Akt, Scena

 1  1, 1 |        chcesz się żenić?~WIKTOR~Być może.~LUDMIR~Bo przecie nie zechcesz
 2  1, 1 |              lecz inaczej wyrażone; może za ostro, ale za to i lepiej.
 3  1, 1 |          Jakbym tam już był,~LUDMIR~Może uda nam się spotkać z Szandorem.~
 4  1, 3 |         jednak prędzej nastąpić nie może, aż Helena za mąż pójdzie;
 5  1, 3 |          towarzystwa obejść się nie może, przy naszym ślubie, wieś
 6  1, 3 |    niesprawiedliwość ludzi, a nawet może i lekka zgryzota sumienia,
 7  1, 3 |         rozumiem.~JANUSZ~To być nie może! Ja jestem uczciwym dziedzicem
 8  1, 6 |              tak plastyczna, że nie może wlać w duszę zdroju cichego
 9  1, 6 |           Płaskim? No, ale przez to może być dobrym mężem.~HELENA~
10  1, 6 |              A tymczasem, kto wie - może nastąpi jaka zbawienna odmiana.~
11  1, 6 |             oglądasz na to, że jaki może lepszy trafi się zalotnik -
12  1, 6 |           młotem a kowadłem.~HELENA~Może też i matka...~P. JOWIALSKI~
13  1, 10|             obudzić i dać wsparcie; może głodny, spragniony, we śnie
14  1, 12|            jednę.~JANUSZ~To być nie może, takie prawo.~P. JOWIALSKI~
15  1, 13|         Heleno! Któż ci za złe mieć może mylne wyobrażenie rzeczy...~
16  1, 13|        LUDMIR~Nie w zwyczajnym, ale może w najwłaściwszym, bo to
17  1, 13|        jestem, tylko ubogim.~HELENA~Może potrzebny wsparcia? (porywczo,
18  1, 15|       zaczyna.~HELENA~Zazdrość? Być może - tym lepiej.~LUDMIR~Nie
19  1, 17|        SZAMBELANOWA~Nic nie znaczy, może ją o co prosi.~JANUSZ~Diabła
20  1, 20|          poświęcasz przyzwoitość, a może i co więcej, cierpiąc, aby
21  1, 20|            JANUSZ~Waćpan dobrodziej może nie wiesz, że już od godziny
22  1, 20|          moim domu, śród tylu ludzi może zrobić biedny szewczyk?
23  1, 21|            Tuz, roku 1807...~JANUSZ~Może i tego chciałem, proszę
24  1, 21|          JANUSZ~Otworzyć.~SZAMBELAN~Może wypuścić?~JANUSZ~Puść mnie
25  1, 23|          każę.~SZAMBELAN~do Janusza~Może każesz go przebrać?~JANUSZ~
26  1, 27|        dobrze, siadajże.~JANUSZ~Nie może być dla mnie rzeczą przyjemną
27  1, 28|        odpowiadać jako człowiek nie może, bo taką rzeczą za każda
28  1, 28|             skarbów dotknąć jej nie może: Jowialski, ów klejnot oryginałów,
29  1, 28|           krążąca - wszystko to nie może wymazać z twojej pamięci
30  1, 29|         przyszłości ledwie dostrzec może, tak jak oko w mgłę rzucone,
31  1, 29|          Oddźwięk uczucia rozplątać może.~
32  1, 30|          tak dalece nie mam.~LUDMIR~Może ryciny?~SZAMBELAN~"Cztery
33  1, 31|            we mnie: nie, to być nie może - ona go nie kocha.~HELENA~
34  1, 31|          mnie pani rozumieć.~HELENA~Może i nie wypada...~LUDMIR~Wszak
35  1, 34|         znajdzie lepsze.~HELENA~Być może.~JANUSZ~Ja wszystko widzę.~
36  1, 39|           ożenić? Tak - ex abrupto, może dla zakończenia godnego
37  1, 39|     szaleństwo - prawda?~WIKTOR~Być może - i nigdy więcej, jak w
38  1, 40|          różę,~Bo sam już latać nie może. -~kłaniając się z pierwszym
39  1, 40|             to Paweł, nareszcie nie może;~Schodzi do Gawła i prosi
40  1, 42|       straszną tajemnicę!~SZAMBELAN~Może... lepiej mojej żonie?~WIKTOR~
41  1, 44|          JANUSZ~Proszę więc mówić - może mnie co pomoże.~SZAMBELAN~
42  1, 47|        pogodnego ranka rękojmią być może. Chmury, niosące burze,
43  1, 47|   Zniszczenie i śród pogody uderzyć może - na to każdy człowiek przygotowany
44  1, 47| przygotowany być powinien. - Nikomu może tyle, ile mnie, los cierni
45  1, 47|           wcale.~HELENA~Za kwadrans może już Helena nic, całkiem
46  1, 48|            godzin być źle uważanym. Może odjechał? - Nie, to by zanadto
47  1, 49|            Zadziwienie - w tym domu może żart?...~SZAMBELANOWA~ściskając~
48  1, 53|             Mościa dobrodziejko, to może jakie oszukaństwo?~P. JOWIALSKI~