Akt, Scena

 1  1, 1 |     Jeszcze tylko kilka kroków, panie kolego; dwadzieścia, nie
 2  1, 3 | poezyjami zawrócona. I do tego, panie Januszu, należałoby się
 3  1, 6 |       Jowialskich.~Dzień dobry, panie Janie; jak się masz, Helusiu.
 4  1, 10| szarawary.~P. JOWIALSKA~Fe, fe, panie Jowialski! Zaczynasz trzpiotować,
 5  1, 10|        nie pomoże.~P. JOWIALSKA~Panie Jowialski, zaniechajże te
 6  1, 10|     obudzić.~JANUSZ~Hola! Niech panie przebierą się pierwej, a
 7  1, 11|     kłaniając się~Najjaśniejszy panie!~LUDMIR~A państwo sy drwicie
 8  1, 11|         rozkazać, najjaśniejszy panie?~LUDMIR~Ta bójcie się Boga,
 9  1, 11|       Bóg wiara - najjaśniejszy panie.~LUDMIR~Ale bo nie jestem
10  1, 11|       co? (przechodząc do męża) Panie Jowialski...~P. JOWIALSKI~
11  1, 11|  Wszystko to sen, najjaśniejszy panie.~LUDMIR~A teraz szedłem
12  1, 11|         JOWIALSKI~Najjaśniejszy panie, pozwól, abym powiedział
13  1, 11|         do kata!~JANUSZ~Jesteś, panie, między swymi.~LUDMIR~A
14  1, 11|       odpowiadać musze. Jesteś, panie, w swoim królestwie.~LUDMIR~
15  1, 11|      czas obiadu, najjaśniejszy panie.~LUDMIR~Co to "nie czas"?
16  1, 11|       mają, mają, najjaśniejszy panie.~LUDMIR~Zaraz temu poradzę.~
17  1, 12|  Pozwolisz sobie, najjaśniejszy panie, zrobić uwagę, czyli raczej
18  1, 12|         P. JOWIALSKA~Ostrożnie, panie Jowialski.~P. JOWIALSKI~
19  1, 12|         u nas to, najjaśniejszy panie... (na stronie) Wyborny
20  1, 12|         to urząd, najjaśniejszy panie.~LUDMIR~Cóż on robi?~P.
21  1, 12|      Powiadam ci, najjaśniejszy panie, kto jest ten lub ów i jak
22  1, 12|   Bardzo pięknie, najjaśniejszy panie, bo przysłowie mówi: Gdy
23  1, 12|      innym...~LUDMIR~Któż są te panie? I tamta, co się znarowiła?~
24  1, 12|      precz! mówię.~P. JOWIALSKA~Panie Jowialski! Panie Jowialski,
25  1, 12|      JOWIALSKA~Panie Jowialski! Panie Jowialski, strzeż się jegomość!~
26  1, 12|    brzękła kosa, pewnie kamień. Panie ochmistrzu!~JANUSZ~Pozwól
27  1, 14|       złość~Racz, najjaśniejszy panie, pozwolić jedno słowo do
28  1, 14|     więc szewczyk Kurek?~HELENA~Panie Janusz!~JANUSZ~Podoba się?~
29  1, 18|       JANUSZ~Przez Boga żywego, panie szambelanie, jesteś przecie
30  1, 20|      łeb trzyma.~JANUSZ~prosząc~Panie dobrodzieju! (do Pani Jowialskiej)
31  1, 20|        P. JOWIALSKI~Słuchaj że, panie Janusz.~JANUSZ~Słucham,
32  1, 20|         chciałeś.~JANUSZ~Znowu! Panie Jowialski! Łaskawy panie!
33  1, 20|        Panie Jowialski! Łaskawy panie! Królu! Nie powtarzaj tych
34  1, 20|      JOWIALSKA~Nie chodźże tam, panie Jowialski!~P. JOWIALSKI~
35  1, 21| SZAMBELAN~Razem.~JANUSZ~Razem - panie szambelanie! Panie Jowialski,
36  1, 21|      Razem - panie szambelanie! Panie Jowialski, pani szambelanowo,
37  1, 21|        P. JOWIALSKI~To zanadto, panie Janie! Zbytek kazi pożytek,
38  1, 21|        przysłowie.~P. JOWIALSKA~Panie Janie! Panie Janie!~SZAMBELAN~
39  1, 21|          JOWIALSKA~Panie Janie! Panie Janie!~SZAMBELAN~Cóż złego,
40  1, 22|      Jeszcze nie, najjaśniejszy panie.~LUDMIR~Cóżeś robiuł dotychczas?
41  1, 22| JOWIALSKI~Dobrze, najjaśniejszy panie! (na stronie) Ucieszne stworzenie! (
42  1, 22|  Ucieszne stworzenie! (do syna) Panie Janie, słuchaj!~Najczęściej
43  1, 22|        się, serio~Najjaśniejszy panie! (do żony) Małgosiu, to
44  1, 22|  człowiek!~SZAMBELAN~na stronie~Panie Janusz, co to znaczy?~JANUSZ~
45  1, 24|      rozbisurmanić się teraz. - Panie Janie, pokaż panom gościnne
46  1, 26|       Nic z tego! Pójdziesz mi, panie gilu, do osobnej klatki!
47  1, 31|    najboleśniejsza męka.~HELENA~Panie Ludmirze, nadużywasz moich
48  1, 32|   zazdrośny trochę; ale to, mój panie, chcieć dziewczynę na swoje
49  1, 32|       Życzę ci mieć taką żonkę, panie Ludmirze. Ale to wszystko
50  1, 32|      zła - krzyż to wielki, mój panie. Zła żona, zły sąsiad, diabeł
51  1, 34|     JANUSZ~Panno Heleno!~HELENA~Panie Janusz!~JANUSZ~Nie wiem,
52  1, 34| nieszczęście nas obojga.~HELENA~Panie Janusz!~JANUSZ~Jest jakiś
53  1, 36|   klatki o ziemię w głąb sceny) Panie, jak się zowiesz, można
54  1, 36|      milczy. - Wiktor w złości:~Panie, ja grzecznie pytam się
55  1, 38|   Słyszysz?~P. JOWIALSKI~O, mój panie, nie zawsze prawda - co
56  1, 38|     skończyć - po staroświecku. Panie Janie, każ waćpan przynieść
57  1, 40|       JOWIALSKI~Szukam cię, mój panie, jak swój swego. - Musisz
58  1, 40|       moją myślą, młode, piękne panie,~Często zbyt płoche pochwalać
59  1, 40|         JOWIALSKI~Służę ci, mój panie! (odchodząc) I za parę miesięcy
60  1, 42|         SZAMBELAN~Powiedzże mi, panie Wiktorze, jakim sposobem
61  1, 42|     cofając się~Oho, ho!~WIKTOR~Panie szambelanie! Dłużej milczeć
62  1, 53|       Ale to oddane rzeczy, mój panie. Nie turbuj się, i ty znajdziesz