Akt, Scena

 1  1, 1 |           jak na redutę, włóczę się od wsi do wsi. Ale na rozum
 2  1, 1 |          skały zwieszone, co chwila od wieków grożące upadkiem -
 3  1, 1 |           nie mogłem - włóczymy się od karczmy do karczmy. Tam,
 4  1, 2 |             strata, (siadając) Tak, od dziś dnia porzucam złocone
 5  1, 3 |     bożyszcza, z których śmieje się od lat piędziesięciu po dziesięć
 6  1, 4 |           Pana Jowialskiego, drugie od wchodu; dwoje drzwi bocznych.
 7  1, 4 |     bocznych. Okno po lewej stronie od aktorów.~
 8  1, 6 |             moje żądania. - Macocha od niejakiegoś czasu prawdziwą
 9  1, 6 |            I to pachnie, i to nęci.~Od któregoż teraz zacznie,~
10  1, 6 |            I tak stoi aż do rana,~A od rana do wieczora;~Aż nareszcie
11  1, 7 |            ale jary - lepszy czasem od młokosa.~HELENA~Przystojny? -
12  1, 7 |            tylko miłość, niezawisłą od podłej rachuby, szacować
13  1, 9 |        mojej mocy? Zawisłamże tylko od siebie?~SZAMBELAN~Dobrze
14  1, 9 |             Dobrze mówisz, Helusiu. Od ciebie, nie od siebie -
15  1, 9 |             Helusiu. Od ciebie, nie od siebie - jak mówi przysłowie.~
16  1, 9 |         czytał?~SZAMBELAN~Tak jakoś od śliny.~P. JOWIALSKI~Co waćpan
17  1, 9 |          przyniesie, ale nie: jakoś od śliny. I co waćpanu myśleć
18  1, 11|        szalony chłopcze? Usuwam się od prostackiej zabawy, wylęgłej
19  1, 11|               Żałuję tylko, że tego od razu nie uczyniłam! Tres
20  1, 12|           JOWIALSKI~Jest to effendi od pieczęci i stróż praw krajowych.~
21  1, 13|            potrzebuję; jestem sama; od kolebki bez matki, idę w
22  1, 13|              matko!" Także sierota, od niemowlęcia sam w życie
23  1, 14|             JANUSZ~Panno Heleno, ja od siebie odchodzę - ja się
24  1, 15|       prawdziwie utrzymać się teraz od śmiechu. - Sam zaplątał
25  1, 15|         bawi.~Odchodzą w drzwi lewe od aktorów.~
26  1, 20|   dobrodziej może nie wiesz, że już od godziny ów pan Kurek z panną
27  1, 20|            aby Helusia odsunęła się od tego żartu. Tak, dobrze?~
28  1, 26|             nawet nie rozpozna gila od szczygła.~SZAMBELAN~Cymbał.~
29  1, 27|         zalecać się do osoby, którą od dawna za narzeczoną uważałem.~
30  1, 28|          LUDMIR~A to co? Włóczę się od kąta do kąta - nikogo spotkać
31  1, 29|         czystej białości zasłoniłam od blasku - w cieniu szczęśliwa,
32  1, 29| prześladujący przyjaciela. Udawanie od prawdziwego uczucia łatwo
33  1, 30| uszczęśliwia moje życie. Ale daleki od wzorów, których podobało
34  1, 31|           słońcem. Do wszystkiego i od wszystkiego - jak mu przyjdzie
35  1, 34|            Janusz!~JANUSZ~Nie wiem, od czego zacząć.~HELENA~Najlepiej
36  1, 38|           JOWIALSKI~Któż się kłóci? Od fuków przyszło do puków.
37  1, 38|            est misere.~P. JOWIALSKI~Od słowa do słowa, aż boli
38  1, 39|           cię!~Ludmir znowu chodzi.~Od czasu swojego panowania
39  1, 44|             Za każdą razą przebiega od Janusza do Szambelanowej.~
40  1, 45|        kapral (ja to wiem doskonale od mojego pierwszego męża,
41  1, 46|            pojmuję, albo nie będzie od tego. Otóż i ona!~
42  1, 49|             O, Charles, Charles! Ja od siebie odchodzę, ty stoisz
43  1, 52|           ojca i żonę.~P. JOWIALSKI~Od dawna zostawiłem Helusi
44  1, 52|          wyborze męża.~SZAMBELANOWA~Od ciebie więc, Heleno, zależy.~
45  1, 52|           na nią. - Wiecie, jak się od tego wyprasza. Dajcież jej
46  1, 53|        przekładam rzecz całą - nie! Od furtki ogrodowej - przez
47  1, 53|          dusze nasze zrozumiały się od pierwszego dotknięcia. Rodzice