P. JOWIALSKA~O, mój
255  1, 22|            Boże! Co też ten jegomość nie wygaduje! Figle! figle!~
256  1, 22|          żaczek:~- Stój! - krzyczy - nie jedz, odkupię przysmaczek.~-
257  1, 22|           Coś się w głowę skrobie. -~Nie tylko to szkolne żaki~Biorą
258  1, 22|              ten pan Jowialski dalej nie wymyśli.~LUDMIR~No, teraz
259  1, 22|              smutku; kto dobrowolnie nie zechce być wesołym, będzie
260  1, 22|           przymuszony.~JANUSZ~Ja nic nie umiem.~LUDMIR~Jesteś hebes?
261  1, 22|       zmienia człowieka; czym byłem, nie jestem. Bo, szanowny kanclerzu,
262  1, 22|            Pan Jowialski zadziwiony, nie mogąc słowa wymówić, cofa
263  1, 23|             Co słyszę! Wiktor!~LOKAJ~Nie mając drobnych pieniędzy,
264  1, 23|           się o paszport - paszportu nie było.~LUDMIR~na stronie~
265  1, 24|           Ale kto waćpan jesteś? Bo, nie urażając, przysłowie mówi:~
266  1, 24|              w swoim domu o paszport nie pyta.~LUDMIR~Teraz wypada
267  1, 24|               byka za jędyka.~LUDMIR~Nie spałem w ogrodzie, ale dałem
268  1, 24|             dałem się przenieść, aby nie psuć zabawy.~P. JOWIALSKI~
269  1, 24|          JOWIALSKI~Widzisz, Januszu: Nie każdy kąsa, co wąsem potrząsa.~
270  1, 24|             się cieszę.~P. JOWIALSKI~Nie taki diabeł czarny, jak
271  1, 24|          Nadto dobrze bawiliśmy się, nie znając się, abym, poznawszy,
272  1, 24|           prędkie rozstanie. Dzisiaj nie puszczę.~JANUSZ~na stronie~
273  1, 24|         pieszo podróżujemy; ale musu nie potrzeba - chętnie w tak
274  1, 24|          tydzień.~WIKTOR~Nic jeszcze nie rozumiem, ale bylem dalej
275  1, 24|            rozumiem, ale bylem dalej nie szedł, wszystko dobrze.~
276  1, 24|               Ma na sercu, że mu się nie powiodło. A mnie się zdaje,
277  1, 24|      JOWIALSKI~Hola, hola! - byś tak nie skończył jak ów kłamca...
278  1, 25|     rozśmiawszy się) Pewnie, że nikt nie potrafi. (po krótkim milczeniu)
279  1, 25|             Łatwo grubemu kijkowi... Nie! - Łatwiej cienki... źle! -
280  1, 25|             Gruby cienkiego kijka... Nie, nie! - Łatwo kijek grubowego...
281  1, 25|              cienkiego kijka... Nie, nie! - Łatwo kijek grubowego...
282  1, 26|           moja córko.~HELENA~Byłabym nie zgadła.~SZAMBELAN~Tak będzie
283  1, 26|         krótkim milczeniu~Pan Janusz nie potrafiłby tego.~SZAMBELAN~
284  1, 26|             SZAMBELAN~Wierzę.~HELENA~Nie cierpi ptaszków.~SZAMBELAN~
285  1, 26|      SZAMBELAN~Gbur.~HELENA~On nawet nie rozpozna gila od szczygła.~
286  1, 26|         Prawda, kochany ojcze, że ja nie pójdę za niego?~SZAMBELAN~
287  1, 26|            pójdę za niego?~SZAMBELAN~Nie pójdziesz, nie pójdziesz,
288  1, 26|             SZAMBELAN~Nie pójdziesz, nie pójdziesz, jak tylko nie
289  1, 26|             nie pójdziesz, jak tylko nie zechcesz, już ci raz powiedziałem -
290  1, 26|              to?~HELENA~przynajmniej nie smuci.~SZAMBELAN~przypatrując
291  1, 26|              swojemu kijkowi~Jeszcze nie oskrobany.~HELENA~"Nie oskrobany"!
292  1, 26|       Jeszcze nie oskrobany.~HELENA~"Nie oskrobany"! Nieokrzesany,
293  1, 26|           nocy nieukształcenia? Ach, nie, drogi ojcze! Jego uczucia
294  1, 26|              wyższe pojęcie dobrego, nie podobałby się taki człowiek?~
295  1, 26|             Dlaczego żartuję?~HELENA~Nie wiemy, kto on jest.~SZAMBELAN~
296  1, 26|              jest.~SZAMBELAN~Prawda, nie wiemy.~HELENA~Ale możemy
297  1, 26|              Gdyby chciał odjeżdżać, nie pozwolisz na to; prawda,
298  1, 26|             prawda, ojcze?~SZAMBELAN~Nie pozwolę! na żaden sposób.~
299  1, 26|          domu.~SZAMBELAN~Nic z niego nie będzie - hm, hm!...~HELENA~
300  1, 26|       interesu. Już dłużej wytrzymać nie mogę. Myślisz, że ze mną
301  1, 27|             dobrze, siadajże.~JANUSZ~Nie może być dla mnie rzeczą
302  1, 27|       Jeszcze jedno słowo.~SZAMBELAN~Nie mam czasu; muszę... muszę
303  1, 27|               SZAMBELAN~Klatka córce nie przeszkadza.~JANUSZ~Jedno
304  1, 27|              ze mną! Ja czasu tracić nie lubię - masz nóż przy sobie?~
305  1, 28|             do kąta - nikogo spotkać nie mogę. Cóż oni myślą, że
306  1, 28|           ich opisania? (do Wiktora) Nie widziałeś jakiej gałązki
307  1, 28|              szukam - nikogo znaleźć nie mogę. - Cóż mówisz na nasze
308  1, 28|        Wiktorem".~WIKTOR~Proszę mnie nie wymieniać!~LUDMIR~To się
309  1, 28|            Ja go nazwę albo rysunków nie dam.~LUDMIR~Dobrze, nazwij!
310  1, 28|              śmiesznego nazwiska dać nie można.~WIKTOR~Wyszukam stosowne.~
311  1, 28|              to się?~LUDMIR~Dlaczego nie? Ja zbieram kłosy na moim
312  1, 28|           śmieszności.~WIKTOR~Ale to nie śmieszność: różnić kochających
313  1, 28|              wzajemnie.~LUDMIR~Wcale nie wzajemnie. Helena Janusza
314  1, 28|        głupstwa; gdyż raz głupia, bo nie ma rozumu, a drugi raz,
315  1, 28|         LUDMIR~Udawać muszę. - Nigdy nie dasz skończyć.~WIKTOR~Ależ
316  1, 28|             bo ty i udać romansowego nie potrafisz. Ty miałbyś pojąć,
317  1, 28|          jeszcze zły na mnie, bo tak nie myślisz. Wesołość czucia
318  1, 28|             myślisz. Wesołość czucia nie wyłącza. Autor za swoje
319  1, 28|             odpowiadać jako człowiek nie może, bo taką rzeczą za
320  1, 28|             cicho.~WIKTOR~Ja ci tego nie daruję!~LUDMIR~Wiktorze!
321  1, 28|             tyle skarbów dotknąć jej nie może: Jowialski, ów klejnot
322  1, 28|         eterze krążąca - wszystko to nie może wymazać z twojej pamięci
323  1, 29|              wiesz, że w troje jakoś nie idzie.~WIKTOR~jakby nie
324  1, 29|              nie idzie.~WIKTOR~jakby nie słyszał~Pani wracasz z ogrodu,
325  1, 29|              rzetelne szczęście. Tam nie ma zdrady, obłudy, niewdzięczności.~
326  1, 29|              niewdzięczności.~WIKTOR~Nie trzeba zanadto...~LUDMIR~
327  1, 29|        diabła, proszę cię!...~WIKTOR~Nie trzeba zanadto oddawać się
328  1, 29|            stu piorunów!~HELENA~Ach, nie; proszę kwiatów nie zrywać!
329  1, 29|             Ach, nie; proszę kwiatów nie zrywać! I tak krótkie chwile
330  1, 29|             opadnie, przyszłości już nie ma.~WIKTOR~Śmiejże się teraz,
331  1, 29|            robisz? człowieku!~WIKTOR~Nie uwierzysz pani, jakie między
332  1, 29|          zawsze kłótnie, lubo pewnie nie ma w świecie lepszych przyjaciół.
333  1, 29|             Ludmir trąca go łokciem.~Nie przypuszcza żadnego uniesienia
334  1, 29|         sposobu myślenia.~WIKTOR~Ale nie - autora.~LUDMIR~śmiejąc
335  1, 29|             koncepta! Pani nigdy byś nie zgadła, widząc tę dziką
336  1, 29|       horyzont uczucia mego. Bo któż nie zna owej błędnej tęsknoty,
337  1, 29|            LUDMIR~Wiktorze!~WIKTOR~I nie scenę, ale rozdział. - Który
338  1, 29|            osobą, której być znanymi nie mamy zaszczytu, a której
339  1, 29|            HELENA~Prawdziwie - teraz nie wiem, co myśleć. Dzień dzisiejszy
340  1, 30|             stronie~Doprawdy? Czemuż nie powiedziałeś?~LUDMIR~na
341  1, 30|           ogłuchł?~WIKTOR~na stronie~Nie gniewaj się, to przypadkiem,
342  1, 30|             teraz nawet...~SZAMBELAN~nie dając skończyć uściśnieniem~
343  1, 30|           pokazać - niczym go więcej nie uszczęśliwisz.~SZAMBELAN~
344  1, 30|         SZAMBELAN~Obrazów tak dalece nie mam.~LUDMIR~Może ryciny?~
345  1, 30|              Ale pan szambelan niech nie myśli, że to przyjaźń każe
346  1, 30|          przyjaciela.~SZAMBELAN~Więc nie malujesz?~WIKTOR~Owszem,
347  1, 30|            Wiktora~Bądźże pan łaskaw nie urażać się zbytnią moją
348  1, 30|             łaski?~WIKTOR~Ale pęzlów nie mam. (na stronie) Nie chciałbym
349  1, 30|         pęzlów nie mam. (na stronie) Nie chciałbym go urazić, a znowu...~
350  1, 30|               na stronie~Zmiłuj się, nie zrób jakiej niegrzeczności -
351  1, 30|          stronie~Przynajmniej ty nic nie mów!~SZAMBELAN~Pęzle znajdziemy -
352  1, 30|              WIKTOR~na stronie~Boże, nie opuszczaj mnie! Zachowaj
353  1, 30|            klatki, to je pomalujesz, nie ma wątpienia.~Całuje Wiktora.~
354  1, 30|          piękności, jak mała papuga. Nie wiem także, czy znasz ów
355  1, 31|          pierwszego wejrzenia sądzić nie można.~LUDMIR~Kto okiem
356  1, 31|        antypatyji.~HELENA~W nic tyle nie wierzę, ile w sympatyją.~
357  1, 31|      ogrodzie.~LUDMIR~Kiedy mnie już nie było; Janusz był szczęśliwszy.~
358  1, 31|           tajemny przemówił we mnie: nie, to być nie może - ona go
359  1, 31|       przemówił we mnie: nie, to być nie może - ona go nie kocha.~
360  1, 31|             to być nie może - ona go nie kocha.~HELENA~Dawno już
361  1, 31|            odmówiła jego rękę, gdyby nie macocha, która upiera się
362  1, 31|               Ale i jemu za złe mieć nie można; któż by się nie pokusił
363  1, 31|          mieć nie można; któż by się nie pokusił o tak wielkie szczęście,
364  1, 31|           HELENA~Pochlebstwo.~LUDMIR~Nie, Heleno, nie pochlebstwo!
365  1, 31|     Pochlebstwo.~LUDMIR~Nie, Heleno, nie pochlebstwo! Pomny na lot
366  1, 31|             ujść szalonej myśli. Ale nie mam już władzy. Klika dni
367  1, 31|          mieć duszę zranioną.~LUDMIR~Nie chcesz mnie pani rozumieć.~
368  1, 31|              rozumieć.~HELENA~Może i nie wypada...~LUDMIR~Wszak niczego
369  1, 31|                 LUDMIR~Wszak niczego nie żądam, nie błagam, jak tylko
370  1, 31|             Wszak niczego nie żądam, nie błagam, jak tylko przebaczenia,
371  1, 31|           jak tylko przebaczenia, że nie mam władzy wyrwać się z
372  1, 31|            HELENA~Na to przebaczenia nie trzeba; goście, przyjemni
373  1, 31|           dobrej córce przykrymi być nie mogą.~LUDMIR~całując ją
374  1, 32|              taki gospodarz, o gości nie trudno.~P. JOWIALSKI~Nie
375  1, 32|             nie trudno.~P. JOWIALSKI~Nie każdy też to gość miłym
376  1, 32|             ogon w górę! Ale jeszcze nie widziałeś mojego ogrodu.~
377  1, 32|          JOWIALSKI~Chodź więc. Nigdy nie zapomnę dnia dzisiejszego.
378  1, 32|         wyprowadziłeś! Co też ja się nie naśmiałem z kłopotów Janusza.
379  1, 32|          Józieczku!~P. JOWIALSKI~No, nie gniewaj się, Małgosiu; ty
380  1, 33|               Zamkniejcie się, oczy; nie poglądajcie w nowy świat,
381  1, 33|           młode życie? Czemuż mi ich nie zwierzysz? Ja ciebie zrozumiem.
382  1, 34|          HELENA~Panie Janusz!~JANUSZ~Nie wiem, od czego zacząć.~HELENA~
383  1, 34|             zacząć.~HELENA~Najlepiej nie zaczynać.~JANUSZ~Ten ton
384  1, 34|        JANUSZ~Ten ton nic mi dobrego nie wróży.~HELENA~Nie zwodzi.~
385  1, 34|            dobrego nie wróży.~HELENA~Nie zwodzi.~JANUSZ~Inaczej wczoraj
386  1, 34|                 HELENA~O które nigdy nie prosiłam.~JANUSZ~Wola rodziców.~
387  1, 34|          JANUSZ~I ojca.~HELENA~Wcale nie.~JANUSZ~Dopiero co z nim
388  1, 34|             niż o jej przychylność i nie straszyć dom cały upartą
389  1, 34|             aż do tego czasu.~JANUSZ~Nie starałżem się podobać wszelkimi
390  1, 34|            Ja wszystko widzę.~HELENA~Nie wątpię.~JANUSZ~Mam przecie
391  1, 34|        HELENA~Cóż ten Ludmir?~JANUSZ~Nie wiedzieć skąd jest, kto
392  1, 35|           SCENA JEDENASTA~JANUSZ~sam~Nie ma wątpienia, ten przeklęty
393  1, 35|            Ja mam rozum i wieś - ona nie pyta, bo mam rumieniec,
394  1, 35|     Szambelanowa przyrzekła - gdybym nie był... Przeklęcie! szczypałbym
395  1, 35|              palce ze złości... żeby nie tak bolało!~
396  1, 36|       klatkami~A, już dłużej i anioł nie wytrzyma! (rzuca klatki
397  1, 36|              waćpan furmana o konie, nie mnie.~WIKTOR~Można grzeczniej
398  1, 36|           kim"?~JANUSZ~To znaczy, że nie potrzebuję być grzecznym
399  1, 36|            igraszkę!~WIKTOR~krzycząc~Nie tak głośno, ty mośpanie!~
400  1, 36|     żartowałem i żartować będę - ale nie wiedziałem, że wilka puszczam
401  1, 37|        WIKTOR~wstrzymując się~Gdybym nie uważał na przytomność tej
402  1, 37|               Chcą się bić! -~WIKTOR~Nie, do tego stopnia nie zapomnę
403  1, 37|          WIKTOR~Nie, do tego stopnia nie zapomnę się nigdy. Racz
404  1, 38|          czubiło,~Przedrzeźniania tu nie było;~Obadwa z jednej zapialiście
405  1, 38|      zdrowiem.~Co rzec na to? Wiem - nie powiem.~P. JOWIALSKA~O,
406  1, 38|           Ludmira~Ty mnie lodem dziś nie okładasz.~SZAMBELANOWA~do
407  1, 38|           mówi: Mając gościa w domu, nie czyńmy gomonu. Nie pytając
408  1, 38|             domu, nie czyńmy gomonu. Nie pytając się, o co poszło -
409  1, 38|              JOWIALSKI~O, mój panie, nie zawsze prawda - co się prawdziwym
410  1, 38|            zazdrość, a ten mało guza nie dostał. Cóż ja winien? Dzień
411  1, 39|           patrząc na rysunek Wiktora~Nie; Jowialski nie udał ci się
412  1, 39|       rysunek Wiktora~Nie; Jowialski nie udał ci się zupełnie - nie
413  1, 39|           nie udał ci się zupełnie - nie ma tego uśmiechu rozlanego
414  1, 39|              LUDMIR~I pani Jowialska nie dość wyprostowana.~WIKTOR~
415  1, 39| rozstrzygającego. - Ale dlaczegóż ty nie piszesz? Masz czas - bibuły
416  1, 39|         podoba mi się.~WIKTOR~A mnie nie.~LUDMIR~Ja bym się z nią
417  1, 39|  wykrzywiając się~A!! (chodzi znowu) Nie cierpię, kiedy kto na mnie
418  1, 39|        LUDMIR~Powiedzże mi, dlaczego nie miałbym się ożenić?~WIKTOR~
419  1, 39|          żartujesz?~LUDMIR~Na honor, nie!~WIKTOR~Daj tu rękę.~LUDMIR~
420  1, 39|         WIKTOR~Puls wolny - gorączki nie ma.~LUDMIR~wyrywając rękę~
421  1, 39|          Rysuj!~Chodzi znowu.~WIKTOR~Nie dziwiłbym się, gdybym mógł
422  1, 39|           podobała.~LUDMIR~Dlaczegóż nie, mości Van-Dyku?~WIKTOR~
423  1, 39|          gdzie jest pojęcie, a uporu nie ma, wszystko da się zrobić.~
424  1, 39|               jeszcze przez to twoją nie będzie.~LUDMIR~Jeżeli się
425  1, 39|       milczeniu~Najgorzej?~LUDMIR~Że nie wiem, kto i skąd jestem.~
426  1, 39|             skąd jestem.~WIKTOR~I to nie fraszka u takich ludzi;
427  1, 39|              tchem.~LUDMIR~Jak tylko nie ma światła i cieniu, kresek
428  1, 39|            więcej, jak w tej chwili, nie chciałem, aby światło padało
429  1, 39|             WIKTOR~Dlaczegóżbym miał nie chcieć?~LUDMIR~Poczciwy
430  1, 39|             długie mieć będą.~LUDMIR~Nie ma jak z malarzami mieć
431  1, 39|           WIKTOR~Wiesz, że portretów nie umiem robić, chyba w karykaturze.~
432  1, 39|              alegorycznych obrazach, nie wiem, czy wiesz, jak SZYDERSTWO
433  1, 39|     wyszczerzonymi zębami, jeśli się nie mylę.~WIKTOR~Podobno, że
434  1, 40|            trochę.~LUDMIR~Przeczytać nie mogę, bo nic nie mam tu
435  1, 40|          Przeczytać nie mogę, bo nic nie mam tu ze sobą. Ale pierwsze
436  1, 40|              taki honor! Ale prawda, nie zasłużony, ale szczęśliwy
437  1, 40|        JOWIALSKI~Ale to półżartem. - Nie uwierzysz, co to za nieoszacowana
438  1, 40|       fijałku siada~I tak powiada:~- Nie wierzajcie, co on prawi;~
439  1, 40|            Ja powiem, czemu latać go nie bawi:~Oto przed kilką chwilami,~
440  1, 40|               Co ciągle idzie, nigdy nie odpocznie w trudzie,~Ten
441  1, 40|          lubi różę,~Bo sam już latać nie może. -~kłaniając się z
442  1, 40|          następującym wierszem żonie~Nie jest tu moją myślą, młode,
443  1, 40|            też jegomość dalej na nas nie wymyśli.~P. JOWIALSKI~głaszcząc
444  1, 40|          głaszcząc pod brodę~No, no, nie gniewaj się, Małgosiu -
445  1, 40|          przypadkiem...~P. JOWIALSKI~Nie, nie; pójdziemy razem do
446  1, 40|     przypadkiem...~P. JOWIALSKI~Nie, nie; pójdziemy razem do mojego
447  1, 40|              powiedzieć, ty słuchasz nie tak jak drudzy: Mnie z ust,
448  1, 40|            na dole;~Paweł, spokojny, nie wadził nikomu,~Gaweł najdziksze
449  1, 40|           Znosił to Paweł, nareszcie nie może;~Schodzi do Gawła i
450  1, 40|        odchodząc) I za parę miesięcy nie spiszesz wszystkiego; zimować
451  1, 41|             Jowialskiego~Myślisz, że nie będzie zimował? Będzie,
452  1, 41|          myślisz, że cię do komedyji nie wsadzi z twoją Małgosią
453  1, 41|        Szalona głowa! Ale ja ci mego nie daruję - zemścić się muszę.
454  1, 41|            świadkiem mego dzieła być nie mogę. - Schowam się w ogrodzie
455  1, 42|            wypada.~SZAMBELAN~Czy tak nie jest?~WIKTOR~Inaczej mają
456  1, 42|              Ja żadnej nigdy zgadnąć nie mogę.~WIKTOR~Czasem los
457  1, 42|          SZAMBELAN~Tylko proszę krwi nie wspominać, bo zaraz mi się
458  1, 42|            niczemu, o wódkę nikt się nie spyta - nikt nie chce kupić.~
459  1, 42|            nikt się nie spyta - nikt nie chce kupić.~WIKTOR~Ale wydrzeć,
460  1, 42|           Dłużej milczeć sumienie mi nie każe. Zwierzę ci straszną
461  1, 42|        wszystko jedno - dla mnie los nie zmieni się przez to - zemsta
462  1, 43|             łydki latają! - I on sam nie bardzo bezpieczny, w oczach
463  1, 43|            ja tej tajemnicy zachować nie mogę. Ja dawno mówiłem,
464  1, 43|         mówiłem wyraźnie... to jest, nie mówiłem, ale myślałem, myślałem...
465  1, 43|         myślałem... No, prawda - nic nie myślałem, ale to jest jednak
466  1, 43|             to jest jednak zdarzenie nie bardzo wesołe. - I co wiem
467  1, 44|          wyraźnie mi rękę odmówiła i nie mogę wątpić, że ten Ludmir...~
468  1, 44|          arcyważna!...~JANUSZ~Ludmir nie kryje się z tym, że mu się
469  1, 44|      podobała. Panna Helena wcale go nie unika - i koniec końców,
470  1, 44|              właśnie...~SZAMBELANOWA~Nie widzę nic w tym dziwnego,
471  1, 44|                Bodaj im Pan Bóg tego nie pamiętał!~SZAMBELAN~Dziękuję
472  1, 44|         Daremnie proszę, za nic mnie nie mają.~SZAMBELANOWA~Dwie
473  1, 44|    cierpliwość.~JANUSZ~No, jeżeli ja nie jestem cierpliwy, to i te
474  1, 44|             niecierpliwe.~Szambelan, nie mogąc przerwać rozmowę,
475  1, 44|  SZAMBELANOWA~Ach!~SZAMBELAN~Inaczej nie można było przerwać waszego
476  1, 44|      Słuchajcie mnie, dlaboga! bo to nie są żarty - tu idzie o nas
477  1, 44|         wiele innych rzeczy, których nie pamiętam, bo byłem, jak
478  1, 44|           ile mi się zdaje, bo także nie był spokojny... Aha! Jeszcze
479  1, 44|           Aha! Jeszcze mówił, że kto nie da pieniędzy, temu wydrą.~
480  1, 44|              i zniknął.~SZAMBELANOWA~Nie trzebaże tu prawdziwego
481  1, 45|         JANUSZ~Pani dobrodziejko! to nie są żarty.~SZAMBELANOWA~Zapewne,
482  1, 45|             SZAMBELANOWA~Zapewne, że nie żarty.~JANUSZ~Cóż począć?~
483  1, 45|            na to.~SZAMBELANOWA~Żart, nie żart - będą musieli złożyć
484  1, 45|              Co z tego będzie - sama nie wiem; ale odetchnę, jak
485  1, 46|      rozczuleniem i nad spodziewanie nie znalazłem w nim uprzedzeń,
486  1, 46|             czuję, źle pojmuję, albo nie będzie od tego. Otóż i ona!~
487  1, 47|             zamęt!~LUDMIR~na stronie~Nie widzi mnie - w idealnym
488  1, 47|        nieszczęsnemu, którego kochać nie wolno, a wiecznie kochać
489  1, 47|         muszę być smętnoromansowym - nie pomoże! Teraz ująć ją trzeba,
490  1, 47|         trwożyć powinny.~LUDMIR~Ach, nie trwożyć; bo jeżeli pogoda,
491  1, 47|        jeżeli pogoda, równie i burza nie jest trwałą.~HELENA~Ale
492  1, 47|           tyle, ile mnie, los cierni nie narzucał na drogę życia,
493  1, 47|             śmiało.~HELENA~Czy tylko nie zbyt śmiało?~LUDMIR~To wkrótce
494  1, 47|            stawiać przed oczy, które nie znają, jak lube farby wiosennej
495  1, 47|       parscha śmiechem.~Nieszczęsny! nie pokrywaj śmiechem!... Wyjawiłeś -
496  1, 47|        LUDMIR~na stronie~Tego honoru nie spodziewałem się wcale.~
497  1, 47|       całkiem nic dla ciebie uczynić nie potrafi.~LUDMIR~Dlaczegóż
498  1, 47|           chwili wiecznego rozstania nie waham się wyznać, iż nie
499  1, 47|             nie waham się wyznać, iż nie sam jeden ulegasz pod krwawym
500  1, 47|              twoje odpowiada mojemu. Nie zwiodły mnie wejrzenia twoje. -