Akt, Scena

 1  1, 1 |        światło! A ten cień! Ach, jestem w zachwyceniu!~WIKTOR~A
 2  1, 3 |  dlaczegóżby nie miała kochać? - Jestem dobrze urodzony, jestem
 3  1, 3 |          Jestem dobrze urodzony, jestem młody, przystojny, rozumny
 4  1, 3 |          ja tylko jedna zwalczyć jestem zdolną i które zwalczę.~
 5  1, 3 |       JANUSZ~To być nie może! Ja jestem uczciwym dziedzicem i honorowym
 6  1, 5 |     powiedzieć duszą ukochanemu: jestem twoją, twoją na zawsze! -
 7  1, 6 |      HELENA~sama~O, nieba! jakże jestem sama! Jednak z nim tylko
 8  1, 6 |  SZAMBELAN~[wchodząc,] do Heleny~Jestem, słucham, (do siebie, nawiasem)
 9  1, 10|      komedyjkę.~SZAMBELAN~Mówże, jestem niecierpliwy!~P. JOWIALSKI~
10  1, 11|         panie.~LUDMIR~Ale bo nie jestem żadny pan, proszę, ta suplikuję
11  1, 11| jegomościów i jejmościanek. A ja jestem lgnac Kurek, szwiec. A byłem
12  1, 11|  zwaryjował i że (oglądając się) jestem u Pijarów, na górze, w szpitalu
13  1, 11|           powiedzcieże mi, gdzie jestem.~JANUSZ~Kiedy taka wola
14  1, 11|     comprenez?~LUDMIR~A więc nie jestem lgnac Kurek?~JANUSZ~Jesteś
15  1, 11|     krzesło na środku i siadając~Jestem pan, sułtan, słuchajcie,
16  1, 12|        to szewczyk Kurek!~JANUSZ~Jestem wielki ochmistrz.~LUDMIR~
17  1, 12|            po krótkim milczeniu) Jestem effendi finansów.~LUDMIR~
18  1, 12|         dwa rzemiosła?~SZAMBELAN~Jestem wielki kuchmistrz koronny
19  1, 12|       pięknej Heleny.~HELENA~Tak jestem zdziwiona, że słów brakuje...~
20  1, 13|     więcej mówić nie potrzebuję; jestem sama; od kolebki bez matki,
21  1, 13|        pana zapewne, jak zresztą jestem otoczona dobrymi ludźmi,
22  1, 13|     głazem przyciska.~LUDMIR~Kto jestem, pytasz się pani. Ach, gdybym
23  1, 13|       się wyraziłem; biednym nie jestem, tylko ubogim.~HELENA~Może
24  1, 14|          JANUSZ~przymuszając się~Jestem ochmistrzem; do mnie należy
25  1, 15|        potrzeby odkrycia, iż nie jestem szewczykiem, co by popsuło
26  1, 15|       LUDMIR~Co się tyczę - skąd jestem, kto jestem, długiego potrzebowałbym
27  1, 15|         tyczę - skąd jestem, kto jestem, długiego potrzebowałbym
28  1, 17|   zrobiłem, bardzo źle, ja głupi jestem - dam na piśmie; ale już
29  1, 20|    Pierwszy raz dzisiaj wieszam, jestem nowym katem.~- Proszę się
30  1, 22|       człowieka; czym byłem, nie jestem. Bo, szanowny kanclerzu,
31  1, 24|      jesteś, przyjacielu?~WIKTOR~Jestem niczym. Ale zowie się Wiktor.
32  1, 24|        swoimi dziećmi.~LUDMIR~Ja jestem amator poezyji, on - malarstwa;
33  1, 30|        panu Ludmirowi wymieniać, jestem dopiero zaczynającym uczniem.~
34  1, 34|         Ja bardzo kocham!~HELENA~Jestem wdzięczna.~JANUSZ~Niewdzięczna,
35  1, 39|      tajny radzco szaleństwa, iż jestem jeden z najpoczciwszych,
36  1, 39|         Jak wiesz?~LUDMIR~Wiem - jestem pewny. Ma przy tym wiele
37  1, 39|          Że nie wiem, kto i skąd jestem.~WIKTOR~I to nie fraszka
38  1, 39|        że jedynie miłości winien jestem jej rękę, żyję najszczęśliwiej. -
39  1, 42|          słabo robi!~WIKTOR~I ja jestem zagadką. Igrzyskiem losu
40  1, 44|         JANUSZ~No, jeżeli ja nie jestem cierpliwy, to i te mury
41  1, 49|          Syn! syn mój!~LUDMIR~Ja jestem?...~SZAMBELANOWA~Młody Tuz,
42  1, 53|       Już drugi raz jak włóczęga jestem prowadzony. Pokazuję papiery -