Akt, Scena

 1  1, 1 |           jakiś milczenie.~Powiedz mi, mój kochany Ludmirze...~LUDMIR~
 2  1, 1 |             nie. - Ty wiesz, że jesteś mój Van-Dyk, Salvator Rosa.~
 3  1, 3 |               charaktery.~SZAMBELANOWA~Mój mąż - dobre stworzenie:
 4  1, 3 |             dobrodziejko.~SZAMBELANOWA~Mój mąż więc teraźniejszy, którego
 5  1, 6 |              też to jegomość wygaduje! Mój miły Boże, gdzie też to
 6  1, 10|             jegomość nie wyrabia! Boże mój najsłodszy!~P. JOWIALSKI~
 7  1, 10|            Moja Małgosiu!~P. JOWIALSKA~Mój Józieczku, nie nacieraj!~
 8  1, 11|            dalekie drogie, na Węgry. A mój pas w tłumoczek-em sy schował,
 9  1, 11|                w gienstwinie położyłem mój tłumoczek. (do Szambelanowej)
10  1, 11|               lepiej prawdę jak bajkę, mój stary jegomościuniu, bo
11  1, 12|                   Ha! to ty oderżnąłeś mój tłumoczek. Z daleka ode
12  1, 12|                 LUDMIR~Trzy! bagatela! Mój majster miał jednę, a Boże
13  1, 14|             nie pan Jowialski, którego mój kłopot jeszcze więcej bawi
14  1, 17|                powtarzać.~SZAMBELANOWA~Mój pierwszy mąż, śp. jenerał-major
15  1, 17|        uciekłem - powoli.~SZAMBELANOWA~Mój pierwszy mąż, śp. jenerał-major
16  1, 19|                mną, radź!~SZAMBELANOWA~Mój pierwszy mąż, śp. jenerał-major
17  1, 19|          Wybiega - krzyczy... Pierwszy mój mąż, śp. jenerał-major Tuz,
18  1, 20|             wie, co robi.~SZAMBELANOWA~Mój pierwszy mąż, śp. jenerał-major
19  1, 20|             plan własny...~JANUSZ~Ach, mój!...~P. JOWIALSKI~Troskliwie
20  1, 21|           złego, mamuniu?~SZAMBELANOWA~Mój pierwszy mąż, śp. jenerał-major
21  1, 22|              nie myli.~P. JOWIALSKA~O, mój Boże! Co też ten jegomość
22  1, 22|         zapieje! Ale też i przeciwnie, mój kanclerzu: I mądry głupi,
23  1, 24|             Szalony!~LUDMIR~Gdzie jest mój kasjer? Niech wyliczy temu
24  1, 24|               w pięty.~WIKTOR~Oddaj mi mój paszport, potem szalej sobie
25  1, 24|             Tak jest, panowie, to jest mój przyjaciel i towarzysz.~
26  1, 24|          bardzo powiodło. - Nareszcie, mój kochany, najczęściej plany
27  1, 26|                milczeniu~Co to będzie, mój ojcze?~SZAMBELAN~Klatka,
28  1, 29|            LUDMIR~na stronie~Odejdźże, mój Wiktorku.~HELENA~Dobra uwaga;
29  1, 32|              zazdrośny trochę; ale to, mój panie, chcieć dziewczynę
30  1, 32|             ale zła - krzyż to wielki, mój panie. Zła żona, zły sąsiad,
31  1, 38|                powiem.~P. JOWIALSKA~O, mój Boże! Koguty! Figle! figle!~
32  1, 38|              Słyszysz?~P. JOWIALSKI~O, mój panie, nie zawsze prawda -
33  1, 39| najłagodniejszych ludzi. Zasłużyłeś na mój gniew, ogromnie zasłużyłeś,
34  1, 39|           zawsze rysując~Ale pozwólże, mój kochany - pierwej przecie
35  1, 39|              zawojować: parę bajek - i mój!~WIKTOR~Ojciec...~LUDMIR~
36  1, 40|               P. JOWIALSKI~Szukam cię, mój panie, jak swój swego. -
37  1, 40|                 P. JOWIALSKI~Służę ci, mój panie! (odchodząc) I za
38  1, 44|              się Boga!...~SZAMBELANOWA~Mój pierwszy mąż, śp. jeneral-major
39  1, 44|         lekarstwa, jak mawiał pierwszy mój mąż, świętej...~JANUSZ~porywczo
40  1, 45|                  JANUSZ~prędko kończąc~Mój mąż, jenerał-major Tuz.
41  1, 47|            jest! Igraszka losu! Ojciec mój swoim odkryciem okropnie
42  1, 49|         dobrodziejko! za pozwoleniem - mój surdut - ja nie rozumiem...~
43  1, 49|         rzucając się na szyję~Syn! syn mój!~LUDMIR~Ja jestem?...~SZAMBELANOWA~
44  1, 51|          Weselą się! Oto jest Charles, mój syn, syn jeneral-majora...~
45  1, 53|         skrzypka zapłacił.~WIKTOR~O, i mój grosz wpadł do skrzypców.~
46  1, 53|        JOWIALSKI~Ale to oddane rzeczy, mój panie. Nie turbuj się, i