Akt, Scena

 1  1, 1 |        pióra!~LUDMIR~Ach, kiedy też już zejdziemy z tych woskowanych
 2  1, 1 |         będziemy.~WIKTOR~Jakbym tam już był,~LUDMIR~Może uda nam
 3  1, 2 |              Ukształcenie za gęstym już werniksem przeciągnęło wyższe
 4  1, 3 |           zwłoki, której żąda, i to już po raz trzeci.~SZAMBELANOWA~
 5  1, 3 |        waćpana, ja za to ręczę. - I już dawno byłaby pani Januszową,
 6  1, 3 |             małżonka; na nic nie ma już czucia i myśli, tylko na
 7  1, 3 |                Ale zdaje mi się, że już czas będzie na śniadanie.~
 8  1, 3 |            JANUSZ~Albo... hm, hm... już wiem - każę go przenieść
 9  1, 6 |     wzdrygnęła się Helena~Trzask! - już w klatce; jak iskra!~HELENA~
10  1, 7 |        swoich przysłowiów, które mi już kołkiem w gardle...~P. JOWIALSKI~
11  1, 10|         gada.~SZAMBELAN~śmiejąc się~Już widzę, że z czegoś śmiać
12  1, 11|           otworzyć nie mogie - musi już być het z południa, (ziewa)
13  1, 11| SZAMBELANOWA~ze drzwi~Dla jegomości już zawsze za późno! Odchodzi.~
14  1, 12|     mówiliśmy z sobą, a dusze nasze już się rozumieją.~HELENA~Cóż
15  1, 12|             tym z tobą, pani, dawno już mówiłem.~HELENA~Czego pan
16  1, 14|           żądałeś.~JANUSZ~Ale teraz już nie żądam i dawno już byłbym
17  1, 14|         teraz już nie żądam i dawno już byłbym skończył ten żart,
18  1, 15|        żałował, gdyby pan Jowialski już położył koniec temu żartowi.~
19  1, 15|            swoich zabaw. Nie raz to już pierwszy, że ledwie nie
20  1, 17|         jestem - dam na piśmie; ale już się stało i o to idzie,
21  1, 17|         zawołaj", kiedy ma pałasz i już raz dobył go na mnie; ledwie
22  1, 19|           okno~Słyszałem, słyszałem już dwa razy, trzy razy słyszałem!...~
23  1, 19|       krzyczą... Zrywamy się - woda już w sieni - noc najciemniejsza!
24  1, 19|           na bliskim wzgórzu. Dzień już był - karczmy ani znaku -
25  1, 20|       pozwól, niech się to wszystko już skończy; dłużej wytrzymać
26  1, 20|             sam chciałeś!~JANUSZ~A! już zginę, umrę, skonam, z tym
27  1, 20|       dobrodziej może nie wiesz, że już od godziny ów pan Kurek
28  1, 25|         struże, potem przymierza do już ustruganego.~Jeszcze trzeba
29  1, 26|             jak tylko nie zechcesz, już ci raz powiedziałem - a
30  1, 26|           drogi ojcze! Jego uczucia już przechodzą w idealizm, dźwięki
31  1, 26|             wziąść się do interesu. Już dłużej wytrzymać nie mogę.
32  1, 28|           krótkim milczeniu) Miałem już rozdziałów jedenaście; teraz
33  1, 28|           Znowu się gniewasz. - No, już cicho, cicho.~WIKTOR~Ja
34  1, 29|            raz opadnie, przyszłości już nie ma.~WIKTOR~Śmiejże się
35  1, 30|         Dziesięć pomaluje! Jemu się już oczy śmieją na wspomnienie
36  1, 31|         ogrodzie.~LUDMIR~Kiedy mnie już nie było; Janusz był szczęśliwszy.~
37  1, 31|             nie kocha.~HELENA~Dawno już byłabym odmówiła jego rękę,
38  1, 31|         szalonej myśli. Ale nie mam już władzy. Klika dni tu spędzonych,
39  1, 36|          WIKTOR~z kilką klatkami~A, już dłużej i anioł nie wytrzyma! (
40  1, 38|             Drą pazury~Aż do skóry.~Już krew kapie, pierze leci -~
41  1, 40|         dzieło, które wydam i które już jest bliskie końca, przypiszę
42  1, 40|             jednę lubi różę,~Bo sam już latać nie może. -~kłaniając
43  1, 47|        nieszczęsny - za pół godziny już późno będzie.~LUDMIR~na
44  1, 47|             HELENA~Za kwadrans może już Helena nic, całkiem nic
45  1, 52|       Jeżeli dziadunio każe - to ja już zwłoki nie będę prosiła.~
46  1, 53|         przeklęty dzień dzisiejszy! Już drugi raz jak włóczęga jestem
47  1, 53|          nim płocha,~Ledwie zoczył, już ci kocha.~Lecz uważa prócz
48  1, 53|           uważa prócz urody -~W tym już baczny, lubo młody -~Że