Akt, Scena

 1  1, 1 |          wracam do domu.~LUDMIR~A potem?~WIKTOR~coraz niecierpliwiej~
 2  1, 1 |     WIKTOR~coraz niecierpliwiej~A potem wielkimi literami napiszę...~
 3  1, 1 |          WIKTOR~chwyta tłumoczek, potem rzuca~Nie, nie, znowu mnie
 4  1, 6 |    najlepiej. Będziemy zwlekać, a potem zobaczymy; taka moja rada!~
 5  1, 7 |       łatwo słowo wymówić, ale co potem?~P. JOWIALSKI~Dobrze mówisz,
 6  1, 10|          Przebierzmy się pierwej, potem urzęda porozdajemy. I damy
 7  1, 10|          przebierą się pierwej, a potem tu go przeniosą i tu w milczeniu
 8  1, 16|       SZÓSTA~JANUSZ~sam; zagląda, potem wchodzi.~Nie ma!... Gdzież
 9  1, 20|           że lubię pożartować - a potem: Co bardziej dokuczy, to
10  1, 20|          będzie! (na stronie) Ale potem każę przeciągnąć hultaja
11  1, 24|           cofa się z zadziwienia, potem po wszystkich spogląda. -
12  1, 24|     WIKTOR~Oddaj mi mój paszport, potem szalej sobie do woli.~P.
13  1, 25|            i nucąc, jeden struże, potem przymierza do już ustruganego.~
14  1, 26|        okiem, jakby kogo szukała, potem, oparłszy się na poręczy
15  1, 31|         tu spędzonych, choćbym je potem miał wieczną wynagrodzić
16  1, 38|        Głupstwo drugi mu odpowie;~Potem płacą życiem, zdrowiem.~
17  1, 39|    przecie trzeba głowę zrobić, a potem włosy; pierwej nos, a potem
18  1, 39|       potem włosy; pierwej nos, a potem krostę na nosie, jeżeli
19  1, 39|         fraszka u takich ludzi; a potem - majątek!~LUDMIR~chodząc~
20  1, 39|     klęczący przy krześle rysuje, potem siada.~
21  1, 49|     LUDMIR~Tak jest.~SZAMBELANOWA~Potem zostawili chorego?...~LUDMIR~
22  1, 53| przysłowie.~LUDMIR~Pierwej sobie, potem tobie.~P. JOWIALSKI~Pierwej
23  1, 53|      JOWIALSKI~Pierwej Sobkowi, a potem Dobkowi.~JANUSZ~Widzę, że
24  1, 53|       Uważał czyżyk dość długo, a potem,~Lekkim zbliżywszy się lotem,~