Akt, Scena

 1  1, 2 | skromne strzechy; tam jeszcze człowiek jest przejrzystym. Ukształcenie
 2  1, 3 |       jeszcze lepiej. To jest człowiek nie do obudzenia, jak worek
 3  1, 3 |   zabawi, (odchodząc) Rozumny człowiek z wszystkiego korzystać
 4  1, 6 |     go, więcej nic.~SZAMBELAN~Człowiek wesoły.~HELENA~Aż nadto.~
 5  1, 7 |    srogiej wiejskiej Dulcynei człowiek rozumny, który bywał w świecie...~
 6  1, 10| HELENA~Nie wiedzieć, co to za człowiek.~JANUSZ~Wszyscy przecie
 7  1, 11| Tambamban... to żaden uczciwy człowiek tego nie wymówi. - A mnie
 8  1, 12|       LUDMIR~To jesteś wielki człowiek! Cóż jeszcze robisz?~JANUSZ~
 9  1, 12|  LUDMIR~To jesteś bardzo mały człowiek. - Czymże jeszcze jesteś?~
10  1, 17|     jenerał-major Tuz, był to człowiek charakteru...~JANUSZ~Cóż
11  1, 18|        wkradł się w dom jakiś człowiek...~SZAMBELAN~Wkradł? - Pan
12  1, 18|  SZAMBELANOWA~Słuchać proszę! Człowiek ten, prostak w najwyższym
13  1, 22|     Małgosiu, to jakiś wielki człowiek!~SZAMBELAN~na stronie~Panie
14  1, 24|      twój, na śnie zbudowane. Człowiek strzela, Pan Bóg kule nosi.~
15  1, 26|        nie podobałby się taki człowiek?~SZAMBELAN~To idź za niego.~
16  1, 28|   swoje myśli odpowiadać jako człowiek nie może, bo taką rzeczą
17  1, 31|      HELENA~Prawda, że dziwny człowiek.~LUDMIR~Duch sprzeciwieństwa
18  1, 40|      kochanku, na tym świecie człowiek człowieka potrzebuje. Ręka
19  1, 42|      wstrząsając mocno ręką.) człowiek niebezpieczny! - Strzeżcie
20  1, 44|      w tym dziwnego, że młody człowiek stara się podobać młodej
21  1, 44|    oglądając się) Ludmir jest człowiek niebezpieczny. - Biada!~
22  1, 44|        strzeżcie się - Ludmir człowiek niebezpieczny - lękam się
23  1, 44| przestrzec Helusię, że Ludmir człowiek niebezpieczny; sam zaś uzbroję
24  1, 47|    uderzyć może - na to każdy człowiek przygotowany być powinien. -
25  1, 47| powiedział?~HELENA~Że Ludmir "człowiek niebezpieczny - strzeżcie
26  1, 53|  robić, co chcieć.~WIKTOR~Ten człowiek w czypku się urodził - a