Akt, Scena

 1  1, 2 |            Co świat powie, to jest teraz duszą powszechną. Skąpiec
 2  1, 2 |           trzymał ręce w kieszeni. Teraz sknera sknerą tylko w kącie;
 3  1, 6 |             i to nęci.~Od któregoż teraz zacznie,~Aby sobie podjeść
 4  1, 10|           jakim nieznanym kraju. - Teraz proszę sobie wystawić jego
 5  1, 11|      najjaśniejszy panie.~LUDMIR~A teraz szedłem na wędrówkę, w dalekie
 6  1, 11|          jak się patrzy - i jak sy teraz przypominam, byłem gdzieś,
 7  1, 12|       kieszeni. Ale prawda, on się teraz ze mną dzielić będzie, (
 8  1, 12|         Nalejże wina! (wypiwszy) A teraz idźcie sy het - zostanę
 9  1, 12|             JOWIALSKI~Chodźmy i my teraz, a miejmy oko przy szparze. -
10  1, 13|      prądzie czasu.~LUDMIR~Na mnie teraz kolej nurzać się w mętnym
11  1, 13|            poufałość, ale szczerze teraz, szczerze serce moje przemawia
12  1, 13|      jesteś, Heleno. Jakżeś piękna teraz! Ale pieniędzy nie potrzebuję -
13  1, 14|           tego żądałeś.~JANUSZ~Ale teraz już nie żądam i dawno już
14  1, 15|            prawdziwie utrzymać się teraz od śmiechu. - Sam zaplątał
15  1, 18|             i głupio chciałem, ale teraz nie chcę.~SZAMBELAN~A więc
16  1, 20|        szewczyk? Rozumie on dobrze teraz, co się z nim dzieje, ale
17  1, 22|            nie wymyśli.~LUDMIR~No, teraz kolej na ciebie, Och i Mistrzu!
18  1, 22|            znaczy, coraz gorzej! - Teraz rozumiem Helenę.~
19  1, 24|          paszport nie pyta.~LUDMIR~Teraz wypada mi przeprosić wszystkich
20  1, 24|          Chodźmy rozbisurmanić się teraz. - Panie Janie, pokaż panom
21  1, 26|        pręciki - rozumiesz?~HELENA~Teraz rozumiem.~SZAMBELAN~To dla
22  1, 26|          HELENA~Wiem.~SZAMBELAN~Co teraz wiszą nad moim łóżkiem.~
23  1, 28|         już rozdziałów jedenaście; teraz następuje rozdział XII: "
24  1, 29|         nie ma.~WIKTOR~Śmiejże się teraz, Ludmirze.~LUDMIR~Z czegóż
25  1, 29|          jest w istocie.~WIKTOR~0n teraz dla przypodobania się pani
26  1, 29|         życiu.~HELENA~Prawdziwie - teraz nie wiem, co myśleć. Dzień
27  1, 30|            rozmowę cichą~Rozumiesz teraz? (kładzie pręty) Panowie
28  1, 30|        piszesz?~WIKTOR~O, pisze! I teraz nawet...~SZAMBELAN~nie dając
29  1, 39|     pokojach mieszkamy, tam, gdzie teraz stojemy, moja kancelaryja -
30  1, 42|           głośno) Oj, czasy, czasy teraz ciężkie. Pszenica po niczemu,
31  1, 43|          przyszedłszy do mowy~Masz teraz! "Biada!" - Ale jak, co? -
32  1, 44|         malheur!~SZAMBELAN~Radźcie teraz. Do was radzić i zaradzić
33  1, 47|     smętnoromansowym - nie pomoże! Teraz ująć ją trzeba, a po ślubie
34  1, 48|      zyskałem, niż straciłem. Wiem teraz, że mnie Helena kocha. -
35  1, 51|          JOWIALSKI~Przecie waćpani teraz rozśmiejesz się czasem i
36  1, 51|    będziesz.~SZAMBELANOWA~Wszystko teraz ze mną zrobicie.~SZAMBELAN~
37  1, 53| Szambelanowej~Wypełniłem rozkazy - teraz działać na panią.~LUDMIR~