Akt, Scena

 1  1, 1 |       doskonale! Tylko trzeba, abyś go trochę poprawił - podbródek
 2  1, 1 |         wyborny organista! pokaż no go.~WIKTOR~Daj mi święty pokój!
 3  1, 2 |           szkoda! Za ostro z miesca go zażyłem; wielka dla mnie
 4  1, 3 |            i papier... Albo... wodą go obleje~SZAMBELANOWA~Na to
 5  1, 3 |           hm, hm... już wiem - każę go przenieść do pałacu~SZAMBELANOWA~
 6  1, 3 |       dobrze będzie, ja ręczę. Każę go przenieść, przebrać w nasze
 7  1, 3 |            tylko najpierw przenieść go trzeba. Zaraz z ludźmi wrócę
 8  1, 5 |            szuka. Im bardziej świat go odtrąci, tym porywczej wyciągnę
 9  1, 6 |        łapać będzie.~HELENA~całując go w rękę~Kochany ojcze, chciałabym
10  1, 6 |        ojcze.~SZAMBELAN~Nie kochasz go, to nie idź za niego, i
11  1, 6 |          Przecie?~HELENA~Nie kocham go, więcej nic.~SZAMBELAN~Człowiek
12  1, 6 |             Nie ma co gadać; odpraw go, ja ci radzę.~HELENA~Ach,
13  1, 10|         myśl arcyszczęśliwą - kazać go tu przenieść i przebrać
14  1, 10|             żąda.~SZAMBELAN~Chodźmy go obudzić.~JANUSZ~Hola! Niech
15  1, 10|             się pierwej, a potem tu go przeniosą i tu w milczeniu
16  1, 11|        JOWIALSKI~na stronie~Niechże go Bóg ma w swojej opiece!~
17  1, 11|             na mnie wyskoczył, a ja go kijem sparzyłem - a więcej
18  1, 13|            świata widziałem, więcej go doznałem.~HELENA~Któż jesteś,
19  1, 17|           ma pałasz i już raz dobył go na mnie; ledwie że uciekłem -
20  1, 18|          Wkradł? - Pan Janusz kazał go przynieść; to ty nie wiesz,
21  1, 20|          armaty wypalił, w rękę bym go pocałował.~P. JOWIALSKI~
22  1, 22|             Łzy ocierając, powąchał go przy tym,~Biegnie ze szkoły
23  1, 22|       kanclerzu: I mądry głupi, gdy go nędza z łupi - bo: Lepszy
24  1, 23|    SZAMBELAN~do Janusza~Może każesz go przebrać?~JANUSZ~Dajże mi
25  1, 24|             taki diabeł czarny, jak go malują.~JANUSZ~Oj, czarny,
26  1, 26|             powiedział.~Helena chce go w rękę pocałować.~Czekaj
27  1, 26|       HELENA~Starać się będę poznać go dokładnie.~SZAMBELAN~Staraj
28  1, 26|             przyślę ci Ludmira, jak go zobaczę.~Helena odchodzi
29  1, 27|       pewnością.~JANUSZ~zatrzymując go~Jeszcze jedno słowo.~SZAMBELAN~
30  1, 28|             jak się zwać będzie? Ja go nazwę albo rysunków nie
31  1, 28|             każda kartkę chłostałby go kto inny. A ty, kiedy naśladowałeś
32  1, 28|            zdarzenie! Nawet szkoda, go na prozę. Jakże to było?
33  1, 29|         zmysły podają.~Ludmir trąca go łokciem.~Nie przypuszcza
34  1, 30|               Pan Ludmir... (całuje go z obu stron) Pan książki
35  1, 30|            racz mu pokazać - niczym go więcej nie uszczęśliwisz.~
36  1, 30|           na stronie) Nie chciałbym go urazić, a znowu...~LUDMIR~
37  1, 31|       HELENA~Ach, Janusz! Widziałam go z daleka, rozmawiał z moim
38  1, 31|        pierwszy rzut oka, zoczywszy go obok ciebie, pani, głos
39  1, 31|          nie, to być nie może - ona go nie kocha.~HELENA~Dawno
40  1, 32|       kawałek chleba smakuje, kiedy go z kim dzielę.~LUDMIR~Gdzie
41  1, 34|       HELENA~Bałamucić?~Zmierzywszy go oczyma, odchodzi.~
42  1, 40|              P. JOWIALSKI~ściskając go~Żądaj ode mnie, czego chcesz!
43  1, 40|              Ja powiem, czemu latać go nie bawi:~Oto przed kilką
44  1, 40|             trudzie,~Ten to sam, co go Czasem nazywają ludzie.~
45  1, 41|      zimował? Będzie, będzie, tylko go poproś! Ale jeżeli myślisz,
46  1, 42|          zapalasz.~WIKTOR~porywając go za rękę~Ludmir - Ludmir -
47  1, 44|        podobała. Panna Helena wcale go nie unika - i koniec końców,
48  1, 45|         Jowialski?~SZAMBELANOWA~Idę go o wszystkim uwiadomić.~JANUSZ~
49  1, 47|           Jeżeli tak jest - ratować go muszę; podam rękę nieszczęsnemu,
50  1, 49|              SZAMBELANOWA~ściskając go~Gdzież miałam oczy? Wszakże
51  1, 49| jenerał-majora nieboszczyka.~Ściska go.~
52  1, 52|           Helena.~HELENA~Nieba! czy go biorą?~SZAMBELANOWA~Nie,
53  1, 53|             JOWIALSKI~przytrzymując go za rękę~Słuchaj:~Na ciemnym
54  1, 53|           domek mały,~Drobne kratki go składały,~I szczeblikiem