Akt, Scena

 1  1, 1 |  Śpiewaj sobie, śpiewaj!~LUDMIR~Cóż mam robić?~WIKTOR~Nie słyszałeś,
 2  1, 6 |        odzywał, (do Heleny) Ale cóż to znaczy, że jesteś sama?
 3  1, 6 |     SZAMBELAN~A więc?...~HELENA~Cóż będzie?~SZAMBELAN~Czegóż
 4  1, 6 |    HELENA~Ani trochę.~SZAMBELAN~Cóż masz przeciw niemu?~HELENA~
 5  1, 6 |          jak się masz, Helusiu. Cóż tam słychać?~HELENA~Nic,
 6  1, 7 |        chce ciebie zaślubić! Bo cóż mu zarzucić? Młody, przystojny,
 7  1, 7 |          Kłódka? Co za myśl! na cóż to, kochanie?~- Użyj jej,
 8  1, 10|        się trzeba.~P. JOWIALSKI~Cóż znaczy to przebranie? Nasze
 9  1, 10|     zabity.~SZAMBELAN~Wybornie! Cóż dalej?~JANUSZ~Przebierzemy
10  1, 11|            P. JOWIALSKI~Pst!... Cóż raczysz rozkazać, najjaśniejszy
11  1, 11|      temu poradzę.~SZAMBELANOWA~Cóż poradzisz, szalony chłopcze?
12  1, 12|       bez Szambelanowej.~LUDMIR~Cóż to wszystko znaczy? - Ale
13  1, 12|         zabawy, kobiety.~LUDMIR~Cóż wy wszyscy jesteście?~P.
14  1, 12|       koronny.~LUDMIR~Kanclerz? Cóż to jest?~P. JOWIALSKI~Jest
15  1, 12|     najjaśniejszy panie.~LUDMIR~Cóż on robi?~P. JOWIALSKI~Strzeże,
16  1, 12|         jesteś wielki człowiek! Cóż jeszcze robisz?~JANUSZ~Przedstawiam,
17  1, 12|       już się rozumieją.~HELENA~Cóż to jest? Co za mowa?~LUDMIR~
18  1, 13|       stają się zagadką.~LUDMIR~Cóż nie jest zagadką na tym
19  1, 14|       celem pośmiewiska.~HELENA~Cóż ja mogę poradzić?~JANUSZ~
20  1, 17|   człowiek charakteru...~JANUSZ~Cóż byłby zrobił - co, mościa
21  1, 18|    nucąc, podskakuje jak zawsze~Cóż, wielki ochmistrzu, gdzie
22  1, 21|          Panie Janie!~SZAMBELAN~Cóż złego, mamuniu?~SZAMBELANOWA~
23  1, 22|       ckni mi się.~P. JOWIALSKI~Cóż rozkażesz?~LUDMIR~Baw mnie! (
24  1, 22|        jak dwie krople wody."~O cóż im chodzi? Wszystkich sprzeczką
25  1, 24|     Bliżej!~WIKTOR~I ty tu! Ale cóż to jest?~LUDMIR~Tambambuktuhan.~
26  1, 24|   wszystko dobrze.~P. JOWIALSKI~Cóż, Januszu? jeszcześ ponury, (
27  1, 28|        nikogo spotkać nie mogę. Cóż oni myślą, że ja tu rok
28  1, 28|      nikogo znaleźć nie mogę. - Cóż mówisz na nasze dzisiejsze
29  1, 28|        za to więcej szanuje, bo cóż też nieznośniejszego - jak
30  1, 28|       Aż tu pan wójt: "Hola!" - Cóż ty na to?~WIKTOR~Ludmirze!~
31  1, 29|    tylko uśmiech wieczności, na cóż porywczą ręką przyspieszać
32  1, 31|   SIÓDMA~Helena, Ludmir.~LUDMIR~Cóż pani na to?~HELENA~Ja się
33  1, 31|          uwielbienia... ach, na cóż próżnych słów szukać - najgorętszej
34  1, 34| Rozumiem, co się dzieje.~HELENA~Cóż się dzieje?~JANUSZ~Ale,
35  1, 34|       JANUSZ~Ten Ludmir.~HELENA~Cóż ten Ludmir?~JANUSZ~Nie wiedzieć
36  1, 34|     skąd jest, kto jest.~HELENA~Cóż mnie to obchodzi?~JANUSZ~
37  1, 37|      słowa! Ja chcę, ja każę! - cóż to za karczemne obyczaje?
38  1, 38|        figle!~LUDMIR~do Wiktora~Cóż się stało?~SZAMBELANOWA~
39  1, 38|       ten mało guza nie dostał. Cóż ja winien? Dzień feralny
40  1, 39|       milczeniu, oglądając się) Cóż tak rozmyślasz?~LUDMIR~patrząc
41  1, 39|      WIKTOR~Daj tu rękę.~LUDMIR~Cóż to będzie?~WIKTOR~Puls wolny -
42  1, 40|     JOWIALSKA~zdejmując okulary~Cóż będzie?~P. JOWIALSKI~O!
43  1, 40|         Tomku,~W swoim domku. -~Cóż było mówić?~Paweł ani pisnął,
44  1, 40|         przez dziurę~I widzi... Cóż tam? cały pokój w wodzie,~
45  1, 44|   młodej pannie - masz rywala i cóż stąd? Rien` du tout.~SZAMBELAN~
46  1, 44|     lewo i milczy.~SZAMBELANOWA~Cóż więc?~JANUSZ~Słuchamy.~SZAMBELAN~
47  1, 44|         stoję na nogach.~JANUSZ~Cóż mówił? Ludmir ma wieś?~SZAMBELAN~
48  1, 45|   Zapewne, że nie żarty.~JANUSZ~Cóż począć?~SZAMBELANOWA~Siadaj
49  1, 47|         zgryzot! (do Heleny) Na cóż okropny obraz stawiać przed
50  1, 47|         twojej wolności.~LUDMIR~Cóż Wiktor powiedział?~HELENA~
51  1, 47|     zezwolili...~HELENA~Ach, na cóż wznawiać krótkie ułudzenie
52  1, 48|             szukając) Gdzież... cóż to?... Jeżeli... to znowu
53  1, 53|        panią.~LUDMIR~do Wiktora~Cóż się z tobą działo?~WIKTOR~