Akt, Scena

 1  1, 1 |       było wdawać się z poetą! Z tym szalonym człowiekiem! (kładzie
 2  1, 2 |     hojnie obdarzy, byle świat o tym wiedział. - Zazdrosny gryzie
 3  1, 3 |          ja tego nie lubię. Przy tym główka trochę romansami
 4  1, 3 |         się będzie.~SZAMBELANOWA~Tym się Helenie nie podobasz.~
 5  1, 3 |         jest... że jest... No, o tym naradzimy się wszyscy, tylko
 6  1, 5 |       bardziej świat go odtrąci, tym porywczej wyciągnę ku niemu
 7  1, 5 |         ku niemu zbawienną rękę, tym czulej do serca przycisnę.
 8  1, 6 |          HELENA~Im starszą będę, tym mniej będę miała w czym
 9  1, 6 |      Boże, gdzie też to myśleć o tym.~P. JOWIALSKI~W starym piecu
10  1, 6 |    czymże była rada?~SZAMBELAN~O tym, czy ma iść za Janusza,
11  1, 6 |           tak! - Im kot starszy, tym ogon twardszy.~HELENA~całując
12  1, 9 |       się baba na targ, a targ o tym nie wie.~SZAMBELAN~Ja wiem
13  1, 11|           że byłem ubogi. Chcę o tym zapomnieć. Słyszycie? Chcę
14  1, 11|     jakiś zawadyja.~P. JOWIALSKI~Tym większa zabawa.~SZAMBELANOWA~
15  1, 11|        Jest trochę zuchwały, ale tym śmieszniejszy.~SZAMBELANOWA~
16  1, 12| JOWIALSKI~Czego panowie nawarzą, tym się poddani poparzą.~LUDMIR~
17  1, 12| tajniejszy język dusza posiada i tym z tobą, pani, dawno już
18  1, 13|          Cóż nie jest zagadką na tym świecie?~HELENA~Jednak pan
19  1, 14|        Ja tego nie widzę.~JANUSZ~Tym gorzej dla waćpanny!~HELENA~
20  1, 15|        nich siedzi! Przynajmniej tym zemszczę się za tysiączne
21  1, 15|         że nie ma potrzeby. Przy tym i my, odwetem wzbudziwszy
22  1, 15|      HELENA~Zazdrość? Być może - tym lepiej.~LUDMIR~Nie moglibyśmy
23  1, 17|         po ogrodzie sam na sam z tym hultajem, jak gdyby nic...
24  1, 17|         przyjemność w rozmowie z tym nieokrzesanym parobkiem.
25  1, 18|     Zakaż córce, by sam na sam z tym człowiekiem nie rozmawiała.~
26  1, 19|         Słyszałeś waćpan kiedy o tym okropnym przypadku?~JANUSZ~
27  1, 20|       już zginę, umrę, skonam, z tym wiecznym "sam chciałeś"!~
28  1, 20|        JOWIALSKI~Im dalej w las, tym więcej drew.~JANUSZ~Porwał
29  1, 22|      ocierając, powąchał go przy tym,~Biegnie ze szkoły wygłodniały
30  1, 29|   Wiktorze.~WIKTOR~jak wprzódy~I tym więcej użycza przyjemności,
31  1, 30|       cierpliwości!~SZAMBELAN~A, tym mogę cię zabawić! I kiedy
32  1, 32|         familija!~P. JOWIALSKI~W tym to sensie następujące cztery
33  1, 36|          ty mi będziesz dokuczał tym: "sam chciałeś"? Chciałem,
34  1, 38|        Janusz, taki grzeczny - z tym panem! - Fi! C`est misere.~
35  1, 39|            jestem pewny. Ma przy tym wiele pojęcia i nieuparta;
36  1, 40|     Dajże pokój, Józieczku, przy tym kawalerze!~P. JOWIALSKI~
37  1, 40|         to widzisz, kochanku, na tym świecie człowiek człowieka
38  1, 40|         tej to powiastki morał w tym sposobie:~Jak ty komu, tak
39  1, 42|          WIKTOR~Wiele zagadek na tym świecie.~SZAMBELAN~Ja żadnej
40  1, 44|    JANUSZ~Ludmir nie kryje się z tym, że mu się Helena podobała.
41  1, 44|     SZAMBELANOWA~Nie widzę nic w tym dziwnego, że młody człowiek
42  1, 44|       SZAMBELANOWA~Tak jest. - A tym ogólnym lekarstwem jest:
43  1, 49|           LUDMIR~Zadziwienie - w tym domu może żart?...~SZAMBELANOWA~
44  1, 53|    WIKTOR~Niech się przynajmniej tym pocieszę.~LUDMIR~Znalazłem
45  1, 53|       Lecz uważa prócz urody -~W tym już baczny, lubo młody -~
46  1, 53|         mieszkaniu ziarna wiele.~Tym mieszkaniem domek mały,~