Akt, Scena

 1  1, 1 |       Bardzo, bardzo dobrze! - Po kiego diabła mnie było wdawać
 2  1, 1 |     papier, co inszego świat, (po krótkim milczeniu) Śpiewaj
 3  1, 1 |   męstwo...~WIKTOR~Powiedz mi, po co ja się włóczę za tobą?~
 4  1, 1 |    WIKTOR~Piękny rozum! Piją i po pijanemu bają.~LUDMIR~Jedz
 5  1, 1 |        jakimiś zamkami.~LUDMIR~Po części prawda... ale i w
 6  1, 3 |  zwłoki, której żąda, i to już po raz trzeci.~SZAMBELANOWA~
 7  1, 3 |       się od lat piędziesięciu po dziesięć godzin na dzień.
 8  1, 3 |       dlatego poszłam za niego po nieszczęśliwym przypadku
 9  1, 3 |       pałacu~SZAMBELANOWA~A to po co?~JANUSZ~Widziałem podobną
10  1, 3 |   trzeba. Zaraz z ludźmi wrócę po niego - służę pani. Wyborna
11  1, 4 |     dwoje drzwi bocznych. Okno po lewej stronie od aktorów.~
12  1, 5 |      uściski wyobraźni twojej?~po krótkim milczeniu~Nie, nie
13  1, 5 |       światem ja mu się~stanę!~po krótkim milczeniu~Ale wszystko
14  1, 6 |    Helusiu! to mi samotrzask - po dwa ptaszki na raz łapać
15  1, 7 |    która pod nieba lata, kiedy po ziemi chodzić trzeba. -
16  1, 7 |         JOWIALSKI~Co nagle, to po diable.~SZAMBELANOWA~Nagle,
17  1, 10|   JOWIALSKI~A to co?~SZAMBELAN~Po łacinie.~Jowialski wzrusza
18  1, 10|        tu przenieść i przebrać po turecku, co się najlepiej
19  1, 11|   Jowialski, Janusz, Szambelan po prawej stronie, w rzędzie.
20  1, 11|        Jowialska, Szambelanowa po lewej siedzą. Helena za
21  1, 12|       jesteś?~JANUSZ~Jeszcze? (po krótkim milczeniu) Jestem
22  1, 17|   którą kocham, przechadza się po ogrodzie sam na sam z tym
23  1, 21|      Biegnę...~SZAMBELAN~Hola! Po co?~JANUSZ~Otworzyć.~SZAMBELAN~
24  1, 22|         Helena i Szambelanowa, po kilku słowach w głębi, wychodzą
25  1, 22|        staruszku.~P. JOWIALSKI~po krótkim milczeniu~Ażeby
26  1, 23|       wędrownika.~P. JOWIALSKI~Po co? na co?~LOKAJ~Chciał
27  1, 24|       się z zadziwienia, potem po wszystkich spogląda. - Chwila
28  1, 24|    Podróżowałem, diabli wiedzą po co, z łaski tego szaleńca,
29  1, 24|    przeprosić wszystkich panów po kolei, iż pozwoliłem sobie
30  1, 25|       strugać, (nuci i struże; po krótkim milczeniu) Gruby
31  1, 25|   kaduka, kto grubszym zrobi! (po krótkim milczeniu, rozśmiawszy
32  1, 25|  Pewnie, że nikt nie potrafi. (po krótkim milczeniu) Z tego
33  1, 26|  patrzy na robotę ojca.~HELENA~po krótkim milczeniu~Co to
34  1, 26| Zobaczysz, jak skończę.~HELENA~po krótkim milczeniu~Pan Janusz
35  1, 26|       bo sobie popsuję.~HELENA~po krótkim milczeniu~Czy długo
36  1, 26|        Bo ja mówiłem o kijku, (po krótkim milczeniu) Podoba
37  1, 26|    idziesz?~HELENA~Przejdę się po ogrodzie.~SZAMBELAN~Idź,
38  1, 27|    czasu; muszę... muszę pójść po pręciki do ogrodu.~JANUSZ~
39  1, 27|      pręciki do ogrodu.~JANUSZ~Po pręciki! Ależ tu o córkę
40  1, 28| wtenczas myśl tak szczęśliwa, (po krótkim milczeniu) Miałem
41  1, 29|        WIKTOR~Gotów unosić się po najdalszym przestworzu idealizmu,
42  1, 29|     idealizmu, kiedy tymczasem po ziemi chodzi, aż w niej
43  1, 36|         ja grzecznie pytam się po raz trzeci...~JANUSZ~Pytaj
44  1, 38|     Jowialski z żoną w środku, po lewej Wiktor i Ludmir, po
45  1, 38|      po lewej Wiktor i Ludmir, po prawej Janusz i Szambelanowa.
46  1, 38|     trzeba tę rzecz skończyć - po staroświecku. Panie Janie,
47  1, 38|      uderzę!...~Wypijemy sobie po kieliszku i zgoda! Rybom
48  1, 39|      stronic) Ale ci odpłacę, (po krótkim milczeniu, oglądając
49  1, 39|        tego uśmiechu rozlanego po całej twarzy - każdy zmarszczek
50  1, 39|  LUDMIR~stając przed Wiktorem, po krótkim milczeniu~Wiesz
51  1, 39|     LUDMIR~Najgorzej...~WIKTOR~po krótkim milczeniu~Najgorzej?~
52  1, 39|     został Janusz z macochą, a po wszystkich stosunkowych
53  1, 39|        będzie różdżkę palmową, po którą ty, klęcząc, w kaftanie
54  1, 40|       P. JOWIALSKI~Poznać pana po cholewach - tak i rozumnego.~
55  1, 40|        swawole.~Ciągle polował po swoim pokoju:~To pies, to
56  1, 40|     Ależ, mośpanie, mnie kapie po głowie!~A Paweł na to: -
57  1, 41|         to się bardzo mylisz, (po krótkim milczeniu) Szalona
58  1, 42|        teraz ciężkie. Pszenica po niczemu, o wódkę nikt się
59  1, 43|     SCENA PIĄTA~SZAMBELAN~sam; po długim milczeniu, przyszedłszy
60  1, 46|       moje łódkę roztrzaskam. (po krótkim milczeniu) Jak do
61  1, 47|        Teraz ująć ją trzeba, a po ślubie poprawa, (do Heleny,
62  1, 47|     spoczynku!... Błąkałem się po urwiskach; nieraz jak widmo
63  1, 53|       na stronie~Oj, coś znowu po dawnemu.~P. JOWIALSKI~Bliższa